κόσμος 2

Ο ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

“Δεν είχα φιλοδοξία να κάνω περιουσία. Απλά, το να βγάλω λεφτά δεν ήταν ποτέ ο στόχος μου. Εγώ είχα μια φιλοδοξία: Να δημιουργήσω.” είχε πει ο Τζον Ντ. Ροκφέλερ, ο πλουσιότερος άνθρωπος στη σύγχρονη ιστορία.

Ο πρώτος Ροκφέλερ – Τζον Ντάβισον Ροκφέλερ – από λογιστής απέκτησε περιουσία δισεκατομμυρίων, ακολουθώντας το ρητό «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Ήταν ο πλουσιότερος Αμερικανός όλων των εποχών και ο πρώτος δισεκατομμυριούχος, και εκτός από πηγή έμπνευσης για εκείνους που επιθυμούσαν να μπουν στον κόσμο των επιχειρήσεων και της βιομηχανίας, ήταν η ενσάρκωση του “αμερικανικού ονείρου”. Αυτό ωστόσο που αναρωτιούνται οι περισσότεροι είναι, τι έκανε αυτόν τον άνθρωπο μια από τις πιο θρυλικές φιγούρες της ιστορίας; Πάμε να μάθουμε μερικά πράγματα για τον μεγαλύτερο μεγιστάνα του πετρελαίου που έζησε ποτέ.

 

 

Δεύτερο παιδί από έξι αδέλφια

Γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1839, στο Ρίτσφορντ της Νέας Υόρκης. Ήταν το δεύτερο από τα έξι παιδιά και ο μεγαλύτερος γιος του καλλιτέχνη Γουίλιαμ Έιβερι Ροκφέλερ και της Ελίζα Ντάβισον. Ο πατέρας του ήταν αγγλικής και γερμανικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του ήταν σκωτο-ιρλανδικής καταγωγής.

Σημερινη καθαρή αξία 400 δισ. δολάρια

Σε σύγκριση με τους μεγιστάνες του παρελθόντος, οι σημερινοί δισεκατομμυριούχοι όπως ο Μπιλ Γκέιτς και ο Γουόρεν Μπάφετ δεν έχουν και τόσα πολλά χρήματα. Η σημερινή καθαρή αξία του Ροκφέλερ εκτιμήθηκε στα 400 δισεκατομμύρια δολάρια το 2017.

Άξιζε το 2% του ΑΕΠ των ΗΠΑ

Μέχρι τη στιγμή που πέθανε το 1934, ο Ρόκφελερ είχε καθαρή αξία περίπου 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια και ήταν ο πρώτος που διεκδίκησε τον ποτέ τον τίτλο “δισεκατομμυριούχος”, αλλά ο αριθμός αυτός δεν δείχνει το πόσο πλούσιος ήταν πραγματικά. Ενώ οι σημερινοί δισεκατομμυριούχοι προφανώς διαθέτουν περισσότερα χρήματα, η καλύτερη ένδειξη του πλούτου είναι σε σχέση με το ΑΕΠ. Ο Τζεφ Μπέζος, ο οποίος είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο το 2019, αξίζει περίπου το 0,006 % του συνολικού ΑΕΠ των ΗΠΑ – ο Ροκφέλερ άξιζε το 2%.

Τζον Ροκφέλερ: Ο πλουσιότερος άνθρωπος όλων των εποχών: Ο ιδρυτής της  αυτοκρατορίας που ελέγχει τον κόσμο (φωτό) – Pronews.gr

Αδυναμία στο χρήμα

Από μικρός έτρεφε αδυναμία για τα χρήματα, ενώ λέγεται πως όταν ήταν παιδί συνήθιζε να αγοράζει καραμέλες και να τις πουλά στη συνέχεια ακριβότερες στα αδέλφια και τους συμμαθητές του για να βγάλει κέρδος! Δεν ήθελε να σπουδάσει και στα 18 του αποφάσισε να ιδρύσει την δική του επιχείρηση δανειζόμενος 1.000 δολάρια από το πατέρα του.

Φιλανθρωπίες και επιτεύγματα

Η ίδρυση του Πανεπιστημίου του Σικάγο οφείλεται σ’ αυτόν, ενώ δεν δίστασε να βοηθήσει οικονομικά θρησκευτικές και φυλετικές μειονότητες, καθώς επίσης και να υποστηρίξει ιατρικές και πανεπιστημιακές έρευνες. Επίσης, ίδρυσε το περίφημο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Το γνωστότερο επίτευγμα του αποτελεί αναμφισβήτητα το περίφημο Rockefeller Center στην καρδιά του Μανχάταν της Νέας Υόρκης.

Επιχειρηματικό δαιμόνιο

Ως νεαρός, ο Ροκφέλερ δούλευε συνεχώς. Εκτός από τις τακτικές δουλειές του σπιτιού, κέρδιζε χρήματα ταΐζοντας γαλοπούλες, πουλώντας πατάτες και γλυκά και τελικά δανείζοντας μικρά ποσά στους γείτονες. Ακολούθησε τις συμβουλές του πατέρα του να “εμπορεύεται πιάτα για πιατέλες” και πάντα να παίρνει το καλύτερο μέρος οποιασδήποτε συμφωνίας.

Φιλοδοξίες

Σύμφωνα με ισχυρισμούς, ο νεαρός Ροκφέλερ είχε δύο φιλοδοξίες στη ζωή: να ζήσει 100 χρόνια και να βγάλει 100.000 δολάρια. Αναμφισβήτητα πέτυχε μία από αυτές τις φιλοδοξίες, ενώ ήταν πολύ κοντά στο να πετύχει και την δεύτερη, καθώς πέθανε στις 23 Μαΐου 1937, μόλις δύο μήνες πριν τα 98α γενέθλια του.

Ξεκίνησε από το μηδέν, έφτιαξε περιουσία 600 δισεκατομμυρίων και έγινε ο  πλουσιότερος άνθρωπος στην ιστορία

Η γνωριμία με την Λόρα Σπέλμαν

Ο Ροκφέλερ γνώρισε την Λόρα Σπέλμαν όταν πήγαιναν μαζί σχολείο στο Κλίβελαντ. Στη συνέχεια, η Σπέλμαν πήγε στη Νέα Αγγλία για να σπουδάσει στο Ινστιτούτο Oread, ελπίζοντας να γίνει δασκάλα. Επέστρεψε στο Οχάιο και παντρεύτηκε τον Ροκφέλερ το 1864. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους, ήταν ο άνθρωπος που άκουγε περισσότερο ο Ροκφέλερ και ήταν αρκετά γνωστή για το φιλανθρωπικό της έργο. Ίδρυσε το γυναικείο κολέγιο Σπέλμαν στην Ατλάντα, το οποίο ιδρύθηκε για να μορφωθούν έγχρωμες γυναίκες, μια εποχή που άλλα μεγάλα ινστιτούτα τους το απαγόρευαν. Έμεινε στο πλάι του Ροκφέλερ μέχρι τον θάνατο της το 1915.

Κάπνισμα και αλκοόλ

Ένα μάθημα που έλαβε από τον πατέρα του ήταν να αποφεύγει το αλκοόλ και το κάπνισμα, κάτι που ακολούθησε όλη του την ζωή. Αυτός είναι ίσως και ο λόγος που έζησε μέχρι τα 98.

Κριτικές

Ο Ροκφέλερ κατά τη διάρκεια της ζωής του δέχτηκε πολλές κριτικές για τις μεθόδους που χρησιμοποιούσε προκειμένου να επιτύχει τον σκοπό του. Όπως αποδείχτηκε αργότερα μέσω της εταιρείας του είχε εξαγοράσει πολλούς δικαστές και πολιτικούς ενώ δεν ήταν λίγοι αυτοί που τον κατηγορούσαν για υπερβολικά σκληρή μεταχείριση προς τους χιλιάδες εργαζομένους του. Η μεγαλύτερη πολέμιος του ήταν η δημοσιογράφος Ίντα Τάρμπελ, η οποία κατάφερε με μια σειρά άρθρων να αποκαλύψει το μέχρι τότε κρυφό πρόσωπο του. Ο Τζον Ροκφέλερ δεν απάντησε ποτέ στις κατηγορίες της, απλώς φρόντιζε πάντα να λέει: «Αν πατήσω πάνω σε αυτό το σκουλήκι, θα τραβήξω απλώς την προσοχή του. Αν το αγνοήσω, θα εξαφανιστεί».

Η αυτοκρατορία Ροκφέλερ

Στο πικ της καριέρας του ο Ροκφέλερ κατείχε το 90% των διυλιστηρίων των ΗΠΑ, ήλεγχε το 1/10 της βιομηχανίας καυσίμων, ενώ το 1889 η περιουσία του ξεπερνούσε τα 40 εκατομμύρια δολάρια. Η Standard Oil ήταν πλέον πανίσχυρη και έγινε η πρώτη και μεγαλύτερη πολυεθνική εταιρεία στον κόσμο.

Εμφύλιος πόλεμος

Όταν ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος των ΗΠΑ, ο Ροκφέλερ προσέλαβε αντικαταστάτες στρατιώτες για να αποφύγει να αγωνιστεί. Έτσι, ήταν σε θέση να μείνει έξω από τον πόλεμο και να συνεχίσει την κερδοφόρα επιχείρηση του.

Επανάσταση

Μέσα σε διάστημα σαράντα ετών μέσω των ελιγμών του ιδιοκτήτη της, η Standard Oil κατάφερε να ελέγχει ολόκληρη την πετρελαϊκή βιομηχανία των ΗΠΑ και όχι μόνο. Επέφερε επανάσταση στον τομέα της διύλισης, της μεταφοράς του πετρελαίου και της διείσδυσης της εταιρείας σε ολόκληρο τον τομέα καυσίμων των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του φυσικού αερίου και του ηλεκτρισμού.

Ο μύθος

Ο Ροκφέλερ απέφευγε σε όλη του τη ζωή τις δημόσιες εμφανίσεις, έχοντας ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας μύθος γύρω από το πρόσωπο του. Γενικά μπορεί να χαρακτηριστεί ως τσιγκούνης, αντικοινωνικός και μυστικοπαθής. Παρ’ όλ’ αυτά, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το επιχειρηματικό του δαιμόνιο.

Ασθένειες

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Ροκφέλερ υπέφερε από πολλές σωματικές και ψυχικές ασθένειες. Στα μέσα της ζωής του έπασχε από κατάθλιψη, ενώ αργότερα έχασε το μεγαλύτερο μέρος των τρίχων του σώματος του λόγω μιας ασθένειας που ονομάζεται αλωπεκία. Φορούσε περουκίνι για το υπόλοιπο της ζωής του ,  προσδιδοντάς του μια απόκοσμη σχεδόν δαιμονική όψη

 

 

 

 

 


 

ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ

Τη μια μέρα νιώθετε ικανοποιημένοι με τους καρπούς όλων των εργασιών σας στην αυλή σας. Την άλλη, ο κήπος σας έχει αντικατασταθεί από ένα τεράστιο λάκκο από λάσπη. Αν έχεις τύχη διάβαινε – ο κήπος εν τω μεταξύ είναι το αισιόδοξο σενάριο. Θα μπορούσε να ήταν το σπίτι, η γειτονιά ή ακόμα και ολόκληρο το τετράγωνο. Οι καταβόθρες τείνουν να εμφανίζονται ξαφνικά, και ενώ συγκεκριμένες περιοχές είναι επιρρεπείς σε αυτά τα φαινόμενα, συμβαίνουν παντού σε όλο τον κόσμο. Αρχίζει με μια αθώα διαρροή σε έναν σκουριασμένο σωλήνα. Η γη κάτω από τα πόδια σου διαβρώνεται αργά και βασανιστικά μέχρι που μια μέρα… εξελίσσεται σε καταβόθρα. Ακολουθούν μερικές από τις μεγαλύτερες καταβόθρες στον κόσμο:

Μπερεζνίκι, 2007

Η ρωσική πόλη βορειοδυτικά της Μόσχας, όπου συναντάμε αρκετά ορυχεία καλίου, μαγνησίου και ποτάσας, υποφέρει από την δημιουργία καταβόθρων και πρέπει να παρακολουθείται συνεχώς. Αυτή η τρύπα του 2007 έχει πάνω από 200 μέτρα βάθος, 80 μέτρα μήκος και 40 μέτρα πλάτος – και αυξάνεται.

Καταβόθρα στο Berezniki
Καταβόθρα στο Berezniki (πηγή: ITAR-TASS Photo Agency/Alamy)

Σαν Φρανσίσκο, 1995

Η καταβόθρα του Σαν Φρανσίσκο κατάπιε δύο ολόκληρα σπίτια και ανάγκασε την εκκένωση εννέα ακόμα κτιρίων στην περιοχή Sea Cliff τον Δεκέμβριο του 1995. Η τρύπα είχε μέγεθος περίπου 60 μέτρα με 45 μέτρα και προφανώς προκλήθηκε από σπασμένο σωλήνα αποχέτευσης.

Καταβόθρα στο Σαν Φρανσίσκο
Καταβόθρα στο Σαν Φρανσίσκο (πηγή: George Nikitin/AP)

Γκουάνγκτζου, 2013

Εργάτες χρησιμοποιούν μηχανήματα για να γεμίσουν μια καταβόθρα στην οποία κατέρρευσαν μερικά κτίρια κοντά σε ένα εργοτάξιο του μετρό στην κινεζική πόλη Γκουανγκζού. Η τρύπα κάλυπτε μια έκταση 300 τετραγωνικών μέτρων, και το βάθος της δεν ξεπερνούσε τα 10 μέτρα.

Καταβόθρα στην Guangzhou
Καταβόθρα στην Guangzhou (πηγή: STR/AFP/Getty Images)

Φουκουόκα, 2016

Μια τεράστια καταβόθρα δημιουργήθηκε σε μια διασταύρωση κοντά στο σταθμό Hakata στην ιαπωνική πόλη Φουκουόκα στις 8 Νοεμβρίου 2016.

Καταβόθρα στην Φουκουόκα Ιαπωνίας
Καταβόθρα στην Φουκουόκα Ιαπωνίας (πηγή: KYODO/Reuters)

Σαν Φρανσίσκο, 1998

Ένα αυτοκίνητο ισορροπεί σε μια τεράστια καταβόθρα στο John Muir Drive στο Σαν Φρανσίσκο! Η καταβόθρα δημιουργήθηκε όταν το αποχετευτικό σύστημα της περιοχής έπαψε να λειτουργεί με αποτέλεσμα να προκληθούν πλημμύρες.

Καταβόθρα στο Σαν Φρανσίσκο
Καταβόθρα στο Σαν Φρανσίσκο (πηγή: Joaquin Siopack/AP)

Πόλη της Γουατεμάλας, 2007

Η καταβόθρα άνοιξε σε μια κατοικημένη γειτονιά της πρωτεύουσας της Γουατεμάλας. 12 σπίτια χάθηκαν από προσώπου γης και τρία άτομα έχασαν την ζωή τους.

Καταβόθρα στην Γουατεμάλα
Καταβόθρα στην Γουατεμάλα (πηγή: Rodrigo Abd/AP)

Πόλη της Γουατεμάλας, 2010

Τρία χρόνια αργότερα, οι βροχές της τροπικής καταιγίδας Αγκάθα, παράλληλα με μια ηφαιστειακή έκρηξη και μια διαρροή σε σωλήνες αποχέτευσης δημιούργησαν μια τεράστια καταβόθρα στην πόλη τον Μάιο του 2010.

Καταβόθρα στην Γουατεμάλα
Καταβόθρα στην Γουατεμάλα (πηγή: Luis Echeverria/AP)

Μιλγουόκι, 2010

Ένα αυτοκίνητο κάθεται στον “πυθμένα” μιας σχετικά μικρής καταβόθρας που προκλήθηκε από πλημμύρες μετά από τις ισχυρές καταιγίδες στο νοτιοανατολικό Ουισκόνσιν.

Καταβόθρα στο Μιλγουόκι
Καταβόθρα στο Μιλγουόκι (πηγή: Mark Was/AP)

Daisetta, 2008

Μια μεγάλη καταβόθρα-μυστήριο δημιουργήθηκε σ’ αυτή τη μικρή νοτιοανατολική πόλη του Τέξας, 60 χιλιόμετρα μακριά από το Χιούστον. Η τρύπα κατάπιε τα γύρω δέντρα και ένα τρακτέρ και στο τέλος γέμισε με νερά από τους γειτονικούς βάλτους δημιουργώντας μια λίμνη μεγέθους 24000 τ.μ.

Καταβόθρα στην Daisetta
Καταβόθρα στην Daisetta (πηγή: James Nielsen/AP)

Όρος Gambier, Αυστραλία

Το βουνό είναι γνωστό για τους ηφαιστειακούς κρατήρες, τις σπηλιές αλλά και τις καταβόθρες – και μερικές φορές αναφέρεται ως η «πόλη των κρατήρων». Βικτοριανοί κήποι σε διάφορα επίπεδα δημιουργήθηκαν στο Umpherston, έναν κρατήρα ασβεστολιθικού πετρώματος βάθους 20 μέτρων, το 1886.

Κρατήρας στο όρος Gambier
Κρατήρας στο όρος Gambier (πηγή: Alamy)

Ο Λάκκος της Qattara, Αίγυπτος

Πως θα έμοιαζε μια καταβόθρα αν είχε το μέγεθος μια μικρής χώρας; Γι’ αυτή την περίπτωση έχουμε τον λάκκο της Qattara, στη βορειοδυτική Αίγυπτο. Ο λάκκος βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και ο πυθμένας του καλύπτεται από αλυκές και αμμόλοφους.

Ο λάκκος δημιουργήθηκε από την αλληλεπίδραση του αλατιού και της διάβρωσης από τους ανέμους. Περίπου 20 χιλιόμετρα δυτικά της Qattara βρίσκονται οι οάσεις Σίβα της Αιγύπτου στην Αίγυπτο και Jaghbub της Λιβύης σε μικρότερα αλλά παρόμοια βυθίσματα.

Στην Qattara βρίσκεται και το δεύτερο χαμηλότερο σημείο στην Αφρική σε υψόμετρο 133 μέτρω κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, με το χαμηλότερο σημείο να είναι η λίμνη Assal στο Τζιμπουτί. Αυτή η τεράστια καταβόθρα καλύπτει περίπου 19.605 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μέγεθος συγκρίσιμο με τη λίμνη Οντάριο ή δύο φορές μεγαλύτερη από τον Λίβανο. Λόγω του μεγέθους της και της γειτνίασής με τις ακτές της Μεσογείου, έχουν γίνει μελέτες για τη δυνατότητα παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας εδώ.

Ο Λάκος της Qattara, Αίγυπτος
Ο Λάκος της Qattara, Αίγυπτος

Bonus Fact: Υπάρχει χωριό με την ονομασία Καταβόθρα στην Θεσπρωτία που μάλιστα είχε άλλο όνομα στην αρχή (Λιγοράτιον) και προτίμησε να το αλλάξει! Άβυσσος η ψυχή των 250 κατοίκων του χωριού! , για τους οποίους η ιστορία του χωριού τους ξεκινάει το 1944 όταν οι μουσουλμάνοι τσάμηδες Αλβανοί  που κατοικούσαν εκεί διέφυγαν στην Αλβανία για να αποφύγουν τον νόμο για τα φριχτά τους εγκλήματα κατα των Χριστιανών Ελλήνων την περίοδο της κατοχής , συνεργαζόμενοι με τους ναζί.

 

 

 

 

 


 

ΟΙ ΑΛΠΕΙΣ

12 απίθανες πληροφορίες για την οροσειρά των Άλπεων

Η μεγαλύτερη οροσειρά στην Ευρώπη, οι Άλπεις, είναι από τα πιο σημαντικά φυσικά αξιοθέατα της ηπείρου. Από το Μον Μπλαν ως το Μάττερχορν, τους σιδηροδρόμους, τα τεράστια τούνελ, τα ενδιαφέροντα ιστορικά γεγονότα, ήρθε η στιγμή να εξερευνήσουμε τις Άλπεις λίγο πιο εξονυχιστικά.

1. Οι Άλπεις εκτείνονται σε 8 διαφορετικές χώρες

Η οροσειρά των Άλπεων εκτείνεται σε 8 χώρες και ο χάρτης από πάνω μας δείχνει το μερίδιο της κάθε χώρας
Η οροσειρά των Άλπεων εκτείνεται σε 8 χώρες και ο χάρτης από πάνω μας δείχνει το μερίδιο της κάθε χώρας

Ξεκινώντας από τη Γαλλία στα δυτικά, συνεχίζουν στην Ελβετία, το Λιχτενστάιν, τη Γερμανία και την Ιταλία και καταλήγουν στην Αυστρία και την Σλοβενία. Σωστά μετρήσατε 7 χώρες. Υπάρχει και το μικροσκοπικό Μονακό που βρίσκεται εξολοκλήρου στις Δυτικές Άλπεις.

2. Άλπεις, τα Λευκά Όρη αλλιώς

Η ανατολική και βόρεια πρόσοψη του Μάττερχορν (πηγή: wikipedia)
Η ανατολική και βόρεια πρόσοψη του Μάττερχορν (πηγή: wikipedia)

Η λέξη Άλπεις, προέρχεται πιθανότατα από την Ίνδοευρωπαική λέξη *albʰos που σημαίνει λευκός, υπόλευκος, στα αρχαία ελληνικά: Άλφός, στα λατινικά: Albus, στα αρχαία γερμανικά: albiz. Το τελευταίο μεταφράζεται ως κύκνος και πιθανότατα λόγω χρώματος να σήμαινε πάλι το λευκό.

3. Δημιουργήθηκαν πριν από 65 εκ. χρόνια

Γεωλογικός χάρτης των Άλπεων (πηγή: wikipedia)
Γεωλογικός χάρτης των Άλπεων (πηγή: wikipedia)

Η οροσειρά εκτείνεται για 1200 χιλιόμετρα και πιστεύεται ότι δημιουργήθηκαν από την σύγκρουση της Ευρωπαϊκής πλάκας με την Αφρικανική πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια.

4. Η υψηλότερη κορυφή τους είναι το Μον Μπλαν

Το Λευκό Όρος εκτείνεται στα σύνορα 3 κρατών: της Γαλλίας, της Ελβετίας και της Ιταλίας. (πηγή: wikipedia)
Το Λευκό Όρος εκτείνεται στα σύνορα 3 κρατών: της Γαλλίας, της Ελβετίας και της Ιταλίας. (πηγή: wikipedia)

Με ύψος 4810 μέτρα το Μον Μπλαν είναι η ψηλότερη κορυφή των Άλπεων. Η ονομασία έχει γαλλική προέλευση και σημαίνει χωρίς εκπλήξεις το Λευκό Όρος. Οι Ιταλοί χωρίς να πρωτοτυπήσουν το ονομάζουν Monte Blanco με την ίδια σημασία.

Υπάρχει μια διχογνωμία για το αν πρόκειται για το μεγαλύτερο βουνό της Ευρώπης ή όχι, καθώς το όρος Έλμπρους της Ρωσίας είναι αρκετά ψηλότερο (5642 μέτρα) και βρίσκεται στα σύνορα των πλακών της Ασίας και της Ευρώπης. Επιπλέον το Έλμπρους πρακτικά είναι ένα αδρανές ηφαίστειο και όχι βουνό

5. Τα φρούρια των Άλπεων

Το φρούριο Βίκτωρ Εμμανουήλ στο Ωσουά (πηγή: wikipedia)

Αν και οι Άλπεις φαντάζουν απόρθητες η κυριαρχία στην περιοχή αμφισβητούνταν συχνά πυκνά. H Αλσατία, η Λωραίνη και οι περιοχές ανάμεσα στη Γερμανία και τη Γαλλία υπήρξε μήλον της έριδος για τους γιους του Καρλομάγνου και οι φιλονικίες τους άφησαν αρκετά ερείπια κάστρων.

6. Οι υπόγειες σήραγγες των Άλπεων

H Γέφυρα του Διαβόλου) στη διαδρομή προς το πέρασμα Gotthard (πηγή: wikipedia)
H Γέφυρα του Διαβόλου) στη διαδρομή προς το πέρασμα Gotthard (πηγή: wikipedia)

“Ποιος ανεβοκατεβαίνει τώρα ολόκληρες Άλπεις” φαίνεται να είναι ο λόγος για την κατασκευή τόσων τούνελ στο εσωτερικό της οροσειράς. Μέχρι το 2020 η Σήραγγα βάσης Γκόταρντ ήταν η μεγαλύτερη του κόσμου με μήκος 57.09 χιλιόμετρα και βάθος 2300 μέτρα. Η σήραγγα Γκόταρντ βρίσκεται στην Ελβετία, κάτω από τις Άλπεις και εξυπηρετεί τη σιδηροδρομική γραμμή Μιλάνου-Ζυρίχης συνδέοντας τις πόλεις Erstfeld και Bodio.

7. Οι θεαματικοί σιδηρόδρομοι των Άλπεων

To Glacier Express σε δράση (πηγή: wikipedia)
To Glacier Express σε δράση (πηγή: wikipedia)

Αναμφίβολα ένας απ’ τους πιο ωραίους τρόπος να ταξιδέψετε στην Ευρώπη είναι το τρένο. Το Glacier Express, γνωστό και ως το πιο αργό express τρένο στον κόσμο φημίζεται για την γραφική διαδρομή του συνδέοντας τα θέρετρα του Μάττερχορν και του Σεντ Μόριτζ στις Ελβετικές Άλπεις.

Ακόμα ένας διάσημος σιδηρόδρομος είναι και ο Bernina που διασχίζει 61 χιλιόμετρα, 13 τούνελ και 52 οδογέφυρες. Ταξιδεύει με κλίση 7% για μεγάλο μέρος της διαδρομής καθιστώντας τη μία από τις πιο απότομες διαδρομές του κόσμου.

8. Η αμφισβήτηση των συνόρων Ιταλίας-Γαλλίας

Θέα προς το Μον Μπλαν από την πλευρά της Γαλλίας. Το βουνό είναι το μεγαλύτερο της δυτικής Ευρώπης και βρίσκεται ακριβώς στα γαλλοιταλικά σύνορα.
Θέα προς το Μον Μπλαν από την πλευρά της Γαλλίας. Το βουνό είναι το μεγαλύτερο της δυτικής Ευρώπης και βρίσκεται ακριβώς στα γαλλοιταλικά σύνορα.

Μπορεί οι Γάλλοι να υποστηρίζουν ότι το Μον Μπλαν βρίσκεται σε γαλλικό έδαφος αλλά οι Ιταλοί έχουν διαφορετική γνώμη. Η περιοχή αμφισβείται εδώ και αιώνες, πηγαίνοντας πίσω στα χρόνια του Δουκάτου της Σαβοΐας.Ο οίκος της Σαβοΐας ήταν βασιλική δυναστεία και ανεξάρτητη χώρα το έτος 1003 μ.Χ.

Το Δουκάτο κατείχε μεγάλο μέρος των Άλπεων μέχρι που ο Ναπολέων προσάρτησε την Σαβοϊα το 1792 στο δρόμο του για την κατάκτηση της Ιταλίας. Μετά από αρκετούς πολέμους ο Δούκας της Σαβοΐας, Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ παραχώρησε την Σαβοΐα στους Γάλλους με αντίτιμο να γίνει ο Βασιλιάς της Ιταλίας.

Σήμερα το θέμα δεν έχει επιλυθεί και κατά καιρούς γίνονται μικρά διπλωματικά επεισόδια συνήθως λόγω διαδρομών ski και hiking.

9. Ο χειμερινός αθλητισμός

Αλπικό σκι στην κοιλάδα Zillertal, Αυστριακές Άλπεις (πηγή: wikipedia)
Αλπικό σκι στην κοιλάδα Zillertal, Αυστριακές Άλπεις (πηγή: wikipedia)

Από τον Δεκέμβριο έως τον Απρίλιο, οι Άλπεις μετατρέπονται στον παράδεισο των χειμερινών σπορ. Δραστηριότητες όπως το σκι, το snowboard και το έλκηθρο έχουν την τιμητική τους.

Το 1864, ένας ξενοδόχος στο Σεντ Μόριτζ ονόματι Johannes Badrutt εισήγαγε την ιδέα των χειμερινών διακοπών όπως τις ξέρουμε σήμερα. Κάλεσε μερικούς καλοκαιρινούς επισκέπτες να επιστρέψουν για διακοπές το χειμώνα υποσχόμενος ότι θα τους πληρώσει το κόστος των διακοπών τους αν αυτοί δεν έμεναν ευχαριστημένοι.

Badrutt's Palace Hotel
Badrutt’s Palace Hotel

Όχι μόνο τους άρεσε αλλά έμειναν και μέχρι τον Μάρτιο, πληρώνοντας κανονικά τις διακοπές τους εκεί. Γρήγορα τα νέα μαθεύτηκαν στην πατρίδα τους.

10. Οι πρώτοι χειμερινοί Ολυμπιακοί αγώνες

Πόστερ για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 (πηγή: wikipedia)
Πόστερ για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 (πηγή: wikipedia)

Η Γαλλική πόλη του Σαμονί δεν είναι μόνο ένα σπουδαίο θέρετρο του σκι, αλλά και το μέρος που έγινε η διεξαγωγή των πρώτων χειμερινών Ολυμπιακών αγώνων το 1924. Η πρώτη ολυμπιακή πίστα του σκι ονομάστηκε Le Mont και κατασκευάστηκε στα πόδια του Μον Μπλαν και του παγετώνα Bossons.

11. Το εκρηκτικό πολεμικό μέτωπο των Ελβετών

Η Ελβετία συνόρευε συχνά με εμπόλεμες χώρες (Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία και Αυστρία) καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας της. Με το 60% της χώρας να βρίσκεται στις Άλπεις, οι Ελβετοί σκέφτηκαν να συνδέσουν όλα τα τούνελ, τους σιδηροδρόμους και τις γέφυρες που βρίσκονται στην επικράτεια τους με εκρηκτικό υλικό ώστε να μπορούν να τα ανατινάξουν ανά πάσα στιγμή κριθεί απαραίτητο. Η στρατηγική πίσω απ’ το σχέδιο αυτό είναι η καθυστέρηση των εισβολέων να φτάσουν στις ελβετικές πόλεις και ταυτόχρονα να κερδίσει χρόνο η χώρα να οργανώσει αντάρτικο στα βουνά.

Γνωρίζατε ότι η Ελβετία είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που θα μπορούσε να χωρέσει το 114% του πληθυσμού της σε πυρηνικά καταφύγια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης;
17 ακόμα πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την Ελβετία εδώ.

12. Ο τουρισμός στις Άλπεις

Μια χειμωνιάτικη νύχτα στο St. Moritz (πηγή: wikipedia)
Μια χειμωνιάτικη νύχτα στο St. Moritz (πηγή: wikipedia)

Κλείνοντας, γνωρίζατε ότι οι Άλπεις είναι οι ένας απ’ τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της Ευρώπης; Περίπου 120 εκατομμύρια επισκέπτες έρχονται στις Άλπεις κάθε χρόνο!

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Skeleton Coast. H ΑΚΤΗ ΤΩΝ ΣΚΕΛΕΤΩΝ = “η Γη που ο Θεός έκανε με θυμό”

Στην ακτογραμμή της Ναμίμπια, κάπου πάνω από τον ποταμό Ουγκάμπ και κάτω από τον Κουνένε, σε ένα μέρος όπου μόνο μια χούφτα άδειες εισόδου εκδίδονται ετησίως, για 1600 τετ χλμ υπάρχουν παρθένοι αμμόλοφοι. Όποιος όμως βρεθεί εκεί, το πιθανότερο είναι να είναι μόνος του και τα ίχνη του θα είναι τα μόνα ανθρώπινα στην άμμο για χιλιόμετρα.

Σε αυτό το έρημο κομμάτι γης ο πολιτισμός δεν έχει καταφέρει να βρει βάση. Για πολλά χιλιόμετρα, οι παραλίες που είναι καλυμμένες με ομίχλη περικλείουν το κρύο θαλάσσιο ρεύμα Benguela. Εδώ, λιοντάρια που έχουν προσαρμοστεί στην έρημο περιφέρονται στις ξηρές κοίτες των ποταμών, ελέφαντες περπατάνε μέσα στα κύματα, ενώ μπορεί κανείς να δει και ύαινες, τσιτάχ, καρακάλ (αφρικανικές γάτες) και λεοπαρδάλεις. Καμία ανθρώπινη ζωή. Ίσως μόνο τα υπολείμματα κάποιου -ανθρώπινου- σκελετού μισό-θαμμένου στην άμμο.

Τα μόνα απομεινάρια πολιτισμού, που βρίσκονται πιο εσωτερικά και αραιά διάσπαρτα στο τοπίο, είναι οι καλύβες των νομαδικών λαών Himba. Οι αμμώδεις παραλίες είναι πασπαλισμένες με κατάλευκα κόκαλα φαλαινών και φώκιας. Το αμμώδες τοπίο κρατάει σαν τρόπαια τα απομεινάρια πολλών άτυχων πλοίων που αιχμαλωτίστηκαν από τα στοιχεία και ξεσκίστηκαν από τα ατίθασα νερά του Νοτίου Ατλαντικού Ωκεανού. Ένας μοναχικός πέτρινος σταυρός σηματοδοτεί το σημείο όπου ο εξερευνητής Diogo Cão βγήκε στην ακτή το 1486.

Τη νύχτα, ο Γαλαξίας μας εκρήγνυται στον ουρανό, ενώ με το πρώτο φως της ημέρας, αν κάποιος είναι τυχερός, μπορεί να δει το The Dunedin Star, ένα πλοίο που ναυάγησε το 1942 μετά από πρόσκρουση σε ύφαλο (ή του επιτέθηκε γερμανικό υποβρύχιο), του οποίου το πλήρωμα και οι επιβάτες αναγκάστηκαν να βγουν στην Ακτή του Σκελετού. Πιο πάνω, μια λιτή αψίδα από οστά φαλαινών σηματοδοτεί το σημείο που χάθηκαν και θάφτηκαν, σε μια προσπάθεια να σώσουν εκείνους στο The Dunedin Star, δύο διασώστες του ρυμουλκού The Sir Charles Elliott. Δεν είναι περίεργο που οι Πορτογάλοι ναυτικοί αποκαλούν αυτό το μέρος ως “Πύλες της Κόλασης” -μια ελαφρώς διαφορετική άποψη από τους ιθαγενείς Βούσμενους που την αποκαλούν “η Γη που ο Θεός έκανε με θυμό”.

Τα πάνω από 500 ναυάγια είναι υπενθύμιση ότι ο άνθρωπος ήταν αρκετά αφελής για να προσπαθήσει να πλοηγηθεί σε αυτά τα άγρια νερά. Από ξύλινες πορτογαλικές γαλέρες εκατοντάδων ετών μέχρι σύγχρονα πλοία, η μοίρα τους σφραγίστηκε τόσο μέσα όσο και έξω από αυτά τα νερά. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι η παραγωγή του Mad Max: Fury Road επέλεξε αυτό το σημείο για να γυρίσει τις μετα-αποκαλυπτικές σκηνές της ταινίας.

Σε αυτήν την αφιλόξενη ακτή, βρίσκεται ένα από τα λιγότερο πολυσύχναστα σημεία για σέρφινγκ στον κόσμο, το Donkey Bay γνωστό και ως Skeleton Bay, που αποκαλείται και “Διαμάντι της Ερήμου”. Σύμφωνα με τους σέρφερ που το ξέρουν, τα κύματα στο Donkey Bay είναι τα καλύτερα στον κόσμο αυτή τη στιγμή.

Στην πραγματικότητα, αυτό που κάνει αυτή την εμπειρία ακόμη πιο ιδιαίτερη είναι ότι το κομμάτι της άμμου που κάνει το Donkey Bay προβλέπεται να μεταναστεύσει προς τα βόρεια, μπορεί να αλλάξει σχήμα και να μην είναι πια αυτό που είναι σήμερα. Αυτός ο τόπος, όπως και η υπόλοιπη Ακτή του Σκελετού, είναι ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο τοπίο στο έλεος του ανέμου και της άμμου.

 

 

 

 


 

Ο ΣΤΕΝΟΤΕΡΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

Το στενότερο ποτάμι του κόσμου έχει πλάτος μόλις μερικά εκατοστά

Ο ποταμός Hualai, στην Κίνα, είναι απ’ ότι φαίνεται ο στενότερος ποταμός στον κόσμο, μετρώντας μόνο μερικές δεκάδες εκατοστά στο φαρδύτερο σημείο του.

Στο άλλο άκρο τώρα για τις απαραίτητες συγκρίσεις, ο πιο φαρδύς ποταμός στον κόσμο, ο Αμαζόνιος έχει πλάτος πάνω από 9 χιλιόμετρα κατά την ξηρή περίοδο και 38 χιλιόμετρα πλάτος κατά την υγρή περίοδο. Είναι μακράν ο πλατύτερος ποταμός στον κόσμο, αν δεν λάβουμε υπόψη μας τις εκβολές του Ρίο ντε Λα Πλάτα που μετράνε 290 χιλιόμετρα πλάτος γερές να ‘ναι. Πάντως το πλάτος δεν θεωρείται απ’ τα καθοριστικά χαρακτηριστικά ενός ποταμού.

Πίσω στον ποταμό Hualai, στο οροπέδιο της Εσωτερικής Μογγολίας στη βόρεια Κίνα, ο οποίος έχει μήκος πάνω από 17 χιλιόμετρα μεν, αλλά έχει μέσο πλάτος μόλις 15 εκατοστά. Στο πιο στενό του σημείο, έχει πλάτος μόλις 4 εκατοστά.

Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ένας ποταμός όπως ο Hualai αν και τόσο στενός, εκτείνεται για τόσα πολλά χιλιόμετρα! Σύμφωνα με Κινέζους ειδικούς, ο ποταμός ρέει μέσα από το λιβάδι του Γκονγκέρ για τουλάχιστον 10.000 χρόνια. Προφανώς, πηγάζει από μια υπόγεια πηγή και ρέει στη λίμνη Dalai Nur στο φυσικό καταφύγιο Hexigten.

Είμαι σίγουρος ότι αρκετοί θα υποστηρίξουν ότι ο Hualai ποταμός είναι πολύ στενός για να θεωρηθεί ακόμη και ποτάμι, αλλά το μέγεθος δεν υπήρξε πότε διακριτικός παράγοντας ανάμεσα σε ποτάμια, ρέματα και κολπίσκους. Ο Hualai έχει μόνιμα νερό, που ρέει σταθερά όλο το χρόνο και έχει όλα τα στοιχεία ενός ποταμού, όπως μια σαφώς καθορισμένη λεκάνη, εποχιακές πλημμύρες κ.λπ.

Ο ποταμός Hualai είναι επίσης γνωστός ως η «Γέφυρα του βιβλίου», λόγω ενός λαϊκού θρύλου που αφορά ένα αγόρι που σκόνταψε ενώ προσπαθούσε να διασχίσει το ποτάμι, ρίχνοντας το βιβλίο του ακριβώς πάνω σε ένα από τα στενότερα σημεία του ποταμού. Το βιβλίο έγινε μια χρήσιμη γέφυρα για κάτι μυρμήγκια που προσπαθούσαν να περάσουν στην άλλη πλευρά, και η ονομασία Γέφυρα του βιβλίου (Book Bridge River) μόλις γεννήθηκε.

 

 

 

 

 

 


 

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΣΙΜΟΝ ΜΠΟΛΙΒΑΡ . Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΔΙΩΞΕ ΤΟΥΣ ΙΣΠΑΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ

Eίναι ένας από τους μεγαλύτερους ήρωες της Λατινικής Αμερικής, που έμεινε γνωστός στην ιστορία ως «El Libertador» (Ο Ελευθερωτής). Ο Σιμόν Χοσέ Αντόνιο δε λα Σαντίσιμα Τρινιδάδ Μπολίβαρ υ Παλάσιος (24 Ιουλίου 1783 – 17 Δεκεμβρίου 1830) ηγήθηκε αρκετών απελευθερωτικών κινημάτων, αφιερώθηκε στον αγώνα κατά της ισπανικής αυτοκρατορίας και οδήγησε στην ανεξαρτησία τη Βολιβία, την Κολομβία, το Εκουαδόρ, τον Παναμά και τη Βενεζουέλα.

Ο στρατηγός και πολιτικός Μπολιβάρ γεννήθηκε στο Καράκας της Βενεζουέλας, σε αριστοκρατική οικογένεια. Την εκπαίδευσή του ανέλαβαν σημαντικές προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων ο Σιμόν Ροντρίγκεζ, οι ιδέες του οποίου συνέβαλαν σημαντικά στη μετέπειτα εξέλιξή του. Μετά το θάνατο των γονιών του, το 1799 μεταβαίνει στην Ισπανία με σκοπό την ολοκλήρωση των σπουδών του. Εκεί, γνωρίζει και παντρεύεται την Μαρία Τερέσα Ροντρίγκεζ ντελ Τόρο υ Αλαΐσα το 1802, την οποία χάνει έπειτα από μόλις ένα χρόνο γάμου στη διάρκεια επίσκεψης στην Βενεζουέλα. Τον επόμενο χρόνο, ο Μπολιβάρ επιστρέφει στην Ευρώπη.

Ο Ελευθερωτής

Το 1807 είναι η χρονιά που ο Μπολιβάρ γυρνά στη Βενεζουέλα. Όταν ο Ναπολέων ορίζει τον Ιωσήφ Βοναπάρτη βασιλιά της Ισπανίας και των αποικιών της το 1810, συμμετέχει στο αντιστασιακό κίνημα στη Νότια Αμερική. Το κίνημα του Καράκας κηρύσσει την ανεξαρτησία της χώρας στις 5 Ιουλίου 1810 (Πρώτη Δημοκρατία της Βενεζουέλας) και ο Μπολιβάρ αποστέλλεται στη Βρετανία σε διπλωματική αποστολή, με κύριο στόχο να ζητήσει τη βοήθεια των Άγγλων στον αγώνα κατά των Ισπανών.

Οι Άγγλοι όμως δεν δέχονται να αναμειχθούν. Επιστρέφει στη χώρα του το 1811. Όταν τον Ιούλιο του επόμενου έτους, ο ηγέτης του κινήματος Φρανσίσκο ντε Μιράντα παραδίδεται, καταφεύγει στην Καρταχένα της Νέας Γρανάδας (σημερινή Κολομβία), όπου και γράφει το Μανιφέστο της Καρταχένα.

Σιμόν Μπολίβαρ, ο στρατηγός που απελευθέρωσε τη Νότια Αμερική από τους Ισπανούς με στρατό που δεν ξεπερνούσε τους 10.000 άντρες - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Στο τελευταίο αναλύει τις αιτίες της ήττας στη Βενεζουέλα και παρακινεί τους επαναστάτες να συντρίψουν τους Ισπανούς. Η ηγεσία της εκστρατείας είναι πλέον στα χέρια του Μπολιβάρ, ο οποίος έπειτα από 6 συνεχόμενες νίκες κατά των Ισπανών, στις 6 Αυγούστου 1813 εισέρχεται στο Καράκας ως Ελευθερωτής.

Μετά την εξέγερση του Χοσέ Τομάς Μπόβες το 1814 και την πτώση της Δημοκρατίας, επιστρέφει στη Νέα Γρανάδα, και στη συνέχεια στη Τζαμάικα, όπου γράφει το 1815 μια σειρά κείμενα σε μορφή επιστολών.

Στο «Γράμμα από τη Τζαμάικα» ανέλυε το όραμά του για την απελευθέρωση όλων των χωρών που βρίσκονταν υπό ισπανική κυριαρχία, από τη Χιλή και την Αργεντινή ως το Μεξικό. Μετά την κατάκτηση της ανεξαρτησίας τους οι χώρες αυτές θα έπρεπε να γίνουν συνταγματικές δημοκρατίες, μια παραλλαγή του πολιτεύματος της Μεγάλης Βρετανίας. Θα υπήρχε Άνω και Κάτω Βουλή, και ενώ τα μέλη της Άνω Βουλής θα είχαν κληρονομικό δικαίωμα, τα μέλη της Κάτω Βουλής θα εκλέγονταν από τον λαό. Αρχηγός του κράτους θα ήταν ο πρόεδρος της δημοκρατίας.

Η προτομή του Σιμόν Μπολιβάρ στην πλατεία Γλυφάδας. : r/greece

 

Είναι περίπου 40 χρόνια το διάστημα κατά το οποίο μια αναπάντεχη προτομή στέκει σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία της Γλυφάδας. Πρόκειται για μια χάλκινη προτομή που τοποθετήθηκε εκεί στις 17 Δεκεμβρίου 1978 από τον Σύλλογο των Απανταχού Ελληνοβενεζολάνων.

Το 1816, με τη βοήθεια της Αϊτής ο Μπολίβαρ αποβιβάζεται στη Βενεζουέλα και καταλαμβάνει την Ανγκοστούρα (σημερινή Πόλη Μπολίβαρ). Η νίκη στη Μάχη της Μπογιακά το 1819 προσέθεσε την Κολομβία στα ελεύθερα από την ισπανική κατοχή εδάφη.

Το Δεκέμβριο δημιουργεί τη Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Μεγάλης Κολομβίας – μια ομοσπονδία που κάλυπτε τα μεγαλύτερα τμήματα της Βενεζουέλας, της Κολομβίας, του Παναμά και του Εκουαδόρ – ορίζοντας τον εαυτό του πρόεδρο. Τον Ιούνιο του 1821 ελευθερώνεται η Βενεζουέλα και ένδεκα μήνες αργότερα και το Εκουαδόρ.

Απαντώντας στην έκκληση βοήθειας του Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν, που είχε ήδη απελευθερώσει τη Χιλή και την Αργεντινή, αναλαμβάνει την απελευθέρωση του Περού. Το Σεπτέμβριο του 1823 φτάνει στη Λίμα και απελευθερώνει το Κάτω Περού. Ακολουθεί λίγους μήνες αργότερα το Άνω Περού, τελευταία ισπανική κτήση, το οποίο ονομάστηκε προς τιμήν του Ελευθερωτή του Βολιβία.

Ο Μπολιβάρ έχει φτάσει στο απόγειό του, και το 1826 συγκαλεί στον Παναμά μια παναμερικανική συνδιάσκεψη με στόχο τη δημιουργία συνομοσπονδίας των αμερικανικών κρατών. Τα κράτη της Μεγάλης Κολομβίας, το Περού, η Βολιβία, το Μεξικό, η Κεντρική Αμερική και οι Ενωμένες Επαρχίες του Ρίο ντε λα Πλάτα (η σημερινή Αργεντινή) υπέγραψαν συνθήκη συμμαχίας και κάλεσαν και τα υπόλοιπα κράτη της αμερικανικής ηπείρου να την προσυπογράψουν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, όμως, αρνήθηκαν.

ΙΩΛΚΟΣ Εκδόσεις - Γεννήθηκε ο αγωνιστής Σιμόν Μπολιβάρ

Μέχρι το 1827, ωστόσο, οι εσωτερικές έριδες στην κυβέρνησή του οδήγησαν σε εμφύλιους πολέμους και αυτονομιστικές τάσεις, με αποτέλεσμα την κατάρρευσή της. Ο Μπολιβάρ παραιτείται από την προεδρία το 1828.

Θα υποκύψει από φυματίωση 2 χρόνια μετά, στις 17 Δεκεμβρίου 1830.

Η προσωπικότητα του Σιμόν ντε Μπολιβάρ ενέπνευσε αρκετούς καλλιτέχνες, με τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες να περιγράφει στο «Ο στρατηγός μες στο λαβύρινθό του» τις τελευταίες ημέρες της ζωής του και τον Νίκο Εγγονόπουλο να γράφει προς τιμήν του το «Μπολιβάρ: Ένα ελληνικό ποίημα».

 

 

 


 

ΜΑΘΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΜΑΟΡΙ

10 πράγματα που πιθανόν να μην γνωρίζετε για τον πολιτισμό των Μαορί

…εκτός κι αν φυσικά έχεις ταξιδέψει στη Νέα Ζηλανδία

Η πρώτη επαφή που είχα με τον πολιτισμό των Μαορί ήταν φυσικά ο τελετουργικός χορός Haka της εθνικής ομάδας μπάσκετ  της Νέας Ζηλανδίας με το παρατσούκλι All Blacks πριν από κάποιο αγώνα με την δική μας αθνική και απο τηλεοράσεως . Ψάχνοντας όμως λίγο παραπάνω για την κουλτούρα των πρώτων ανθρώπων που εγκαταστάθηκαν στη Νέα Ζηλανδία, θα διαπιστώσει  κανείς ότι πρόκειται για έναν συναρπαστικό πολιτισμό.

Η λέξη māori (σσ. στα ελληνικά τη συναντάμε να τονίζεται και στα τρία φωνήεντα) σημαίνει «κανονικός» ή «κοινός» στη Μαορί γλώσσα και διακρίνει τα θνητά όντα από τους θεούς. Το 16.5% του πληθυσμού της Νέας Ζηλανδίας (περίπου 775,000 δηλαδή) έχουν Μαορί καταγωγή! Στο βόρειο νησί της χώρας υπάρχει πιο έντονο το στοιχείο τους, οπότε αν θέλετε να γνωρίσετε καλύτερα τον πολιτισμό τους θα πρέπει να αδικήσετε το Νότιο Νησί.

Ο πληθυσμός των Μαορί στις περιφέρειες της Νέας Ζηλανδίας (πηγή: pinterest.com)
Ο πληθυσμός των Μαορί στις περιφέρειες της Νέας Ζηλανδίας (πηγή: pinterest.com)

Μέχρι όμως να κάνετε αυτό το ταξίδι, πάμε να δούμε 10 συγκλονιστικά πραγματάκια που ενδεχομένως να μην γνωρίζετε για τους Μαορί:

1. Κάθε τατουάζ Μαορί είναι μοναδικό

Νεαρός Μαορί με τατουάζ στο πρόσωπο χορεύει Haka (πηγή: wikipedia)

Το Ta moko είναι η παραδοσιακή τέχνη της δερματοστιξίας στον πολιτισμό των Μαορί. Τα τατουάζ τους είναι μοναδικά καθώς αφορούν το γενεαλογικό δέντρο, τις γνώσεις και την κοινωνική θέση του ατόμου στη φυλή τους (στα Μαορί λέγεται iwi). Η διαδικασία του τατουάζ γινόταν αρχικά με μια χρωστική ουσία στο άκρο ενός αιχμηρού οστού που τρυπούσε το δέρμα. Ωστόσο, στις μέρες μας, οι περισσότεροι Μαορί επιλέγουν πιο σύγχρονες μεθόδους τατουάζ. Τα περισσότερα ινστιτούτα δερματοστιξίας στη Νέα Ζηλανδία προσφέρουν τατουάζ με παραδοσιακά σχέδια των Μαορί.

2. Η γλώσσα των Μαορί

Πριν φτάσουν οι Ευρωπαίοι άποικοι στη Νέα Ζηλανδία, δεν υπήρχε γραπτή γλώσσα για τους Μαορί, αλλιώς γνωστή ως Te reo Maori. Αντίθετα, η ιστορία διδάσκονταν επίσης προφορικά μέσω αφηγήσεων ή απεικονιζόταν σε γλυπτά. Αυτός είναι κι ο λόγος για τον οποίο οι Μαορί συγκαταλέγονται στους πιο απίθανους αφηγητές ιστοριών που θα συναντήσετε ποτέ.

"First Lessons in the Maori Language", από τον W. L. Williams, πρώτο επίσκοπο του Waiapu (πηγή: wikipedia)
“First Lessons in the Maori Language”, από τον W. L. Williams, πρώτο επίσκοπο του Waiapu (πηγή: wikipedia)

Η μητρική γλώσσα των Μαορί είναι μία από τις τρεις επίσημες γλώσσες της χώρας μαζί με την αγγλική και τη νοηματική γλώσσα. Η γλώσσα των Μαορί χρησιμοποιείται από το 23% του πληθυσμού της χώρας, και τα στοιχεία δείχνουν αυξητική τάση. Υπάρχουν πλέον ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί των Μαορί, σχολεία Μαορί και άλλες πρωτοβουλίες όπως η εβδομάδα γλώσσας όπου οι άνθρωποι ενθαρρύνονται να κατανοήσουν τη γλώσσα των Μαορί. Το «Kia Ora» είναι ο χαιρετισμός των Μαορί, έτσι για να μπαίνουμε στο κλίμα…

3. Το Haka δεν είναι μόνο πολεμικός χορός

Haka από την εθνική ομάδα της Νέας Ζηλανδίας πριν από έναν αγώνα rugby (πηγή: wikipedia)

Η συνήθεια των εθνικών ομάδων της Νέας Ζηλανδίας να κάνουν χάκα πριν τους διεθνείς αγώνες τους, έχει κάνει τον χορό γνωστότερο ανά το κόσμο. Αν και οι περισσότεροι πιστεύουν ότι πρόκειται για έναν πολεμικό χορό, υπάρχουν στην πραγματικότητα πολλοί τύποι Haka που χρησιμοποιούνται για διαφορετικές περιστάσεις, όπως κηδείες, καλωσόρισμα επίτιμων καλεσμένων ή αναγνώριση μεγάλων επιτευγμάτων.

4. Ο πολιτισμός των Μαορί είναι ένας από τους νεότερους

Γκραβούρα ενός κανό waka, 1773 (πηγή: wikipedia)
Γκραβούρα ενός κανό waka, 1773 (πηγή: wikipedia)

Οι πρώτοι Μαορί έφτασαν στη Νέα Ζηλανδία το 1300. Αν και πιστεύεται πως μετανάστευσαν εκεί από την ανατολική Πολυνησία, δεν είναι εξακριβωμένη η προέλευσή τους. Επίσης λέγεται ότι ο πολιτισμός των Μαορί όπως γνωρίζουμε αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια αυτών των πρώτων ταξιδιών στη Νέα Ζηλανδία. Αν σκεφτεί κανείς ότι αυτό έγινε πριν από 700 χρόνια, ο πολιτισμός τους θεωρείται νεότατος.

5. Το φαγητό των Μαορί μαγειρεύεται υπόγεια

Μαγειρεύοντας με τους Μαορί (πηγή: NZ Tourism)

Ένα από τα πιο παραδοσιακά και πιο αγαπημένα γεύματα στον πολιτισμό των Μαορί είναι κάτι που ονομάζεται Hangi. Είναι κρέας και λαχανικά αργά μαγειρεμένα στο έδαφος. Θα έχετε αρκετές ευκαιρίες να δοκιμάσετε ένα Hangi, ειδικά στη Ροτορούα που συγκεντρώνει την μερίδα του λέοντος του τουριστικού ενδιαφέροντος.

6. Ο ιδιαίτερος Μαορί χαιρετισμός

Χαιρετισμός Μαορί (πηγή: unsplash)
Χαιρετισμός Μαορί (πηγή: unsplash)

Και μετά το hangi, έχουμε και το hongi. Είναι ο χαρακτηριστικός χαιρετισμός των Μαορί! Όταν συναντιούνται, πιέζουν το μέτωπο και τη μύτη τους για λίγο μεταξύ τους, κλείνοντας τα μάτια τους και αναπνέοντας βαθιά. Αυτό σημαίνει ότι μοιράζεστε την «ανάσα της ζωής» όπου οι ψυχές σας συναντιούνται.

7. Pounamu, ο πράσινος πολύτιμος λίθος των Μαορί

Μενταγιόν από pounamu (πηγή: wikipedia)
Μενταγιόν από pounamu (πηγή: wikipedia)

Στη δυτική ακτή του νότιου νησιού μπορούμε να βρούμε νεφρίτη ή ίασπι και θεωρείται πολύτιμος λίθος για τους Μαορί. Στα te reo Maori, λέγεται “pounamu” και έχει χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή όπλων, στολιδιών και εργαλείων και πλέον θα το δείτε κυρίως σκαλισμένο σε μενταγιόν με συγκεκριμένους συμβολισμούς.

8. Οι χώροι συνάντησης των Μαορί

Whenuakura Marae στο Taranaki (πηγή: wikipedia)
Whenuakura Marae στο Taranaki (πηγή: wikipedia)

Ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσετε τον πολιτισμό των Μαορί είναι να επισκεφθείτε έναν τόπο συνάντησης των Μαορί. Ονομάζονται Marae και για να σας καλωσορίσουν θα πρέπει να έχει προηγηθεί το powhiri. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει μια πρόκληση από έναν πολεμιστή Μαορί συνοδευόμενο από τραγούδια και ψαλμωδίες και εσείς θα πρέπει να δείξετε ότι έρχεστε ειρηνικά. Δεν είναι τόσο τρομακτικό όσο ακούγεται, στην πραγματικότητα, και όλοι οι οδηγοί για τη Νέα Ζηλανδία το προτείνουν ανεπιφύλακτα.

9. Οι οχυρωμένοι οικισμοί των Μαορί

Pā χτισμένο σε ακρωτήριο (πηγή: wikipedia)

Pa ονομάζεται το οχυρωμένο χωριό των Μαορί και συνήθως ήταν φτιαγμένo σε επίπεδα, σκαμμένα στις άκρες και περιφραγμένα με ψηλούς φράχτες. Αν και δεν υπάρχουν καλοδιατηρημένα Pa σήμερα, γίνεται μια προσπάθεια στη Rotorua και στο Gisborne για την αναβίωση τους, ώστε να δείξουν στον κόσμο πως έμοιαζαν πραγματικά.

10. Υπάρχει ένας θρύλος για όλα

Αρχαίες διακοσμητικές μάσκες των Μαορί (πηγή: wikipedia)
Αρχαίες διακοσμητικές μάσκες των Μαορί (πηγή: wikipedia)

Όπως ανέφερα και πριν, οι Μαορί είναι οι καλύτεροι αφηγητές. Έχουν θρύλους για τα περισσότερα βουνά, ποτάμια, λίμνες και άλλα σημαντικά σημεία σε όλη τη Νέα Ζηλανδία. Η ύπαρξη τους είναι κυρίως διδακτική και είναι ένας σημαντικός λόγος που η κουλτούρα τους είναι τόσο σημαντική για τον πολιτισμό ολόκληρης της Νέας Ζηλανδίας.

Bonus Ιστορικό Fact:

Το πρωί της 20ης Μαΐου του 1941, οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές  καταφτάνουν στην Κρήτη και ξεκινάει ο αγώνας κατάκτησης του νησιού από τις δυνάμεις του Άξονα. Στις δυνάμεις υπεράσπισης του νησιού, εκτός από τους Κρητικούς και τους Βρετανούς, βρίσκονται και 700 Μαορί πολεμιστές της 2ης Νεοζηλανδικής Μεραρχίας.

Μέλη του τάγματος των Μαορί που συμμετείχαν στην Μάχη της Κρήτης, εκτελώντας τον παραδοσιακό πολεμικό χορό χάκα στην Αίγυπτο.
Μέλη του τάγματος των Μαορί που συμμετείχαν στην Μάχη της Κρήτης, εκτελώντας τον παραδοσιακό πολεμικό χορό χάκα στην Αίγυπτο.

Συνολικά 16.000 ιθαγενείς Μαορί κατατάχθηκαν από τις αρχές μέχρι το τέλος του Β’ παγκόσμιου πολέμου. Πολέμησαν στην Ελλάδα, στην ηπειρωτική Ευρώπη και στην Μέση Ανατολή.

 

NZ Pocket Guide

 


 

INEMURI : Η ΤΕΧΝΗ ΝΑ ΚΟΙΜΑΣΑΙ ΟΡΘΙΟΣ

Inemuri, η ιαπωνική τέχνη του να κοιμάσαι στη δουλειά

 

Στις περισσότερες χώρες ο ύπνος στη δουλειά δεν είναι μόνο ντροπιαστικός, αλλά μπορεί ακόμη και να είναι λόγος για να χάσει κάποιος τη δουλειά του. Αλλά στην Ιαπωνία, ο ύπνος στο γραφείο είναι συνηθισμένος και κοινωνικά αποδεκτός. Στην πραγματικότητα, συχνά θεωρείται ως ένδειξη επιμέλειας, αφού υποδηλώνει ότι — «το άτομο είναι τόσο αφοσιωμένο στη δουλειά του που εργάστηκε μέχρι εξάντλησης».

Και δεν είναι αναληθής. Η Ιαπωνία είναι ένα από τα πιο στερημένα έθνη στον κόσμο όσον αφορά τον ύπνο. Μια μελέτη δείχνει ότι ένας μέσος Ιάπωνας κοιμάται μόνο 6 ώρες και 35 λεπτά κάθε βράδυ. Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι κοιμούνται κατά τη διάρκεια των μετακινήσεων ή στη δουλειά, σε πάρκα, σε καφετέριες, σε βιβλιοπωλεία, σε εμπορικά κέντρα και σε οποιοδήποτε άλλο δημόσιο χώρο. Είναι τόσο διαδεδομένο και τόσο φυσιολογικό, που οι Ιάπωνες έχουν μια λέξη για αυτό – inemuri, που σημαίνει «παρών ενώ κοιμάμαι».

Inemuri
Πηγή: Φωτογραφίας: tetsuo shimizu/Flickr

Και κανείς δεν γνωρίζει το inemuri καλύτερα από τη Δρ. Brigitte Steger, υπότροφο στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, που μελετά την ιαπωνική κουλτούρα.

«Συνάντησα για πρώτη φορά αυτές τις ενδιαφέρουσες συμπεριφορές ύπνου κατά την πρώτη μου παραμονή στην Ιαπωνία στα τέλη της δεκαετίας του 1980», έγραψε σε ένα άρθρο στο BBC. «Εκείνη την εποχή η Ιαπωνία βρισκόταν στο απόγειο της Οικονομίας της Φούσκας, μια φάσης εξαιρετικής κερδοσκοπικής έκρηξης. Η καθημερινότητα ήταν αντίστοιχα ταραχώδης. Οι άνθρωποι γέμιζαν το πρόγραμμά τους με ραντεβού για δουλειά και αναψυχή και δεν είχαν σχεδόν καθόλου χρόνο για ύπνο».

Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της μεταπολεμικής οικονομικής άνθησης που το έθνος απέκτησε τη φήμη ενός εργατικού έθνους χωρίς χρόνο για ύπνο. Οι άνθρωποι δούλευαν πολλές ώρες και μετά κοιμόντουσαν κατά τη διάρκεια της περιβόητης μεγάλης μετακίνησης πίσω στο σπίτι. Οι μαθητές έμεναν ξύπνιοι μέχρι αργά και κοιμόντουσαν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων το επόμενο πρωί. Φαίνεται αντιφατικό, αλλά η ανοχή στο να αποκοιμιόμαστε κατά τη διάρκεια συναντήσεων, μαθημάτων και κοινωνικών συγκεντρώσεων είναι ευρέως διαδεδομένη στην ιαπωνική κουλτούρα.

inemuri
Πηγή φωτογραφίας: Amir Jina/Flickr

Αλλά υπάρχουν κανόνες για το inemuri. «Εξαρτάται ποιος είσαι», αναφέρει η Steger. «Αν είσαι νέος στην εταιρεία και πρέπει να δείξεις πόσο ενεργά συμμετέχεις, δεν μπορείς να κοιμηθείς. Αλλά αν είστε 40 ή 50 ετών και δεν πρόκειται για μια σπουδαία εργασία, μπορείτε να κοιμηθείτε. Όσο πιο ψηλά είστε στην κοινωνική κλίμακα, τόσο περισσότερο μπορείτε να κοιμηθείτε».

Μια άλλη ένδειξη για την αποκρυπτογράφηση των περίπλοκων εθιμοτυπιών του inemuri βρίσκεται στον ίδιο τον όρο – το να είσαι παρών ενώ κοιμάσαι. «Αν και με τον ύπνο μπορεί να είσαι διανοητικά «μακριά», οφείλεις να είναι σε θέση να επιστρέψεις στην πραγματικότητα όταν απαιτείται ενεργή συμμετοχή». «Το σώμα σας χρειάζεται να προσποιείται ότι είστε ενεργοί σε μια συνάντηση, σαν να συγκεντρώνεστε. Πρέπει να κάθεσαι σαν να ακούς με προσήλωση και απλά να βάλεις το κεφάλι κάτω».

inemuri
Πηγή φωτογραφίας: Amir Jina/Flickr

Υπάρχουν μερικές στενές συγγένειες της κουλτούρας inemuri που μπορούν να βρεθούν και σε άλλες χώρες, όπως η ισπανική σιέστα (ένας σύντομος υπνάκος νωρίς το απόγευμα, συχνά μετά το μεσημεριανό γεύμα) και το ιταλικό riposo (ένα εκτεταμένο μεσημεριανό διάλειμμα που διαρκεί 2-3 ώρες επιτρέποντας στους ανθρώπους να κοιμηθούν).

Τα τελευταία χρόνια, η πρακτική του μεσημεριανού ύπνου στη δουλειά έχει λάβει υποστήριξη από αρκετούς εργοδότες σε όλο τον κόσμο. Αξιοσημείωτες περιπτώσεις  μεταξύ αυτών είναι η Google, η Apple, η Nike, η BASF, η Opel, η Huffington Post και η Proctor & Gamble, οι οποίες παρέχουν αποκλειστικές αίθουσες για ύπνο στους υπαλλήλους για σύντομους υπνάκους κατά τις ώρες γραφείου.

Πηγή φωτογραφίας: tokyoform/Flickr
Πηγή φωτογραφίας: Vin/Flickr

 

 

 


 

ΤΣΙΞΚΟΥΛΟΥΜΠ

Κρατήρας Τσιξουλούμπ στο Μεξικό: το φονικότερο σημείο στον πλανήτη

Βρισκόμαστε περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια πριν από την εποχή μας, στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου… Η Γη είναι καλυμμένη από δάση και ανθοφόρα φυτά, το κλίμα είναι αρκετά θερμότερο σε σχέση με σήμερα, ενώ η ξηρά καλύπτει μόλις το 18% της επιφάνειάς της (σήμερα φτάνει το 28%), καθώς η στάθμη της θάλασσας είναι πολύ ψηλότερα από τα σημερινά επίπεδα.

Η αιτία που το ζωικό βασίλειο την εποχή της Κρητιδικής περιόδου ήταν υπερμεγέθη και συνέχιζε να μεγαλώνει , ήταν το μεγαλύτερο ποσοστό οξυγόνου σε σχέση με σήμερα . Ενδεικτικά σήμερα το οξυγόνο στην ατμόσφαιρα αποτελεί το 20,95 % ενώ τότε περίπου το 23,50 % .

Εδώ και 200 περίπου εκατομμύρια χρόνια κυρίαρχο είδος ζωής είναι οι δεινόσαυροι. Ώσπου, εντελώς ξαφνικά και απροσδόκητα, συμβαίνει κάτι κοσμοϊστορικό, μια καταστροφή που έμελλε να αλλάξει τη μοίρα του πλανήτη για πάντα.

Οι ήπειροι κατά την Κρητιδική περίοδο (145 με 66 εκατομμύρια χρόνια από σήμερα) (πηγή: secretsofuniverse.in)
Οι ήπειροι κατά την Κρητιδική περίοδο (145 με 66 εκατομμύρια χρόνια από σήμερα) (πηγή: secretsofuniverse.in)

Παρακάμπτουμε κάμποσα εκατομμύρια χρόνια και προσγειωνόμαστε το έτος 1970 μ.Χ. στη χερσόνησο του Γιουκατάν στο Μεξικό. Μια ομάδα επιστημόνων, σε μια αποστολή ανεύρεσης πετρελαίου, ανακαλύπτει στο βυθό της θάλασσας κάτι πολύ περίεργο… Επρόκειτο για έναν τεράστιο κρατήρα, με διάμετρο 150 με 180 χιλιόμετρα, με το κέντρο του να βρίσκεται θαμμένο σχεδόν ένα χιλιόμετρο κάτω από την πόλη Τσιξουλούμπ Πουέρτο.

Χάρτης της χερσονήσου του Γιουκατάν, όπου σημειώνεται ο κρατήρας Τσιξουλούμπ (πηγή: Wikimedia Commons)
Χάρτης της χερσονήσου του Γιουκατάν, όπου σημειώνεται ο κρατήρας Τσιξουλούμπ (πηγή: Wikimedia Commons)

Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια ερευνών, έως ότου οι επιστήμονες συνειδητοποιήσουν ότι ο κρατήρας αυτός προήλθε από την πρόσκρουση στην επιφάνεια της Γης ενός γιγαντιαίου αστεροειδούς ή κομήτη, διαμέτρου σχεδόν 10 χιλιομέτρων, περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια από σήμερα. Τα πετρώματα που ανακάλυψαν οι επιστήμονες στο εσωτερικό του κρατήρα μας διηγούνται όσα συνέβησαν τα λεπτά και τις ώρες που ακολούθησαν το συνταρακτικό αυτό συμβάν -και ήταν στ’ αλήθεια εικόνες Αποκάλυψης…

Φανταστική απεικόνιση της πτώσης του αστεροειδούς, ενώ στον ουρανό πετούν πτεροδάκτυλοι (πηγή: Wikimedia Commons)
Φανταστική απεικόνιση της πτώσης του αστεροειδούς, ενώ στον ουρανό πετούν πτεροδάκτυλοι (πηγή: Wikimedia Commons)

Σύμφωνα με την ερευνητές, η πρόσκρουση του αστεροειδούς προκάλεσε μια ισχυρότατη έκρηξη, ισοδύναμη με 100 εκατομμύρια μεγατόνους ΤΝΤ ή 4,5 δισεκατομμύρια φορές η ενέργεια της ατομικής βόμβας που έπεσε στη Χιροσίμα! Πετρώματα από τα βάθη του γήινου φλοιού ανυψώθηκαν σε ύψος 25 χιλιομέτρων και σχημάτισαν γύρω από το χείλος του κρατήρα ένα δαχτυλίδι βουνών υψηλότερο από τα Ιμαλάια που σιγά-σιγά κατέρρευσε.

Η έκρηξη κονιορτοποίησε μια τεράστια έκταση στην επιφάνεια της γης και πυροδότησε έναν σεισμό μεγέθους 10,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Η θερμική ακτινοβολία που εκλύθηκε αποτέφρωσε όλα τα πλάσματα που βρίσκονταν σε ακτίνα 1.600 χιλιομέτρων, ενώ ένα τσουνάμι ύψους 100 μέτρων κατέστρεψε τα δάση σε ακτίνα 2.100 χιλιομέτρων.

Οι καταστροφικές επιπτώσεις της πρόσκρουσης ταξίδεψαν σε μεγάλες αποστάσεις ως τροπικές καταιγίδες με ταχύτητα ανέμων που ξεπέρασε τα 1.000 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ τεράστιες πυρκαγιές κατέκαψαν αχανείς περιοχές. Οι ανυπολόγιστες ποσότητες στάχτης, ατμού και αποτεφρωμένων υλικών που απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα είχαν σαν αποτέλεσμα έναν παρατεταμένο χειμώνα που κράτησε περίπου μια δεκαετία. Αυτό συνέβη, καθώς το φως του ήλιου δεν μπορούσε να διαπεράσει το στρώμα στάχτης, με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να πέσουν δραματικά.

Δεινόσαυροι και αστεροειδής… (πηγή: livescience.com/Getty Images)
Δεινόσαυροι και αστεροειδής… (πηγή: livescience.com/Getty Images)

Άμεση συνέπεια αυτής της κολοσσιαίων διαστάσεων καταστροφής ήταν να εξαφανιστεί το 75% όλων των ειδών φυτών και ζώων, συμπεριλαμβανομένων όλων των μη ιπτάμενων δεινοσαύρων. Μόνο όσα είδη μπορούσαν να πετάξουν, να σκάψουν στο χώμα ή να καταδυθούν στα βάθη των ωκεανών επιβίωσαν.

Για παράδειγμα, οι μόνοι πραγματικοί απόγονοι των δεινοσαύρων που ζουν σήμερα είναι τα σύγχρονα πουλιά -περισσότερα από 10.000 είδη πιστεύεται ότι προέρχονται από επιζώντες της πρόσκρουσης. Τα κενά που έμειναν στην οικολογική αλυσίδα καλύφθηκαν την εποχή που ακολούθησε -την Καινοζωική, που φτάνει ως τις μέρες μας- από πολλά θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων ημών των ανθρώπων…

Σήμερα, μεγάλο μέρος του κρατήρα Τσιξουλούμπ είναι θαμμένο στα ανοιχτά του κόλπου του Μεξικού, κάτω από 600 μέτρα ιζημάτων, ενώ στην ξηρά καλύπτεται από ένα στρώμα ασβεστόλιθου. Το χείλος του κρατήρα διαγράφεται από ένα τόξο που αποτελείται από τις διάσημες Cenotes, τις φυσικές δεξαμενές νερού που συναντώνται στην χερσόνησο του Γιουκατάν και δημιουργήθηκαν στον μαλακό ασβεστόλιθο πάνω από τον κρατήρα.

Μια Cenote στο Γιουκατάν (πηγή: mayaland.com)
Μια Cenote στο Γιουκατάν (πηγή: mayaland.com)

Bonus Fact: Η θεωρία της εξαφάνισης των δεινοσαύρων λόγω της πρόσκρουσης του αστεροειδούς -γνωστή ως Κρητιδική – Παλαιογενής ή Πέμπτη Εξαφάνιση (K-Pg extinction)– προτάθηκε από τον βραβευμένο με Νόμπελ Αμερικανό πειραματικό φυσικό Λούις Άλβαρεζ, ωστόσο δεν γίνεται αποδεκτή από ολόκληρη την επιστημονική κοινότητα. Άλλοι ερευνητές θεωρούν ότι οι δεινόσαυροι βρίσκονταν ήδη σε διαδικασία παρακμής, οπότε η πρόσκρουση απλώς επιτάχυνε αλλά δεν προκάλεσε τον αφανισμό τους. Επίσης, υποστηρίζεται ότι εάν αυτή η φονικότατη καταστροφή δεν είχε συμβεί, η ανθρωπότητα δεν θα είχε υπάρξει ποτέ…

 

 

 

 

 

 


 

H ΜΑΡΙΑ ΚΙΟΥΡΙ , Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ , Ο ΑΙΝΣΤΑΙΝ ΚΑΙ ΜΙΑ ….ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ

 

Η σχέση της με τον μαθητή του συζύγου της που προκάλεσε σάλο στη Γαλλία

Η Μαρία Κιουρί είναι γνωστή για την σπουδαία της συμβολή στην επιστήμη με τις έρευνες της για την ραδιενέργεια. Εξάλλου, είναι η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που κέρδισε βραβείο Νόμπελ (Φυσικής) το 1903, ο πρώτος άνθρωπος που κέρδισε δύο βραβεία Νόμπελ (Φυσικής και Χημείας) και ο μοναδικός άνθρωπος μέχρι σήμερα που έχει βραβεία Νόμπελ σε διαφορετικές επιστήμες.

Η Μαρία Κιουρί όμως ήταν και μια γυναίκα με πάθος. Πάθος για την επιστήμη, αλλά και πάθος για τη ζωή και τον έρωτα. Το πάθος αυτό πυροδότησε μέχρι και… μονομαχία μεταξύ δύο αντρών!

Στις 19 Απριλίου του 1906, η Μαρία Κιουρί έχασε τον αγαπημένο της σύζυγο Πιέρ Κιουρί. Μαζί είχαν πραγματοποιήσει πρωτοποριακές έρευνες γύρω από την ραδιενέργεια κάτι που τους χάρισε το Νόμπελ το 1903. Όμως εκείνη την βροχερή μέρα του 1906, ο Πιέρ περπατώντας σε έναν πολυσύχναστο δρόμο γλίστρησε και έπεσε κάτω από μια άμαξα. Η ρόδα της άμαξας πέρασε πάνω από το κεφάλι του και τον σκότωσε ακαριαία. Ο θάνατός του την συνέθλιψε. Η ίδια ήταν μόλις 38 ετών και χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να μπορέσει να σκεφτεί ξανά τον έρωτα.

Το σκάνδαλο

Το 1910 όμως φαίνεται ότι βρήκε τελικά παρηγοριά σε έναν άλλον επιστήμονα, τον καθηγητή φυσικής Πολ Λανζεβέν (ΦΩΤΟ σε μεγαλύτερη ηλικία). Ο Πολ ήταν ένας από τους αγαπημένους μαθητές και προστατευόμενους του Πιέρ και έτσι η Μαρία κι αυτός ήρθαν κοντά. Ο Πολ ήταν παντρεμένος αλλά βρισκόταν σε διάσταση, ενώ σύμφωνα με τις φήμες η γυναίκα του τον κακοποιούσε σωματικά (τον είχε χτυπήσει με μπουκάλι στο κεφάλι!) αλλά και ο ίδιος είχε συχνά εξωσυζυγικές σχέσεις. Ο Μαρία και ο Πολ έγιναν εραστές και συναντιούνταν σε ένα διαμέρισμα στο Παρίσι που είχαν νοικιάσει.

Όταν η γυναίκα του Λανζεβέν αντιλήφθηκε ότι ο εν διαστάσει σύζυγός της είχε μπλέξει με μια άλλη γυναίκα προσέλαβε κάποιον για να εισβάλλει στο διαμέρισμα των δυο και να κλέψει τα ερωτικά τους γράμματα. Η σύζυγος του Λανζεβέν εκμεταλλευόμενη την διασημότητα της Κιουρί, διοχέτευσε τα γράμματα στον Τύπο.

Αμέσως το θέμα έγινε πρωτοσέλιδο στη Γαλλία. Η δημοσίευση των ερωτικών επιστολών σκανδάλισε τη Γαλλία. Τα γράμματά της Μαρία Κιουρί έκαναν ξεκάθαρο ότι η σχέση των δύο δεν ήταν απλώς πλατωνική, ενώ φαίνεται ότι η  Κιουρί σκεφτόταν το γάμο και πίεζε τον εραστή της να ζητήσει διαζύγιο. Οι συντηρητικοί κύκλοι της Γαλλίας εδώ και αρκετά χρόνια δεν έβλεπαν με θετικό μάτι την Κιουρί. Εξάλλου ήταν πάντα μια ξένη, μια μετανάστρια από την Πολωνία. Έτσι, συντηρούσαν γι’ αυτήν μια ανυπόστατη φήμη. Την «κατηγορούσαν» ότι ήταν Εβραία κάτι που ωστόσο δεν ίσχυε. Στο παρελθόν, ο ακροδεξιός Τύπος είχε χρησιμοποιήσει  αρκετά συχνά αυτόν τον ισχυρισμό μαζί με άλλες κατηγορίες- όπως ότι ήταν άθεη- για να την διαβάλλει. Παρόλο που τίποτα από αυτά δεν ίσχυαν, οι φήμες της είχαν στερήσει ακόμα και μια θέση στη Γαλλική Ακαδημία.

Οι ανυπόστατες φήμες επανήλθαν και με την αποκάλυψη της ερωτικής σχέσης. Φυσικά, πολλές εφημερίδες έγραφαν ότι ήταν μια «Εβραία αντροχωρίστρα», αλλά δεν έμειναν μόνο εκεί. Αφενός την κατηγόρησαν ότι αμαύρωνε την μνήμη του Πιέρ Κιουρί, ενώ άλλοι έφτασαν στο σημείο να υποστηρίζουν ότι η σχέση Κιουρί- Λανζεβέν κρατούσε πριν από τον θάνατο του Πιέρ Κιουρί και όταν αυτός το έμαθε αυτοκτόνησε πέφτοντας κάτω από μια άμαξα!

Την στιγμή που αποκαλύφθηκε η σχέση της στον Τύπο, η Κιουρί βρισκόταν σε ένα σημαντικό συνέδριο στις Βρυξέλλες μαζί με τον Αϊνστάιν, τον Μαξ Πλανκ και άλλους σημαντικούς επιστήμονες της εποχής. Ύστερα από όλες τις ακρότητες που γράφτηκαν στον Τύπο, όταν επέστρεψε λίγες μέρες μετά βρήκε έξω από το σπίτι της στο Παρίσι ένα οργισμένο πλήθος να την περιμένει. Έτσι, η Κιουρί μαζί με τις κόρες της αναγκάστηκε να μείνει σε σπίτι οικογενειακού φίλου. Επρόκειτο για τον μαθηματικό Εμίλ Μπορέλ, διευθυντή του École Normale Supérieure, ο οποίος μάλιστα δέχθηκε μέχρι και απειλές απόλυσης από τον υπουργό Δημοσίας Τάξης της εποχής επειδή «σπίλωνε την ακαδημαϊκή τιμή» φυγαδεύοντας την «Εβραία αντροχωρίστρα»  Κιουρί.

Η μονομαχία

Σύμφωνα με τις πληροφορίες της εποχής, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο, ο Λανζεβέν έσπευσε να υπερασπιστεί την τιμή της αγαπημένης του. Έτσι, προκάλεσε σε μονομαχία με πιστόλια έναν από τους εκδότες των εφημερίδωνπου διέδιδαν αυτά τα ακραία ψέματα, τον Γκουστάβ Τερί. Όπως αναφέρεται, οι δύο άντρες κανόνισαν την μονομαχία, ωστόσο τελικά κανείς δεν πυροβόλησε τον άλλο. Ο Τερί φαίνεται ότι αρνήθηκε να πυροβολήσει «ένα από τα πιο λαμπρά μυαλά της Γαλλίας» και κατέβασε το όπλο του, ενώ και ο Λανζεβέν υποστηρίζοντας ότι δεν είναι δολοφόνος έπραξε το ίδιο.

Στήριξη από τον Αϊνστάιν

Στο πλευρό της Κιουρί έσπευσε αμέσως να σταθεί ο Άλμπερτ Αϊνστάιν.  Ο σπουδαίος επιστήμονας θεωρούσε την Κιουρί «απλό και ειλικρινή άνθρωπο» με μια «αστραφτερή ιδιοφυΐα». Όταν έμαθε για το σκάνδαλο έγινε έξαλλος με τη βαρβαρότητα του Τύπου. Έτσι, της έγραψε ένα υποστηρικτικό γράμμα ενθαρρύνοντάς την να μην δώσει αξία στα σχόλια του Τύπου. Το γράμμα, το οποίο περιλαμβάνεται στη βιογραφία του Αϊνστάιν από τον Γουόλτερ Άιζακσον «Einstein: His Life and universe», αναφέρει:

«Ιδιαίτερα αξιότιμη κα Κιουρί,

Μην γελάσετε μαζί μου που σας γράφω δίχως να έχω να πω κάτι λογικό. Αλλά είμαι τόσο εξοργισμένος με τον ποταπό τρόπο με τον οποίο ο κόσμος τολμά να ασχολείται μαζί σας αυτόν τον καιρό, που πρέπει οπωσδήποτε να βγάλω από μέσα μου αυτό το συναίσθημα.

Ωστόσο, είμαι πεπεισμένος πως σταθερά απεχθάνεστε αυτόν τον όχλο, είτε σας δείχνει πολυτελή σεβασμό δουλοπρεπώς, είτε προσπαθεί να ικανοποιήσει την δίψα του για εντυπωσιασμό. Νιώθω την ανάγκη να σας πω πόσο πολύ θαυμάζω την νοημοσύνη σας, τη θέλησή σας, την ειλικρίνειά σας και πως θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που σας γνώρισε στις Βρυξέλλες.

Όποιος δεν ανήκε σε αυτά τα ερπετά είναι τώρα ευτυχισμένος, όπως και πριν, που έχουμε ανάμεσά μας προσωπικότητες όπως εσάς και τον Λανζεβέν, αληθινούς ανθρώπους δηλαδή που κάποιος θεωρεί προνόμιο να τους συναντά.

Εάν ο όχλος συνεχίσει να ασχολείται μαζί σας, τότε απλά μην διαβάζετε αυτές τις χαζομάρες, αλλά καλύτερα αφήστε τες για τα ερπετά για τα οποία δημιουργήθηκαν.

Με τους πιο φιλικούς χαιρετισμούς σε εσάς, τον Λανζεβέν και τον Περίν, ο δικός σας,

Α. Αϊνστάιν».

Πάντως, μια ακόμα φράση αποδίδεται στον Αϊνστάιν η οποία ωστόσο δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται: «Η Κιουρί έχει μια αστραφτερή ιδιοφυία και παρά την παθιασμένη φύση της, δεν είναι τόσο ελκυστική ώστε να αποτελεί απειλή για τον οποιοδήποτε», φέρεται να είχε πει προσπαθώντας να σώσει την κατάσταση αλλά προβαίνοντας σε ένα τουλάχιστον… περίεργο σχόλιο!

Το βραβείο Νόμπελ

Ένα περίπου μήνα μετά το  ξέσπασμα του σκανδάλου, η Ακαδημία των βραβείων Νόμπελ επρόκειτο να ανακοινώσει την απονομή του Βραβείου Νόμπελ Χημείας στην Κιουρί. Παρά τις πιέσεις που δέχθηκε για να αλλάξει τον νικητή, η Ακαδημία δεν έκανε πίσω και απένειμε στην Κιουρί το δεύτερο Νόμπελ της για την ανακάλυψη του πολωνίου και του ραδίου. Ωστόσο, ένα από τα μέλη της επιτροπής των βραβείων, ο Σβάντε Αρένιους, με επιστολή του της ζήτησε να μην πάει στην τελετή απονομής ώστε να μην δυναμιτίσει τα πνεύματα. Η Μαρία Κιουρί του απάντησε:

«Το βραβείο αφορά την ανακάλυψη του ραδίου και του πολωνίου. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει καμία σύνδεση μεταξύ της επιστημονικής μου δουλειάς και των γεγονότων της προσωπικής μου ζωής. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι η εκτίμηση της αξίας μιας επιστημονικής δουλειάς μπορεί να επηρεαστεί από τα λιβελογραφήματα και την λασπολογία που στοχεύουν την προσωπική μου ζωή».

Φυσικά, η Κιουρί πήγε στην τελετή και παρέλαβε το βραβείο της. Μέχρι σήμερα είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει λάβει δύο Νόμπελ σε δύο διαφορετικές κατηγορίες, ενώ ήταν ο πρώτος που έλαβε δύο Νόμπελ στην πορεία της ζωής του.

Πάντως μετά το σκάνδαλο φαίνεται ότι η σχέση της Κιουρί και του Λανζεβέν δεν μπόρεσε να επιβιώσει. Οι δυο τους χώρισαν, ενώ ο Λανζεβέν πήρε διαζύγιο με τη γυναίκα του και λίγο αργότερα έκανε ένα παιδί εκτός γάμου με την γραμματέα του. Αρκετά χρόνια αργότερα, η εγγονή της Μαρία Κιουρί, Ελέν Ζουλιό, και ο εγγονός του Λανζεβέν, Μισέλ, παντρεύτηκαν. Ίσως η μοίρα τους έφερε έτσι κοντά για πάντα!

 

 

 

 

 


 

HANG SON DOONG ΒΙΕΤΝΑΜ . ΣΤΑ ΑΔΥΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Google Son Doong Cave: Το doodle αφιερωμένο στο μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου | healthweb.gr

Το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου βρίσκεται στο Βιετνάμ και ονομάζεται Χανγκ Σον Ντονγκ. Βρίσκεται εντός του Εθνικού πάρκου Φονγκ Να-Κε Μπανγκ. Για να καταλάβουμε καλύτερα τη θέση του υπολογίζουμε περίπου 500 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας της χώρας Ανόι, κοντά στα σύνορα με το Λάος.

Πήρε το όνομα του από τον υπόγειο ποταμό που το διαπέρνα με τον μεγαλύτερο θάλαμο να έχει μήκος 5 χιλιόμετρα, ύψος 200 μέτρα και πλάτος 150. Είναι πέντε φορές μεγαλύτερο από κάθε άλλο γνωστό σπήλαιο. Πολλοί ισχυρίζονται ότι είχε σχηματιστεί πριν από δυο εκατομμύρια χρόνια.

Hang Son Doong
Πηγή: Jarryd Salem/CNN

Η ανακάλυψη του ήταν τυχαίο γεγονός. Το όχι και τόσο μακρινό 1991 ένα αγρότης της περιοχής, ο Ho-Khanh, στην συνηθισμένη του βόλτα στο πάρκο, ένιωσε τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια του. Αναζητούσε καταφύγιο από την καταιγίδα που ξέσπασε στις απόκρημνες πλαγιές της ζούγκλας. Έτσι αποκαλύφθηκε το σπήλαιο που ήταν ένα καλά κρυμμένο μυστικό στο πέρασμα των αιώνων.

Στην τοπική γλώσσα σημαίνει ‘Σπηλιά στο βουνό του ποταμού’. Η λεπτομερής χαρτογράφηση του εσωτερικού του έγινε το 2009 από μια Βρετανική ομάδα. Αποτελεί δημοφιλής τουριστικό προορισμό και ακόμα κρύβει πολλά μυστικά.

Το μεγαλύτερο σπήλαιο της Γης
Πηγή: Jarryd Salem/CNN

Αξιοσημείωτο γεγονός ότι μέχρι τότε οι ντόπιοι δεν έμπαιναν στο εσωτερικό του σπηλαίου. Ο λόγος ήταν ότι το σφύριγμα του ανέμου συνδέονταν με ένα τρομακτικό θόρυβο που ήταν αποτρεπτικό για την εξερεύνηση του. Επιπρόσθετα ήταν αρκετά απότομη και η κάθοδος του.

Στο εσωτερικό του επικρατεί ένα μικρόκλιμα, που ζουν διάφορα είδη ζώων και σχηματίζονται σταλαγμίτες. Οι σταλαγμίτες που έχουν δημιουργηθεί είναι ύψους 70 μέτρων και θεωρούνται με τη σειρά του οι υψηλότεροι στον κόσμο.

Το σπήλαιο παράγει δικά του σύννεφα βροχής και μάλιστα στη πάροδο του χρόνου είχαν δημιουργηθεί ξηρές και υγρές περίοδοι. Διαθέτει μάλιστα και τη δική του ζούγκλα. Οι εξερευνητές ονόμασαν την ζούγκλα ΄Κήπο της Εδέμ΄. Φανταστείτε έναν κόσμο σε μινιατούρα.

Ο κήπος της Εδέμ
Πηγή: Alesha Bradford

Σε κάποια σημεία έχει καταρρεύσει η οροφή, με τις ακτίνες του ηλίου να καταφέρνουν να εισχωρήσουν μέσα στο σπήλαιο με άμεσο αποτέλεσμα την ανάπτυξη φυτών αλλά και δέντρων. Μάλιστα συμβαίνει όταν είσαι 3 με 4 χιλιόμετρα μέσα στο σπήλαιο.

Ακόμα φωτοευαίσθητοι μικροοργανισμοί αλλάζουν το σχήμα των βράχων και δημιουργούν καινούργιους όγκους. Στους πέτρινους όγκους ξεπροβάλλουν και τα διάφορα φυτά.

Ένας χρόνος χρειάστηκε για να φτάσουν στο τέλος του περάσματος οι εξερευνητές. Το μεγαλύτερο εμπόδιο τους ήταν ένας ψηλός τοίχος από ασβέστη. Ο τοίχος αυτός είναι γνωστός και ως ο τεράστιος τοίχος του Βιετνάμ. Σε άλλη πλευρά του σπηλαίου βρέθηκαν σπάνια και σχεδόν αφύσικα μεγάλα μαργαριτάρια. Είχαν σχηματιστεί από μια σύμπτυξη ασβεστίου και αλάτων και ουσιαστικά το νερό τα είχε γυαλίσει.

Μαργαριτάρια σπηλαίων
Μαργαριτάρια σπηλαίων (Πηγή: Jarryd Salem/CNN)

Πρώτη φορά διοργανώθηκε οργανωμένη εξερευνητική αποστολή για τουρίστες το 2013. Μάλιστα το κόστος της αποστολής ήταν στα 3.000 δολάρια. Είναι μια αρκετά επικίνδυνη αποστολή και αξίζει να σημειωθεί ότι το 2015 μεταξύ Φεβρουαρίου-Απριλίου δόθηκαν ελάχιστες άδειες για συμμετοχή στην εξερεύνηση.

Οι αρχές φοβούνται να δώσουν περισσότερες άδειες γιατί τα σπήλαια αποτελούν ένα εύθραυστο περιβάλλον. Δεν μπορούν να αναγεννηθούν γρήγορα και όταν καταστραφεί κάτι θα είναι για πάντα.

Συνήθως τον Αύγουστο οι βροχές αυξάνουν την στάθμη του ποταμού και το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γίνεται το σπηλαίο απροσπέλαστο. Πολλοί θεωρούν ότι το σπήλαιο επισκέπτονται λιγότερα άτομα από ότι κατακτούν την κορυφή του Έβερεστ.
Πηγή: Jarryd Salem/CNN

Το 2019 Βρετανοί δύτες ανακάλυψαν ένα νέο υποβρύχιο τούνελ. Το συγκεκριμένο τούνελ συνδέει το σπήλαιο με μια άλλη μεγάλη σπηλιά την Hang Thung. Έχει έκταση 38,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα και η νέα σπηλιά είναι μεγέθους 1,6 κυβικών μέτρων.

Για την ιστορία οι δύτες ήταν οι ίδιοι που διέσωσαν τους μικρούς αθλητές και τον προπονητή τους από το σπήλαιο Θαμ Λουάνγκ της Ταϊλάνδης το 2018 σε μια διάσωση που παρακολούθησε με κομμένη την ανάσα ο πλανήτης.

BONUS FACT: Το Εθνικό πάρκο Φονγκ Να-Κε Μπανγκ βρίσκεται στην επαρχία Κουανγκ Μπιν του Βιετνάμ. Έχει έκταση περίπου 860 τ.χλμ. και περιλαμβάνει πολλά σπήλαια. Τα πρώτο συνθετικό της ονομασίας του το έχει δανειστεί από το σπήλαιο Φονγκ Να. Το τροπικό δάσος Κε Μπανγκ έχει δώσει το δεύτερο συνθετικού του ονόματος του πάρκου.

Τα συστήματα των σπηλαίων έχουν μήκος 126 χιλιόμετρα και μόλις 20 από αυτά έχουν εξερευνηθεί. Στο πάρκο έχουν βρεθεί 2.400 είδη φυτών και 1081 είδη ζώων. Ο αριθμός των ειδών μεγαλώνει συνεχώς εξαιτίας των νέων ανακαλύψεων.

Ακόμα περιλαμβάνει γιγάντια δέντρα με επιφανειακές ρίζες που φτάνουν τα 50 μέτρα. Μεγάλο μέρος του τροπικού δάσους Κε Μπανγκ έχει υποστεί καταστροφές από πυρκαγιές στη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ.

 

 

 

 


 

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ . ΕΝΚΛΑΒΙΑ ΚΑΙ ΕΞΚΛΑΒΙΑ , ΟΙ ΠΕΡΙΚΛΕΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΗΜΙΠΕΡΙΚΛΕΙΣΤΕΣ ΧΩΡΕΣ ΚΑΙ ΕΔΑΦΗ

Ενκλάβια

Το ενκλάβιο είναι ένα κομμάτι εδάφους κάποιου κράτους το οποίο περιβάλλεται από μία μόνο ξένη επικράτεια. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει τα αποσπασμένα εδάφη μίας χώρας με τα οποία δεν υπάρχει άμεση χερσαία σύνδεση τα ονομάζουμε εξκλάβια. Συνεπώς πολλά από τα εξκλάβια υπάγονται στον όρο των ενκλαβίων.

Ο διαχωρισμός στα ενκλάβια μπορεί να γίνει με τον ίδιο τρόπο όπως και στα εξκλάβια. Ας τα δούμε λοιπόν αναλυτικότερα, μαζί με μια συνοπτική ιστορία τους, ξεκινώντας με τις ανεξάρτητες χώρες που θεωρούνται ως τέτοια.

Α. Χώρες που ως ενκλάβια περικυκλώνονται από μία χώρα και δεν υπάρχει άλλου είδους σύνδεση παρά μόνο χερσαία (περίκλειστες), δηλαδή για να φτάσει κάποιος σε αυτές, πρέπει να περάσει μόνο μέσα από άλλο κράτος.

1. Σαν Μαρίνο: Περικυκλώνεται εξ ολοκλήρου από την Ιταλία. Η ιστορία λέει ότι το 301 μ.Χ. ο Άγιος Μαρίνος έφυγε από το νησί Ραμπ της Αδριατικής μαζί με τον αδελφικό του φίλο Λέο και κατευθύνθηκε στην πόλη του Ρίμινι. Μετά τον διωγμό λόγω των χριστιανικών του κηρυγμάτων, κατέφυγε στο κοντινό βουνό Μόντε Τιτάνο όπου έχτισε μια μικρή εκκλησία και με αυτόν τον τρόπο ίδρυσε την πόλη και ό,τι σήμερα αποτελεί το κράτος του Αγίου Μαρίνου. Τα σύνορά του παραμένουν τα ίδια από το 1463, όταν κάποιες διπλανές κοινότητες ενώθηκαν με το κράτος αυτό. Το 1503 αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία του από τον Πάπα. Όταν έγινε η ενοποίηση της Ιταλίας το 19ο αιώνα, το κράτος του Σαν Μαρίνο παρέμεινε ανεξάρτητο ως έχει.

ΧΑΡΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
ΧΑΡΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
ΧΑΡΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
ΧΑΡΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
ΣΗΜΑΙΑ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
ΣΗΜΑΙΑ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ

2. Βατικανό: Παραμένουμε στην Ιταλία, όπου βρίσκουμε και το Βατικανό. Είναι μια ανεξάρτητη πόλη-κράτος που βρίσκεται στην δυτική πλευρά της πόλης της Ρώμης και ουσιαστικά αποτελεί συνέχεια του παπικού κράτους του Μεσαίωνα. Εκείνη την περίοδο κατείχε μεγάλες εκτάσεις, αλλά τα σύνορά του μεταβάλλονταν πολύ συχνά, κάτι που οφείλονταν κυρίως στην έλλειψη επαρκών υπερασπιστών. Κατά την διάρκεια της ενοποίησης της Ιταλίας το 1870 σε βασίλειο, το παπικό κράτος ουσιαστικά καταλύθηκε, αλλά οι Πάπες αντιστάθηκαν. Μετά από χρόνιες αντιπαραθέσεις, με την συνθήκη του Λατερανό στις 11 Φεβρουαρίου 1929, κατά τη διάρκεια του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι, ιδρύθηκε τελικά το νέο ανεξάρτητο κράτος με το όνομα «Κράτος της Πόλης του Βατικανού». Χαρακτηρίζεται ως το μικρότερο ανεξάρτητο κράτος, ως προς την έκτασή του (0,44 km2) και τον πληθυσμό του (825 ανθρώπους σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019). Βατικανό ονομάζεται ο λόφος, στην δυτική πλευρά του Τίβερη, που είναι χτισμένο.

ΧΑΡΤΗΣ ΒΑΤΙΚΑΝΟ
ΧΑΡΤΗΣ ΒΑΤΙΚΑΝΟ
ΣΗΜΑΙΑ ΒΑΤΙΚΑΝΟ

3. Λεσότο: Περικυκλώνεται εξ ολοκλήρου από την Νότιο Αφρική. Η σύγχρονη ιστορία της χώρας ξεκίνησε στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, με τη συνένωση των φυλάρχων και των λαών υπό τον Μοσεσόε Α΄. Δημιουργήθηκε έτσι ένα είδος Ομοσπονδίας. Αργότερα, για να αποφύγει την εισβολή των Μπόερς, ο Βασιλιάς κατέφυγε σε βρετανική βοήθεια με αποτέλεσμα το 1868 να ανακηρυχθεί σε βρετανικό προτεκτοράτο με την ονομασία Μπασουτολάνδη, το οποίο δεν ενώθηκε με τις τότε αποικίες της Ν. Αφρικής. Στη δεκαετία του 1960, έπειτα από την ψήφιση του πρώτου Συντάγματος, η χώρα άρχισε σταδιακά να αποδεσμεύεται από το Ηνωμένο Βασίλειο. Έπειτα από τη διεξαγωγή των πρώτων εκλογών, το 1965, το Εθνικό Κόμμα της Μπασουτολάνδης αναδείχθηκε νικητής και τον επόμενο χρόνο, στις 4 Οκτωβρίου του 1966 ανακήρυξε την ανεξαρτησία του κράτους, που έλαβε πλέον το όνομα Λεσότο.

ΧΑΡΤΗΣ ΛΕΣΟΤΟ
ΧΑΡΤΗΣ ΛΕΣΟΤΟ
ΣΗΜΑΙΑ ΛΕΣΟΤΟ
ΣΗΜΑΙΑ ΛΕΣΟΤΟ

4. Κράτος της Παλαιστίνης – Δυτική Όχθη: Ως ανεξάρτητη – de jure – κρατική οντότητα υπό τα Ηνωμένα Έθνη, τα εδάφη του Κράτους της Παλαιστίνης στην Δυτική Όχθη περικλείονται από το κράτος του Ισραήλ. Ιδιαίτερη περίπτωση αφού υπάρχουν 167 μικρά ενκλάβια που θεωρούνται εδάφη της. Η όλη αυτή κατάσταση έχει περάσει από πολλές διακυμάνσεις αλλά κυρίως προήλθε μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και την ανακήρυξη του κράτους του Ισραήλ, ενώ η Παλαιστίνη βρισκόταν υπό βρετανική επιτήρηση, τον μετέπειτα αραβοϊσραηλινό πόλεμο και τέλος με την απόφαση του ΟΗΕ το 1988.

ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ ΧΑΡΤΗΣ 1
ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ ΧΑΡΤΗΣ 1
ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ ΧΑΡΤΗΣ 2
ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ ΧΑΡΤΗΣ 2
ΧΑΡΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΧΑΡΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΣΗΜΑΙΑ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ
ΣΗΜΑΙΑ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ

Β. Χώρες που ως ενκλάβια περικυκλώνονται από μία άλλη χώρα αλλά μπορεί κανείς να φτάσει σε αυτές και μέσω θάλασσας (ημιπερίκλειστες).

1. Μονακό: Περικυκλωμένο από την Γαλλία με θαλάσσια πρόσβαση στην Μεσόγειο. Η προέλευση του ονόματος λέγεται ότι προέρχεται από το μόνοικος, δηλαδή «Μοναδικός Οίκος» και σχετίζεται με τον Ηρακλή. Η πόλη πέρασε στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και από εκεί το 1297 υπό την προστασία της γενουατικής οικογένειας των Γκριμάλντι. Το 16ο αιώνα αναγκάστηκε να δεχτεί την προστασία της Ισπανίας και από το 1641 τέθηκε υπό γαλλική προστασία. Το 1793 προσαρτήθηκε στην Γαλλία. Το 1814 όμως, με την Συνθήκη του Παρισιού, ο Οίκος των Γκριμάλντι επανήλθε στην εξουσία. Έκτοτε έμεινε ως έχει, ανεξάρτητο, πάντα όμως με κάποια γαλλική διασύνδεση. Αποτελεί το πιο πυκνοκατοικημένο κράτος!

ΧΑΡΤΗΣ ΜΟΝΑΚΟ
ΧΑΡΤΗΣ ΜΟΝΑΚΟ
ΧΑΡΤΗΣ ΜΟΝΑΚΟ
ΧΑΡΤΗΣ ΜΟΝΑΚΟ
ΣΗΜΑΙΑ ΜΟΝΑΚΟ
ΣΗΜΑΙΑ ΜΟΝΑΚΟ

2. Μπρουνέι: Περικυκλωμένο από την Μαλαισία στο νησί Βόρνεο με πρόσβαση από την θάλασσα της Νότιας Κίνας. Παλαιότερα το Σουλτανάτο Μπρουνέι ήταν μεγαλύτερο, καταλαμβάνοντας όλο το νησί. Υπήρχαν όμως διαφορές με κάποιου φύλαρχους/μονάρχες της περιοχής. Έτσι ο Σουλτάνος του Μπρουνέι τότε τους παραχώρησε κάποια κομμάτια γης. Ύστερα όμως η περιοχή έγινε Βρετανικό προτεκτοράτο και έτσι όταν πια έγινε ανεξάρτητη η Μαλαισία τα σύνορα έμειναν ως είχαν.

ΧΑΡΤΗΣ ΜΠΡΟΥΝΕΙ
ΧΑΡΤΗΣ ΜΠΡΟΥΝΕΙ
ΧΑΡΤΗΣ ΜΠΡΟΥΝΕΙ
ΧΑΡΤΗΣ ΜΠΡΟΥΝΕΙ
ΣΗΜΑΙΑ ΜΠΡΟΥΝΕΙ
ΣΗΜΑΙΑ ΜΠΡΟΥΝΕΙ

3. Γκάμπια: Περικυκλωμένη από την Σενεγάλη με θαλάσσια πρόσβαση στον Ατλαντικό. Η πρόσφατη ιστορία της χώρας αναφέρει ότι την περιοχή την είχαν εξ αρχής οι Πορτογάλοι, αλλά το 1580 οι Βρετανοί πήραν τα δικαιώματα του ποταμού Γκάμπια μετά από συμφωνία με αυτούς. Ανεξαρτητοποιήθηκε το 1965 και τα σύνορα παρέμειναν ως είχαν ακολουθώντας την πορεία του ποταμού.

ΧΑΡΤΗΣ ΓΚΑΜΠΙΑ
ΧΑΡΤΗΣ ΓΚΑΜΠΙΑ
ΣΗΜΑΙΑ ΓΚΑΜΠΙΑΣ
ΣΗΜΑΙΑ ΓΚΑΜΠΙΑΣ

Σημείωση: Χώρες όπως η Δανία, η Πορτογαλία, η Νότια Κορέα μέχρι κι ο Καναδάς που έχουν σύνορα μόνο με μία χώρα και έτσι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν «ημιπερίκλειστα ενκλάβια», δεν θεωρούνται ως τέτοια γιατί, σύμφωνα με έναν ορισμό που έχει δοθεί, για να χαρακτηριστεί μια χώρα ως «ημιπερίκλειστο ενκλάβιο» θα πρέπει οι ακτογραμμές της να είναι μικρότερες από τα χερσαία σύνορα.

Εκτός όμως από τις ανεξάρτητες χώρες και τα εξκλάβια, που υπάγονται στην κατηγορία των ενκλαβίων, υπάρχουν και αυτόνομες περιοχές, που θεωρούνται ως ενκλάβια, εφόσον βρίσκονται περικυκλωμένα στα εδάφη ενός κράτους. Παρακάτω αναφέρουμε τις πιο γνωστές από αυτές, αφού περιοχές με κάποιου είδους αυτονομία υπάρχουν σε όλον τον πλανήτη.

1. Γκαγκαουζία: Αυτόνομη περιοχή στην χώρα της Μολδαβίας. Πρόκειται για τέσσερα ενκλάβια που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, μέσα στα σύνορα της Μολδαβίας. Η περιοχή κήρυξε την αυτονομία της το 1991 – ταυτόχρονα με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Μολδαβίας – και τέσσερα χρόνια αργότερα εξασφάλισε ένα ειδικό συνταγματικό καθεστώς, μετά από τον τερματισμό της διένεξης μεταξύ Γκαγκαούζων αυτονομιστών και της κεντρικής διοίκησης της Μολδαβίας.

ΧΑΡΤΗΣ ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΙΑΣ
ΧΑΡΤΗΣ ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΙΑΣ
ΣΗΜΑΙΑ ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΙΑΣ
ΣΗΜΑΙΑ ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΙΑΣ

2. Δημοκρατία του Αρτσάχ / Ναγκόρνο Καραμπάχ: Αυτόνομη περιοχή, που προσφάτως κήρυξε ανεξαρτησία, στην χώρα του Αζερμπαϊτζάν. Η περιοχή ήταν ως αυτόνομη περιοχή (oblast), κατά την διάρκεια της Σοβιετικής Ένωσης, μέσα στην ΣΣΔ του Αζερμπαϊτζάν. Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, το Αζερμπαϊτζάν έγινε ανεξάρτητο κράτος και είχε στα εδάφη του το Ναγκόρνο Καραμπάχ που αποτελούταν κυρίως από Αρμένικο πληθυσμό. Μεγάλες διαμάχες οδήγησαν στον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ στο διάστημα 1991-1994 με κατοχή περιοχών. Το 2017 εγκρίθηκε η μετονομασία της χώρας σε Αρτσάχ. Πρόσφατα το 2020 άλλη μια διαμάχη τερματίστηκε με κάποια οριοθέτηση συνόρων, αλλά βρισκόμαστε σε αναμονή για το τι μέλλει γενέσθαι.

ΝΑΓΚΟΡΝΟ ΚΑΡΑΜΠΑΧ
ΝΑΓΚΟΡΝΟ ΚΑΡΑΜΠΑΧ
ΧΑΡΤΗΣ ΑΡΤΣΑΧ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΡΑΞΗ ΤΟΥ 2020
ΧΑΡΤΗΣ ΑΡΤΣΑΧ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΡΑΞΗ ΤΟΥ 2020
ΣΗΜΑΙΑ ΑΡΤΣΑΧ
ΣΗΜΑΙΑ ΑΡΤΣΑΧ

3. Χονγκ Κονγκ: Αυτόνομη περιοχή στην Κίνα. Είναι ημιπερίκλειστο ενκλάβιο, με πρόσβαση στην θάλασσα δηλαδή, της Νότιας Κίνας και θεωρείται Ειδική Διοικητική Περιοχή. Μετά τους πολέμους του οπίου, το Χονγκ Κονγκ, πέρασε ως αποικία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1842. Επανήλθε στην κατοχή της Κίνας, με ειδικό καθεστώς, το 1997 με το μότο «μία χώρα, δυο συστήματα».

ΧΑΡΤΗΣ ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ
ΧΑΡΤΗΣ ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ
ΣΗΜΑΙΑ ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ
ΣΗΜΑΙΑ ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ

4. Μακάο: Αυτόνομη περιοχή στην Κίνα. Είναι ημιπερίκλειστο ενκλάβιο, με πρόσβαση στην θάλασσα δηλαδή, της Νότιας Κίνας και θεωρείται Ειδική Διοικητική Περιοχή όπως και το Χονγκ Κονγκ. Το Μακάο ήταν πρώην πορτογαλική αποικία. Το 1557 οι Πορτογάλοι μίσθωσαν το έδαφος από την Κινεζική δυναστεία των Μινγκ ώσπου το 1887 απέκτησε πλήρη αποικιακά δικαιώματα με την συνθήκη του Πεκίνου. Το 1999 επανήλθε στην κατοχή της Κίνας με το ίδιο μότο όπως του Χονγκ Κονγκ «μία χώρα, δυο συστήματα».

ΧΑΡΤΗΣ ΜΑΚΑΟ
ΧΑΡΤΗΣ ΜΑΚΑΟ
ΣΗΜΑΙΑ MAKAO
ΣΗΜΑΙΑ MAKAO

5. Περιοχές Αυτοχθόνων Φυλών ΗΠΑ: Τα εδάφη των αυτοχθόνων φυλών, γνωστές παλαιότερα και ως Ινδιάνοι, στις ΗΠΑ έχουν καθεστώς αυτονομίας. Ένας ινδιάνικος καταυλισμός (Indian / Native American Reservation) είναι ένας νομικός χαρακτηρισμός για μια περιοχή γης που διαχειρίζεται μια ομοσπονδιακά αναγνωρισμένη φυλή Αμερικανών ιθαγενών υπό το Γραφείο Ινδιάνικων Υποθέσεων και όχι οι κρατικές κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών μέσα στις οποίες βρίσκονται γεωγραφικά. Ο αριθμός των φυλών φτάνει τις 574, με την τελευταία να αναγνωρίζεται στις 20 Δεκεμβρίου του 2019. Αυτή την στιγμή υπάρχουν 326 ινδιάνικοι καταυλισμοί, με συγκεντρωτική έκταση τα 227000km2 και με πληθυσμό τα 2.5 εκατομμύρια ανθρώπους, που από αυτούς το 1 εκατομμύριο περίπου ζει στους καταυλισμούς.

ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΙ ΙΝΔΙΑΝΩΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ
ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΙ ΙΝΔΙΑΝΩΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

BONUS FACT: Και στην Ελλάδα έχουμε ένα ενκλάβιο με κάποια αυτονομία. Είναι η περιοχή της χερσονήσου του Άθω στην Μακεδονία, όπου βρίσκεται το Άγιο Όρος, το οποίο αποτελεί αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού Κράτους. Περιλαμβάνει τις είκοσι Ιερές Μονές, μαζί με τα διάφορα οικήματά τους. Ανεπίσημα χαρακτηρίζεται ως «Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία». Το καθεστώς του αναγνωρίστηκε με την Συνθήκη του Βερολίνου το 1878 και το ελληνικό κράτος κύρωσε τον Σεπτέμβριο του 1926 τον Καταστατικό Χάρτη του Αγίου Όρους, ο οποίος άρχισε να ισχύει το 1927 μετά που ίσχυσε το τότε νέο Σύνταγμα, οπότε και για πρώτη φορά επισημοποιήθηκε η συνταγματική προστασία του καθεστώτος αυτοδιοίκησης του Αγίου Όρους.

 

 

 

 

 

 

 

 


 

SADHUS. OI ΕΡΗΜΙΤΕΣ ΘΡΙΛΕΡ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ

Αλείφουν τα πρόσωπά τους με στάχτες και ζουν ασκητικά μακριά από τις ανέσεις της σύγχρονης κοινωνίας μέσα σε σπηλιές, σε δάση και ναούς. Οι ασκητές στην Ινδία, που είναι γνωστοί ως sadhus, θεωρούνται ιεροί άνθρωποι και ακόμη και σήμερα έχουν χιλιάδες ακόλουθους. Αποκηρύσσουν όλα τα υλικά αγαθά και αφιερώνουν τη ζωή τους στην επιδίωξη της πνευματικής απελευθέρωσης μέσα από το διαλογισμό και την περισυλλογή.

Οι sadhus έχουν ελάχιστα έως καθόλου περιουσιακά στοιχεία και τρέφονται με φαγητά που τους δίνει ο κόσμος. Επιλέγουν να αφήσουν τα πάντα πίσω, να ζήσουν φτωχικά, ώστε να βρουν τον πλούτο του πνεύματος. Κάποιοι κυκλοφορούν εντελώς γυμνοί. Βάζουν σε όλο τους το σώμα στάχτες από καυσόξυλα. Θεωρούν ότι έτσι προστατεύονται από τη ζέστη, το κρύο, τη βροχή και γενικότερα από οποιοδήποτε κακό.

Οι ιεροί άνδρες περιφέρονται εδώ και χιλιάδες χρόνια στους δρόμους της Ινδίας, αναζητώντας την κάθαρση της ψυχής. Εκτιμάται ότι σήμερα υπάρχουν 4 με 5 εκατομμύρια sadhus στην Ινδία και ο κόσμος τουςτους σέβεται για την ιερή αγνότητά τους. Παρόλο που υπάρχουν διάφορες μορφές ασκητισμού στις περισσότερες θρησκείες, οι ασκητές του ινδουισμού είναι γνωστοί για υπερβολικές πράξεις. Έχουν καταγραφεί περιστατικά ανδρών που κρατούσαν για μήνες το χέρι τους ψηλά στον αέρα.

Οι κανίβαλοι «μοναχοί» 

Υπάρχουν διάφορες υποκατηγορίες sadhus. Οι πιο ακραίοι ονομάζονται Αγκόρι. Πιστεύουν ότι ο θεός Σίβα βρίσκεται μέσα στον καθένα. «Έδρα» των μοναχών Αγκόρι είναι το Βαρανάσι. Αλείφουν τα πρόσωπά τους με ανθρώπινες στάχτες, προσεύχονται πάνω από πτώματα, τρέφονται με ωμή ανθρώπινη σάρκα και φτιάχνουν κοσμήματα από τα οστά τους. Χρησιμοποιούν τα κρανία των νεκρών για μπολ, μέσα στα οποία τρέφονται και πίνουν νερό. Πίνουν άφθονο κρασί και τα ούρα τους. Κάνουν τελετουργικά, στα οποία θυσιάζουν ζώα. Καπνίζουν κάνναβη γιατί όπως λένε τους βοηθά να συνδεθούν με τον θεό Σίβα και άλλους θεούς του Ινδουισμού….

Chilling Rituals & Beliefs of the Cannibal Aghori Monks Of India | by Esh | Exploring History | Medium

Πιστεύουν ότι η ένωσή τους με τους νεκρούς είναι ο τρόπος να ξεφύγουν από τον κόσμο των ψευδαισθήσεων και να ενωθούν με το θείο. Εξοικειώνονται με οτιδήποτε προκαλεί αποτροπιασμό και φόβο στους απλούς ανθρώπους. Θεωρούν ότι έτσι, καταστρέφουν τον παλιό τους εαυτό και μπορούν να καθαρίσουν τη ψυχή τους. Οι Αγκόρι συμμετέχουν σε σεξουαλικές πράξεις και όργια χωρίς την παραμικρή αναστολή. Οι περισσότεροι τους φοβούνται γιατί πιστεύουν ότι έχουν υπερφυσικές δυνάμεις που μπορούν να τους βλάψουν. Άλλοι θεωρούν ότι μπορούν να θεραπεύσουν ανίατες ασθένειες….

WebMail | Sadhus india, Varanasi, India culture

Ο άνδρας που θάφτηκε ζωντανός Γύρω από το πρόσωπο των sadhus, έχουν δημιουργηθεί μύθοι που λένε ότι μέσω της ανώτερης πνευματικής τους δύναμης κατάφεραν να κάνουν εξωπραγματικά πράγματα. Ένας από αυτούς λέει ότι το 1837 έθαψαν ζωντανό τoν Sadhu Haridas στην αυλή του μαχαραγιά της ινδικής πολιτείας Πουντζάμπ, Ranjit Singh. Ο άνδρας λέγεται πως κατάφερε να επιβιώσει κάτω από το χώμα, χωρίς νερό και φαγητό για 40 μέρες. Ο Haridas ξάπλωσε σε ένα μεγάλο ξύλινο φέρετρο και σκεπάστηκε με ένα χοντρό ύφασμα. Το φέρετρο σφραγίστηκε και θάφτηκε. Ειδική φρουρά είχε διοριστεί από τον Μαχαραγιά για να επιβλέπει την κατάσταση….

Σαράντα μέρες αργότερα, τον έβγαλαν στην επιφάνεια. Τον έπλυναν με ζεστό νερό και του έκαναν μασάζ. Σύντομα, το σώμα του επανήλθε. Παρόλο που δεν μπορεί να αποδειχθεί επιστημονικά πώς κατάφερε να επιβιώσει, ο λαός της Ινδίας θεωρεί ότι το περιστατικό είναι αληθινό. Η δύναμη του μυαλού του και ενέργεια κουνταλίνι που οι διαλογιστές πιστεύουν ότι βρίσκεται ανενεργή σε κάθε σώμα, τον βοήθησαν να κάνει το ακατόρθωτο….

 

 

 

 

 


 

ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ  2.0  ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ  Μ.Χ

Για τα σάπιενς, το σχήμα και η θέση των ωκεανών και των ηπείρων είναι κάτι σχεδόν αμετάβλητο. Ακόμα και περιοχές που γνωρίζουμε ότι μετακινούνται (όπως στην περίπτωση της Ισλανδίας λχ) μιλάμε συνήθως για μερικά εκατοστά τον χρόνο. Τέτοιες ανεπαίσθητες αλλαγές δεν γίνονται αντιληπτές από τον άνθρωπο με την τόσo σύντομη διάρκεια ζωής.

Πώς θα μοιάζει η Γη το έτος 250.002.022

Εάν η ύπαρξή μας διαρκούσε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια αντί για λίγες δεκαετίες, θα βλέπαμε διαρκώς χερσαίες μάζες να συγχωνεύονται και να διαχωρίζονται εκ νέου, σε ένα ατέρμονο χορό ο οποίος τροφοδοτείται από ένα σχεδόν συνεχές όργιο σεισμών και ηφαιστειακών εκρήξεων.

Έχει συμβεί ήδη μερικές φορές, όλα τα χερσαία κομμάτια του πλανήτη μας έχουν ενωθεί για να σχηματίσουν ένα ενιαίο, γιγάντιο νησί γύρω από μια ενιαία, γιγάντια θάλασσα. Πριν από περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια, η Παγγαία ήταν η τελευταία επαναδημιουργία αυτής της επαναλαμβανόμενης υπερηπείρου. Αυτή η ιστορία πρόκειται να επαναληφθεί. Σε άλλα 250 εκατομμύρια χρόνια, θα έχουμε την επόμενη υπερήπειρο. Και επειδή των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, την έχουμε ονομάσει ήδη: Pangea Proxima (σσ.proximus στα λατινικά σημαίνει επόμενος ή κοντινός).

 

Να πώς θα μοιάζει ο κόσμος μας εκείνη την εποχή: η Αμερική συνδέεται με την Αφρική στο βορρά και η Ανταρκτική στο νότο. Η Αφρική θα ενωθεί με την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή και η Αυστραλία θα συγκολληθεί στα ανατολικά της Ασίας. Η γιγάντια ήπειρος επικεντρώνεται γύρω από τα απομεινάρια του Ινδικού Ωκεανού. Θα είναι μια εσωτερική θάλασσα που θα μας θυμίζει την πρώην Μεσόγειο, με μια Ινδία να μοιάζει με μπότα, ως επάξιος αντικαταστάτης της Ιταλίας.

Στις περιπτώσεις όπου οι ήπειροι έχουν συγκρουσθεί, έχουν προκύψει νέες οροσειρές. Το νέο υψηλό σημείο του κόσμου δεν βρίσκεται πλέον στα Ιμαλάια, αλλά στην άγνωστη μέχρι στιγμής οροσειρά που έχει ξεπηδήσει από την πρόσκρουση της Φλόριντας και της Τζόρτζιας  με τη Νότια Αφρική και τη Ναμίμπια.

Είναι απίθανο να υπάρχουν άνθρωποι τριγύρω για να γίνουν μάρτυρες της επανένωσης των χερσαίων μαζών της Γης – θα είμαστε τυχεροί αν επιβιώσουμε τον επόμενο αιώνα, πόσο μάλλον την τρέχουσα χιλιετία – αλλά ο χάρτης περιλαμβάνει ορισμένες σημερινές πόλεις ωστόσο, για τον εύκολο προσανατολισμό μας. Τρόπος του λέγειν.

Στην Pangea Proxima, το Κέιπ Τάουν και η Πόλη του Μεξικού απέχουν μόλις μία ημέρα οδικώς. Το Λάγος βρίσκεται στα βόρεια της Νέας Υόρκης, ενώ και τα δυο σημεία βρίσκονται σχετικά κοντά σε ένα περίκλειστο υδάτινο σώμα (λίμνη δηλαδή, μην σας μπερδεύω), ένα συρρικνωμένο απομεινάρι του πρώην Ατλαντικού ωκεανού. Επίσης θα μπορούσατε να ταξιδέψετε από το Σίδνεϊ στη Σαγκάη και μετά προς το Τόκιο χωρίς να χρειαστεί να διασχίσετε ούτε ένα υδάτινο σώμα.

Η Ευρώπη έχει προσκολληθεί στην Αφρική και η Μεγάλη Βρετανία – παρά το πρόσφατο Brexit – έχει επανενταχθεί στην Ευρώπη. Τι πλοτ τουίστ ήταν αυτό! Ένα πράγμα παραμένει καθησυχαστικά το ίδιο: η Νέα Ζηλανδία εξακολουθεί να είναι ένα απομονωμένο μέρος, που απειλεί για πάντα να πέσει από το κάτω δεξιό μέρος του χάρτη.

Η Ελλάδα και η Αθήνα δεν έχουν κάποια αναφορά στον χάρτη αλλά υποψιάζομαι ότι βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη Ρώμη και στο Κάιρο, έχοντας χάσει μέρος ή και όλη την ακτογραμμή της. Με πάντα θετική σκέψη, θα μπορούμε να πηγαίνουμε οδικώς στην Κρήτη.

 


 

ΤΟ ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ

15 πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για το Θερινό Ηλιοστάσιο

Το θερινό ηλιοστάσιο είναι η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου στο βόρειο ημισφαίριο και ταυτόχρονα σηματοδοτεί την έναρξη του καλοκαιριού για τους αστρονόμους. Ελάτε να το γιορτάσουμε (οι καλοκαιράκηδες) με 15 ενδιαφέροντα στοιχεία:

1. Το 2022, το θερινό ηλιοστάσιο πέφτει στις 21 Ιουνίου.

Το θερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει πάντα μεταξύ 20 Ιουνίου και 22 Ιουνίου, αλλά επειδή το ημερολόγιο δεν αντικατοπτρίζει ακριβώς την περιστροφή της Γης, η ακριβής ώρα αλλάζει ελαφρώς κάθε χρόνο. Το 2022, ο ήλιος θα φτάσει στο μέγιστο ύψος του στον ουρανό για το βόρειο ημισφαίριο την Τρίτη, 21 Ιουνίου, στις 14:14 ώρα Ελλάδας.

2. Στο θερινό ηλιοστάσιο, ο ήλιος βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον Τροπικό του Καρκίνου.

Οι ισημερίες και τα ηλιοστάσια του 2020 και ο ορισμός των εποχών του έτους. (πηγή: Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών)
Οι ισημερίες και τα ηλιοστάσια του 2020 και ο ορισμός των εποχών του έτους. (πηγή: Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών)

Ενώ ολόκληρο το βόρειο ημισφαίριο θα δει τη μεγαλύτερη μέρα του έτους στο θερινό ηλιοστάσιο, ο ήλιος βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον Τροπικό του Καρκίνου (23 μοίρες και 27 λεπτά βόρειο γεωγραφικό πλάτος)

3. Το όνομα προέρχεται από το γεγονός ότι ο ήλιος φαίνεται να στέκεται ακίνητος.

Η λέξη προέρχεται από το «ήλιος» και το «στέκομαι»/«στάση» επειδή κοντά στα ηλιοστάσια (λίγες ημέρες πριν ή μετά) ο Ήλιος φαίνεται να επιβραδύνει τη φαινομενική κίνησή του προς τα βόρεια ή προς τα νότια (κίνηση στην απόκλιση), μέχρι που την ημέρα του ηλιοστασίου αυτή η κίνηση μηδενίζεται και αντιστρέφεται. Εξίσου ορθό ετυμολογικώς είναι και το συνώνυμο «ηλιοτρόπιο». Με την ευρύτερη σημασία, ο όρος «ηλιοστάσιο» σημαίνει και την ημέρα που παρατηρείται αυτό το φαινόμενο, δύο φορές τον χρόνο, τον Ιούνιο και τον Δεκέμβριο. Τα ηλιοστάσια, όπως και οι ισημερίες, συνδέονται αναπόσπαστα με τις εποχές του έτους. Σε κάποιες χώρες ή γλώσσες θεωρείται ότι αρχίζουν ή διαχωρίζουν τις εποχές, ενώ σε άλλες θεωρούνται τα κέντρα τους.

4. Οι μεγάλες εορταστικές φωτιές κατά το θερινό ηλιοστάσιο

Οι πολιτισμοί σε όλο τον κόσμο διοργανώνουν εορτασμούς για το ηλιοστάσιο εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Μεταξύ αυτών είναι και το Μεσοκαλόκαιρο, το οποίο γιορτάζεται στις 24 Ιουνίου στη Σκανδιναβία και σε άλλες χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Το 2016, οι κάτοικοι του Ålesund της Νορβηγίας σημείωσαν παγκόσμιο ρεκόρ για την ψηλότερη φωτιά με την εορταστική πυρκαγιά των 47 μέτρων (το ρεκόρ τους καταρρίφθηκε το 2019 από τις γιορτές του Αυστριακού Καρναβαλιού).

5. Ο θερμότερος καιρός του χρόνου καθυστερεί για μερικές εβδομάδες.

Μπορεί να αναρωτιέστε γιατί, ενώ το ηλιοστάσιο είναι η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου – και έτσι λαμβάνει περισσότερο ηλιακό φως – η θερμοκρασία συνήθως δεν φτάνει στο ετήσιο μέγιστο παρά μόνο ένα ή δύο μήνες αργότερα. Είναι επειδή το νερό, που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας της Γης, έχει υψηλή ειδική θερμότητα, που σημαίνει ότι χρειάζεται λίγος χρόνος για να θερμανθεί και να κρυώσει. Εξαιτίας αυτού, η θερμοκρασία της Γης είναι “καθυστερημένη” για έξι εβδομάδες. Είναι και ο λόγος που τα φθινοπωρινά μπάνια είναι πιο “εύκολα” απ’ τα ανοιξιάτικα.

6. Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται στο Στόουνχεντζ για να γιορτάσουν το θερινό ηλιοστάσιο.

Οι άνθρωποι από καιρό πίστευαν ότι το Στόουνχεντζ ήταν ο τόπος των εορτασμών του ηλιοστασίου των αρχαίων Δρυιδών λόγω του τρόπου με τον οποίο ο ήλιος ευθυγραμμίζεται με τις πέτρες στο χειμερινό και το θερινό ηλιοστάσιο. Αν και δεν υπάρχει αποδεδειγμένη σχέση μεταξύ των εορτασμών του Κελτικού ηλιοστασίου και του μεγαλιθικού μνημείου, αυτές τις μέρες, χιλιάδες σύγχρονοι παγανιστές συγκεντρώνονται στο ορόσημο για να παρακολουθήσουν την ανατολή του ηλίου.

7. Οι παγανιστές γιορτάζουν το θερινό ηλιοστάσιο με σύμβολα της φωτιάς και του νερού.

Στον παγανισμό και τη Γουίκα, το Μεσοκαλόκαιρο γιορτάζεται με ένα φεστιβάλ γνωστό ως Litha. Στην αρχαία Ευρώπη, το φεστιβάλ περιλάμβανε την κύληση γιγάντιων τροχών αναμμένων με φωτιά με στόχο να καταλήξουν στο νερό, για να συμβολίσουν την ισορροπία μεταξύ των δύο στοιχείων.

8. Στην Αρχαία Αίγυπτο, το θερινό ηλιοστάσιο προανήγγειλε το νέο έτος.

Στην Αρχαία Αίγυπτο, το θερινό ηλιοστάσιο προηγούνταν της εμφάνισης του άστρου του Σείριου, το οποίο οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ήταν υπεύθυνο για την ετήσια πλημμύρα του Νείλου στον οποίο βασίζονταν για τις καλλιέργειες. Εξαιτίας αυτού, το αιγυπτιακό ημερολόγιο ορίστηκε έτσι ώστε η αρχή του έτους να συμπίπτει με την εμφάνιση του Σείριου, αμέσως μετά το ηλιοστάσιο.

9. Οι αρχαίοι Κινέζοι τιμούσαν το γιν στο θερινό ηλιοστάσιο.

Στην αρχαία Κίνα, το θερινό ηλιοστάσιο ήταν το γιν στο γιανγκ του χειμερινού ηλιοστασίου. Καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, οι Κινέζοι πίστευαν ότι οι δυνάμεις του γιν και του γιανγκ αυξομειώνονται αντίστροφα. Στο θερινό ηλιοστάσιο, η επιρροή του γιανγκ ήταν στο αποκορύφωμά της, αλλά ο εορτασμός επικεντρώθηκε στην επικείμενη αλλαγή στο γιν. Στο χειμερινό ηλιοστάσιο γινόταν το αντίστροφο.

10. Στην Αλάσκα, το θερινό ηλιοστάσιο γιορτάζεται με ένα μεταμεσονύκτιο αγώνα μπέιζμπολ.

Κάθε χρόνο στο θερινό ηλιοστάσιο, οι Alaska Goldpanners του Fairbanks γιορτάζουν την ιδιότητά τους ως η πιο βόρεια ομάδα μπέιζμπολ στον πλανήτη με ένα παιχνίδι που ξεκινά στις 10 μ.μ. και εκτείνεται μέχρι το επόμενο πρωί —χωρίς την ανάγκη για τεχνητό φως— γνωστό ως το παιχνίδι του Ήλιου του Μεσονυχτίου. Η παράδοση ξεκίνησε το 1906 και ανελήφθη από τους Goldpanners το 1960, τον πρώτο χρόνο της ύπαρξής τους.

11. Η Γη είναι πιο απομακρυσμένη από τον ήλιο κατά τη διάρκεια του ηλιοστασίου.

Επειδή το θερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει το καλοκαίρι (για το Βόρειο ημισφαίριο) δεν σημαίνει ότι η Γη είναι πιο κοντά στον ήλιο στην ελλειπτική της περιστροφή. Η Γη είναι στην πραγματικότητα πιο κοντά στον ήλιο περίπου την ώρα που το βόρειο ημισφαίριο βιώνει τον χειμώνα. Η ζεστασιά του καλοκαιριού προέρχεται αποκλειστικά από την κλίση του άξονα της Γης και όχι από το πόσο κοντά βρίσκεται στον ήλιο κάθε δεδομένη στιγμή.

12. Το θερινό ηλιοστάσιο σηματοδοτεί μια σκοτεινή περίοδο στην ιστορία της επιστήμης.

Ο Γαλιλαίος προ της Ιεράς Εξέτασης (πηγή: wikipedia)
Ο Γαλιλαίος προ της Ιεράς Εξέτασης (πηγή: wikipedia)

Ο θρύλος λέει ότι ήταν το θερινό ηλιοστάσιο του 1633 ο Galileo Galilei αναγκάστηκε να ανακαλέσει τη δήλωσή του ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο. Ακόμα κι αν το έκανε αυτό, παρέμεινε σε κατ’ οίκον περιορισμό για το υπόλοιπο της ζωής του.

13. Ένα εναλλακτικό ημερολόγιο είχε έναν επιπλέον μήνα που πήρε το όνομά του από το ηλιοστάσιο.

Το 1902, ένας υπάλληλος του βρετανικού σιδηροδρομικού συστήματος ονόματι Moses B. Cotsworth προσπάθησε να καθιερώσει ένα νέο ημερολογιακό σύστημα που θα τυποποιούσε τους μήνες σε τμήματα τεσσάρων εβδομάδων. Για να το κάνει, χρειάστηκε να προσθέσει έναν επιπλέον μήνα στο έτος. Ο επιπλέον μήνας εισήχθη μεταξύ Ιουνίου και Ιουλίου και ονομάστηκε Sol επειδή το θερινό ηλιοστάσιο έπεφτε πάντα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Παρά την ταξιδιάρικη εκστρατεία του Cotsworth για την προώθηση του νέου του ημερολογίου, δεν κατάφερε να επικρατήσει.

14. Στην Αρχαία Ελλάδα, η γιορτή του ηλιοστασίου σηματοδοτούσε είχε νότες κοινωνικής ισότητας

Η ελληνική γιορτή της Κρόνιας (για τους Ρωμαίους Σατουρνάλια), που τιμούσε τον Κρόνο, τον θεό της γεωργίας, συχνά συνέπιπτε με το ηλιοστάσιο. Το πανηγύρι ξεχώριζε από άλλες ετήσιες γιορτές αφού σκλάβοι και ελεύθεροι άνδρες συμμετείχαν στις γιορτές ως ίσοι.

15. Η Αρχαία Ρώμη τιμούσε τη θεά Βέστα στο ηλιοστάσιο.

Στη Ρώμη, το μεσοκαλόκαιρο συνέπεφτε με τις γιορτές των Βεσταλίων, οι οποίες τιμούσαν φυσικά τη Βέστα, τη ρωμαϊκή θεά που φύλαγε την παρθενία και θεωρούνταν προστάτης της οικογένειας και της οικιακής εστίας. Την πρώτη ημέρα αυτής της γιορτής, οι παντρεμένες γυναίκες είχαν δικαίωμα να εισέλθουν στο ναό των Βεστάλων παρθένων, από τον οποίο ήταν αποκλεισμένες τον υπόλοιπο χρόνο.

 

 

 

 

 


 

ΤΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΤΟΥ ΦΑΓΙΟΥΜ

Κήπος της Αιγύπτου ονομάζονταν από παλιά το Φαγιούμ, η περιοχή με την πλούσια βλάστηση και την άφθονη παραγωγή σε ελιές και κρασί. Η αρχαία ονομασία του Φαγιούμ ήταν Σε-ρεσί, που σημαίνει θάλασσα, γιατί ο Νείλος πλημμύριζε κάθε καλοκαίρι και μετέτρεπε το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής σε λίμνη. Στους χρόνους των Φαραώ, το Φαγιούμ ονομαζόταν Περ-Σεμπέκ ή Περ Σομπέκ, που σημαίνει «Κατοικία του Σεμπέκ». Εκεί λατρευόταν ο ιερός κροκόδειλος, ο θεός Σεμπέκ, που είχε τη μορφή κροκόδειλου. Οι Έλληνες ονόμασαν τη μητρόπολη, Κροκοδείλων Πόλη, ενώ αργότερα στους χρόνους των Πτολεμαίων ήταν γνωστή ως Αρσινόη, από το όνομα της γυναίκας και αδελφής του Πτολεμαίου Β΄ του Φιλάδελφου.Γυναικείο πορτραίτο, εγκαυστική τεχνική, 37 εκ. x 22 εκ., 96-192 μ.Χ., Λονδίνο, Βρετανικό Μουσείο.

Κατά το έτος 14 π.Χ., την εποχή της ρωμαϊκής κυριαρχίας στην Αίγυπτο, Έλληνες καλλιτέχνες ζωγράφιζαν προσωπογραφίες τις οποίες οι εικονιζόμενοι κρεμούσαν στους τοίχους των σπιτιών τους. Μετά τον θάνατό τους τα πορτραίτα αυτά ενσωματώνονταν στη μούμια στο ύψος του προσώπου. Έχουν περάσει στην ιστορία της τέχνης ως «πορτραίτα του Φαγιούμ», επειδή τα περισσότερα βρέθηκαν στο οροπέδιο του Φαγιούμ και πρόκειται για καταξοχήν ντοκουμέντα της ελληνορωμαϊκής ζωγραφικής που έχουν φιλοτεχνηθεί πάνω σε καβαλέτο.

Πρώτος ο Ιταλός περιηγητής Pietro Della Valle ανακάλυψε τα πορτραίτα το 1615, στην όαση Φαγιούμ, 85 χλμ. νότια του Καΐρου. Στις αρχές του 19ου αιώνα πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές από αγγλικές και γαλλικές αποστολές φέρνοντας στην επιφάνεια προσωπογραφίες, χωρίς να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των ειδημόνων της τέχνης. Το 1887, κάτοικοι της περιοχής κοντά στο Ελ-Ρουμπαγιάτ ανακάλυψαν μουμιοποιημένα σώματα με προσωπογραφίες στη θέση της κεφαλής. O Αυστριακός επιχειρηματίας Theodor Graf αγόρασε τα συγκεκριμένα έργα και τα παρουσίασε σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης και στη Νέα Υόρκη. Ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος του συνολικού corpus, ήλθε στην επιφάνεια χάρη στον Άγγλο αρχαιολόγο William Flinders Petrie, ο οποίος τον Ιανουάριο του 1900 αναζητώντας την είσοδο της πυραμίδας Χαουάρα στην όαση Φαγιούμ της Αιγύπτου, εντόπισε την ελληνορωμαϊκή νεκρόπολη.

Τα Πορτραίτα Φαγιούμ, τα αρχαιότερα πορτραίτα στον κόσμο | ekriti.gr

Η τεχνική:

Η τεχνική με την οποία γίνονταν τα συγκεκριμένα πορτραίτα, είναι γνωστή με τον όρο «εγκαυστική». Στην αρχή, οι ζωγράφοι λείαιναν και προετοίμαζαν το ξύλο πάνω στο οποίο και επρόκειτο να ζωγραφίσουν. Μετά ανακάτευαν τις σκόνες των χρωμάτων με λιωμένο κερί μέλισσας για να γίνει το μείγμα ανθεκτικό και στερεό. Πάνω στο λείο ξύλο σχεδίαζαν το περίγραμμα. Στη συνέχεια άπλωναν το ζεστό μείγμα κεριού και χρώματος στο φόντο. Η εγκαυστική τεχνική, απαιτούσε μεγάλη ταχύτητα στην εκτέλεση γιατί το κερί δεν έπρεπε να κρυώσει και να ξεραθεί, αλλά να απλωθεί όσο ήταν ακόμη μαλακό.

Οι μορφές:

Οι καλλιτέχνες δούλευαν τις προσωπογραφίες εκ του φυσικού με βάση το ζωντανό πρόσωπο. Τα ρούχα των γυναικών είναι συνήθως πολύχρωμα. Τα κυρίαρχα χρώματα είναι το μοβ, το ροζ και το κυκλαμινί. Τα μαλλιά είναι πάντα μαζεμένα στο επάνω μέρος του κεφαλιού, ενώ μικρές μπούκλες πλαισιώνουν το μέτωπο και τους κροτάφους. Οι άνδρες φορούν συνήθως έναν λευκό χιτώνα με δύο φαρδιές χρωματιστές ρίγες. Αντίθετα, η ένδυσή τους με χρωματιστό χιτώνα υποδηλώνει στρατιωτική ιδιότητα ή δημόσιο αξίωμα. Τα μαλλιά είναι κοντά με μπούκλες. Οι ώριμοι άνδρες έχουν γένια, ενώ οι νεαρότεροι εικονίζονται αγένιοι. Οι άνδρες ιερείς διακρίνονται από τους υπόλοιπους ώριμους άνδρες από το γεγονός ότι φέρουν στα μαλλιά τους ένα άστρο με επτά ακτίνες, που ήταν το έμβλημα του ήλιου.

Για την απόδοση της ανθρώπινης σάρκας, οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούσαν το λευκό, την κίτρινη ώχρα, το κόκκινο και το μαύρο, τα λεγόμενα και γαιώδη ή φυτικά χρώματα. Αρχικά άπλωναν ένα απαλό χρώμα, πάνω στο οποίο προσέθεταν ορισμένα λευκά σημεία «αυγές» και ροζ ανταύγειες. Όταν το πορτραίτο τελείωνε, προσέθεταν διάφορα χρυσά διακοσμητικά στοιχεία στα μαλλιά και στα ρούχα, ενώ πολλά από τα στεφάνια δεν είναι ζωγραφισμένα, αλλά προσθήκες από φύλλα χρυσού.

Χαρακτηριστικά σε όλες τις προσωπογραφίες ανδρών και γυναικών, είναι τα μεγάλα μαύρα εκφραστικά μάτια, τα οποία έχουν μικρά βλέφαρα και καμπυλόγραμμα φρύδια που ενώνονται πάνω από την ίσια μύτη. Πρόκειται για ρεαλιστικά πορτραίτα που έχουν αποδοθεί με ιμπρεσιονιστική αντίληψη. Οι καλλιτέχνες ζωγράφιζαν αυτό που έβλεπαν και το απέδιδαν νατουραλιστικά. Οι μορφές αποδίδονται σχεδόν πάντα μετωπικά ή σε στάση τριών τετάρτων με ελαφρά στροφή προς τα αριστερά ή τα δεξιά και διακατέχονται από μια αυστηρότητα, ηρεμία, ιερατικότητα και πνευματικότητα. Με αυτήν την έννοια τα εν λόγω «εξπρεσιονιστικά» πορτραίτα αποτέλεσαν πρότυπο για τις μετέπειτα βυζαντινές αγιογραφίες. Αυτές υιοθέτησαν στοιχεία τόσο τεχνικής, όσο και απόδοσης και χαρακτηριστικών των μορφών του Φαγιούμ, σε μια προσπάθεια να εκφράσουν τον εσωτερικό κόσμο των εικονιζόμενων και να δώσουν έμφαση σε πνευματικά στοιχεία.

Τα πορτραίτα του Φαγιούμ έχουν μείνει σε μεγάλο μέρος τους σε εξαιρετική κατάσταση, καθώς η στεγνή άμμος της Αιγύπτου τα διατήρησε στεγνά και ξερά. Αρκετά όμως έχουν υποστεί φθορές καθώς ήταν ενσωματωμένα πάνω σε μια μούμια και ως εκ τούτου οι ζημιές στον χώρο φύλαξής τους ήταν αναπόφευκτες. Επίσης, πολλά καταστράφηκαν κατά τη διαδικασία της ταφής, αλλά και της μεταφοράς τους από την Αίγυπτο σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις.

 

 

 

 

 


 

Operation Overlord

Ένα από τα σοβαρότερα θέματα που απασχόλησαν τον σύγχρονο κόσμο , αλλά και καίριο πλήγμα κατά του Ναζισμού ήταν η απόβαση στη Νορμανδία που έλαβε χώρα στις 6 Ιουνίου 1944 και διεξήχθη με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Overlord (επικυρίαρχος) .

Η επιχείρηση αυτή ήταν η μεγαλύτερη αεροναυτική επιχείρηση στην παγκόσμια ιστορία, με αντικειμενικό σκοπό να θέσει τέρμα στη Γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη και παράλληλα να δηλώσει την αποφασιστικότητα του δυτικού κόσμου να απαλλαγεί οριστικά από το τέρας του Ναζισμού που είχε προκαλέσει μυριάδες θυμάτων που στιγμάτισαν με τη βαρβαρότητα που εκδηλώθηκε όλη την «πολιτισμένη» ανθρωπότητα.

Expedition 'Normandy 75': 27 July – 3 August 2019 | CLIDIVE

Αντικειμενικός σκοπός ήταν να δημιουργηθεί ένα ισχυρό προγεφύρωμα από την Καν μέχρι το Χερβούργο, μέσω του οποίου τα συμμαχικά στρατεύματα θα περνούσαν από την Μεγάλη Βρετανία στην ηπειρωτική Ευρώπη.

52 D-Day Quotes About the Normandy Invasion, or Operation Overlord

Στην επιχείρηση έλαβαν μέρος πάνω από τρία εκατομμύρια άνθρωποι, από τους οποίους οι 195.700 ήταν το προσωπικό των συμμαχικών σκαφών. 7.000 πλοία όλων των κατηγοριών και 13.000 αεροπλάνα τα οποία ισοπέδωσαν τα μετόπισθεν των γερμανικών δυνάμεων, που κατείχαν τα παράλια της Νορμανδίας.

Η απόβαση έλαβε χώρα στη χερσόνησο Κοταντέν στην ανατολική όχθη του ποταμού Ορν και τον κόλπο του Σηκουάνα, σε πέντε παραλίες με τα κωδικά ονόματα Γκόλντ, Τζούνο, Όμαχα, Σουόρντ, Γιούτα.

Η μάχη της Νορμανδίας θεωρητικά τελείωσε στις 19 Αυγούστου του 1944, όταν τα συμμαχικά στρατεύματα πέρασαν τον Σηκουάνα. Αρχιστράτηγος όλης αυτής της μεγαλειώδους επίθεσης ορίστηκε ο Αμερικανός στρατηγός Ντουάϊτ Αϊζενχάουερ.

Christina Sommers on Twitter: "Male privilege. June 6, 1944 Normandy. http://t.co/6B4LKowJJs http://t.co/I23Evwsytm" / Twitter

Μεταφέρω ακριβώς από το διαδίκτυο.

«Η αρχική επίθεση έγινε σε δυο φάσεις: Κατά τα μεσάνυχτα 5ης προς 6η δυο Αμερικανικές αερομεταφερόμενες μεραρχίες και μια Βρετανική έπεσαν στα μετόπισθεν και την αυγή ακολούθησε αμφίβια απόβαση συμμαχικών δυνάμεων που ξεκίνησε κατά τις 6:30. Η διεξαγωγή της απόβασης απαίτησε τη μεταφορά στρατευμάτων και υλικού από την Αγγλία και την Ουαλία με μεταγωγικά αεροπλάνα και πλοία, καθώς και υποστήριξη πυρών από αέρα και θάλασσα. Έγιναν επίσης ναυτικές επιχειρήσεις αντιπερισπασμού και παρενόχλησης προκειμένου να μην επέμβει το Γερμανικό Ναυτικό στις περιοχές που θα γινόταν η απόβαση, ενώ η θάλασσα της Μάγχης αποναρκοθετήθηκε από τις γερμανικές νάρκες και ποντίσθηκαν νέες.»

Μετά από το τέλος των επιχειρήσεων αυτών η λήξη του πολέμου και η συντριβή των ναζιστικών δυνάμεων ήταν θέμα χρόνου.

Από τη δημοσίευση της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ αντιγράφω:

Ο Γερμανός Ernst Jünger, αξιωματικός του γενικού επιτελείου στο Παρίσι και συγγραφέας, καταγράφει στο ημερολόγιό του: «Ο Ρόμελ διαισθάνεται ότι κάτι θα συμβεί κάπου και ότι οι σύμμαχοι θα χτυπήσουν σύντομα, όμως οι σκέψεις του προσκρούουν στην εμμονή του Χίτλερ που υποστηρίζει πεισματικά πως οι εχθροί κάπου αλλού θα επιχειρήσουν. Δεν διανοείται ότι θα διαπεραστεί το ανυπέρβλητο «Τείχος του Ατλαντικού». Ο Ρόμελ είναι δύσπιστος και προβληματισμένος, ωστόσο λόγω της κακοκαιρίας φεύγει για σύντομες διακοπές στην πατρίδα του τη Σουηβία, όπου θα γιορτάσει στις 4 Ιουνίου τα γενέθλια της συζύγου του».

OPERATION OVERLORD » Microsoft Flight Simulator

Και ο Γερμανός συγγραφέας επανέρχεται δυο μέρες μετά το πρωινό της 6ης Ιουνίου:

«Μάθαμε για χιλιάδες αεροσκάφη, χιλιάδες πολεμικά πλοία και στρατιώτες που πάτησαν στις ακτές της Γαλλίας. Το γεγονός έγινε γνωστό στον Ρόμελ που εξεπλάγη. Η απουσία του ήταν κομβική. Έλλειπε στο πιο κρίσιμο σημείο της Ιστορίας. Και ο Χίτλερ; Ο «Führer» βρίσκεται στο Berchtesgaden και κοιμάται το πρωί αφού, όπως συνήθως, είχε ξενυχτίσει με τους υφισταμένους και τους καλεσμένους του μέχρι την αυγή ακούγοντας Βάγκνερ και μιλώντας ακατάπαυστα. Τα κύματα της επίθεσης εναντίον των παραλιών της Νορμανδίας κυλούν από τις 05.30 έως στις 10.15. Όλοι έχουν ενημερωθεί εκτός από τον Χίτλερ.

Τελικά κάποιος τολμά να τον ξυπνήσει. Φοράει τη ρόμπα του και ακούει μισοκοιμισμένος την είδηση. Ποιο είναι το μυστικό της όλης υπόθεσης; Μόνο ο Χίτλερ, ως αρχηγός των στρατιωτικών δυνάμεων, μπορούσε να δώσει διαταγή επίθεσης των αρμάτων για να αποκρούσουν την συμμαχική εισβολή. Οι στρατηγοί του διστάζουν να πάρουν πρωτοβουλία και επίσης δεν τολμούν να τον ξυπνήσουν. Όταν ξυπνάει ο Χίτλερ είναι ήδη αργά και η διαταγή επίθεσης των αρμάτων δίνεται ακόμη πιο αργά: το απόγευμα, όταν πια οι σύμμαχοι έχουν εισχωρήσει βαθιά στη γαλλική ύπαιθρο. Η απόβαση ανακοινώνεται στη Γερμανία αφού έχει πέσει το σκοτάδι».

 

 

 

 

 

 

 


 

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΤΑΡΡΊΠΤΟΥΝ ΤΙΣ ΕΠΙΚΡΑΤΈΣΤΕΡΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ

Ψεκασμοί, UFO και περίεργα εμβόλια: Τι απαντούν οι επιστήμονες σε 12 συνήθεις θεωρίες συνωμοσίας | Έθνος

Έλληνες επιστήμονες ανέλαβαν να καταρρίψουν τις 12 πιο επικρατούσες θεωρίες συνωμοσίας που… ξεχωρίζουν στη χώρα μας

Η ανθρωπότητα πάντοτε ελκυόταν από τις θεωρίες συνωμοσίας. Στην εποχή όμως του διαδικτύου το φαινόμενο αυτό φαίνεται ότι έχει αρχίσει πλέον να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και παύει να είναι απλώς ένα αστείο για κάποιους λίγους. Οι θεωρίες συνωμοσίας κάθε είδους γιγαντώνονται ανεξέλεγκτα και στην χώρα μας με όλο και περισσότερους να πιστεύουν ότι ο κοροναϊός δημιουργήθηκε για να μας ελέγχουν  ή ότι τα εμβόλια περιέχουν κάποιο τσιπάκι, αλλά και ότι μας… ψεκάζουν ή ότι η Γη είναι επίπεδη.

Προσπαθώντας να θέσουν τα πράγματα για ακόμα μια φορά στη σωστή βάση, οι επιστήμονες από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών – ΕΚΚΕ και το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ –ΕΙΠ ανέλαβαν να δώσουν ξεκάθαρες απαντήσεις στις 12 επικρατέστερες θεωρίες συνωμοσίας στη χώρα μας.

Oι 12 πιο διαδεδομένες θεωρίες συνωμοσίας και οι απαντήσεις της επιστημονικής κοινότητας

Θεωρία 1. Τα εμβόλια για την Covid-19 είναι επικίνδυνα και φτιαγμένα για να μας παρακολουθούν.

Πραγματικότητα: Όπως επισήμανε ο διευθυντής Ερευνών στο εργαστήριο Ιατρικής Μικροβιολογίας, υπεύθυνος μονάδας εμβολίων του Ε. Ι. Παστέρ και μέλος της εθνικής επιτροπής εμβολιασμών, Δρ. Διονύσης Σγούρας, τα εμβόλια έναντι της Covid-19 είναι ασφαλή γιατί μέχρι τώρα έχουν χορηγηθεί σε πάνω από 10 δισεκατομμύρια δόσεις, προσθέτοντας ότι γίνονται περίπου 25-30 εκατομμύρια εμβολιασμοί ημερησίως με ελάχιστες παρενέργειες οι οποίες όπως έχει διαπιστωθεί οφείλονται στη συντριπτική τους πλειοψηφία σε υποκείμενα νοσήματα ή σε καταστάσεις που προϋπήρχαν και ήταν αδιάγνωστες.

Επιπλέον απαντώντας σε όσους αφήνουν αιχμές για τον χρόνο ανάπτυξής τους τόνισε ότι αναπτύχθηκαν σε χρόνο ρεκόρ λόγω της άνευ προηγουμένου παγκόσμιας συνεργασίας και χρηματοδότησης της συγκεκριμένης έρευνας. « Έχουν περάσει από την ίδια αυστηρή διαδικασία κλινικών δοκιμών αξιολόγησης με τα άλλα παραδοσιακά εμβόλια τηρώντας όλα τα πρότυπα ασφαλείας και παραγωγής κι αυτό κατέστη δυνατόν λόγω των χρονικών περιορισμών γιατί τα διάφορα στάδια ή οι φάσεις των κλινικών μελετών προχώρησαν σχεδόν παράλληλα μεταξύ τους και όχι η μία μετά την άλλη όπως συνηθιζόταν παλαιότερα. Τα εμβόλια δεν περιέχουν κάποιον ζωντανό ιό παρά μόνο μία οδηγία στα κύτταρα μας για να συνδέσουν την πρωτεΐνη του κοροναϊού την γνωστή ακίδα. Αυτή η οδηγία με τη μορφή mRNA δεν εισέρχεται ποτέ στον πυρήνα των κυττάρων και αποδομείται άμεσα μετά την ολοκλήρωση της αποστολής του. Έτσι λόγω της παροδικής φύσης του μορίου mRNA δεν υφίσταται κανένας κίνδυνος ενσωμάτωσης στο γονιδίωμα των κυττάρων. Δεν περιλαμβάνει καμία συσκευή παρακολούθησης ούτε αποτελεί μέσο κατασκόπευσης ή μαρκαρίσματος του πληθυσμού. Όσον αφορά τις θεωρίες συνωμοσίας για επιπτώσεις στην αναπαραγωγή δημοσιευμένα πλέον στοιχεία μελετών αποδεικνύουν ότι δεν επηρεάζεται με κανέναν τρόπο η γονιμότητα. Ο εμβολιασμός έδειξε ότι προστατεύει αποτελεσματικά και την έγκυο και το έμβρυο της από την σοβαρή νόσο και τον θάνατο», σημείωσε ο κ. Σγούρας.

Θεωρία 2. H προσσελήνωση του Apollo 11 είναι ψέμα της NASA όπως και οι υπόλοιπες πέντε προσσεληνώσεις του προγράμματος Apollo

Apollo 11, 50 χρόνια μετά: 4 πράγματα που ίσως δεν γνωρίζετε για την πρώτη προσελήνωση | Athens Voice

Πραγματικότητα: Σύμφωνα με τον Δρ. Μάνο Σαριδάκη, κύριο ερευνητή, ΙΑΑΔΕΤ/ΕΑΑ, ραδιοτηλεσκόπια στη Γη παρατηρούν από το 1977 τα σήματα που εκπέμπουν οι πέντε πομποί ALSEP που έχουν τοποθετηθεί στη σελήνη, με τις σεληνογραφικές συντεταγμένες και την ισχύ των εκπομπών να συμφωνούν με τα προβλεπόμενα. «Δορυφόροι όπως ο LRO έχουν βγάλει ευκρινείς φωτογραφίες του σημείου προσελήνωσης όπου μπορεί κάποιος να δει πραγματικά το σημείο προσελήνωσης, τον ALSEP, τη σημαία, τις πατημασιές των αστροναυτών και μάλιστα η ιδιομορφία της φωτογραφίας συμπίπτει από τις φωτογραφίες που έχουμε βγάλει από το σημείο της σελήνης. Ακτίνες λέιζερ εκπεμπόμενες από τη Γη ανακλώνται στα κάτοπτρα που έχουμε αφήσει στη σελήνη και τις παίρνουμε πίσω. Από τη μελέτη της ανακλώμενης δέσμης προκύπτει ότι πέρα από καμία αμφιβολία η ανάκλαση έγινε σε μία τεχνητή επιφάνεια. Όταν είχαν τραβήξει οι αστροναύτες φωτογραφίες από την επιφάνεια της σελήνης φαίνονταν στο υπόβαθρο κάποιοι αστέρες που ήταν λαμπεροί στο υπεριώδες και πολλοί ισχυρίστηκαν ότι ήταν ψεύτικες οι φωτογραφίες, Δορυφόροι όμως αργότερα όπως ο TD-IA σκάναραν τον ουρανό και βρήκαν ότι αυτά τα αστέρια τα βρήκαν στις προβλεπόμενες θέσεις όπου ακτινοβολούν στο υπεριώδες, επομένως οι φωτογραφίες ήταν πραγματικές», ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Σαριδάκης ενώ προσέθεσε ότι οι αποστολές όσων χωρών έχουν επιστρέψει πίσω έχουν φέρει εκατοντάδες κιλά σεληνιακών πετρωμάτων, που η σύστασή τους αποδεικνύει ότι είναι διαφορετική από αυτή των γήινων πετρωμάτων.

Θεωρία 3. Τεχνητή πρόκληση καταστροφικών σεισμών: Σκοτεινές δυνάμεις προκαλούν στοχευμένα ισχυρούς και καταστροφικούς σεισμούς εναντίον ανυποψίαστων πληθυσμών.

Πραγματικότητα. Σύμφωνα με τον επιστημονικό συνεργάτη του Αστεροσκοπείου, Δρ. Σωτήρη Σμπόρα, αυτές οι θεωρίες συνωμοσίας περιστρέφονται γύρω από το αμερικανικό ερευνητικό πρόγραμμα HAARP (High Frequency Active Auroral Research Program), που ξεκίνησε το 1990 και αποσκοπούσε στη μελέτη των ιδιοτήτων και της συμπεριφοράς της ιονόσφαιρας για τη διέγερση και χρήση αυτής ως κεραίας ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, τη βελτίωση των τηλεπικοινωνιών κ.α.

Οι λειτουργία και οι δυνατότητες του HAARP που δεν θέλουν να ξέρουμε - Κατοχικά Νεα

Το πρόγραμμα έχει κατηγορηθεί για την πρόκληση πλήθους φυσικών καταστροφών, από κλιματικές καταστροφές, όπως τυφώνες, καταιγίδες, πλημμύρες, ξηρασίες μέχρι και την πρόκληση ισχυρών σεισμών αλλά και αεροπορικών τραγωδιών. Ο καθηγητής υπογράμμισε ότι οι πυρηνικές εκρήξεις δεν μπορούν να προκαλέσουν σεισμό σε μεγάλες αποστάσεις. «Οι υπόγειες πυρηνικές δοκιμές είναι ικανές να προκαλέσουν σεισμό ή ακόμη και σεισμική ακολουθία μικρού μεγέθους αλλά μόνο σε τοπική κλίμακα κι αυτές εντάσσονται στην επαγώμενη σεισμικότητα. Το επιστημονικό συμπέρασμα που βγαίνει για όλους αυτούς τους ισχυρούς καταστροφικούς σεισμούς που έχουν κατηγορηθεί ότι προκλήθηκαν τεχνητά από τεχνολογικά όπλα φυσικών καταστροφών είναι ότι συμβαίνουν συνήθως σε γνωστές τεκτονικές δομές, λιθοσφαρικής κλίμακας, δηλαδή πάρα πολύ μεγάλες, και είναι οι περιοχές αυτές όπου οι τεκτονικές πλάκες εφάπτονται και κινούνται σχετικά μεταξύ τους», τόνισε.

Θεωρία 4. Chemtrails (Ψεκασμοί): Κυβερνήσεις ή και άλλοι παγκόσμιοι οργανισμοί εκλύουν μυστηριώδεις τοξικές ενώσεις στην ατμόσφαιρα μέσω αεροψεκασμών από επιβατικά και μη αεροπλάνα με σκοπό τη στείρωση πληθυσμών, τη μείωση προσδόκιμου ζωής, τον έλεγχο του μυαλού ή του καιρού.

Chemtrails: Τελικά μας «ψεκάζουν» ή όχι; | ΖΕΝΙΘ

Πραγματικότητα: Όπως εξήγησε ο διευθυντής Ερευνών του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΕΑΑ. Δρ. Κώστας Λαγουβάρδος, τα γραμμικά σύννεφα, που ονομάζονται contrails, δημιουργούνται από τα καυσαέρια αεροσκαφών σε μεγάλα ύψη. «Οι θερμοί υδρατμοί και τα σωματίδια αιθάλης που περιέχονται στα καυσαέρια των αεροσκαφών μόλις βρεθούν στο περιβάλλον των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών όπου πετούν τα αεροσκάφη, λειτουργούν ως πυρήνες συμπύκνωσης των υδρατμών σχηματίζοντας μικροσκοπικούς παγοκρυστάλλους και τις χαρακτηριστικές γραμμές νεφών που βλέπουμε στον ουρανό, ωστόσο έχουν μικρή διάρκεια ζωής. Τα συμπυκνώματα αυτά είναι μια απολύτως αναμενόμενη φυσική διεργασία όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για την δημιουργία τους» τόνισε ο κ. Λαγουβάρδος προσθέτοντας ότι τα contrails δεν αποτελούν κίνδυνο για τους ανθρώπους.

Θεωρία 5. Επίπεδη Γη: Η Γη είναι ένας επίπεδος ακίνητος δίσκος με κέντρο τον Βόρειο Πόλο, ο οποίος περιβάλλεται από τους πάγους της Ανταρκτικής. Στη θεωρία αυτή η Γη βρίσκεται στο κέντρο του σύμπαντος και ο Ήλιος και η Σελήνη, ολόκληρος ο ουράνιος θόλος γυρίζει γύρω από εμάς.

Πραγματικότητα: Σύμφωνα με τον εντεταλμένο ερευνητή του Ινστιτούτου Αστρονομίας, Αστροφυσικής και Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης του ΕΑΑ, Δρ. Γιάννη Παπουτσή, οι εικόνες από το διάστημα είναι αδιαπραγμάτευτη απόδειξη ότι η γη είναι σφαιρική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα επίσης, είναι η ύπαρξη διαφορετικών ζωνών ώρας, αλλά και το γεγονός ότι σε μία δεδομένη χρονική στιγμή σε 2 διαφορετικά σημεία του πλανήτη έχουμε μέρα και νύχτα. «Αν η γη ήταν επίπεδη θα έπρεπε σε όλα τα μέρη του πλανήτη η γη να έχουμε είτε μέρα είτε νύχτα. Επιπλέον απτή απόδειξη είναι ότι οι κυκλώνες περιστρέφονται αριστερόστροφα στο βόρειο ημισφαίριο και δεξιόστροφα στο νότιο ημισφαίριο, αν η Γη ήταν επίπεδη θα έπρεπε να έχουν την ίδια φορά περιστροφής σε όλα τα σημεία του πλανήτη», σημείωσε ο κ. Παπουτσής.

Θεωρία 6. Εξωγήινοι στο Roswell του Νέου Μεξικο: Τον Ιούλιο του 1947 μάρτυρες έκαναν λόγο για ένα φλεγόμενο αεροσκάφος λίγο πριν αυτό συντριβεί. Η παρουσία του στρατού ενίσχυσε αυτές τις θεωρίες για παρουσία «εξωγήινων» και ιπτάμενου δίσκου. Το 1995 κυκλοφορεί βίντεο μάλιστα που υποτίθεται ότι δείχνει την αυτοψία ενός «εξωγήινου» πτώματος από το περιστατικό του Roswell.

Πραγματικότητα: Όπως εξήγησε ο Δρ. Όμηρος Γιαννάκης την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου οι ΗΠΑ αναπτύσσουν το πρόγραμμα MOGUL , μέσω του οποίου ανιχνεύονται ηχητικά κύματα στην ανώτερη ατμόσφαιρα τα οποία δημιουργούνται από τις εκρήξεις ατομικών βομβών που πραγματοποιούσε δοκιμαστικά η ΕΣΣΔ προκειμένου να μελετήσει τα αποτελέσματα και τις συνέπειες αυτών. Για το πρόγραμμα MOGUL χρησιμοποιούνται αερόστατα μεγάλου υψομέτρου. Η πραγματικότητα ήταν ότι οι λεγόμενοι εξωγήινοι ήταν ανδρείκελα δοκιμών που μεταφέρονταν σε μεγάλο υψόμετρο από τα αερόστατα της Πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ για τη διενέργεια επιστημονικών ερευνών. Η ασυνήθιστη δε παρουσία στρατιωτικών μονάδων που πάντα έφταναν λίγο μετά τη συντριβή ενός «ιπτάμενου δίσκου» για να ανακτήσουν τόσο τον δίσκο όσο και το εξωγήινο πείραμά του ήταν προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας που συνέλεγε τότε το αερόστατο και όποιο δοκιμαστικό όργανο ή ανδρείκελο έφερε μαζί του. Το πρόγραμμα MOGUL παραμένει για λόγους ασφαλείας μυστικό έως και το 1994 όταν και αποχαρακτηρίστηκαν απόρρητα έγγραφα και δίνονται απαντήσεις στις θεωρίες περί παρουσίας ιπτάμενων δίσκων στην περιοχή του Roswell.

Θεωρία 7. Μυστικά προγράμματα ελέγχου του καιρού: Κυβερνήσεις ή και διεθνείς οργανισμοί εκπονούν μυστικά προγράμματα ελέγχου του καιρού, όπως οι τεχνολογίες δημιουργίας νεφών, με πολλούς στόχους, μεταξύ των οποίων την χρήση τους ως όπλα οικονομικής καταστροφής άλλων χωρών αλλά και πληθυσμών.

3dsa - Weather Modification Programs

Πραγματικότητα: Σύμφωνα με τον κύριο ερευνητή ΙΕΠΒΑ/ΕΑΑ Γιάννη Καλόγηρο, η σπορά νεφών ως μια απολύτως κατανοητή διαδικασία με στόχο την απομείωση των επιπτώσεων έντονων καιρικών φαινομένων είναι μία μορφή τροποποίησης καιρού (κι όχι ελέγχου του καιρού) που στοχεύει στην αλλαγή των διαδικασιών μικροφυσικής στα νέφη καταιγίδων (συνήθως με την σπορά ιωδιούχου αργύρου που δρουν σαν πυρήνες συμπύκνωσης) και την αποτροπή της δημιουργίας μεγάλου μεγέθους χαλαζιού και ισχυρής βροχόπτωσης ή την εξασθένιση τροπικών κυκλώνων (τυφώνες). Στη διάρκεια των πρώτων στρατιωτικών κυβερνητικών προγραμμάτων σποράς νεφών (1950-1980) από τη Μ. Βρετανία και τις ΗΠΑ κάποιες ακραίες πλημμύρες αποδόθηκαν σε μυστική σπορά νεφών. Όμως, επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η αποτελεσματικότητα αυτής της διαδικασίας είναι σχετικά μικρή (10%) ή ακόμα ότι αποτυγχάνει στην περίπτωση των τυφώνων, ενώ τα πλημμυρικά φαινόμενα μπορούν να εξηγηθούν από τις μετεωρολογικές και υδρολογικές συνθήκες.

Επίσης, laser υψηλής ισχύος έχουν χρησιμοποιηθεί σε δοκιμές τροποποίησης καιρού, αλλά προς το παρόν με περιορισμένα αποτελέσματα. Προς το παρόν, περισσότερες από 50 χώρες χρησιμοποιούν την σπορά νεφών για να μετριάσουν τις επιπτώσεις του χαλαζιού στη γεωργία.

Θεωρία 8. Αστρολογία: Οι θέσεις των πλανητών, κατά τη γέννηση του κάθε ανθρώπου, επηρεάζουν τον χαρακτήρα του.

Πραγματικότητα: Σύμφωνα με τον ομότιμο καθηγητή του τμήματος Φυσικής ΑΠΘ, Χάρης Βάρβογλη, οι αστρολόγοι υποστηρίζουν ότι η αστρολογία έχει πολύ βαθιές ρίζες, ωστόσο αυτό δεν ισχύει. Το πρώτο γνωστό ωροσκόπιο είχε γραφτεί την εποχή των Σελευκιδών στη Μεσοποταμία, δηλαδή ήταν οι επίγονοι του Μ. Αλεξάνδρου μετά το 300 πΧ κι αυτό δεν είχε καθόλου αναφορά σε ζώδια. Το πρώτο ωροσκόπιο με αναφορά σε ζώδια είναι το 60 πΧ κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Επιπλέον αναφέρεται ότι η αστρολογία έχει επιστημονική βάση. Όπως σημείωσε ο κ. Βάρβογλης αυτό είναι παντελώς ανυπόστατο καθώς στην αστρολογία σημασία έχει η θέση ενός πλανήτη κι όχι η απόστασή του από τη Γη. Ακόμη προσέθεσε ότι οι σημερινοί αστρολόγοι αφήνουν να εννοηθεί ότι η αστρολογία βασίζεται στην επιστήμη, η οποία έχει τεκμηριώσει ότι τα μακρινά σώματα αλληλεπιδρούν βαρυτικά. Ποια είναι η ένταση της βαρυτικής αλληλεπίδρασης που ασκεί για παράδειγμα ο πλανήτης Άρης σε ένα μωρό που γεννιέται και ποια αυτή του μαιευτήρα; Όπως εξήγησε ο καθηγητής, αν ο μαιευτήρας βρίσκεται σε απόσταση 0,5 μέτρου κατά τη γέννα και έχει βάρος 75 κιλά, η βαρυτική επίδραση του είναι κατά 24 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του Άρη.

Θεωρία 9. Εμφανίσεις Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενων Αντικειμένων (ΑΤΙΑ): Υπάρχουν περιστατικά εμφάνισης Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενων Αντικειμένων (ΑΤΙΑ) ή UFΟ, τα οποία οι αρχές αποκρύπτουν και παραπλανούν την κοινή γνώμη παρά τις μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί.

Πραγματικότητα: Σύμφωνα με τον εντεταλμένο ερευνητή του ΙΑΑΔΕΤ/ΕΑΑ, Δρ. Σταύρο Άκρα, όλες οι αναφορές γίνονται από ανεκπαίδευτους παρατηρητές και όχι από επαγγελματίες ή ερασιτέχνες αστρονόμους. «Οι φωτογραφίες που έρχονται στη δημοσιότητα είναι κυρίως θολές και χαμηλής ποιότητας. Από τεχνολογικής απόψεως η πιθανότητα να μας έχουν επισκεφθεί είναι πολύ μικρή λόγω των μεγάλων αποστάσεων μεταξύ των άστρων. Για παράδειγμα για το κοντινότερο άστρο σε εμάς ο Εγγύτατος του Κενταύρου χρειαζόμαστε πάνω από 17.000 χρόνια για να πάμε με το πιο γρήγορο σκάφος. Από παρατηρητικής απόψεως μπορούμε να εξηγήσουμε τις περισσότερες αναφορές ως εξής: δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη γη, εκτοξεύσεις πυραύλων, μετέωρα και συντρίμμια από πυραύλους που εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της γης, φώτα από αεροπλάνα ή drones, σχηματισμοί από σύννεφα, μετεωρολογικά μπαλόνια, σφαιρικές αστραπές, πυροτεχνήματα, τον πλανήτη Αφροδίτη», επισήμανε.

Θεωρία 10- Η κλιματική αλλαγή δεν υπάρχει ή δεν είναι ανθρωπογενής: Ο πλανήτης είχε υπερθερμανθεί στο παρελθόν ( κύκλος θέρμανσης, ψύξης του πλανήτη). Είναι αδύνατο ένα αέριο όπως το διοξείδιο του άνθρακα που αποτελεί πολύ μικρό ποσοστό της ατμόσφαιρας να έχει τόση μεγάλη επίδραση στο κλίμα, ενώ επίσης και τα κλιματικά μοντέλα είναι αναξιόπιστα.

Βιώνουμε την κλιματική αλλαγή στην Ελλάδα; | Η Εφημερίδα των Συντακτών

Πραγματικότητα:  Σύμφωνα με την διευθύντρια ερευνών ΙΕΠΒΑ/ΕΑΑ, Δρ. Βασιλική Ασημακοπούλου, ο πλανήτης έχει περάσει κύκλους θέρμανσης – ψύξης, όμως όχι σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. «Χρειάστηκαν εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια γι’ αυτές τις εναλλαγές, για να περάσουμε από κύκλο θέρμανσης σε κύκλο ψύξης και πάντα οι περίοδοι που παρατηρούταν αύξηση της θερμοκρασίας παρατηρούταν παράλληλα και αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα», επισήμανε ενώ προσέθεσε ότι ο βασικός του ρόλος είναι να δρα σαν «γυαλί θερμοκηπίου» που παγιδεύει τη θερμότητα στη γη και έτσι είναι κατοικήσιμη η Γη. «Βοηθά να έχει καλές θερμοκρασίες, όμως αυτή η ισορροπία είναι ευαίσθητη και αυτή τη στιγμή έχει διαταραχθεί γιατί έχει αυξηθεί η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα. Η αύξηση του οδηγεί σε αύξηση της θερμοκρασίας», είπε ενώ σχετικά με τα κλιματικά μοντέλα τόνισε ότι έχουν βελτιωθεί στο πέρασμα των ετών γιατί έχουν βελτιωθεί και τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται και η υπολογιστική ικανότητα οπότε θεωρούνται αξιόπιστα.

Θεωρία 11. Κβαντικές θεραπείες, κβαντική ιατρική: α) «Φάρμακα» ή προϊόντα που χρησιμοποιούν το λήμμα «κβαντικός» (π.χ. κβαντική διατροφή, κβαντικός επίδεσμος) με όρους μάρκετινγκ ή επικαλούνται ανυπόστατες κβαντικές ιδιότητες υλικών. β) θεραπευτικές ρουτίνες και πρακτικές που χρησιμοποιούν αρχές της κβαντικής φυσικής και ισχυρίζονται ότι ο άνθρωπος μπορεί να επέμβει με τη σκέψη του στα κύτταρα του σώματος του και να τα επηρεάσει θεραπεύοντας ασθένειες.

Από την παρωχημένη στην κβαντική θεραπευτική της νέας εποχής - Προϊόντα της Φύσης

Πραγματικότητα: Όπως εξηγεί ο πολιτικός μηχανικός και φυσικός, Δημήτρης Δημόπουλος η κβαντική φυσική είναι μια φυσική θεωρία που περιγράφει θεμελιώδη σωματίδια της ύλης σε υποατομικό επίπεδο αλλά δεν διαφοροποιείται από προϊόν σε προϊόν. Ένα «κβαντικό» σαμπουάν αποτελείται από τα ίδια θεμελιώδη σωματίδια με τις ίδιες αλληλεπιδράσεις με ένα «βιολογικό» σαμπουάν ή ένα απλό σαμπουάν. Μακροσκοπικά, αυτό που ενδιαφέρει σε ένα φάρμακο είναι η μοριακή του σύσταση και οι χημικές αντιδράσεις που προκαλεί στο σώμα, και ο επιθετικός προσδιορισμός «κβαντικό» δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, παρά μόνον για να εντυπωσιάζει. Ακόμη, όπως αναφέρει οι κβαντικές θεραπείες που δεν βασίζονται σε προϊόντα αλλά στη «δύναμη της ανθρώπινης σκέψης» είναι μία νέα κατηγορία που ανθίζει στις ΗΠΑ και στηρίζεται στο συμπέρασμα της κβαντομηχανικής ότι η παρατήρηση επηρεάζει το παρατηρούμενο σωματίδιο, με τους ψευδοεπιστήμονες να ανάγουν την αλληλεπίδραση που προκαλεί η παρατήρηση σε κάποια υπερφυσική ιδιότητα του εγκεφάλου.

Θεωρία 12. Covid-19 και πληθυσμιακός έλεγχος: Ο ιός Sars-CoV-2 που προκαλεί την COVID-19 αποτελεί εργαλείο κάποιας κυβέρνησης ή της ελίτ για τη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού.

ΗΠΑ: Μείωση – ρεκόρ 75ετίας στο προσδόκιμο ζωής έφεραν οι θάνατοι λόγω Covid | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Πραγματικότητα: Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία ο ιός Sars-CoV-2 που προκαλεί την Covid-19 είναι ένα εργαστηριακό βιολογικό όπλο που έχει αναπτυχθεί είτε από την κινεζική κυβέρνηση ή από κάποιες ελίτ με στόχο να μειώσουν ή να ελέγξουν τον παγκόσμιο πληθυσμό. Όπως τόνισε ο υποψήφιος διδάκτωρ του τμήματος ΕΜΜΕ του ΕΚΠΑ, Ιωσήφ Χαλαβαζής η θεωρία αυτή σχετίζεται με την τεχνοφοβία, την δυσπιστία και γενικά την πολιτική κρίση. Από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΕΚΚΕ και καθηγητής στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ, Νίκος Δεμερτζής υπογράμμισε ότι όλες αυτές οι αφηγήσεις γύρω από διάφορα φαινόμενα δεν είναι άσχετο ότι έχουν επιταθεί ως προς τη διάδοσή τους τα τελευταία χρόνια καθώς βρισκόμαστε σε μια εποχή μετα-αλήθειας που χαρακτηρίζεται από μία ριζωματική δυσπιστία σχεδόν όλων απέναντι σε όλους. «Βρισκόμαστε ενώπιον μίας πλημμυρίδας παραπληροφόρησης, παραποιημένων ειδήσεων τόσο ώστε από έγκυρες μελέτες φαίνεται ότι σε πολύ λίγα χρόνια η πλειονότητα των ειδήσεων θα είναι παραποιημένες ειδήσεις», τόνισε ο κ. Δεμερτζής ενώ επέστησε την προσοχή στη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στις παραποιημένες ειδήσεις και στις ψευδείς ειδήσεις. Οι πρώτες είναι ένα είδος προπαγάνδας, περιέχουν πληροφορίες που είναι μισοαλήθειες και μισοψέματα, ενώ οι δεύτερες αναφέρονται σε παντελώς ανυπόστατα γεγονότα. Τέλος προανήγγειλε την έναρξη ενός προγράμματος από έξι ερευνητικά κέντρα που θα αποτελεί ένα παρατηρητήριο ειδήσεων γύρω από επιστημονικά θέματα και θα αφορά κυρίως ειδήσεις για την κλιματική αλλαγή και την πανδημία της Covid-19.

 

 

 

 


 

Γιατί το θαλασσινό νερό είναι αλμυρό

Και γιατί δεν ισχύει το ίδιο με το νερό των ποταμών και των λιμνών

Το γιατρικό για τα πάντα, λέγεται θάλασσα. | 7nea

Οι περισσότεροι άνθρωποι τα καλοκαίρια σπεύδουν στις παραλίες για να δροσιστούν. Οπότε, λογικά όταν ακούς καλοκαίρι σου έρχονται στο μυαλό ήχοι και μυρωδιές από τη θάλασσα. Τέτοιες έντονες και αισθητήριες αναμνήσεις θα ήταν λειψές χωρίς την αλμύρα του θαλασσινού νερού – η γεύση της αλμύρας στο στόμα, το τσούξιμο του δέρματος όταν έχει πληγές και γρατσουνιές, η μυρωδιά και η περίεργη υφή των μαλλιών όταν στεγνώνουν. Αλλά τι είναι αυτό που δίνει στο θαλασσινό νερό αυτήν την χαρακτηριστική αλμύρα;

Το αλάτι, λοιπόν, συνήθως προέρχεται από τους βράχους εξαιτίας της βροχής. Η βροχή είναι ελαφρώς πιο όξινη από το κανονικό νερό, επειδή το διοξείδιο του άνθρακα στον αέρα αναμειγνύεται με το νερό για να δημιουργήσουν το ανθρακικό οξύ. Στις περισσότερες περιπτώσεις η βροχή δεν είναι αρκετά όξινη ούτως ώστε να βλάπτει τα φυτά και τα ζώα – αν και συγκεκριμένοι ρύποι από εργοστάσια και αυτοκίνητα οδηγούν στην όξινη βροχή, η οποία μπορεί να προκαλέσει σειρά προβλημάτων. Η βροχή προκαλεί διάβρωση στους βράχους ή τους θρυμματίζει με τον καιρό. Έτσι μέταλα, συμπεριλαμβανομένων και διάφορων αλάτων, απελευθερώνονται από τους βράχους και διαρρέουν στο έδαφος ή στο νερό που βρίσκεται κοντά.

dead sea

Τα ποτάμια δεν είναι ιδιαίτερα αλμυρά καθώς τα μέταλα απελευθερώνονται από τους βράχους σε μικρές ποσότητες. Αλλά τα ποτάμια συνεχώς εφοδιάζουν τις θάλασσες με νερό και αυτό το νερό δεν εξαφανίζεται όταν φτάνει στη θάλασσα μέχρι να εξατμιστεί. Το αλάτι, όμως, δεν εξατμίζεται μαζί με το νερό. Ο μόνος τρόπος για να αφαιρεθεί το αλάτι από τους ωκεανούς είναι ζωντανά πλάσματα να το καταναλώσουν ή να το απομακρύνουν από αυτούς.

Όταν ο πλανήτης μας ήταν νέος,πιθανότατα οι θάλασσες δεν ήταν τόσο αλμυρές. Η αλμυρότητά τους – που λέγεται αλατότητα- δημιουργήθηκε με τον καιρό. Η οργάνωση «National Oceanic and Atmospheric Administration» εκτιμά πως αν αφαιρούσαμε όλο το αλάτι από τη θάλασσα και το διασπείραμε στο έδαφος, θα προκαλούνταν ένα στρώμα υψηλότερο από 150 μέτρα σε όλη την επιφάνεια του εδάφους.

Οι ωκεανοί δεν είναι το μοναδικό μέρος που συσσωρεύουν αλάτι. Στην πραγματικότητα, η Νεκρά Θάλασσα, η οποία συνορεύει με την Ιορδανία, το Ισραήλ και παλαιστινιακές περιοχές και θεωρείται θεωρείται ένα από τα αλμυρότερα  σώματα νερού στον πλανήτη, είναι λίμνη. Οι περισσότερες λίμνες δεν εισρέουν απλώς νερό, αλλά και εκρέουν με αποτέλεσμα να αποτρέπεται η συσσώρευση αλατιού. Ωστόσο, όταν το νερό από τον Ιορδάνη ποταμό καταλήγει στη Νεκρά Θάλασσα, δεν έχει τρόπο να φύγει. Επιπλέον, η τοποθεσία της λίμνης -ένα πολύ ξηρό μέρος που βρίσκεται πολύ πιο χαμηλά από τη στάθμη της θάλασσας- εντείνει την εξάτμιση. Η αλατότητα είναι τόσο μεγάλη κοντά στο βυθό της μαύρης Θάλασσας όπου σχηματίζονται μεγάλοι κρύσταλλοι από αλάτι.

nekra thalassa 11

Παρότι έχει πλάκα να παίζουμε με το θαλασσινό νερό, προσπαθείτε να μην πίνετε από αυτό. Το σώμα μας χρειάζεται μεν αλάτι για να επιβιώσει, αλλά θα πρέπει να αποβάλλουμε κάθε παραπάνω ποσότητα πριν μας δηλητηριάσει. Ένα ποτήρι θαλασσινού νερού δεν είναι αρκετό για την παραπάνω αυτή ποσότητα. Πάντως δεν θα χρειαστεί και πάρα πολύ θαλασσινό νερό μέχρι το σώμα σας να «στεγνώσει». Γι’ αυτό καλό θα είναι να είστε ενυδατωμένοι καθώς απολαμβάνετε το μπάνιο σας στη θάλασσα.

 

 

 

 

 

 


 

ΚΙΛΙΜΑΝΤΖΑΡΟ. Η ΣΤΕΓΗ ΤΗΣ ΄΄ΜΑΥΡΗΣ΄΄ ΗΠΕΙΡΟΥ

The Roof of Africa - KLM Travel Guide

ΜΟΛΙΣ πριν από 150 χρόνια, η ενδοχώρα της Αφρικής παρέμενε κατά μεγάλο μέρος αχαρτογράφητη. Για τον έξω κόσμο, αυτή η μεγάλη ήπειρος ήταν ανεξερεύνητη και μυστηριώδης. Από τις πολλές ιστορίες που γίνονταν σταδιακά γνωστές για την Ανατολική Αφρική, μία φαινόταν ιδιαίτερα παράξενη στους Ευρωπαίους. Ήταν κάποια είδηση από τους Γερμανούς ιεραποστόλους Γιοχάνες Ρέπμαν και Γιόχαν Λ. Κραπφ, οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι το 1848 είδαν κοντά στον ισημερινό ένα βουνό τόσο ψηλό ώστε η κορυφή του ήταν λευκή από το χιόνι.

Kilimanjaro National Park - Tanzania Hiking Safaris | Tanzania Safaris

Η ιστορία ότι υπήρχε ένα χιονοσκέπαστο βουνό στην τροπική Αφρική αντιμετωπίστηκε όχι μόνο με σκεπτικισμό αλλά και με χλευασμό. Εντούτοις, οι αφηγήσεις για ένα κολοσσιαίο βουνό κέντρισαν την περιέργεια και το ενδιαφέρον των γεωγράφων και των εξερευνητών, και αυτοί τελικά επιβεβαίωσαν τα λεγόμενα των ιεραποστόλων. Υπήρχε πράγματι ένα χιονοσκέπαστο ηφαιστειογενές βουνό στην Ανατολική Αφρική που ονομαζόταν Κιλιμάντζαρο. Για μερικούς λαούς η ονομασία σήμαινε «Μεγαλειώδες Βουνό».

Η «Στέγη» της Αφρικής

Σήμερα το μεγάλο Κιλιμάντζαρο φημίζεται για την απόλυτη ομορφιά και το εντυπωσιακό ύψος του. Ελάχιστες σκηνές είναι τόσο εντυπωσιακές και αξέχαστες όσο το να βλέπει κάποιος ένα κοπάδι ελέφαντες να βόσκουν και να διασχίζουν τις ξηρές, γεμάτες σκόνη αφρικανικές πεδιάδες με επιβλητικό φόντο το χιονοσκέπαστο «Κίλι» να διαγράφεται μεγαλόπρεπο στο βάθος.

Το Κιλιμάντζαρο είναι το ψηλότερο βουνό στην αφρικανική ήπειρο και συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα σβησμένα ηφαίστεια στον κόσμο. Βρίσκεται στην Τανζανία, λίγο νότια από τον ισημερινό και δίπλα στα σύνορα με την Κένυα. Εδώ η γη εκτίναξε πάνω από τέσσερα δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ηφαιστειακών υλικών και σχημάτισε αυτό το βουνό που οι κορυφές του φτάνουν στα σύννεφα.

Ένας Έλληνας αστυνομικός στην κορυφή του όρους Κιλιμάντζαρο - Newsbeast

Το τεράστιο μέγεθος του βουνού αναδεικνύεται από την απομόνωσή του. Καθώς στέκεται μόνο και απόμακρο, ξεκινάει από την άνυδρη θαμνώδη γη των Μασάι γύρω στα 900 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και φτάνει το κολοσσιαίο ύψος των 5.895 μέτρων! Δεν είναι να απορεί κανείς που μερικές φορές το Κιλιμάντζαρο περιγράφεται ως η στέγη της Αφρικής.

Το Κιλιμάντζαρο ονομαζόταν επίσης «Βουνό των Καραβανιών» επειδή, σαν φωτεινός λευκός φάρος, τα μεγάλα πεδία πάγου και οι παγετώνες του φαίνονταν από απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων προς κάθε κατεύθυνση. Στους περασμένους αιώνες η χιονισμένη κορυφή του οδηγούσε πολλές φορές τα καραβάνια που έβγαιναν από την άγρια ενδοχώρα της Αφρικής μεταφέροντας ελεφαντόδοντο, χρυσό και δούλους.

Οι Εντυπωσιακές Κορυφές Του

Το Κιλιμάντζαρο αποτελείται από δύο ηφαιστειογενείς κορυφές. Το Κίμπο είναι η κύρια ηφαιστειογενής κορυφή· ο όμορφος συμμετρικός κώνος του είναι σκεπασμένος μόνιμα με πάγο και χιόνι. Στα ανατολικά, μια δεύτερη κορυφή, το Μαουένσι, φτάνει τα 5.150 μέτρα και είναι η τρίτη σε ύψος βουνοκορφή στην Αφρική, μετά το Κίμπο και το όρος Κένυα. Σε αντίθεση με τις ομαλές επικλινείς επιφάνειες του Κίμπο, το Μαουένσι είναι μια τραχιά και όμορφα σμιλεμένη κορυφή με απόκρημνα, ακανόνιστα βραχώδη τοιχώματα σε όλες τις πλευρές του. Οι κορυφές Κίμπο και Μαουένσι συνδέονται σε ύψος 4.600 μέτρων με μια τεράστια, επικλινή πεδιάδα διάσπαρτη με βράχους. Στα δυτικά του Κίμπο βρίσκεται το Σίρα, τα υπολείμματα ενός αρχαίου ηφαιστείου που έχουν καταρρεύσει και εδώ και καιρό έχουν διαβρωθεί από τον άνεμο και το νερό, το οποίο τώρα σχηματίζει ένα συναρπαστικό οροπέδιο με τυρφώνες 4.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Τανζανία: Πυροσβέστες αγωνίζονται για την κατάσβεση πυρκαγιάς στο Κιλιμάντζαρο

Ένα Οικολογικό Αριστούργημα

Το οικοσύστημα του Κιλιμάντζαρο αποτελείται από διαφορετικές ζώνες οι οποίες καθορίζονται από το υψόμετρο, τη βροχόπτωση και τη βλάστηση. Οι χαμηλότερες πλαγιές είναι καλυμμένες από παρθένα τροπικά δάση στα οποία τριγυρίζουν κοπάδια από ελέφαντες και βούβαλους του Ακρωτηρίου. Διάφορα είδη πιθήκων κατοικούν ψηλά στο θόλο του δάσους, και ο επισκέπτης μπορεί μερικές φορές να καταφέρει να ρίξει μια φευγαλέα ματιά στα ντροπαλά μπούσμπακ και στα ντουίκερ, τα οποία πολύ εύκολα γίνονται ένα με την πυκνή βλάστηση.

Πάνω από το δάσος βρίσκεται η ζώνη με τα ρείκια. Γέρικα ροζιασμένα δέντρα, παραμορφωμένα από τη δύναμη του ανέμου και από τα χρόνια, είναι στολισμένα με κορδέλες από λειχήνες που θυμίζουν τις μακριές γκρίζες γενειάδες μερικών γέρων. Εδώ η βουνοπλαγιά ανοίγει, και φυτρώνουν τεράστια ρείκια. Τούφες χόρτου διακοσμημένες με δέσμες από ζωηρόχρωμα λουλούδια κάνουν την ύπαιθρο να φαντάζει υπέροχα γραφική.

Πετώντας πάνω από το Κιλιμάντζαρο! - Echoes.gr NetRadio -

Ακόμα πιο πάνω από την οριακή γραμμή βλάστησης, εμφανίζονται οι τυρφώνες. Τα δέντρα αντικαθίστανται από ασυνήθιστα φυτά που ονομάζονται γιγαντιαία σενέκια, τα οποία φτάνουν σε ύψος τα 4 μέτρα, και από λοβελίες που μοιάζουν με τεράστια λάχανα ή αγκινάρες. Γύρω από τις στρογγυλεμένες πέτρες και τις βραχώδεις προεξοχές του εδάφους φυτρώνουν τα άνθη που ονομάζονται αμάραντα, τα οποία είναι ξυλώδη και ξερά στην αφή, και προσθέτουν λίγο χρώμα στο διαφορετικά ασημόγκριζο τοπίο.

Ακόμα ψηλότερα, οι τυρφώνες παραχωρούν τη θέση τους στην αλπική ζώνη. Το χρώμα του εδάφους είναι μουντό, με σκούρες καφέ και γκρίζες αποχρώσεις. Ελάχιστα φυτά αναπτύσσονται σε αυτό το άγονο, ξερό περιβάλλον. Σε αυτό το σημείο, οι δύο κύριες κορυφές, το Κίμπο και το Μαουένσι, συνδέονται με έναν εκτεταμένο αυχένα, ο οποίος βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο και είναι ερημικός, ξηρός και βραχώδης. Οι θερμοκρασίες εδώ είναι ακραίες και φτάνουν τους 38 βαθμούς Κελσίου στη διάρκεια της μέρας ενώ πέφτουν πολύ κάτω από το μηδέν τη νύχτα.

Τελικά φτάνουμε στη ζώνη της κορυφής. Εδώ ο αέρας είναι κρύος και διαυγής. Με φόντο το σκούρο μπλε ουρανό, μεγάλοι παγετώνες και πεδία πάγου παραμένουν λευκά και καθαρά, και κάνουν όμορφη αντίθεση με το σκούρο έδαφος του βουνού. Ο αέρας είναι αραιός, και η περιεκτικότητά του σε οξυγόνο είναι περίπου η μισή από εκείνη που υπάρχει στην επιφάνεια της θάλασσας. Στο πάνω μέρος της επίπεδης κορυφής του Κίμπο βρίσκεται ο κρατήρας του ηφαιστείου, ο οποίος είναι σχεδόν ολοστρόγγυλος και έχει διάμετρο 2,5 χιλιόμετρα. Μέσα στον κρατήρα, στην καρδιά του βουνού, βρίσκεται ένα τεράστιο φρέαρ ηφαιστειακής τέφρας το οποίο έχει διάμετρο πάνω από 300 μέτρα και βυθίζεται πάνω από 120 μέτρα μέσα στο λαιμό του ηφαιστείου. Καυτές θειούχες αναθυμιάσεις υψώνονται αργά στον παγωμένο αέρα από μικρές φουμαρόλες (οπές καπνού), πράγμα που αποδεικνύει ότι βαθιά μέσα στον κοιμισμένο γίγαντα υπάρχει αναταραχή.

Reforesting Kilimanjaro could ease East Africa's severe water shortages – UN | | UN News

Το τεράστιο μέγεθος και ο όγκος του Κιλιμάντζαρο του επιτρέπουν να δημιουργεί το δικό του κλίμα. Ο υγρός άνεμος, ο οποίος φτάνει στην ενδοχώρα από τον Ινδικό Ωκεανό διασχίζοντας ημιάνυδρες πεδινές περιοχές, χτυπάει το βουνό και εξακοντίζεται προς τα πάνω όπου συμπυκνώνεται και δημιουργεί βροχοπτώσεις. Αυτό κάνει τις χαμηλότερες πλαγιές εύφορες για την ανάπτυξη καφεόδεντρων και εδώδιμων φυτών τα οποία συντηρούν το λαό που ζει γύρω από τους πρόποδες του βουνού.

Η Κατάκτηση του «Κίλι»

Οι άνθρωποι που ζουν στη σκιά του Κιλιμάντζαρο είχαν τη δεισιδαιμονική αντίληψη ότι οι πλαγιές του ήταν η κατοικία κακών πνευμάτων τα οποία θα έβλαπταν οποιονδήποτε προσπαθούσε να πλησιάσει την παγωμένη κορυφή του. Αυτό δεν άφηνε τους ντόπιους να προσπαθήσουν να φτάσουν στην κορυφή του. Τελικά, το 1889 δύο Γερμανοί εξερευνητές αναρριχήθηκαν στο βουνό και πάτησαν στο υψηλότερο σημείο στην Αφρική. Η δεύτερη κορυφή, το Μαουένσι, στην οποία η αναρρίχηση είναι δυσκολότερη από τεχνική άποψη, δεν κατακτήθηκε παρά μόνο το 1912.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Σήμερα η εμπειρία της αναρρίχησης στο Κιλιμάντζαρο προσφέρεται σε όλους όσους έχουν καλή υγεία, και είναι πολύ δημοφιλής στους επισκέπτες της Ανατολικής Αφρικής. Οι αρχές του πάρκου στην πλευρά της Τανζανίας έχουν καλά οργανωμένες διευθετήσεις για όσους θέλουν να αναρριχηθούν στο βουνό. Νοικιάζονται στολές και εξοπλισμός. Εκπαιδευμένοι βαστάζοι και οδηγοί είναι διαθέσιμοι, και αρκετά καταλύματα προσφέρουν άνετη παραμονή από την αρχή ως το τέλος των αναρριχητικών εξορμήσεων. Στο βουνό υπάρχουν καλοχτισμένες καλύβες σε διάφορα υψόμετρα, οι οποίες παρέχουν στον ορειβάτη ένα μέρος για να κοιμηθεί και καταφύγιο.

 


 

ΝΑΖΚΑ ΠΕΡΟΥ . ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΓΕΩΓΛΥΦΙΚΑ

Γραμμές Νάζκα, Περού

Οι Γραμμές Νάζκα του Περού, παραμένουν ένα από τα πιο συναρπαστικά μυστήρια της ανθρώπινης ιστορίας, και εξακολουθούν να συνταράσσουν την κοινή γνώμη παρά τις αναρίθμητες απόπειρες για να εξηγηθεί η ύπαρξή τους. Ποιός σχεδίασε και κατασκεύασε αυτά τα Γεωγλυφικά και για ποιό λόγο;

Με ποιό τρόπο κατόρθωσε να σχεδιάσει τόσο ακριβείς σχηματισμούς τεράστιας κλίμακας στο έδαφος χωρίς την χρήση αεροπλάνου, ώστε να τα ελέγξει από αέρος;

 

Ο Πολιτισμός Νάζκα άνθισε από το 200 Π.Χ ως το 600 Μ.Χ στις πεδιάδες του Νότιου Περού. Οι άνθρωποι της Νάζκα εξάσκησαν καλά τα αρδευτικά συστήματα στα κέντρα του Πολιτισμού τους και έχτισαν δύο αστικά συμπλέγματα, τα χαλάσματα των οποίων παραμένουν εκεί ως και σήμερα.

Όμως όταν ακούμε Νάζκα, αυτό που έρχεται στο μυαλό μας είναι τα ανεξήγητα Γεωγλυφικά που ονομάζονται και Γραμμές Νάζκα. Αυτές αλλά και πολλές ακόμη ερωτήσεις σχετικά με τις Γραμμές Νάζκα παραμένουν αναπάντητες.

Ας δούμε λοιπόν από που προήλθαν:

Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του κόσμου! Τελικά τι συνέβη στις βουνοκορφές της Νάζκα; (Εικόνες) - kontranews.gr - Τελευταίες εξελίξεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.

 

Ο Αρχαίος Κόσμος των Νάζκα

Ο Πολιτισμός Νάζκα δημιουργήθηκε από αυτόνομους Φύλαρχους που ένωναν συχνά τις δυνάμεις τους για κάποιο κοινό σκοπό. Για αυτό το λόγο χωρίστηκε σε δύο μεγάλα αστικά κέντρα, μία πρωτεύουσα στην Ventilla του Περού και μία τελετουργική πρωτεύουσα στο Cahuachi. Η Τελετουργική αυτή πρωτεύουσα αποτελούταν από αρκετούς ιερούς λόφους, με τον μεγαλύτερο εξ’αυτών να ονομάζεται ο Μέγας Ναός.

Αυτό το σύμπλεγμα ήταν το μεγαλύτερο από τα δύο. Ο Πολιτισμός των Νάζκα άνθισε για σύντομο χρονικό διάστημα, και τα νεκρικά του συμπλέγματα έχουν ανακαλυφθεί μέσα σε τροπικά δάση. Φυσικά, σε σύντομο χρονικό διάστημα τον 5ο αιώνα κατέπεσαν όλα όσα είχαν δημιουργήσει οι άνθρωποι εκεί όπου και κατακτήθηκαν από τους Wari. Όμως πρόλαβαν προτού εξαλειφθούν από την ανθρώπινη ιστορία, να αφήσουν ανεξίτηλα στη γη τα μυστηριώδη σημάδια τους. Τις Γραμμές Νάζκα!

Οι Μυστηριώδεις Γραμμές Νάζκα και οι Θεωρίες Συνωμοσίας

ΠΕΡΟΥ | Liberal.gr

 

Οι Γραμμές Νάζκα αποτελούνται από πάνω απο 13.000 σχήματα με 800 απεικονίσεις που συχνά εμφανίζουν μορφές ζώων, όμως η πιο χαρακτηριστικές γραμμές, είναι εκείνες που σχηματίζονται και μπορεί κανείς να διαπιστώσει το σχήμα τους μονάχα από τον αέρα. Αυτές οι φιγούρες ανακαλύφθηκαν σχετικά πρόσφατα, το 1927 όταν ο Toribio Mejia Xespe που ήταν πιλότος, πέταξε πάνω από την ευρύτερη περιοχή και παρατήρησε τα τεράστια αυτά σχήματα.

Τα χρόνια που πέρασαν υπήρξαν αναρίθμητες υποθέσεις σχετικά με το τι συμβολίζουν αυτά τα Γεωγλυφικά σε μία προσπάθεια να αποκαλυφθεί το κρυφό μήνυμά τους, όπως εκείνη του Έριχ Φον Ντένικεν, ο οπολιος πίστευε πως οι Γραμμές Νάζκα χρησίμευαν ως σημάδια προσγείωσης και ήταν φανερά μόνο στους Θεούς που κατοικούσαν στους ουρανούς.

Αυτά τα σημάδια τα χρησιμοποιούσαν οι Θεοί σύμφωνα με την θεωρία του, για να επιστρέψουν στην Γη. Μία παρόμοια θεωρία ισχυρίζεται πως οι Γραμμές Νάζκα δημιουργήθηκαν ως αεροδιάδρομοι για Α.Τ.Ι.Α. Φυσικά υπάρχουν πιο σοβαρές ερμηνείες για την ύπαρξη των Γεωγλυφικών.

Η Γερμανίδα Αρχαιολόγος και Μαθηματικός Maria Reiche θεώρησε πως αυτές οι γραμμές είναι περισσότερο Αστρολογικής Σημασίας. Μερικές από τις φιγούρες που αποτυπώνονται στο έδαφος, αντιστοιχούν σχεδόν επακριβώς με αστερισμούς που έιναι ορατοί κατά την διάρκεια συγκεκριμένων περιόδων μέσα στον χρόνο. Για παράδειγμα η απεικόνιση του Πίθηκου σχετίζεται άμεσα με την Μεγάλη Άρκτο, ενώ το Δελφίνι και η Αράχνη σχετίζονται με τον Αστερισμό του Ορίωνα.

 

Ο Ανεξάρτητος Αμερικανός Ερευνητής David Johnson που συνεργάστηκε με ερευνητές του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης, υπέθεσε πως υπάρχει σαφής σχέση μεταξύ των Γεωγλυφικών Νάζκα με το νερό της περιοχής και τον διαμοιρασμό του, κάτι που θα βοηθούσε τους κατοίκους να επιβιώσουν στην Περουβιανή Έρημο.

Πιστεύε μάλιστα πως οι φιγούρες των Νάζκα είναι σημάδια υπόγειας ροής του νερού – με τα Περουβιανά Γεωγλυφικά να σχηματίζουν ένα τεράστιο χάρτη των Υπογείων υδάτινων Ρευμάτων υποδεικνύοντας τις τοποθεσίες στις οποίες θα άνοιγαν τα πηγάδια.

Το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο παρείχε μία διαφορετική θεωρία, αφού ανακάλυψαν διάφορες προσφορές σε μικρές κοιλότητες κοντά στα Γεωγλυφικά, που φαίνεται να ήταν δώρα προς τους Θεούς, έτσι ώστε ο Πολιτισμός να εξασφαλίσει Γονιμότητα, υγιή σπαρτά και ικανοποιητική παροχή νερού!

Όλες αυτές οι θεωρίες ίσως εξηγούν τον λόγο ύπαρξης των Γεωγλυφικών Νάζκα, όμως αδυνατούν να απαντήσουν σε ένα θεμελιώδες ερώτημα σχετικά με το ζήτημα: Πως κατόρθωσαν οι άνθρωποι της Εποχής να σχεδιάσουν με ακριβή τρόπο όλα αυτά τα τεράστια σχήματα;

Οι μυστηριώδεις σχηματισμοί στη Νάζκα του Περού! - YouTube

Η Μέθοδος της κατασκευής των Γεωγλυφικών Νάζκα παραμένει ανεξήγητη. Οι Γραμμές επεκτείνονται για αρκετά χιλιόμετρα (μερικές από αυτές είναι πάνω από 8 χιλιόμετρα, άλλες πάνω απο 65) και μπορούν να εμφανιστούν ως ολοκληρωμένη εικόνα μόνο πάνω από το έδαφος και σε μεγάλο ύψος.

Άρα κατόρθωσαν οι κάτοικοι να σχεδιάσουν από ψηλά αυτές τις γραμμές ώστε να ανακαλύψουν νερό; Και για ποιό λόγο η αστρονομική θέση των πηγαδιών ήταν τόσο σημαντική για τον Πολιτισμό; Πόσο τρελή είναι η θεωρία που υποστηρίζει πως οι Γραμμές Νάζκα χρησιμοποιήθηκαν ως σημάδια για τους θεούς ή ως Αστρονομικοί χάρτες;

Οι Γραμμές Νάζκα αποτυπώνουν άψογα τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι παρά την πρωτόγονη τεχνολογια της εποχής, είχαν την δυνατότητα να κατασκευάζουν πράγματα που εκπλήσσουν ακόμη και την σύγχρονη αντίληψή μας. Οι Αρχαίοι Πολιτισμοί έχτισαν κτίσματα όπως ο Παρθενώνας, οι Πυραμίδες, το Στόουνχετζ, τις Γραμμές Νάζκα και πολλά ακόμη παραδείγματα. Και όλα αυτά με εργαλεία που δεν έδιναν αυτή την δυνατότητα.

Όμως το σημαντικότερο εργαλείο, ήταν το κίνητρο και ο Νους που λειτουργούσε τότε εντελώς διαφορετικά. Και για αυτό τον λόγο, εμείς οι σύγχρονοι άνθρωποι που υποταχθήκαμε στην άκρως εξελιγμένη τεχνολογία, αδυνατούμε να αποκρυπτογραφήσουμε τα μυστήρια αυτών των Πολιτισμικών θαυμάτων, που ίσως και να κρύβουν μέσα τους Συμπαντικά μυστικά, όπως είναι οι Γραμμές Νάζκα.

 

 


 

περί όρεξης κολοκυθόπιτα

Πως θα σου φαινόταν αν έτρωγες τηγανητή ταραντούλα ή μια κάμπια; Ενώ οι περισσότερες Δυτικές χώρες θα αντιδρούσαν αρνητικά σε μια τέτοια πρόταση και θα τους φαινόντουσαν αηδιαστικά φαγητά, σε άλλες περιοχές αυτά τα πιάτα είναι άκρως δελεαστικά και διάσημα. Πολλές χώρες, κυρίως της Ασίας και της Αφρικής, φημίζονται για τις περίεργες προτάσεις τους στα φαγητά, τις οποίες πραγματικά απολαμβάνουν. Κι αν ποτέ μπεις στον κόπο να τα δοκιμάσεις μπορεί να τα βρεις και αρκετά νόστιμα. Παρακάτω θα δεις 25 περίεργα φαγητά που δε θα τολμούσες να δοκιμάσεις με τίποτα!

 

Περίεργα φαγητά από ξένες χώρες

 

1. Balut

balut

Ένα πολύ γνωστό φαγητό στις Φιλιππίνες είναι το balut. Πρόκειται για το αναπτυγμένο έμβρυο της πάπιας, το οποίο βράζεται ζωντανό και τρώγεται μέσα από το αυγό του.

2. Casu Marzu

casu-marzu

Το casu marzu πρόκειται στην ουσία για ένα κατσικίσιο τυρί που φτιάνεται στη Σαρδηνία, στην Ιταλία. Αφού γίνει το τυρί, οι παρασκευαστές το αφήνουν έξω εκτεθειμένο και οι μύγες έχουν τη δυνατότητα να γεννήσουν τα αυγά τους μέσα σε αυτό. Οι προνύμφες σπάνε τα λίπη του τυριού και βοηθάνε στη ζύμωση του. Φυσικά οι προνυμφές δεν βγαίνουν από το τυρί μιας και είναι γεμάτο από αυτές.

3. Κρέας από άγρια ζώα

bushmeat

Το φαγητό αυτό συναντάται στη Δυτική Αφρική, και πρόκειται για το κρέας που προέρχεται από τα άγρια ζώα της περιοχής. Χρησιμοποιείται κρέας από διάφορα ζώα, όπως αρουραίους, νυχτερίδες και μαϊμού, το οποίο οι κάτοικοι αποξηραίνουν, βάζουν στο αλάτι ή το κάνουν καπνιστό.

4. Boodog από τη Μογγολία

mongolian-boodog

Το φαγητό αυτό έρχεται από τη Μογγολία και πρόκειται για ένα πιάτο που περιλαμβάνει κατσίκα ή μαρμότα. Το ζώο μαγειρεύεται με το δέρμα του τοποθετώντας ζεστές πέτρες στο στομάχι του.

5. Blodplättar

blodplattar

Το πιάτο αυτό έρχεται από την Σουηδία και αποτελεί μια ενδιαφέρουσα εκδοχή της γνωστής σε όλους τηγανήτας. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση φτιάχνεται από αίμα γουρουνιού, γάλα, αλεύρι από κριθάρι, μελάσα, κρεμμύδι και βούτυρο.

6. Αίμα γουρουνιού

pigs-blood

Στην Ουγγαρία, όταν σφάζουν ένα αρνί τηγανίζουν το αίμα του με κρεμμύδι και το σερβίρουν για πρωινό μαζί με ζεστό ψωμί.

7. Το αυγό της χιλιετίας

millenium-egg

Οι Κινέζοι συντηρούν τα αυγά σε ένα μείγμα από στάχτη, αλάτι, άσβηστο ασβέστη, φλοιό ρυζιού και πηλό για αρκετές εβδομάδες ή μήνες. Η μυρωδιά ενός τέτοιου αυγού είναι ιδιαίτερα έντονη, αλλά αυτό δε φαίνεται να ενοχλεί τους Κινέζους.

8. Εσκαμόλ

escamoles

Το εσκαμόλ είναι ένα φαγητό ιδιαίτερα γνωστό στο Μεξικό, το οποίο φτιάχνεται από τις προνύμφες των μυρμηγκιών. Οι προνύμφες συγκεντρώνονται από τις ρίζες του φυτού Αγαύη και οι κάτοικοι το τρώνε από την εποχή των Αζτέκων.

9. Σούπα από τη φωλιά πουλιών

birds-nest-soup

Και αυτό το πιάτο προέρχεται από την Ασία και πρόκειται για τη φωλιά των πουλιών swiflet, τα οποία την φτιάχνουν χρησιμοποιώντας το σάλιο τους. Ναι, καλά το κατάλαβες! Αυτό που τρως στην ουσία είναι το σάλιο των πουλιών!

10. Μάτια τόνου

tuna-eyeball

Τα μάτια τόνου θεωρούνται ιδιαίτερα νόστιμα στην Ιαπωνία καθώς λένε ότι έχουν γεύση καλαμαριού. Επίσης, τα μάτια περιέχουν Dha, ένα από τα πολυακόρεστα Ω-3 λιπαρά οξέα που είναι σημαντικά για τη λειτουργία του εγκεφάλου.

11. Τηγανητή ταραντούλα

fried-tarantula

Ποια είναι η πρώτη σου αντίδραση όταν δεις μια ταραντούλα; Εγώ προσωπικά αλλάζω πορεία και αρχίζω να τρέχω μακριά. Λοιπόν, αυτή είναι μια αντίδραση που δε θα συναντήσεις στη Καμπότζη. Στην πραγματικότητα, η ταραντούλα είναι πολύ γνωστή λιχουδιά σε αυτή την περιοχή καθώς οι κάτοικοι τις τηγανίζουν και τις τρώνε!

12. Beondegi

beondegi

Το φαγητό αυτό πρόκειται για βρασμένες ή στον ατμό νύμφες σκουλικιών, οι οποίες καρυκεύονται και τρώγονται σαν σνακ.

13. Fugu

fugu

Fugu λέγεται στα κινέζικα το ψάρι λαγοκέφαλος. Τώρα θα μου πεις, γιατί είναι περίεργο αυτό το φαγητό; Ένα απλό ψάρι είναι. Κι όμως, αυτό το φαγητό είναι μία από τις πιο θανατηφόρες λιχουδιές που μπορείς να δοκιμάσεις. Τα έντερα, οι ωοθήκες και το συκώτι του ψαριού περιέχουν ένα δηλητήριο που ονομάζεται τετροδοτοξίνη. Η τοξίνη αυτή είναι 1200 φορές πιο θανατηφόρα από το υδροκυάνιο. Ένα τέτοιο ψάρι μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο μέχρι και 30 ανθρώπους.

14. Kiviak

kiviak

Το kiviak είναι παραδοσιακό φαγητό της Γροιλανδίας και φτιάχνεται από το auk (είδος πουλιού). Το πτηνό διατηρείται μέσα στο κενό σώμα φώκιας για 7 μήνες, όπου και γίνεται η ζύμωση του. Τρώγεται συνήθως σε γενέθλια και γάμους.

15. Τηγανητός κροταλίας

fried-rattlesnake

Το πιάτο αυτό είναι ιδιαίτερα αγαπητό στη νοτιοδυτική Αμερική, και λένε ότι έχει παρόμοια γεύση με τα βατραχοπόδαρα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, πριν αποφασίσεις να μαγειρέψεις τον κροταλία, φρόντισε να το βράσεις για πολύ ώρα. Έπειτα, βούτηξε το κρέας μέσα στο αυγό και κάλυψε το με μείγμα από αλάτι, αλεύρι και φρυγανιά.

16. Η καρδιά της κόμπρας

cobra-heart

Κάποιοι τρώνε ολόκληρους κροταλίες, κάποιοι άλλοι ωστόσο προτιμάνε να φάνε ένα άλλο φίδι, την κόμπρα. Το πιάτο είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στο βόρειο τμήμα του Βιετνάμ και περιλαμβάνει το αίμα και την (ζωντανή ακόμη!) καρδιά μιας κόμπρα. Ένα πλήρες γεύμα περιλαμβάνει την καρδιά της κόμπρα μέσα σε ένα ποτήρι με αίμα και το λεγόμενο κρασί φιδιού (είδος λικέρ στο οποίο προστίθενται φίδια – γιακ!!!), και ένα πιάτο στο οποίο περιέχεται το υπόλοιπο φίδι.

17. Βατραχοπόδαρα

frog-legs

Τα βατραχοπόδαρα είναι γνωστά ακόμη και στην Ελλάδα και όσοι τα έχουν δοκιμάσει λένε ότι έχουν γεύση κοτόπουλου.

18. Κάμπια

grub

Αυτού του είδους η κάμπια είναι στην ουσία η προνύμφη του σκόρου και συναντιέται μόνο στην κεντρική Αυστραλία.

19. Dragon in the Flame of Desire

dragon-flame-of-desire

Όταν βλέπεις ένα πιάτο με αυτό το όνομα σίγουρα θα σου κινήσει το ενδιαφέρον να το δοκιμάσεις. Μη βιαστείς, όμως. Το πιάτο αυτό είναι στην ουσία τα γεννητικά όργανα του αρσενικού γιακ, τα οποία τα ψήνουν και τα σερβίρουν σε μια μεγάλη πιατέλα.

20. Jing leed

jing-leed

Το jing leed είναι ένα έντομο που το συναντάς στην Ταϊλάνδη και είναι γνωστό σνακ της περιοχής. Πρόκειται για ένα είδος γρύλου, το οποίο τηγανίζεται και μετά καρυκεύεται με πιπέρι και σάλτσα Golden Mountain.

21. Ντούριαν

durian

Το ντούριαν είναι ένα είδος φρούτου που το συναντάς στη Μαλαισία και την Ινδονησία. Δύο περιπτώσεις υπάρχουν όταν το δοκιμάσεις, ή θα το λατρέψεις ή θα το μισήσεις. Σε όσους δεν άρεσε είπανε ότι η γεύση του είναι σαν σάπιο κρεμμύδι, ενώ η μυρωδιά του είναι σαν κρεμμύδια με τουρπεντίνη, τυλιγμένα σε μια κάλτσα γυμναστηρίου! Λόγω της έντονης μυρωδιάς του πολλά ξενοδοχεία και δημόσια κτίρια στην Νοτιοανατολική Ασία έχουν απαγορεύσει την ανάπτυξη του δέντρου αυτού στις εγκαταστάσεις τους.

22. Shirako

shirako

Το shirako είναι μια λιχουδιά από την Ιαπωνία, την οποία δε θα ήθελες ποτέ να δοκιμάσεις. Γιατί; Επειδή στην ουσία πρόκειται για το σάκο με τα σπερματοζωάρια του μπακαλιάρου ή του λαγοκέφαλου. Σύμφωνα με τους Ιάπωνες το φαγητό αυτό έχει πλούσια και κρεμώδη γεύση…. Τα σχόλια δικά σου!!

23. Κροκόδειλος

crocodile

Τους κροκόδειλους μπορεί να τους έχεις συνδέσει με τσάντες, παπούτσια και διάφορα άλλα αξεσουάρ που φτιάχνονται από το δέρμα τους. Στην Αυστραλία και την Αφρική, όμως, έχουν κι άλλη χρήση… τους τρώνε. Σύμφωνα με τους ντόπιους το κρέας τους έχει γεύση κοτόπουλου και καβουριού.

24. Ψάρι Yin Yang

yin-yang-fish

Πόσο περίεργο μπορεί να είναι ένα ψάρι; Το ψάρι αυτό μπορεί να τηγανίζεται σε καυτό λάδι, αλλά παραμένει ζωντανό ακόμη και μετά το μαγείρεμα του. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στην Κίνα και στην Ταϊβάν, παρόλο που πολλοί το καταδικάζουν λόγω της βαναυσότητας του.

25. Sannakji

sannakji

Ακόμη ένα ψάρι που τρώγεται ζωντανό είναι ένα φαγητό που σερβίρεται στην Κορέα. Το πιάτο αυτό αποτελείται από ζωντανό μικρό χταπόδι, το οποίο έχει γαρνιριστεί με σησαμέλαιο. Έχει ελάχιστη προετοιμασία και καταναλώνεται αμέσως μόλις σερβιριστεί. Είναι αρκετά επικίνδυνο καθώς πολλοί άνθρωποι έχουν πνιγεί από την κατανάλωση του.

 

 

 

 


 

Η ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Η δεκαετία του 90’ ήταν μια ιδιαίτερη εποχή για την Ιταλία. Το ιταλικό κράτος είχε κηρύξει τον ανένδοτο αγώνα στην Μαφία. Μια Μαφία η οποία προκαλούσε συνεχώς με βόμβες σε διάφορους στόχους αλλά και δολοφονίες πολιτικών προσώπων. Στο πλαίσιο αυτό τα μεγάλα κεφάλια του συνδικάτου του οργανωμένου εγκλήματος είχαν πάρει την απόφαση να πραγματοποιήσουν το μεγαλύτερο μακελειό που είχε γνωρίσει ποτέ η χώρα. Και που θα γινόταν αυτό; Στο Ολίμπικο της Ρώμης στέλνοντας μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση πως κανένας δεν θα ήταν ποτέ ασφαλής.

Όταν η Cosa Nostra παραλίγο να ανατινάξει το Ολίμπικο σε ένα Ρόμα – Ουντινέζε

Εκείνα τα χρόνια ο πόλεμος μεταξύ της σικελικής μαφίας και του ιταλικού κράτους βρισκόταν στην κορυφή του. Είχαν προηγηθεί οι δολοφονίες δύο εισαγγελέων στο Παλέρμο του Τζιοβάνι Φαλκόνε, και του Πάολο Μπορσελίνο. Ο φόβος είχε επικρατήσει παντού και όλοι ζούσαν περιμένοντας το επόμενο χτύπημα. Την Κυριακή 23 Ιανουαρίου του 1994 η Ρόμα υποδεχόταν την Ουντινέζε στο Ολίμπικο. Αυτό το ματς είχαν σημαδέψει οι μαφιόζοι για να κάνουν αυτό που είχαν στο μυαλό τους. Το μεγαλύτερο τρομοκρατικό χτύπημα στην Ιταλία.

roma-udinese.jpg

Tο πρωί της 23ης Ιανουαρίου 1994 ένα Lancia Thema ήταν σταθμευμένο στην Viale dei Gladiatori, μερικές δεκάδες μέτρα από τις πύλες του Σταδίου. Στο πορτμπαγκάζ υπήρχαν περίπου 700 κιλά εκρηκτικά και σιδερένιες ράβδοι μέσα σε σακούλες σκουπιδιών. Στην κορυφή του λόφου Monte Mario, ένας άντρας κρατάει στα χέρια του το τηλεχειριστήριο με το οποίο θα πυροδοτήσει τα εκρηκτικά. Η απόφαση είχε παρθεί. Αυτό θα γινόταν μετά το τέλος του αγώνα την στιγμή της εξόδου των οπαδών από τις εξέδρες. Στον δρόμο Viale dei Gladiatori, βρίσκονταν και οι carabinieri και τα οχήματά τους. Ένα μπουμ και αμέτρητοι νεκροί, αν σκεφτεί κανείς πως σχεδόν 40.000 tifosi βρίσκονταν στο γήπεδο.

Αυτή δεν είναι η εισαγωγή από κάποιο αστυνομικό μυθιστόρημα του Φίλιπ Κερ, αλλά η πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που ξεπερνά τη φαντασία, ακόμα και την πιο μακάβρια όπως την διηγήθηκαν τα ίδια τα μέλη της Cosa Nostra όταν βρέθηκαν ενώπιο των ανακριτών. Ο πρώτος είναι ο Καλαβρέζος Αντόνιο Σκαράνο έμπορος ναρκωτικών και άνθρωπος της απόλυτης εμπιστοσύνης του Ματέο Μεσίνα Ντενάρο, αρχηγού της Cosa Nostra ο οποίος ανεβαίνει στην Ρώμη και κάνει τον πρώτο έλεγχο του χώρου γύρω από το Ολίμπικο, για να ακολουθήσει ο Γκασπάρε Σπατούτσα ο οποίος επιθεωρεί για δεύτερη φορά τον περιβάλλοντα χώρο μελετώντας παράλληλα την διαδρομή των λεωφορείων της αστυνομίας. Μάλιστα, ο Σπατούτσα θα ήταν αυτός που θα ενεργοποιούσε και την βόμβα μετά το τέλος του αγώνα της Ρόμα με την Ουντινέζε.

Ο Σκαράνο μαζί με κάποια άλλα μέλη της σικελικής μαφίας μεταφέρουν στην Ρώμη μέσω ενός φορτηγού 400 κιλά εκρηκτικά τα οποία στη συνέχεια τα τοποθετούν στο Lancia. Εκείνη την εποχή ο πόλεμος των δύο πλευρών είχε μπει σε νέα φάση. Τώρα ο στόχος ήταν να αναγκαστούν τα θεσμικά όργανα να διαπραγματευτούν σε μια προσπάθεια η Μαφία να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των μελών της στην φυλακή (αφού όλο και περισσότερα μέλη της συλλαμβάνονταν). Άλλωστε, εκείνη την εποχή η ήττα των μεγάλων κομμάτων στις εκλογές του 1992 και η άνοδος της Λέγκας τoυ Βορρά, οδήγησε σε μια αποσταθεροποίηση του παραδοσιακού πολιτικού πλαισίου. Και αυτό ήθελε να το εκμεταλλευτεί η Μαφία. Γι αυτό και στην συγκεκριμένη επιχείρηση συμμετέχει και η Ndrangheta (η μαφία της Καλαβρίας) με υλικοτεχνική υποστήριξη. Η απόφαση των κεφαλών της σικελικής μαφίας είναι να μεταφέρει τον πόλεμο έξω από τα όρια του Παλέρμο και της Σικελίας. Έτσι, αρχίζουν επιθέσεις επίδειξης εναντίον στόχων σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ιταλίας. Βομβιστικές επιθέσεις στην Via dei Georgofili στη Φλωρεντία, στην Via Palestro στο Μιλάνο, καθώς και στο San Giorgio al Velabro και San Giovanni στο Laterano στη Ρώμη. Στόχος είναι οι όσο γίνεται μεγαλύτερος αριθμός θυμάτων και η αίσθηση του φόβου σε όλη την χώρα ώστε να αποκτήσουν καλύτερο διαπραγματευτικό όπλο με την κυβέρνηση.

spatuzza-arresto.jpg

Do ut des, ή άλλο αίμα αναφέρει η Μαφία στην επιστολή που στέλνει σε Messaggero και Corriere dellα Sera, δηλαδή σου δίνω για να μου δίνεις (ο νόμος του αμοιβαίου συμφέροντος στη ζωή). Και το χτύπημα στο Ολίμπικο θα ήταν το τελειωτικό μήνυμα. Κι εκείνη την ημέρα ήταν όλα έτοιμα. Ο αγώνας τελειώνει και η Ουντινέζε με τα γκολ των Πίτσι και Μπράνκα κερδίζει την Ρόμα. Ο κόσμος και οι carabinieri αφήνουν την Curva Sud και περπατάνε στην Viale dei Gladiatori, εκεί όπου ήταν σταθμευμένο και το Lancia.

Ο Σπατούτσα πατάει το κουμπί αλλά το τηλεκοντρόλ κολλάει. Οι όποιες προσπάθειες για ενεργοποίηση της βόμβας αποτυγχάνει. Το σημείο που βρισκόταν ήταν γνωστό σαν σημείο που συναντιόντουσαν ζευγαράκια που απολάμβαναν από ψηλά την θέα . Ο Σπατούτσα κτυπάει το τηλεκοντρόλ και το ανοίγει να δει αν κάποιο καλώδιο έχει φύγει από τη θέση του όταν 3 αυτοκίνητα με πάνω από 10 νέους και νέες φτάνει στον χώρο για διασκέδαση . Οριστικά ο Σπατούτσα σταματά την προσπάθεια να θέσει σε λειτουργία το τηλεκοντρόλ . Τα λεπτά περνάνε και ο φόβος της αποτυχίας αναγκάζει όσους συμμετείχαν στην επιχείρηση να την ακυρώσουν. Λίγες ημέρες αργότερα ο Σκαράνο παίρνει το αυτοκίνητο από το σημείο ώστε να μην πέσει στα χέρια της αστυνομίας. Από καθαρή τύχη η Ιταλία γλίτωσε από την χειρότερη μεταπολεμική τραγωδία.

Η πραγματικότητα μπορεί να ξεπεράσει τη φαντασία και να είναι ακόμα πιο απρόβλεπτη. Δυστυχώς και ευτυχώς. Σε αυτή την περίπτωση ευτυχώς αφού η όποια στεναχώρια υπήρχε στους τζιαλορόσι οπαδούς για την εντός έδρας ήττα από την Ουντινέζε αμέσως μετατράπηκε σε μια απέραντη ανακούφιση όταν χρόνια αργότερα έγινε γνωστό το σχέδιο της σικελικής μαφίας για εκείνο το ματς και πως από καθαρή τύχη κατάφεραν να επιστρέψουν στους δικούς τους σώοι και αβλαβείς.

 

 

 

 


 

Одесса . Οδησσός , η κοσμοπολίτικη  , το μουσείο της Φιλικής εταιρείας και το Ελληνικό πάρκο Οδησσού (vid)

Η Οδησσός (ουκρ. Одеса, ρωσ. Одесса) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας και σημαντικό λιμάνι στον Εύξεινο Πόντο, όπου υπήρχε μία αρκετά οργανωμένη ελληνική παροικία στις αρχές του 19ου αιώνα. Η Οδησσός είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία του ελληνισμού, αφού εκεί συστάθηκε η Φιλική Εταιρεία.

Οδησσός - Η ουκρανική πόλη που είναι συνδεδεμένη με την ιστορία του ελληνισμού (Βίντεο+φωτογραφίες) - TRAVEL

Ιστορία

Η Οδησσός ως τα τέλη του 18ου Αιώνα

Στη θέση της σημερινής Οδησσού υπήρξε αρχαία Ελληνική αποικία, δεν πρέπει όμως να συγχέεται με τη συνώνυμή της αποικία στην θρακική ακτή, τη σημερινή Βάρνα. Σήμερα υπάρχει σημαντικός αριθμός σωζόμενων μνημείων στην ευρύτερη περιοχή. Στα χρόνια του Μεσαίωνα η περιοχή δέχτηκε επιθέσεις από νομαδικές φυλές, Τουρκικής καταγωγής, κυρίους από τους Πετσενέγους και τους Κουμάνους, ενώ αποτέλεσε ανάλογα με τη χρονική περίοδο τμήμα της Ρως του Κιέβου, του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας, του Χανάτου της Κριμαίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στα τέλη του 18ου αιώνα η πόλη κατακτήθηκε από τους Ρώσους κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου του 1787 – 1792. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1789, οι Ρωσικές δυνάμεις κάτω από τις διαταγές του Ιβάν Γκούντοβιτς, κατέλαβαν την περιοχή. Το 1792 με την συνθήκη του Ιάσιου, η περιοχή πέρασε επίσημα κάτω από την κυριαρχία της Ρωσίας και αποτέλεσε τμήμα της λεγόμενης Novorossiya (Νέα Ρωσία). Η Μεγάλη Αικατερίνη, που ηγείτο της Ρωσίας εκείνη την εποχή, θεώρησε ότι η περιοχή έχει σημαντικά στρατηγικά πλεονεκτήματα και έδωσε εντολή να θεμελιωθεί μια πόλη στο σημείο όπου είχε οχυρωθεί ο Ρωσικός στρατός, αποβλέποντας στη δημιουργία ενός σημαντικού στρατιωτικού λιμανιού στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Έτσι το 1794 ιδρύεται η πόλη της Οδησσού.

Οδησσός - ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΤΟΠΟΙ - Υψηλάντειο

Η Οδησσός στον 19ο αιώνα

Η πόλη γνώρισε σύντομα μεγάλη ανάπτυξη, κυρίως στα πρώτα 50 χρόνια του 19ου αιώνα. Η ανάπτυξή της οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον Δούκα του Ρισελιέ, ο οποίος διατέλεσε κυβερνήτης της πόλης από το 1803 έως το 1814. Ο νέος κυβερνήτης ορμώμενος από τη Γαλλική Επανάσταση, υπηρέτησε στο Ρωσικό στρατό κατά των Τούρκων. Σ’ αυτόν οφείλει η πόλη τις λεωφόρους και την ρυμοτομία, καθώς και την ύπαρξη υπογείων στοών, μήκους πολλών χιλιομέτρων που λέγονται κατακόμβες. Από το 1828 κοσμεί την πόλη το χάλκινο άγαλμα του Δούκα του Ρισελιέ, σχεδιασμένο από τον γλύπτη Ιβάν Μαρτός. Το 1814 ιδρύεται στην Οδησσό η Φιλική Εταιρεία, από τον Νικόλαο Σκουφά, τον Εμμανουήλ Ξάνθο και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ, που μετέπειτα επέδρασε καταλυτικά στην Ελληνική Επανάσταση. Το 1819 το λιμάνι της Οδησσού γίνεται ελεύθερο και η λειτουργία του με αυτή τη μορφή συνεχίστηκε έως το 1859. Τότε έλαβε χώρα και η μεγάλη εισροή εποίκων και εμπόρων, των οποίων ο αριθμός ανέρχεται περίπου στους 15.500, υπολογίζοντας μόνο τους μη ρωσικής καταγωγής.

Η πόλη απέκτησε κοσμοπολίτικο χαρακτήρα και λόγω των διαφορετικών εθνοτήτων που κατοικούσαν σ’ αυτήν. Την Οδησσό κατοίκησαν Ρώσοι, Ουκρανοί, Βούλγαροι, Έλληνες, Εβραίοι, Αλβανοί, Αρμένιοι, Ιταλοί, Γάλλοι, Γερμανοί και αρκετές άλλες εθνότητες από χώρες της Ευρώπης. Με αυτόν τον τρόπο αναπτύχθηκε μεγάλη εμπορική δραστηριότητα. Στην Οδησσό ιδρύθηκε τότε ένα θέατρο, μία δημόσια βιβλιοθήκη, ένα Λύκειο και ένα ινστιτούτο Ανατολικών γλωσσών. Ο πληθυσμός της πόλης διπλασιάστηκε μεταξύ 1823 και 1849. Η ανάπτυξή της σταμάτησε με την έκρηξη του Κριμαϊκού Πολέμου, το 1853 – 1856, κατά τη διάρκεια του οποίου η Οδησσός βομβαρδίστηκε από τους Άγγλους και τους Γάλλους. Από το 1878 έως το 1895 διατέλεσε κυβερνήτης της Οδησσού ο Γρηγόριος Μαρασλής, γόνος ενός ευκατάστατου εμπόρου της πόλης, που είχε συμμετάσχει στην ίδρυση της Φιλική Εταιρείας. Ο Μαρασλής χρηματοδότησε με τμήμα της προσωπικής του περιουσίας μεγάλο αριθμό δημοσίων κτισμάτων στην Οδησσό.

Οδησσός, Ουκρανία

Η Οδησσός στον 20ό αιώνα

Μετά τη Ρωσική Επανάσταση και κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου, η Οδησσός κατελήφθη από τους Ουκρανούς, τον Γαλλικό Στρατό, τον Κόκκινο Στρατό και τον Λευκό Στρατό. Μετά την οριστική επικράτηση των Μπολσεβίκων αποτέλεσε τμήμα της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας από το 1920. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η πόλη κατελήφθη από Ρουμανικές και Γερμανικές δυνάμεις, από το 1941 – 1944. Την περίοδο της κατοχής τα θύματα έφτασαν τις 60.000, στην πλειοψηφία τους εβραϊκής καταγωγής.
κεντρική οδός της Οδησσού.

Το 1991 μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης η Οδησσός περνάει κάτω απ’ τον έλεγχο της Ουκρανίας.

Η άγνωστη ιστορία του Μουσείου Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό | Liberal.gr
το μουσείο της φιλικής εταιρείας στην Οδησσό

Το μουσείο της Φιλικής Εταιρείας

Το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας βρίσκεται στην οδό Κρέσνι Περεούλοκ (Krasnij Pereulok) αριθ. 18. Στεγάζεται στο σπίτι του Έλληνα επιχειρηματία και εθνικού ευεργέτη Γρηγορίου Γρ. Μαρασλή (1831 – 1907), δημάρχου της πόλης της Οδησσού για δεκαέξι χρόνια, από το 1878 ως το 1895. Εκεί είχαν βρει το πρώτο τους καταφύγιο και συνεδρίαζαν οι Φιλικοί της Οδησσού.

Στο Μουσείο εκτίθεται αντίγραφο της περίφημης ελαιογραφίας του Δ. Τσόκου «Ο Όρκος των Φιλικών» (1849), φιλοτεχνημένο το 1994 από τον Γ. Σιδηρόπουλο, ενώ γλυπτική σύνθεση με τον «Όρκο των Φιλικών» κοσμεί την εξωτερική όψη του Παραρτήματος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού στην Οδησσό. Σε μια ξεχωριστή αίθουσα αναπαριστάνεται, με καθισμένους γύρω από ένα τραπέζι τους τρεις εμπόρους – ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας, η σκηνή της ίδρυσης της πατριωτικής μυστικής οργάνωσής τους. Εννοούμε τον Νικόλαο Σκουφά, τον Αθανάσιο Τσακάλωφ και τον Εμμανουήλ Ξάνθο.

Κατά τη συνήθεια της εποχής, η Φιλική Εταιρεία είχε οργανωθεί με βάση τα τεκτονικά πρότυπα. Ωστόσο τα μέλη της – που γρήγορα άρχισαν να πληθαίνουν – δεν ανήκαν όλα σε τεκτονικές στοές, ούτε προέρχονταν από κοινωνικά και ιδεολογικά ομοιογενείς ομάδες της Διασποράς και των τουρκοκρατούμενων χωρών.

Ελληνικό Πάρκο Οδησσού

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, στην πόλη δραστηριοποιείται έντονα το Ίδρυμα Μπούμπουρα, μια κοινωφελής οργάνωση που ιδρύθηκε από τον επιχειρηματία του κατασκευαστικού κλάδου Παντελή Μπούμπουρα. Αν και οι πρωτοβουλίες του ιδρύματος είναι πραγματικά πάρα πολλές, μεταξύ των οποίων και η θερμή υποστήριξη των δραστηριοτήτων του Παραρτήματος Οδησσού, κορυφαία όλων είναι αναμφισβήτητα η χρηματοδότηση της κατασκευής του Ελληνικού Πάρκου Οδησσού, ενός πραγματικά μεγάλου πάρκου συνολικής έκτασης 34.000 τ.μ. στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της πόλης.

Η Ομοσπονδία των Ελληνικών Συλλόγων Ουκρανίας συμπλήρωσε 25 χρόνια ενεργούς δράσης | ΕΡΤ WebRadio

Δημογραφία

Η περισσότερο ομιλούμενη γλώσσα στην Οδησσό είναι τα Ρώσικα, καθώς και τα Ουκρανικά. Η πόλη κατοικείται από πολλές εθνότητες, σύμφωνα άλλωστε και με την ιστορία της. Εκτός από Ουκρανούς, οι οποίοι αποτελούν και την πλειοψηφία, στην Οδησσό ζει μεγάλος αριθός Ρώσων. Ακολουθούν Εβραίοι,Έλληνες, Γερμανοί, Γάλλοι, Ρουμάνοι, Αραβες, Τούρκοι, Αρμένιοι και Γεωργιανοί. Οι κάτοικοι της Οδησσού αυτοπροσδιορίζονται σε μεγάλο βαθμό ως εξωστρεφείς και κοσμοπολίτες, ένα χαρακτηριστικό που προκύπτει από τη θέση της πόλης μεταξύ Δύσης και Ανατολής, την ιστορία και τον ρόλο του λιμανιού στην καθημερινή ζωή της πόλης.

Αξιοθέατα

Σημαντικά αξιοθέατα της Οδησσού είναι:

  • Οι σκάλες του Ποτέμκιν, που οδηγούν από την παλιά πόλη στο λιμάνι.
  • Η Όπερα, η οποία χτίστηκε από το 1884 έως το 1887.
  • Η Soborka, πλατεία με τον Ορθόδοξο Καθεδρικό ναό.
  • πολλά μουσεία και γκαλερί.

 

 

 


 

γεγονότα για τον Μεσαίωνα

Ας ρίξουμε μια ματιά σε 15 ενδιαφέροντα γεγονότα σχετικά με τον Μεσαίωνα…

header_essay-lice-004061a.jpg

Ο Μεσαίωνας ή η μεσαιωνική περίοδος ήταν μια εποχή στην ιστορία της Ευρώπης που διήρκεσε από τον 5ο αιώνα έως τα τέλη του 15ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της οποίας πραγματοποιήθηκαν πολλά ιστορικά γεγονότα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του δυτικού κόσμου.

Ας ρίξουμε μια ματιά σε 15 ενδιαφέροντα γεγονότα σχετικά με τον Μεσαίωνα.

  1. Οι άνθρωποι ακολουθούσαν περίεργα έθιμα

Ο Χριστιανισμός επηρέασε τα περισσότερα από τα μεσαιωνικά έθιμα. Ωστόσο, ορισμένα έθιμα προήλθαν από παλαιότερες θρησκείες. Αρκετές περίεργες παραδόσεις βρέθηκαν σε διάφορα μέρη της μεσαιωνικής Ευρώπης, όπως όταν κυλούσαν φλεγόμενα βαρέλια κάτω από έναν λόφο την Παραμονή του Μεσοκαλόκαιρου και πετούσαν σιτάρι πάνω από τα κεφάλια ενός νεόνυμφου ζευγαριού.

  1. Δεν ήταν υποχρεωτικό να παντρευτεί κανείς μέσα στην Εκκλησία

Ο γάμος στην εκκλησία μοιάζει με παράδοση που υπάρχει εδώ και αιώνες. Ωστόσο, δεν ήταν πάντα έτσι. Στο Μεσαίωνα, δεν ήταν συνηθισμένο να παντρεύονται μέσα στην εκκλησία. Εκείνοι που ήθελαν έναν «πανηγυρικό» γάμο, τον έκαναν συνήθως στην πύλη ή στο προαύλιο της εκκλησίας. Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, τα ζευγάρια δε χρειάζονταν ιερέα ούτε έπρεπε να ακολουθήσουν κάποια συγκεκριμένη θρησκευτική τελετουργία για να παντρευτούν. Ωστόσο, η Μεσαιωνική Εκκλησία ήθελε να επιβάλει την παράδοση του γάμου κι έτσι από τον 12ο αιώνα, διακήρυξαν ότι ο γάμος ήταν επίσημο μυστήριο. Έκτοτε ξεκίνησαν να ισχύουν περίπου οι τελετουργίες και οι παραδόσεις που ακολουθούμε μέχρι σήμερα.

  1. Το διαζύγιο στον Μεσαίωνα

Ένα ενδιαφέρον γεγονός είναι ότι κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, λίγοι λόγοι μπορούσαν να δικαιολογήσουν ένα διαζύγιο. Ένα από αυτά ήταν εάν είτε ο άνδρας είτε η γυναίκα δεν ήταν σε νόμιμη ηλικία γάμου, δηλαδή 12 ετών για το κορίτσι και 14 ετών για το αγόρι. Άλλοι λόγοι ήταν εάν κάποιος από τους δύο συζύγους είχε προηγουμένως κάνει θρησκευτικό ή μοναστικό όρκο ή δεν ήταν χριστιανός. Τότε, ο γάμος μπορούσε να διαλυθεί.

  1. Οι συγγραφείς δεν έγραφαν οι ίδιοι τα βιβλία τους

Ένα άλλο ενδιαφέρον γεγονός για τον Μεσαίωνα είναι ότι οι θεολόγοι και οι διανοούμενοι σπάνια έγραφαν τις σκέψεις τους σε χαρτί. Ουσιαστικά προσλάμβαναν γραφέα. Οι συγγραφείς θεωρούσαν τότε ότι η διαδικασία της συγγραφής ήταν κοπιαστική. Γι’ αυτό υπαγόρευαν τις σκέψεις τους σε γραμματείς που τις κατέγραφαν.

  1. Οι άνθρωποι δεν ήταν τόσο θρησκευόμενοι όσο απεικονίζονται

Ο Μεσαίωνας είναι γεμάτος με παραδείγματα ακραίας θρησκευτικότητας. Ειδικά από τη στιγμή που η Καθολική Εκκλησία κυριαρχούσε σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης. Ωστόσο, ο Θεός και η θρησκεία δεν ήταν το επίκεντρο ολόκληρου του πληθυσμού. Μάλιστα, αρκετοί σκεπτικιστές δεν πίστευαν στις θρησκευτικές διδασκαλίες της εκκλησίας, ενώ πολλοί άνθρωποι πίστευαν ότι η ψυχή δεν ήταν «τίποτε άλλο παρά αίμα» και απλώς εξαφανίζεται μετά το θάνατο. Επίσης, δεν αποδέχονταν όλοι τον Χριστιανισμό στον Μεσαίωνα. Ακόμη και προς το τέλος της μεσαιωνικής περιόδου, οι άνθρωποι εξακολουθούσαν να πραγματοποιούν «ειδωλολατρικές τελετουργίες» και να τηρούν τις πεποιθήσεις των προγόνων τους ακόμη και όταν ασκούσαν χριστιανικές τελετουργίες.

  1. Οι πάπες ζούσαν περισσότερο από τους υπόλοιπους

Η μέση διάρκεια ζωής αυξήθηκε σταθερά με τα χρόνια χάρη στην καλύτερη διατροφή, τα φάρμακα και το επίπεδο διαβίωσης. Στον Μεσαίωνα, η μέση διάρκεια ζωής ενός ατόμου ήταν μόλις τα 32,2 χρόνια. Επιπλέον, η διάρκεια ζωής διέφερε σε διάφορες τάξεις της κοινωνίας. Συγκεκριμένα, οι γαιοκτήμονες, οι μοναχοί της χριστιανικής εκκλησίας και τα μέλη του Βατικανού είχαν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, αφού τρέφονταν καλύτερα, ντύνονταν, στεγάζονταν και είχαν επίσης καλύτερη ιατρική περίθαλψη.

  1. Δουλεία στον Μεσαίωνα

Σύμφωνα με το Domesday Book του 1086, το 74% του πληθυσμού της αγγλικής υπαίθρου ήταν σκλαβωμένοι. Οι άνθρωποι που ανήκαν στην κατώτερη ιεραρχία, όπως οι δουλοπάροικοι, ήταν όλοι δεσμευμένοι στη δουλεία για όλη τη ζωή τους, ενώ χρειάζονταν την άδεια του κυρίου τους για κάθε σημαντική απόφαση, συμπεριλαμβανομένου ακόμα και του γάμου τους.

  1. Σταυροφορίες τον Μεσαίωνα

Οι Σταυροφορίες ήταν μέρος της θρησκευτικής φρενίτιδας κατά τον Μεσαίωνα. Σκοπός τους ήταν να πάρουν πίσω τους Αγίους Τόπους από τους Μουσουλμάνους. Ωστόσο, η Τέταρτη Σταυροφορία ήταν διαφορετική από τις υπόλοιπες, καθώς οι σταυροφόροι επιτέθηκαν στη χριστιανική πόλη Κωνσταντινούπολη, ενώ, όπως αποδείχτηκε, ήταν η ίδια σταυροφορία που συνέβαλε στην παρακμή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

  1. Διαδεδομένος αντισημιτισμός στον Μεσαίωνα

Εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, ο αντισημιτισμός υπήρξε ευρέως διαδεδομένος κατά τον Μεσαίωνα. Μετά την περιβόητη σφαγή των Άγγλων Εβραίων τον 12ο αιώνα, ο βασιλιάς Εδουάρδος Α’ εξέδωσε ένα βασιλικό διάταγμα με το οποίο εξόρισε ολόκληρο τον εβραϊκό πληθυσμό, ενώ οι Εβραίοι δεν μπόρεσαν να επιστρέψουν στην Αγγλία μέχρι τη δεκαετία του 1650.

  1. Ο βασιλιάς Εδουάρδος Γ’ απαγόρευσε τη σφαγή ζώων στο Λονδίνο

Ο λόγος ήταν πως η δυσωδία από το αίμα και τα έντερα των ζώων θα βρώμιζε ολόκληρη την πόλη, ενώ, το σάπιο κρέας συνήθως απορρίπτονταν στον ποταμό Τάμεση.

  1. Πώς ήταν να είσαι εγκληματίας κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα

Οι τιμωρίες κατά τον Μεσαίωνα ήταν συχνά πολύ σκληρότερες και πιο βάναυσες από το ίδιο το έγκλημα. Ωστόσο, δεν ήταν όλες οι τιμωρίες βίαιες, μερικές ήταν απλώς περίεργες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι εγκληματίες έπρεπε να φορούν τρομακτικές μάσκες ζώων και να κυκλοφορούν δημόσια. Ενώ σε άλλες περιπτώσεις, οι εγκληματίες καταδικάζονταν να φορούν κονκάρδες που δήλωναν τα εγκλήματά τους για το υπόλοιπο της ζωής τους.

  1. Η πανούκλα του χορού

Πολλά ανεξήγητα περιστατικά συνέβησαν εκείνη την περίοδο. Ένα τέτοιο περιστατικό ήταν η «χορευτική» πανούκλα. Κατά τη διάρκεια του περίεργου περιστατικού, περίπου 400 άνθρωποι άρχισαν να χορεύουν στους δρόμους χωρίς λόγο. Τελικά, αρκετοί από αυτούς πέθαναν από αφυδάτωση ή κόπωση.

  1. Οι νεκροί «έλεγαν» ιστορίες

Οι άνθρωποι του Μεσαίωνα είχαν την πεποίθηση ότι τα πτώματα των θυμάτων μιας δολοφονίας αιμορραγούσαν παρουσία του ύποπτου δολοφόνου τους. Έτσι, έβαζαν τον ύποπτο σε επαφή με το πτώμα του υποτιθέμενου θύματός τους. Εάν το πτώμα αιμορραγούσε, αυτό σήμαινε την ενοχή του υπόπτου. Παραδόξως, η πρακτική αυτή εφαρμόστηκε νόμιμα και χρησιμοποιήθηκε έως και τον 17ο αιώνα.

  1. Ψυχικές ασθένειες στον Μεσαίωνα

Κατά τον Μεσαίωνα, οι άνθρωποι είχαν άγνοια για πολλά πράγματα. Ειδικά, για την ψυχική ασθένεια και τη θεραπεία της. Τότε, θεωρείτο πως όσοι έπασχαν από ψυχικές ασθένειες στην ουσία είχαν καταληφθεί από δαίμονες. Επομένως, οι θεραπείες περιελάμβαναν εξορκισμό, αιμορραγία και διάνοιξη οπών στον εγκέφαλο.

  1. Παραισθησιογόνο ψωμί

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, το καλοκαίρι ήταν μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδος για τους χωρικούς, καθώς συχνά ξέμεναν από σιτηρά, ενώ η νέα σοδειά δεν μπορούσε να συγκομιστεί ακόμα. Ως εκ τούτου, συχνά χρησιμοποιούσαν παλιά σίκαλη για να φτιάξουν ψωμί. Όμως, η παλιά σίκαλη συχνά μολυνόταν από ερυσιβώτιο, δηλαδή, μύκητες που προκαλούσαν συμπτώματα αντίστοιχα με αυτά που προκαλεί το LSD, ενώ σε ακραίες περιπτώσεις επέφερε ακόμα και το θάνατο.

 

 

 

 


 

Η ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Σύμφωνα με τους New York Times είναι ο Νο 1 ταξιδιωτικός προορισμός παγκοσμίως τον οποίο πρέπει να επισκεφθείς. Και όχι άδικα. Το Κέιπ Τάουν είναι μια πανέμορφη πόλη, χτισμένη πάνω στη θάλασσα, με εντυπωσιακή φύση και με πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Επίσης φημίζεται για την καταπληκτική κουζίνα της (ψάρια, ψητά κρεατικά, λαχταριστά φρούτα και λαχανικά), για το κρασί της (οι αμπελώνες στη γύρω περιοχή είναι περίφημοι και οι τιμές πολύ λογικές) και για τη διασκέδαση πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Ο κόσμος είναι κεφάτος και πολύ ευχάριστος, ίσως σ’ αυτό βοηθάει και το εξαιρετικό κλίμα.
Ας πούμε όμως λίγα λόγια για το μοναδικό αυτό ακρωτήρι της Νοτιονατολικής Αφρικής.

Κέϊπ Τάουν, Νότια Αφρική

Κέιπ Τάουν: Ανάμεσα σε δύο ωκεανούς | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Κατ’ αρχάς είναι η πρώτη πόλη που καταλήφθηκε από αποίκους κάτω από τη Σαχάρα. Ιδρύθηκε από τους Ολλανδούς το 1652 ως σταθμός ανεφοδιασμού για τα πλοία τους που μετέβαιναν στην Ανατολική Αφρική, τις Ινδίες και την Άπω Ανατολή. Ο πρώτος Ευρωπαίος που πάτησε το πόδι του εκεί, ο ολλανδός Γιαν βαν Ρίμπεκ, ήταν υπάλληλος της Εταιρείας των Ηνωμένων Ανατολικών Ινδιών και με την ίδρυση της πόλης έγινε και ο κυβερνήτης της.

ΚΕΙΠ ΤΑΟΥΝ

Εθνικός βοτανικός κήπος Kirstenbosch στο Καίηπ Τάουν, Νότια Αφρική Στοκ Εικόνα - εικόνα από : 150654137

Η ανέγερση των πρώτων κτιρίων (πολλά από τα οποία υπάρχουν ακόμη) υπήρξε δύσκολη υπόθεση, διότι δεν υπήρχαν εργατικά χέρια. Η περιοχή ήταν ακατοίκητη. Έτσι μεταφέρθηκαν σκλάβοι από την Ινδονησία και τη Μαδαγασκάρη. Αρχικώς η πόλη προοριζόταν να λειτουργήσει ως ένα απλό λιμάνι. Ωστόσο λόγω της τοποθεσίας, του ευχάριστου κλίματος και της εύφορης φύσης αναπτύχθηκε και έγινε η μεγαλύτερη στη Νότια Αφρική μέχρι τη δημιουργία του Γιοχάνεσμπουργκ και του Ντέρμπαν.

Νότιος Αφρική - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online

Το Κέιπ Τάουν πέρα από την εκπληκτική χλωρίδα και πανίδα φημίζεται και για δύο μοναδικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά: το Τραπεζοειδές Όρος που δεσπόζει πάνω από την πόλη (ανεβαίνεις με τελεφερίκ), και το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, περί τα 30 χιλιόμετρα νότια. Εξαιτίας και αυτών των χαρακτηριστικών έγινε τελικά ο δημοφιλέστερος τουριστικός προορισμός στη Νότια Αφρική.
Κατά τα άλλα η πόλη διαθέτει πολλούς σημαντικούς ιστορικούς χώρους και μουσεία που σχετίζονται τόσο με την Αφρική όσο και με την αποικιοκρατία. Κομβικό σημείο είναι το λιμάνι, αλλά και το εξαιρετικό ενυδρείο «Των Δύο Ωκεανών» (Ατλαντικός, Ινδικός).

Τα 101 μέρη που πρέπει να επισκεφθείτε… - Newsbeast
Ακρωτήριο καλής ελπίδας . Αριστερά ο Ατλαντικός και δεξιά ο Ινδικός ωκεανός
Το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας...Γνωστό για τα φονικά κύματα και τα μεγάλα ναυάγια!
η πιο άγρια θάλασσα με κύματα τέρατα και πολλά ναυάγια απαντάται ανοιχτά του ακρωτηρίου

Επίσης έχει απίθανες, ατελείωτες παραλίες, ειδικά από την πλευρά του Ατλαντικού. Σε ειδικές θαλάσσιες εκδρομές μπορεί κανείς να δει φώκιες, πιγκουίνους, φάλαινες, δελφίνια και καρχαρίες. Εννοείται ότι «παίζει» και το σαφάρι στα τεράστια πάρκα όπου προστατεύονται τα άγρια ζώα. Όταν λέμε σαφάρι δεν εννοούμε κυνήγι φυσικά… Εννοούμε βόλτα για να δεις από ασφαλή απόσταση την αληθινή άγρια ζωή.

Όμως η αγριότητα δεν είναι τελικά μονοπώλιο της φύσης. Το Νο 1 σύμβολο της μαύρης ιστορίας του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική βρίσκεται στο Κέιπ Τάουν μπροστά στα μάτια μας: η φυλακή του Νέλσον Μαντέλα, σήμερα είναι μουσείο. Και πριν γίνει φυλακή ήταν το κτίσμα όπου πραγματοποιούνταν το σκλαβοπάζαρο…

Το νησί που έχει συνδέσει άρρηκτα το όνομα του με τον Νέλσον Μαντέλα - Newsbeast

Ο  Μαντέλα φυλακίστηκε στη νήσο Ρόμπεν, ανοικτά του Κέιπ Τάουν της Νοτίου Αφρικής, όπου μέχρι και το 1991, λειτουργούσε φυλακή υψίστης ασφαλείας κυρίως για πολιτικούς κρατούμενους.

Great White Shark Cage Diving & Viewing in Gansbaai near Cape Town 2022

Πέρα απο αυτά η περιοχή συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο πληθυσμό θαλάσσιων βιολόγων ωκεανογράφων κλπ και η αιτία είναι πως τα νερά της περιοχής είναι το μέρος που προτιμούν οι μεγάλοι λευκοί καρχαρίες για να τραφούν και να γεννήσουν . Ο Μεγάλος Λευκός είναι τακτικός θαμώνας, κυρίως στο παραθαλάσσιο χωριό Γκάνσμπεϊ (Gansbaai), που απέχει περίπου δύο ώρες με το αυτοκίνητο από το Κέιπ Τάουν

Κέιπ Τάουν: Η «Μητέρα Πόλη»

Στο Κέιπ Τάουν, αν και θεωρείται η ασφαλέστερη πόλη της Νοτίου Αφρικής, η εγκληματικότητα είναι δυστυχώς παρούσα. Μην κυκλοφορείτε μόνοι σας τις βραδινές ώρες, αποφεύγετε να φοράτε κοσμήματα και μην περπατάτε στους δρόμους της πόλης κρατώντας επιδεικτικά φωτογραφική μηχανή ή βιντεοκάμερα. Η πιο ασφαλής περιοχή της πόλης είναι η προκυμαία «Victoria & Albert Waterfront».

 


 

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΤΟΜΑΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Μπορεί το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, όταν φτιάχνει γεμιστά, να εννοεί αυτομάτως «γεμιστές πιπεριές», στην Ελλάδα όμως τα γεμιστά είναι συνταγή ταυτισμένη με τις ντομάτες. Θεωρείται φαγητό αυθεντικά ελληνικό, όπως άλλωστε και τα περισσότερα λαδερά του καλοκαιριού: το μπόλικο λαδάκι στο πιάτο πρέπει σχεδόν απαραίτητα να έχει κοκκινωπό χρώμα και ντοματένια γεύση. Και όμως, η ντομάτα είναι ένα σχετικά νεότατο συστατικό της κουζίνας μας. Λίγο πριν από το 1821, δεν υπήρχε ούτε μία συνταγή με ντομάτες, ούτε καν η παραμικρή αναφορά.

Ο λόγος; Μέχρι και τα χρόνια της Επανάστασης, οι ντομάτες ήταν σχεδόν άγνωστες στους Έλληνες. Στην υπόλοιπη Ευρώπη είχε ξεκινήσει ήδη η εξοικείωση με τον ζουμερό κόκκινο-μοβ καρπό, εδώ όμως δεν τον ήξερε κανείς. Παρ’ όλα αυτά, μια μικρή ομάδα κατοίκων της πόλης γνώριζε καλά τις ντομάτες, τις καλλιεργούσε σε γλάστρες ως καλλωπιστικά φυτά και, συχνά, τις χρησιμοποιούσε για φαρμακευτικούς σκοπούς. Η μικρή αυτή ομάδα ήταν οι μοναχοί της Μονής Καπουτσίνων της Αθήνας.

Οι Καπουτσίνοι ήταν ένα από τα καθολικά μοναστικά τάγματα που ίδρυσαν μονές στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας και, ίσως, το πλέον αγαπητό στους Αθηναίους: Οι Καπουτσίνοι είχαν ταπεινή συμπεριφορά αλλά και εμφάνιση (το γνωστό τραχύ, τρίχινο ράσο με το σχοινί γύρω από τη μέση και τη φαρδιά καλύπτρα στο κεφάλι, που στα ιταλικά λέγεται «capuccio», εξ ου και το όνομά τους, καπουτσίνοι) και φαίνεται πως έδειξαν σεβασμό και συμπόνια στον κατακτημένο αθηναϊκό πληθυσμό. Σε αντίθεση, λόγου χάρη, με τα τάγματα των Βενεδικτίνων, που ίδρυσαν μονή στο Δαφνί, και των Ιησουιτών, των οποίων η μονή βρισκόταν στον οδό Μητροπόλεως, που δεν ήταν ιδιαίτερα συμπαθή και δεν έγιναν ποτέ αποδεκτά από τους Αθηναίους. Οι Γάλλοι Καπουτσίνοι ίδρυσαν τη μονή τους στην Αθήνα το 1658. Έναν χρόνο αργότερα, αγόρασαν ένα οίκημα στην Πλάκα, στον αυλόγυρο του οποίου βρισκόταν το Μνημείο του Λυσικράτους (γνωστό έως σήμερα και ως Φανάρι του Διογένους), το οποίο μετέτρεψαν σε μονή. Η δράση τους ήταν φιλανθρωπική, με την οριζόντια έννοια του όρου. Βοηθούσαν τους φτωχότερους κατοίκους παρέχοντας τροφή και φροντίδα, ιδιαίτερα όμως παρείχαν τις ιατρικές και νοσηλευτικές τους υπηρεσίες. Ξεχωριστή συμπάθεια μάλιστα έδειχναν οι Αθηναίοι στον πρώτο ηγούμενο της μονής, Σίμωνα, ο οποίος κατείχε ιατρικές γνώσεις και τις πρόσφερε αφιλοκερδώς σε όσους είχαν την ανάγκη τους.

Μνημείο Λυσικράτους | | Δώδεκα
μνημείο Λυσικράτη

Οι Καπουτσίνοι πραγματοποίησαν πολλές αρχαιολογικές και χαρτογραφικές μελέτες στην Αθήνα, κατέγραψαν αρχαία μνημεία και τοποθεσίες και κατήρτισαν το πρώτο λεπτομερές πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας. Ίδρυσαν μάλιστα και το πρώτο καθολικό σχολείο στην Αθήνα, γεγονός που τους χάρισε το όνομα «φραγκοπατέρες», με καλοπροαίρετο σκεπτικό πάντα.

Η μονή τους αποτέλεσε ξενώνα στον οποίο φιλοξενήθηκαν πολλοί γνωστοί περιηγητές της Ελλάδας, κάποιοι ωστόσο όχι και με τόσο αγαθές προθέσεις, όπως για παράδειγμα ο συνεργάτης του Έλγιν, Ιταλός ζωγράφος Τζοβάνι Μπατίστα Λουζιέρι, που βοήθησε τον Σκωτσέζο λόρδο να κατακλέψει τα Γλυπτά του Παρθενώνα. Λέγεται άλλωστε ότι θέλησε να δωροδοκήσει τους Καπουτσίνους, προκειμένου να αποσπάσει το Μνημείο του Λυσικράτους και να το μεταφέρει στο Λονδίνο, αλλά οι μοναχοί αντιστάθηκαν σθεναρά.

Ανάμεσα στους φιλοξενούμενους ήταν και ο Λόρδος Βύρωνας το 1810. Στη Μονή λέγεται ότι εμπνεύστηκε και έγραψε την «Κατάρα της Αθήνας». Ο Βύρωνας ενθουσιάστηκε από την παραμονή του, γράφοντας μάλιστα ενθουσιώδεις επιστολές σε φίλους του στην Αγγλία, για το προνόμιο να βρίσκεται σε ένα μέρος που συνδύαζε ιστορία, πολιτισμό και πανέμορφη φύση.

Οι καπουτσίνοι και το μοναστήρι τους στην Πλάκα | LiFO
το μοναστήρι των καπουτσίνων στην Πλάκα

Η μονή όμως έπαιξε και γαστρονομικό ρόλο στην ιστορία της Αθήνας, και αυτός είναι που μας αφορά περισσότερο εδώ. Σύμφωνα με καταγραφές, ο τελευταίος ηγούμενος της μονής, ο Φραγκίσκος, έφερε σπόρους ντομάτας από το εξωτερικό το 1818 και τους φύτεψε σε γλάστρες, καλλιεργώντας ντοματιές για λόγους καλλωπιστικούς. Ο καρπός δεν έτυχε άμεσης αποδοχής από τους Αθηναίους, οι οποίοι έδειξαν φανερή δυσπιστία για τη βρώση του, δέχτηκαν όμως να καλλιεργούν την ντοματιά ως διακοσμητικό φυτό στις αυλές τους και έφτιαχναν με αυτήν γλυκά, άργησαν ωστόσο πολύ να την αξιοποιήσουν στη μαγειρική τους. Όταν τελικά κάμφθηκαν και οι τελευταίες αντιστάσεις τους, αρκετές δεκαετίες αργότερα, της έδωσαν και κατάλαβε. Γρήγορα η καλλιέργειά της μεταφέρθηκε στα νησιά και στην Πελοπόννησο, όπου εξελίχθηκαν ενδημικές ποικιλίες, ενώ, ακόμη πιο γρήγορα, έγινε βασικό υλικό σε ένα ολόκληρο πλήθος από φαγητά. Χωρίς ντομάτες δεν θα είχαμε εμπνευστεί τη χωριάτικη σαλάτα (δημιούργημα των ταβερνιάρηδων της Πλάκας), τα γεμιστά, τις χωριάτικες ντοματόσουπες όπως το μενουδέλι, τα κοκκινιστά, τα λαδερά. Αγαπήθηκε τόσο η ντομάτα στα ελληνικά νοικοκυριά, ώστε μέχρι και πελτέδες γεννήθηκαν για να φυλαχθεί η αψάδα του νεόφερτου καρπού όλο τον χρόνο. Ένα μέρος αυτής της γαστρονομικής μας κουλτούρας το χρωστάμε στους Καπουτσίνους της Αθήνας.

H πρώτη καλλιέργεια της τομάτας στην Ελλάδα ,ιστορική αναδρομή - Hazera Greek

Δυστυχώς, το τέλος της μονής ήταν σκληρό, αφού κάηκε ολοσχερώς στη διάρκεια της πολιορκίας των Αθηνών από τον Κιουταχή, το 1826. Πέρασαν σχεδόν είκοσι χρόνια μέχρι οι Γάλλοι αρχαιολόγοι να καθαρίσουν τα ερείπιά της και να αποκαλυφθεί το Μνημείο του Λυσικράτους, μέρη του οποίου βλέπουμε σήμερα στην ομώνυμη πλατεία στην Πλάκα, στη διασταύρωση των οδών Βύρωνος και Λυσικράτους. Περνώντας από εκεί, πέρα από ένα παράθυρο στον χρόνο, αντικρίζουμε και τον τόπο έλευσης της πρώτης ντομάτας στην Αθήνα.

 

 

 

 


 

30 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΦΡΕΝΤΙ ΜΕΡΚΙΟΥΡΙ

900+ Freddie mercury ideas | αυτοπροσωπογραφίες, πανκ ροκ, ροκ μουσική

Η παιδική ηλικία, τα δόντια, ο Ζοροαστρισμός, η έξοδος με την Νταϊάνα και η μυστική επίσκεψη στην Αθήνα

Πέρασαν τρεις ολόκληρες δεκαετίες από το απόγευμα που ο Φρέντι Μέρκιουρι έσβησε χτυπημένος από τον θανατηφόρο εκείνη την εποχή ιό του AIDS. Εκπληκτικός τραγουδιστής, μοναδικός performer και μια πολύπλευρη προσωπικότητα με ευαισθησίες και σκοτεινές πλευρές. Σας παρουσιάζουμε μια σειρά από γεγονότα και πληροφορίες για τη σύντομη αλλά τόσο γεμάτη ζωή του καλλιτέχνη.

Ζανζιβάρη, Ινδία και Ζωροαστρισμός

Το πραγματικό όνομα του τραγουδιστή των Queen ήταν Φαρόκ Μπουλσάρα. Γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1945 στην Στόουν Τάουν του βρετανικού προτεκτοράτου της Ζανζιβάρης, μια περιοχή που πλέον ανήκει στην Τανζανία. Οι γονείς του Μπόμι και Τζερ είναι Παρσοί, απόγονοι δηλαδή Περσών που μετανάστευσαν στην Ινδία μετά την κατάκτηση της χώρας από τους Μουσουλμάνους τον 7ο αιώνα μ.Χ. Η οικογένεια του Μέρκιουρι προέρχεται από την πόλη Μπουλσάρ (πλέον Βαλσάντ) η οποία βρίσκεται στη δυτική ακτή της Ινδίας.

Οι Μπουλσάρα βρέθηκαν στη Ζανζιβάρη λόγω της εργασίας του πατέρα στο Βρετανικό Αποικιακό Γραφείο. Ο Μέρκιουρι όμως πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας στην Ινδία. Σε ηλικία οκτώ ετών στάλθηκε στην ασιατική χώρα για να φοιτήσει σε σχολείο κοντά στη Βομβάη. Εκεί άρχισαν να τον αποκαλούν Φρέντι. Επέστρεψε στην Ζανζιβάρη το 1963 και έναν χρόνο μετά η οικογένεια μετακόμισε, λόγω της αιματηρής επανάστασης στην περιοχή, στο Φέλταμ της Αγγλίας. Όταν πλέον ξεκίνησε την καριέρα του στη μουσική ο Μέρκιουρι χρησιμοποίησε για λίγο το όνομα Λάρι Λάρεξ. Με το συγκεκριμένο ψευδώνυμο κυκλοφόρησε ένα τραγούδι. Τελικά το 1970 άλλαξε και επίσημα το όνομα του σε Φρέντι Μέρκιουρι.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι η οικογένεια του Μέρκιουρι, όπως όλοι οι Παρσοί, ήταν Ζωροάστρες. Πρόκειται για την αρχαία μονοθεϊστική θρησκεία των Περσών. Ο ίδιος ο τραγουδιστής δεν ήταν θρησκευόμενος αλλά η τελετή της κηδείας του έγινε από ιερέα του Ζωροαστρισμού.

Τα δόντια

Τα δόντια του Φρέντι Μέρκιουρι ήταν το… σήμα κατατεθέν της εμφάνισης του. Ο τραγουδιστής είχε τέσσερις επιπλέον τραπεζίτες που «έσπρωχναν» τα μπροστά του δόντια. Η εικόνα δεν άρεσε στον Μέρκιουρι αλλά δεν έκανε καμία παρέμβαση καθώς θεωρούσε ότι αν άλλαζε κάτι στο στόμα του θα επηρέαζε τις φωνητικές του επιδόσεις. Πίστευε ότι τα παραπανίσια δόντια ήταν ένας από τους παράγοντες που του έδιναν το πολύ μεγάλο φωνητικό εύρος που είχε.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του ο Μέρκιουρι αντιμετώπιζε προβλήματα με τα δόντια του και επισκεπτόταν συχνά οδοντιάτρους. Μια από αυτές τις επισκέψεις θεωρείται κομβική για την πορεία των Sex Pistols. Τον Δεκέμβριο του 1976 οι Queen ήταν καλεσμένοι σε τηλεοπτικό σόου αλλά ακύρωσαν την εμφάνιση καθώς ο Μέρκιουρι είχε πονόδοντο και έπρεπε να δει γιατρό. Τη θέση τους πήραν οι Sex Pistols οι οποίο έδωσαν μια… μοναδική παράσταση και τράβηξαν την προσοχή του βρετανικού κοινού.

Ρούχα και βαλίτσες

Από πολύ μικρή ηλικία ο Μέρκιουρι ασχολήθηκε με τη μουσική αλλά θα περνούσαν χρόνια μέχρι να μπορέσει να βιοποριστεί από αυτή. Μέχρι να… φτάσει εκεί πωλούσε ρούχα στην αγορά του Κένσινγκτον ενώ εργάστηκε και στο αεροδρόμιο του Χίθροου ως μεταφορέας αποσκευών. Πριν τελικά γνωρίζει το 1970 τον Μπράιαν Μέι είχε περάσει από αρκετές μπάντες.

Το όνομα και το… οικόσημο

Το όνομα Queen το επέλεξε ο ίδιος για το συγκρότημα παρότι δεν άρεσε στα υπόλοιπα μέλη και στο στούντιο με το οποίο είχαν συμφωνήσει. «Είναι ένα όνομα προφανώς μεγαλοπρεπές και ακούγεται εκπληκτικά. Είναι ένα δυνατό όνομα, παγκόσμιο και άμεσο. Φυσικά γνώριζα τους γκέι υπαινιγμούς αλλά αυτή ήταν απλά μια πλευρά της επιλογής μου» θα τονίσει ο ίδιος ο τραγουδιστής.

Λίγο πριν την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ της μπάντας ο Μέρκιουρι σχεδίασε το λογότυπο της που έμεινε γνωστό ως οικόσημο των Queen (στα αγγλικά Queen crest). Ήταν ο συνδυασμός των τεσσάρων ζωδίων των μελών του συγκροτήματος. Λιοντάρια για τον Ντίκον και τον Τέιλορ, ένα καβούρι για τον Μέι που είναι καρκίνος και δύο νεράιδες για τον Μέρκιουρι που ήταν παρθένος. Τα ζώδια είναι γύρω από το γράμμα Q το οποίο σκεπάζει ένα μεγάλος φοίνικας.

Γραμματόσημα, γάτες και Scrabble

Πέραν από το πάθος του για τη μουσική ο Μέρκιουρι είχε μεγάλη αγάπη για τις γάτες, τα γραμματόσημα και το Scrabble. Είχε μια πολύ μεγάλη συλλογή γραμματοσήμων η οποία μετά τον θάνατο του παραχωρήθηκε στο Βρετανικό Ταχυδρομικό Μουσείο. Αναφορικά με τις γάτες έφτασε κάποια στιγμή να έχει στο σπίτι του δέκα. Του άρεσε να φροντίζει γάτες που έβρισκε στο δρόμο. Επίσης όλα τα μέλη των Queen έχουν παραδεχθεί ότι ήταν πολύ δυνατός στο Scrabble και έπαιρνε πολύ σοβαρά τις μάχες τους στο συγκεκριμένο επιτραπέζιο παιχνίδι. Συνήθως ήταν ο νικητής. Αυτό που δεν του άρεσε καθόλου ήταν να διαβάζει βιβλία. «Σπάνια διαβάζω. Νομίζω ότι είναι χάσιμο χρόνου. Ο κόσμος θα με σκοτώσει γι’ αυτό» είπε σε μια συνέντευξη του το 1986.

Οι δυο πλευρές της προσωπικότητας του

Όσοι γνώριζαν από κοντά τον Φρέντι Μέρκιουρι υποστηρίζουν ότι ήταν ένα πολύ ντροπαλό άτομο. Γι’ αυτό έδινε και σπάνια συνεντεύξεις παρά τα εκατοντάδες αιτήματα. «Κανείς δεν γνώριζε τον Φρέντι στην πραγματική ζωή. Ήταν ντροπαλός, ευγενικός και καλόκαρδος. Δεν ήταν το άτομο που παρουσίαζε πάνω στη σκηνή» θα πει ο ντράμερ των Queen, Ρότζερ Τέιλορ. Από την άλλη υπάρχει και η εικόνα του αχαλίνωτου Μέρκιουρι. Τα πάρτι που οργάνωνε και το τι συνέβαινε εκεί αγγίζουν τα όρια του μύθου. Άφθονο αλκοόλ και ναρκωτικά, διάσημοι καλεσμένοι και σεξ.

Ειδικά για το σεξ υπάρχουν άπειρες ιστορίες για τον Μέρκιουρι και τις εξορμήσεις του σε γκέι μπαρ. O ίδιος άλλωστε σε μια συνέντευξη του είχε πει: «Είχα πολλούς εραστές φυσικά. Περισσότερους από την Λιζ Τέιλορ. Γυναίκες και άντρες. Τα δοκίμασα και τα δύο αλλά οι σχέσεις μου δεν κρατούσαν. Το πάθος μου για το σεξ είναι τεράστιο. Κοιμάμαι με άντρες, γυναίκες, γάτες. Πηγαίνω στο κρεβάτι μου με οτιδήποτε. Είναι τόσο τεράστιο που χωράει έξι άτομα. Προτιμώ το σεξ μου χωρίς παρεμβολές και υπήρξαν εποχές που ήμουν εξαιρετικά ασυγκράτητος. Σηκωνόμουν το πρωί, έξυνα το κεφάλι μου και αναρωτιόμουν ποιον θέλω να γαμήσω σήμερα. Ζούσα για το σεξ. Είμαι πολύ σεξουαλικό άτομο αλλά γίνομαι πιο επιλεκτικό από παλιότερα». Σε μια εποχή που το AIDS θέριζε ο Μέρκιουρι έπεσε θύμα αυτού του αχαλίνωτου τρόπου ζωής.

Το μικρόφωνο και το τζάκετ

Η σκηνική παρουσία του Φρέντι Μέρκιουρι ήταν κάτι ανεπανάληπτο. Το μικρόφωνο με την κοντή βάση ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά του. Το υιοθέτησε τυχαία όταν σε ένα από τα πρώτα σόου των Queen η βάση έσπασε στη μέση. Ο Μέρκιουρι ολοκλήρωσε το σόου κρατώντας το μικρόφωνο με την σπασμένη βάση. Του άρεσε και το διατήρησε από εκεί και πέρα λέγοντας πως αυτό είναι το ραβδί του.

Αναφορικά με το ντύσιμο του, το κίτρινο στρατιωτικό τζάκετ που φορούσε στην περιοδεία των Queen το 1986 ήταν από τα αγαπημένα του. Το 2004 πουλήθηκε σε δημοπρασία. Ο συλλέκτης που το απέκτησε πλήρωσε 35.000 ευρώ.

Φρέντι, Μάικλ και ένα λάμα

Ο Μέρκιουρι θαύμαζε τον Μάικλ Τζάκσον και προσπάθησε να ηχογραφήσει μαζί του κάποια κομμάτια. Το 1983 τον επισκέφθηκε στην Καλιφόρνια και δούλεψαν πάνω σε τρία κομμάτια (There Must Be More to Life Than This, State of Shock και Victory). Τα τραγούδια ουσιαστικά δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Το πρώτο όμως κυκλοφόρησε σε ένα σόλο άλμπουμ του Μέρκιουρι το 1985. Η συνεργασία δεν προχώρησε καθώς ακόμα ο frontman των Queen δεν άντεχε την εκκεντρική συμπεριφορά του Τζάκσον. Θρυλικό είναι το σκηνικό με το απεγνωσμένο τηλεφώνημα του Μέρκιουρι στον μάνατζερ της μπάντας Τζιμ Μπιτς. «Μου είπε να πάω να τον πάρω από το στούντιο. Όταν τον ρώτησα τι συμβαίνει μου απάντησε ότι ο Τζάκσον φέρνει στο στούντιο το λάμα που έχει σαν κατοικίδιο. Το βάζει μέσα στο δωμάτιο την ώρα που ηχογραφούν. Ο Φρέντι δεν το άντεχε αυτό και ήθελε να τον γλιτώσω» θα πει ο Μπιτς. Πέραν πάντως από το λάμα, ο Μέρκιουρι όταν γνώρισε προσωπικά τον Τζάκσον τον βρήκε περίεργο και σκοτεινό.

Το σημείωμα του Κερτ Κομπάιν

Ο Κερτ Κομπέιν αναφέρει τον Φρέντι Μέρκιουρι στο αποχαιρετιστήριο σημείωμα που έγραψε πριν την αυτοκτονία του. «Όταν είμαστε στα παρασκήνια, τα φώτα κλείνουν και το μανιασμένο βουητό του πλήθους ξεκινάει μα δεν με επηρεάζει με τον τρόπο που το έκανε στον Φρέντι Μέρκιουρι. Φαινόταν να το αγαπάει, να απολαμβάνει την αγάπη και τον θαυμασμό του πλήθους κάτι το οποίο το θαυμάζω και το ζηλεύω» έγραψε ο Κομπέιν που ήταν μεγάλος θαυμαστής των σόου του Μέρκιουρι.

Η έξοδος με την Νταϊάνα

H πριγκίπισσα Νταϊάνα και ο Φρέντι Μέρκιουρι συνδέονταν με σχέση φιλίας και αλληλοθαυμασμού. Στο βιβλίο της «The Power of Positive Drinking» η Κλίο Ρόκος αποκαλύπτει ένα απίστευτο περιστατικό.

Η ηθοποιός υποστηρίζει ότι ένα απόγευμα ο Μέρκιουρι και η Νταϊάνα έβλεπαν τα «Χρυσά Κορίτσια». Ο τραγουδιστής είπε στην πριγκίπισσα ότι χρειάζεται διασκέδαση και την έπεισε να μεταμφιεστεί και να πάνε μαζί σε ένα γκέι μπαρ στο Λονδίνο. Η Ρόκος και ο κωμικός Κένι Έβερετ ήταν μαζί τους εκείνο το βράδυ. Υπό τις οδηγίες του Μέρκιουρι η Νταϊάνα φόρεσε παντελόνι,  ένα στρατιωτικό σακάκι, καπέλο και γυαλιά ηλίου. Οι τέσσερις τους κατέληξαν σε ένα από τα πιο διάσημα gay bar του Λονδίνου, το «Royal Vauxhall Tavern», στο νότιο τμήμα της βρετανικής πρωτεύουσας! «Όταν μπήκαμε μέσα, νομίζαμε ότι όλοι θα καταλάβουν ότι είναι η πριγκίπισσα Νταϊάνα. Όμως ο κόσμος έδειχνε να την αγνοεί. Ήταν σαν να μην υπάρχει και αυτό το λάτρευε. Όλοι ασχολούνταν με τον Φρέντι και εκείνη απολάμβανε τα ποτά της», γράφει η Ρόκος.

Η κρυφή επίσκεψη στην Αθήνα

Θρυλική είναι και η ιστορία της… μυστικής επίσκεψης του Μέρκιουρι στην Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ελάχιστοι γνώριζαν ότι είχε έρθει στην χώρα μας και κυκλοφορούσε στην Αθήνα συνοδεία ενός Έλληνα παραγωγού. Σε μια από τις νυχτερινές του βόλτες ο Μέρκιουρι ζήτησε από τον παραγωγό να τον πάει σε ένα γκέι μπαρ. Παρά τις ενστάσεις του παραγωγού τελικά πήγαν σε ένα μπαρ στην Πλάκα. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα ο Μέρκιουρι γνώρισε έναν νεαρό και έφυγε μαζί του. Είπε στον παραγωγό να πάει να τον πάρει μετά από ένα τριήμερο από το ξενοδοχείο στο οποίο διέμενε. Ο παραγωγός ακολούθησε τις οδηγίες του και δεν έκανε ερωτήσεις. Ο Μέρκιουρι στη συνέχεια επέστρεψε στο Λονδίνο.

Η μάχη με το AIDS και το τέλος

Στις αρχές του 1982 ο Φρέντι Μέρκιουρι παρατήρησε ένα λευκό σημάδι στην γλώσσα του. Βρισκόταν στη Νέα Υόρκη και επισκέφθηκε κρυφά έναν γιατρό. Ήταν τα πρώτα συμπτώματα του AIDS. Εκείνη την περίοδο ο τραγουδιστής είχε εκμυστηρευτεί σε κοντινά του πρόσωπα ότι πρόσφατα είχε σεξουαλική επαφή με άτομο που βρέθηκε θετικός στον ιό. Μέσα στο επόμενη διάστημα του παρουσιάστηκαν περισσότερα συμπτώματα. Εκείνη την εποχή το AIDS ήταν κοινωνικό στίγμα και ουσιαστικά θανατική καταδίκη και ο Μέρκιουρι προσπάθησε να κρατήσει κρυφό το γεγονός. Ο αγγλικός Τύπος υποστήριξε ότι το επιβεβαίωσε σε εξετάσεις που έκανε τον Οκτώβριο του 1986 ενώ ο σύντροφος του, Τζιμ Χάτον, τον οποίο ο Μέρκιουρι αποκαλούσε «ο σύζυγος», έχει δηλώσει ότι η διάγνωση έγινε τον Απρίλιο του 1987.Σε μια συνέντευξη το 1987 ο τραγουδιστής ρωτήθηκε για το θέμα και ισχυρίστηκε ότι έχει κάνει τεστ και βγήκε αρνητικό. Είχε πάντως ενημερώσει τα μέλη των Queen για την ασθένεια του.

Στα τέλη του 1980 ήταν πλέον φανερό ότι ο Μέρκιουρι νοσούσε. Η εμφάνιση του πρόδιδε το γεγονός ότι αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας. Στις 18 Φεβρουαρίου 1990 έκανε την τελευταία εμφάνιση του στη σκηνή. Παρέλαβε μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας τιμητικό βραβείο στην τελετή απονομής των Brit Awards. O ίδιος και το περιβάλλον του επέμεναν να διαψεύδουν ότι νοσεί από AIDS.

Τον Μάιο του 1991, παρότι ήταν σε πολύ κακή κατάσταση, κατάφερε να ολοκληρώσει το γύρισμα του βίντεοκλιπ για το τραγούδι «These Are the Days of Our Lives»  Ήταν και η τελευταία του εμφάνιση μπροστά στην κάμερα.

Από τον Ιούνιο του 1991 αποσύρθηκε στο σπίτι του στον Κένσιγκτον. Τους τελευταίους μήνες της ζωής του έχασε την όραση του και δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι. Επέλεξε να μην πάρει κάποια πειραματική αγωγή και έπινε μόνο παυσίπονα. Στις 23 Νοεμβρίου 1991 εκδόθηκε ανακοίνωση με την οποία ο Μέρκιουρι επιβεβαίωνε ότι πάσχει από AIDS και εξηγούσε τους λόγους που δεν το αποκάλυψε νωρίτερα.

Περίπου 24 ώρες μετά την ανακοίνωση, το απόγευμα της 24ης Νοεμβρίου 1991 πέθανε από επιπλοκές στον πνεύμονα που προκάλεσε ο ιός. Στις τελευταίες του στιγμές δίπλα του ήταν λίγοι κοντινοί φίλοι. Η Μέρι Όστιν, πρώην σύντροφος και αδελφική φίλη του Μέρκιουρι, πήρε τηλέφωνο την αδελφή του Κασμίρα και της ανακοίνωσε το τραγικό γεγονός.

Στις 27 Νοεμβρίου 1991 πραγματοποιήθηκε η κηδεία και το σώμα του αποτεφρώθηκε. Τις στάχτες παρέλαβε η Όστιν η οποία τονίζει ότι ποτέ δεν θα αποκαλύψει πού ακριβώς βρίσκονται.

 

 

 

 

 

 


 

Όταν η σωρός του Στάλιν βγήκε εκτός τειχών…

Μετά το θάνατό του το 1953, τα λείψανα του Σοβιετικού ηγέτη Τζόζεφ Στάλιν βάλσαψαν και εκτέθηκαν δίπλα σε αυτά του Βλαντιμίρ Λένιν. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ήρθαν να δουν το Generalissimo στο μαυσωλείο.

Το 1961, μόλις οκτώ χρόνια αργότερα, η σοβιετική κυβέρνηση διέταξε να αφαιρεθούν τα ερείπια του Στάλιν από τον τάφο. Γιατί η σοβιετική κυβέρνηση άλλαξε γνώμη; Τι συνέβη στο σώμα του Στάλιν αφού αφαιρέθηκε από τον τάφο του Λένιν;

Ο θάνατος του Στάλιν

Ο Στάλιν ήταν ο δεσποτικός δικτάτορας της Σοβιετικής Ένωσης για σχεδόν 30 χρόνια. Αν και τώρα θεωρείται υπεύθυνος για τους θανάτους εκατομμυρίων ανθρώπων του λόγω πείνας και εκκαθαρίσεων, όταν ο θάνατός του ανακοινώθηκε στον λαό της Σοβιετικής Ένωσης στις 6 Μαρτίου 1953, πολλοί έκλαψαν.

Ο Στάλιν τους οδήγησε στη νίκη στον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο . Ήταν ο ηγέτης τους, ο Πατέρας των Λαών, ο Ανώτατος Διοικητής, ο στρατηγός. Και τώρα ήταν νεκρός.

Μέσω διαδοχικών δελτίων, ο σοβιετικός λαός ενημερώθηκε ότι ο Στάλιν ήταν σοβαρά άρρωστος. Στις 4 π.μ. στις 6 Μαρτίου, ανακοινώθηκε:

“[Η] καρδιά του συντρόφου και συνέχισε την ιδιοφυΐα του Λένιν, του σοφού ηγέτη και δασκάλου του Κομμουνιστικού Κόμματος και της Σοβιετικής Ένωσης, έπαψε να χτυπά.”

Ο Στάλιν, 73 ετών, υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία και πέθανε στις 9:50 μ.μ. στις 5 Μαρτίου.

Σοβαρός BT Κρεμλίνο τοίχος του Στάλιν, Μόσχα Εκδοτική Φωτογραφία - εικόνα από : 43218807

Προσωρινή οθόνη

Το σώμα του Στάλιν πλύθηκε από μια νοσοκόμα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε μέσω ενός λευκού αυτοκινήτου στο νεκροταφείο του Κρεμλίνου, όπου πραγματοποιήθηκε αυτοψία. Μετά την αυτοψία, το σώμα του Στάλιν παραχωρήθηκε στους ταλαιπωρητές για να το προετοιμάσει για τις τρεις ημέρες που θα βρισκόταν σε κατάσταση.

Το σώμα του τοποθετήθηκε σε προσωρινή έκθεση στο Hall of Columns, στην αίθουσα χορού του ιστορικού House of Unions, όπου χιλιάδες άνθρωποι παρατάχθηκαν στο χιόνι για να το δουν. Τα πλήθη ήταν τόσο πυκνά και χαοτικά που μερικοί άνθρωποι ποδοπατήθηκαν κάτω από τα πόδια, άλλοι έπεσαν πάνω στα φανάρια και άλλοι πνίγηκαν μέχρι θανάτου. Εκτιμάται ότι 500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να ρίξουν μια ματιά στο πτώμα του Στάλιν.

Στις 9 Μαρτίου, εννέα παλετοφόροι μετέφεραν το φέρετρο από το Hall of Columns σε ένα όπλο. Το σώμα στη συνέχεια μεταφέρθηκε τελετουργικά στον τάφο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας .

Μόνο τρεις ομιλίες έγιναν από τον Georgy Malenkov, έναν σοβιετικό πολιτικό που διαδέχθηκε τον Στάλιν. Lavrenty Beria, αρχηγός της σοβιετικής ασφάλειας και της μυστικής αστυνομίας. και ο Vyacheslav Molotov, σοβιετικός πολιτικός και διπλωμάτης. Στη συνέχεια, καλυμμένο με μαύρο και κόκκινο μετάξι, το φέρετρο του Στάλιν μεταφέρθηκε στον τάφο. Το μεσημέρι, σε όλη τη Σοβιετική Ένωση, ήρθε ένας δυνατός βρυχηθμός: σφυρίχτρες, κουδούνια, όπλα και σειρήνες ανατίναξαν προς τιμήν του Στάλιν.

Προετοιμασία για αιωνιότητα

Αν και το σώμα του Στάλιν είχε τακτοποιηθεί, ήταν προετοιμασμένο μόνο για την τριήμερη ξαπλωμένη κατάσταση. Θα έπαιρνε πολύ περισσότερα για να κάνει το σώμα να φαίνεται αμετάβλητο για γενιές.

Όταν ο Λένιν πέθανε το 1924, το σώμα του γρήγορα τακτοποιήθηκε μέσω μιας περίπλοκης διαδικασίας που απαιτούσε μια ηλεκτρική αντλία να εγκατασταθεί μέσα στο σώμα του για να διατηρήσει σταθερή υγρασία. Όταν ο Στάλιν πέθανε το 1953, το σώμα του βάφτηκε από μια διαφορετική διαδικασία που χρειάστηκε αρκετούς μήνες.

Τον Νοέμβριο του 1953, επτά μήνες μετά το θάνατο του Στάλιν, άνοιξε ξανά ο τάφος του Λένιν. Ο Στάλιν τοποθετήθηκε μέσα στον τάφο, σε ένα ανοιχτό φέρετρο, κάτω από γυαλί, κοντά στο σώμα του Λένιν

Αφαίρεση του σώματος του Στάλιν

Μετά το θάνατο του Στάλιν, οι σοβιετικοί πολίτες άρχισαν να αναγνωρίζουν ότι ήταν υπεύθυνος για τους θανάτους εκατομμυρίων συμπατριωτών τους. Η Νικήτα Χρουστσόφ , πρώτη γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος (1953–1964) και πρωθυπουργός της Σοβιετικής Ένωσης (1958–1964), ηγήθηκε αυτού του κινήματος ενάντια στην ψεύτικη μνήμη του Στάλιν. Οι πολιτικές του Χρουστσόφ έγιναν γνωστές ως « απο-σταλινικοποίηση ».

Στις 24–25 Φεβρουαρίου 1956, τρία χρόνια μετά το θάνατο του Στάλιν , ο Χρουστσόφ έδωσε ομιλία στο 20ο Κομμουνιστικό Κογκρέσο που συντρίβει την αύρα του μεγαλείου που περιβάλλει τον Στάλιν. Σε αυτή τη «Μυστική Ομιλία», ο Χρουστσιόφ αποκάλυψε πολλές από τις φρικαλεότητες που διέπραξε ο Στάλιν.

Πέντε χρόνια αργότερα, αποφασίστηκε να απομακρυνθεί ο Στάλιν από έναν τόπο τιμής. Στο 22ο Κογκρέσο του Κόμματος τον Οκτώβριο του 1961, μια ηλικιωμένη, αφοσιωμένη Μπολσεβίκικη γυναίκα και γραφειοκράτης του κόμματος, Ντόρα Αμπράμοβνα Λάζουρκινα, σηκώθηκε και είπε:

“Σύντροφοι, μπορούσα να επιβιώσω τις πιο δύσκολες στιγμές μόνο και μόνο επειδή κουβαλούσα τον Λένιν στην καρδιά μου, και πάντα τον συμβούλευα για το τι να κάνω. Χθες τον συμβούλευα. Στεκόταν εκεί μπροστά μου σαν να ήταν ζωντανός και είπε:” Είναι δυσάρεστο να είσαι δίπλα στον Στάλιν, ο οποίος έβλαψε τόσο πολύ το κόμμα. “

Αυτή η ομιλία είχε προγραμματιστεί, αλλά ήταν ακόμα πολύ αποτελεσματική. Ο Χρουστσόφ ακολούθησε διαβάζοντας ένα διάταγμα που διατάζει την απομάκρυνση των λειψάνων του Στάλιν. Λίγες μέρες αργότερα, το σώμα του Στάλιν πήρε ήσυχα από το μαυσωλείο. Δεν υπήρξαν τελετές ή πανηγύρια.

Το σώμα του θάφτηκε περίπου 300 μέτρα από το μαυσωλείο, κοντά σε άλλους μικρούς ηγέτες της Ρωσικής Επανάστασης . Βρίσκεται κοντά στο τείχος του Κρεμλίνου, μισό-κρυμμένο από δέντρα.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, μια απλή, σκοτεινή πέτρα γρανίτη σημείωσε τον τάφο με βασικά γράμματα: “JV STALIN 1879-1953.” Το 1970, μια μικρή προτομή προστέθηκε στον τάφο.

 

 

 

 


 

ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΙ ΑΜΦΙΒΙΟΙ

Μεταξύ των απίθανων τρόπων με τους οποίους το ανθρώπινο είδος κατάφερε να προσαρμοστεί και να θριαμβεύσει σε κάθε περιβάλλον, ξεχωρίζει εκείνος των Μπατζάου. Της φυλής που βρέθηκε να παλεύει με τα κύματα του Αρχιπελάγους της Νοτιοανατολικής Ασίας και κατόρθωσε να επιβιώσει, διατηρώντας τη μοναδικότητά της.

Ζουν μέσα στο νερό: Οι γενετικά μεταλλαγμένοι «τσιγγάνοι της θάλασσας» έχουν ένα υπερόπλο για τον κορωνοϊό

Αν ζούσε ο Δαρβίνος, θα ήταν περήφανος για τη θεωρία του και το πώς βρήκε εφαρμογή σε αυτούς τους καταπληκτικούς «τσιγγάνους της θάλασσας». Τι κάνεις όταν η μοίρα σου σε ρίχνει σε μια περιοχή της γης όπου η απεραντοσύνη της θάλασσας διακόπτεται από μικρά κομμάτια στεριάς τα οποία συνήθως δεν μπορούν να καλύψουν τις διατροφικές και άλλες ανάγκες σου; Προσαρμόζεσαι ή πεθαίνεις, είναι η απάντηση και οι Μπατζάου ξεκάθαρα επέλεξαν τον πρώτο δρόμο.

Επέδειξαν μια πρωτοφανή ικανότητα προσαρμογής στο υγρό στοιχείο που τους περιβάλλει, σε τέτοιο βαθμό που να μπορεί κανείς να τους αποκαλέσει αμφίβια όντα. Εδώ και περίπου 1.000 χρόνια περιφέρονται στις θάλασσες μεταξύ Φιλιππίνων, Μαλαισίας και Ινδονησίας, περνώντας κατά μέσο όρο τουλάχιστον πέντε ώρες στο νερό και τις υπόλοιπες κάπου πολύ κοντά σε αυτό.

Ζουν μέσα στο νερό: Οι γενετικά μεταλλαγμένοι «τσιγγάνοι της θάλασσας» έχουν ένα υπερόπλο για τον κορωνοϊό

Χωρίς στολές, αναπνευστήρες, μπουκάλες οξυγόνου και με μοναδικό εξοπλισμό μια ξύλινη μάσκα κι ένα καμάκι, βουτούν σε βάθη τα οποία τρομάζουν ακόμη και επαγγελματίες δύτες. Τα 70 μέτρα βάθους ή μερικά λεπτά στο βυθό είναι κάτι συνηθισμένο για τους περισσότερους από αυτούς.

Η μακρά παραμονή τους για κάποιο λόγο μακριά από το νερό τους φέρνει ζαλάδες και δυσφορία. Τα τελευταία χρόνια η επιστήμη έρχεται να δώσει και μια άλλη, γονιδιακή διάσταση, για την μοναδική περίπτωσή τους. Σύμφωνα με αυτήν δεν είναι η επανάληψη και η εκμάθηση οι μόνοι λόγοι στους οποίους οφείλεται το φαινόμενο των Μπατζάου.

Μελετώντας τα σώματά τους με τη βοήθεια τομογράφων ανακάλυψαν πως οι σπλήνες τους κατά μέσο όρο είναι κατά 50% μεγαλύτερες από εκείνες γειτονικών φυλών που δεν έχουν αντίστοιχη σχέση με το νερό. Η σπλήνα, την οποία συνήθως θυμόμαστε όταν μιας πιάνει στο… τρέξιμο, έχει κομβικό ρόλο στην οξυγόνωση του εγκεφάλου αλλά και άλλων οργάνων. Δουλειά της είναι να διατηρεί ένα απόθεμα οξυγονωμένων  ερυθρών αιμοσφαιρίων, κάτι σαν αποθήκη, στην οποία καταφεύγει ο οργανισμός για να μείνει ζωντανός κάτω από το νερό.

Οι διαφοροποιήσεις στην ανατομία επιβεβαιώθηκαν στη συνέχεια και γενετικά. Οι αναλύσεις του DNA έδειξαν μια μετάλλαξη ενός γονιδίου που ευθύνεται για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας οξυγόνου στο σώμα. Επιπλέον, φαίνεται πως το συγκεκριμένο γονίδιο λειτουργεί ως… ελεγκτής, επιλέγοντας κατά προτίμηση όργανα που σχετίζονται με την αναπνοή. Εγκέφαλο, πνεύμονες, καρδιά.

Εν ολίγοις το αναπνευστικό τους, σύστημα το οποίο χτυπάει κατεξοχήν ο κορωνοϊός, πλεονεκτεί έναντι των…κοινών θνητών με αποτέλεσμα να έχουν ένα σημαντικό βέλος στη φαρέτρα τους στη μάχη με τον covid-19.

Παράλληλα, σε άλλο ένα γονίδιο διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφοροποιήσεις. Πρόκειται για το κομμάτι εκείνο του DNA που σχετίζεται με την ύπαρξη ενός ενζύμου του οποίου ο ρόλος είναι η μεταφορά διοξειδίου του άνθρακα μακριά από τους ανθρώπινους ιστούς. Σε πολλά αμφίβια ζώα αυτή η κατάλληλη ισορροπία είναι που κάνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου…

 

 

 

 


 

ΜΕ ΠΡΟΣΕΛΑΒΑΝ ΝΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΩ ΤΟΝ ΕΣΚΟΜΠΑΡ

Ο πρώην μισθοφόρος Πίτερ ΜακΆλις ηγήθηκε μιας ομάδας 12 ατόμων, που είχε πληρωθεί από το καρτέλ του Κάλι. Στόχος τους η εξόντωση του Πατρόν

O επίλογος για τον Πάμπλο Εσκομπάρ γράφτηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1993 μετά από μια συντονισμένη επιχείρηση Κολομβιανών και Αμερικάνων. Πριν όμως εκτελεστεί πάνω σε μια ταράτσα στο Μεντεγίν πολλοί είχαν προσπαθήσει να τον βγάλουν από το παιχνίδι. Ο Πίτερ ΜακΆλις είναι ένας από εκείνους που προσπάθησαν, απέτυχαν και έζησε για να το διηγηθεί. Το πρώην μέλος των βρετανικών ειδικών δυνάμεων ηγήθηκε το 1989 μιας 12μελούς ομάδας που είχε στόχο τον «Πατρόν». Τους είχε προσλάβει το καρτέλ του Κάλι, ο μεγάλος αντίπαλος του Εσκομπάρ.

Pin on Faav.

Ο Σκωτσέζος πληρώθηκε για να οδηγήσει την ομάδα στην αποστολή. Για έντεκα εβδομάδες έκαναν σκληρή εκπαίδευση στην κολομβιάνικη ζούγκλα ώστε να είναι πανέτοιμοι για την επιχείρηση στην Ασιένδα Νάπολες, το σπίτι και αρχηγείο του Εσκομπάρ. Παρότι η παρουσία τους στη χώρα έγινε γνωστή η επιχείρηση προχώρησε κανονικά αλλά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

«Έβλεπα τον Εσκομπάρ μόνο ως στόχο»

«Όταν μου έγινε η πρόταση δεν είχα κανέναν δισταγμό. Ήξερα για την κατάσταση, για τη βία αλλά ήταν πρόκληση και με γοήτευε. Ενθουσιάστηκα όταν έμαθα ποιος ήταν ο στόχος. Κάθε επιχείρηση που αναλαμβάνεις θέλεις να είναι μεγαλύτερη από την τελευταία και η φήμη του Πάμπλο ήταν τεράστια. Είχαμε συνηθίσει να δρούμε γρήγορα και ποτέ δεν χρειάστηκε να προετοιμαστούμε τόσο πολύ για μια δουλειά. Δεχτήκαμε λοιπόν την πρόσκληση. Πολλοί από τους άντρες είχαν δουλέψει ξανά μαζί μου και έτσι γνωρίζαμε πώς να λειτουργούμε μαζί. Ξέραμε επίσης πως αν ο Πάμπλο μας ανακάλυπτε μας περίμενε φρικτός θάνατος» λέει αρχικά.

Στην ερώτηση αν το έκαναν μόνο για τα χρήματα που τους προσέφερε το καρτέλ του Κάλι ή ήταν η πρόκληση να δολοφονήσουν τον Εσκομπάρ τονίζει: «Όπως ο καθένας  που κάνει μια δουλειά έτσι κι εμείς πρέπει να πληρωθούμε σωστά για αυτό που κάνουμε. Τα χρήματα όμως δεν ήταν ο παράγοντας που μας έδινε κίνητρο, ήταν η πρόκληση και η περιπέτεια. Σε πόσους ανθρώπους που ξέρετε έχουν ζητήσει να δολοφονήσουν τον Πάμπλο Εσκομπάρ; Από μόνο του το γεγονός ότι το ζήτησαν από εμάς μας έδινε έξτρα κίνητρο. Γνώριζαν ότι είμαστε ικανοί να το κάνουμε. Δεν σε πληρώνουν για κάτι τέτοιο αν δεν έχεις τα κατάλληλα εφόδια. Όσο για τον Εσκομπάρ τον έβλεπα μόνο ως έναν στόχο. Δεν σκέφτηκα καθόλου το ηθικό κομμάτι της υπόθεσης».

Όσο για τις εντυπώσεις του από το καρτέλ του Κάλι θυμάται: «Λειτουργούσαν σαν επιχείρηση. Η Κολομβία ήταν ένα χάος εκείνη την περίοδο και αυτό μας βόλευε πολύ. Ήξερα ότι η στρατηγική τους ήταν να δημιουργήσουν διαμάχη ανάμεσα στις συμμορίες. Δεν μου το είπαν οι ίδιοι αλλά το υποπτευόμουν. Τους εμπιστεύτηκα μέχρι το σημείο που μπορούσα, μέχρι το σημείο που μπορείς να εμπιστευτείς κάποιον σε μια τέτοια κατάσταση. Αν είχαμε προβλήματα ή χρειαζόμασταν κάτι μπορούσαμε να τους στείλουμε ένα μήνυμα και αυτοί ανταποκρίνονταν όπως είχαμε συμφωνήσει»

Μου ζήτησαν να ηγηθώ της ομάδας γιατί ο Ντέιν Τόμκινς, που έκλεισε τη συμφωνία, γνώριζε ότι είχα το κατάλληλο υπόβαθρο, τις κατάλληλες ικανότητες και την κατάλληλη εκπαίδευση. Ήξερε ότι οι άντρες θα με εμπιστευτούν και θα με ακολουθήσουν ότι μπορούσα να φτιάξω μια δυνατή ομάδα. Το καρτέλ του Κάλ