νέα από τον πλανήτη

ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ , ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ?

Έρχονται εξωγήινοι;

Ηταν Απρίλιος του 2020 όταν το αμερικανικό Κογκρέσο παρήγγειλε τη σύνταξη μιας έκθεσης σχετικά με την παρουσία ιπτάμενων αντικειμένων άγνωστης ταυτότητας στον εναέριο χώρο των ΗΠΑ. Το πρόγραμμα ονομάστηκε Unidentified Aerial Phenomena Task Force και παρουσιάστηκε στην αρμόδια επιτροπή του Κογκρέσου τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς πως για να ερμηνεύσουν αυτά τα «άγνωστης ταυτότητας εναέρια φαινόμενα» (UAP), οι ειδικοί του προγράμματος θα σήκωσαν το βλέμμα ψηλά. Το βέβαιο είναι πως έναν χρόνο μετά σήκωσαν ψηλά και τα χέρια: σύμφωνα με την έκθεση, μέρος της οποίας δημοσιοποιήθηκε πριν από μερικές ημέρες, από τις 144 αναφορές για UAP που εξετάστηκαν, μόνο η μία μπορεί να εξηγηθεί – οι υπόλοιπες 143 παραμένουν ανεξήγητες. Οι εξωγήινοι είναι επομένως εδώ; Είτε ως UAP είτε ως UFO, όπως τα ξέραμε παλαιότερα, ζουν ανάμεσά μας; Και τι θέλουν από εμάς;

Η αναγνώριση από τις ΗΠΑ για πρώτη φορά

Το ερώτημα δεν είναι καινούργιο και, όπως πάντα, αφήνει πολλά περιθώρια στη φαντασία. Αν όμως έχει αλλάξει κάτι σε σχέση με το παρελθόν, δεν είναι μόνο η συντομογραφία, ούτε ότι τα «αντικείμενα» έχουν γίνει πλέον «φαινόμενα». Είναι ότι για πρώτη φορά η αμερικανική κυβέρνηση αναγνωρίζει επισήμως την πιθανότητα να μην είμαστε μόνοι μας στο Σύμπαν.

Τα UFO, με άλλα λόγια, δεν είναι πλέον υπόθεση των ουφολόγων και πρώτη ύλη της επιστημονικής φαντασίας, είναι δουλειά και των αμερικανών προέδρων. Ολοι πια μιλούν περισσότερο ανοιχτά για κάτι που περιβαλλόταν από τον μύθο του επτασφράγιστου μυστικού. Ο Μπαράκ Ομπάμα, για παράδειγμα, αποκάλυψε τον περασμένο Μάιο στην εκπομπή «The Late Late Show» πως ένα από τα πρώτα πράγματα που ζήτησε να πληροφορηθεί όταν εξελέγη πρόεδρος ήταν εάν υπήρχε κάποιος στην κυβέρνηση που μελετούσε αυτό το θέμα. Η απάντηση που είχε λάβει τότε ήταν αρνητική. Υπάρχουν φαινόμενα, παραδέχθηκε στη συνέχεια, που η αμερικανική κυβέρνηση δεν μπορεί να εξηγήσει.

Καρέ από την ταινία «Alien Autopsy» του 1947, που δείχνει τη διάσημη ανθρωποειδή φιγούρα, η οποία παραπέμπει σε εξωγήινο, ξαπλωμένη σε χειρουργικό τραπέζι ως επακόλουθο της υποτιθέμενες συντριβής UFO στο Ρόσγουελ του Νέου Μεξικού

Τι άλλαξε στο μεταξύ; Μάλλον η πρόσληψη τού τι ακριβώς συνιστά απειλή. Οταν το 1938 ο 23χρονος Ορσον Γουέλς διάβασε από το ραδιόφωνο του CBS τον «Πόλεμο των κόσμων» του Χέρμπερτ Τζορτζ Γουέλς, πείθοντας τους ακροατές του πως η Γη δέχεται επίθεση από Αρειανούς, προκλήθηκε μαζική υστερία. Χιλιάδες κόσμου βγήκαν στους δρόμους, τα τηλεφωνικά κέντρα της αστυνομίας και του Τύπου κατακλύστηκαν από κλήσεις έντρομων πολιτών, ενώ οι πιο… θαρραλέοι πήραν το όπλο τους για να αντιμετωπίσουν τους υποτιθέμενους εισβολείς. Σήμερα κανένας δεν αισθάνεται πως απειλείται από τους Αρειανούς. Και για τον γερουσιαστή των Ρεπουμπλικανών Μαρκ Ρούμπιο θα ήταν προτιμότερο αυτή η ανεξήγητη, και επομένως πολύ πιο προηγμένη από την αμερικανική, τεχνολογία να είναι εξωγήινης προέλευσης παρά ρωσικής ή κινεζικής. Καλύτερα να ανήκει σε όντα με τρία μάτια παρά σε ανθρώπους με σκιστά.

Η εξίσωση του Ντρέικ και το παράδοξο της σιωπής

Το ενδεχόμενο να έχουν κάνει άλματα προόδου παλαιοί και νέοι αντίπαλοι των ΗΠΑ στη γεωπολιτική σκακιέρα, τόσο που να εμφανίζονται στους αμερικανικούς αιθέρες και να εξαφανίζονται σαν αστραπή, δεν αποκλείεται από τους συντάκτες της έκθεσης. Από την άλλη πλευρά, Μόσχα και Πεκίνο ούτε επιβεβαιώνουν ούτε διαψεύδουν την υπόθεση – στο κάτω κάτω δεν έχουν λόγο να μην απολαύσουν αυτή την έστω επίπλαστη υπεροχή απέναντι στην αμερικανική υπερδύναμη. Πόσο μεγάλη είναι όμως αυτή η πιθανότητα; Μάλλον πολύ μικρότερη από την πιθανότητα να είμαστε μόνοι μας σε ολόκληρο το Σύμπαν. Και αυτές οι πιθανότητες, πάλι, πόσες είναι; Μπορεί να αρκεστεί κανείς στην εξίσωση των επτά μεταβλητών που σκάρωσε το 1960 ο αμερικανός αστρονόμος Φρανκ Ντρέικ για τον αριθμό των πιθανών εξωγήινων πολιτισμών στον γαλαξία μας. Με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, λέει ο Ντρέικ, οι εξωγήινοι πολιτισμοί δεν ξεπερνούν τους είκοσι. Αν όμως στις μεταβλητές μπουν οι υψηλές τιμές, τότε η εκτίμηση ανεβαίνει στα 50 εκατομμύρια.

Μαρτυρίες από την αρχαιότητα

Ακόμα και αν δεν είναι τόσοι, πού είναι όλοι αυτοί και δεν τους βλέπουμε; Μια εξήγηση που δίδεται είναι ότι δεν διαθέτουμε τα κατάλληλα όργανα όρασης για να τους δούμε. Η άλλη είναι ότι τους έχουμε δει. Μπορεί το πλήθος των μαρτυριών να μη φτάνει τα εκατομμύρια των πιθανών εξωγήινων πολιτισμών, χάνεται όμως στα βάθη της αρχαιότητας. Μελετητές των φαινομένων λένε πως αναφορά σε ιπτάμενους δίσκους έκαναν έλληνες ιστορικοί, όπως ο Διόδωρος Σικελιώτης το 246 π.Χ. Ιπτάμενους δίσκους είδαν το 776 εμπόλεμοι Ρωμαίοι και Σάξονες κατά την πολιορκία του κάστρου του Ζίγκμπουργκ στην κοιλάδα της Ρουρ. Τον 13ο αιώνα, μεσούντος δηλαδή του Μεσαίωνα, υποτίθεται πως ένας εξωγήινος έπεσε με τον δίσκο του στην Αγγλία για να τον λιντσάρει ένα αγριεμένο και δεισιδαίμον πλήθος. Και ο Χριστόφορος Κολόμβος ανέφερε πως στις 15 Σεπτεμβρίου του σωτήριου έτους 1492 είδε ένα «φλογισμένο κλαδί» να κατεβαίνει από τον ουρανό.

Αν ζουν ανάμεσά μας όχι μόνο από αρχαιοτάτων χρόνων αλλά και τόσο διακριτικά, δεν έχει κανείς παρά να κοιμάται ήσυχος. Οι Αμερικανοί ωστόσο δεν παύουν να ανησυχούν για την εθνική τους ασφάλεια. Από τη δεκαετία του 1950, η αμερικανική αεροπορία έχει εξετάσει περισσότερες από 12.000 αναφορές σχετικά με την παρουσία ιπτάμενων αντικειμένων άγνωστης προέλευσης. Από αυτές, αναφέρεται στην «έκθεση Κόντον», περίπου οι 700 παρέμειναν ανεξήγητες. Στην ίδια έκθεση αναφέρεται πάντως πως «κανένα από τα άγνωστα αντικείμενα που εντοπίστηκαν και αξιολογήθηκαν από την αεροπορία δεν παρουσίασε ενδείξεις απειλής για την εθνική ασφάλεια». Οι έρευνες συνεχίστηκαν με το πρόγραμμα Advanced Aerospace Threat Identification, το οποίο ολοκληρώθηκε το 2017 παρά τις ενστάσεις του επικεφαλής του, Λούις Ελιζόντο, ότι υπήρχαν αρκετές ενδείξεις που συνηγορούσαν υπέρ της συνέχισής του.

Εικόνα που καταγράφηκε από την κάμερα των υπεριωδών ακτίνων αμερικανικού μαχητικού και δείχνει άγνωστο αντικείμενο. Το επεισόδιο συνέβη μία φορά το 2004 και δύο φορές το 2015

Τα τρία βίντεο και ο θαυμασμός των πιλότων

Η δημοσιοποίηση τον Απρίλιο του περασμένου έτους από το υπουργείο Αμυνας τριών βίντεο και η παραδοχή για πρώτη φορά πως είναι αυθεντικό το περιεχόμενό τους μαρτυρούν πως συμμερίζονταν και άλλοι στην αμερικανική κυβέρνηση την άποψη του Ελιζόντο. Οι εικόνες καταγράφηκαν από αμερικανικά μαχητικά, στη μία περίπτωση το 2004 και στις άλλες δύο το 2015, ενώ κυκλοφορούν εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια στο YouTube. Σε ένα από τα βίντεο του 2015, στα ανοιχτά της Φλόριδας, ακούγεται ο πιλότος να επευφημεί επειδή κατάφερε να πιάσει με την κάμερα των υπεριωδών ακτίνων του αεροσκάφους του το άγνωστο αντικείμενο. Δεν λείπει ασφαλώς και ο θαυμασμός: «Ω Θεέ μου, κοίτα πώς πετάει!». Στο άλλο βίντεο του ίδιου έτους διακρίνεται το περίγραμμα ενός αντικειμένου, ενώ οι πιλότοι εμφανίζονται βέβαιοι πως δεν είναι μόνο του: «Είναι ολόκληρο σμήνος. Πετάνε όλα κόντρα στον άνεμο που πνέει με 120 κόμβους από βορειοδυτικά».

Το βίντεο του 2004, αντίθετα, είναι η μοναδική μαρτυρία του λεγόμενου «επεισοδίου του Νίμιτς». Το αεροπλανοφόρο «Νίμιτς» βρισκόταν τον Νοέμβριο εκείνου του έτους στα ανοιχτά των ακτών της Καλιφόρνιας. Ο πιλότος ενός μαχητικού εντόπισε την παρουσία ενός αντικειμένου που είχαν ήδη πιάσει τα ραντάρ του «Πρίνστον», καταδρομικού που έπλεε στα ίδια νερά. Οπως διαπιστώθηκε, το άγνωστο αντικείμενο είχε την ικανότητα να διανύει ολόκληρα χιλιόμετρα σε λίγα δευτερόλεπτα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του πιλότου, το αντικείμενο απομακρύνθηκε με «απίστευτη ταχύτητα» όταν το πλησίασε εκείνος με το μαχητικό του. Ενα λεπτό αργότερα, τα ραντάρ του «Πρίνστον» θα εντόπιζαν το αντικείμενο σε απόσταση 100 χιλιομέτρων.

Ο μύθος του Ρόσγουελ το 1947 και το… μπαλόνι

Η εκτίμηση σήμερα είναι πως αυτά τα τρία βίντεο δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Τα «φαινόμενα» είναι πολλαπλάσια και στη συντριπτική τους πλειονότητα ανεξήγητα. Στο μεταξύ, είχαν κάνει την τύχη τους μεταξύ των συνωμοσιολόγων διάφοροι μύθοι, όπως αυτός των σορών εξωγήινων που υποτίθεται πως μελετούνταν επί χρόνια στη στρατιωτική βάση της Νεβάδα, γνωστή ως Περιοχή 51. Τη δική του πορεία στον χώρο της συνωμοσιολογίας είχε και το περίφημο «ατύχημα του Ρόσγουελ», στο Νέο Μεξικό, όπου στις 2 Ιουνίου 1947 υποτίθεται πως έπεσε από τον ουρανό ένα άγνωστο αντικείμενο. Οπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, το αντικείμενο δεν ήταν παρά ένα μπαλόνι που είχε σταλεί στα ουράνια στο πλαίσιο μυστικού προγράμματος του αμερικανικού στρατού. Ο μύθος πάντως άντεξε τόσο ώστε η 2 Ιουνίου να οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα των UFO.

Ο Μπαράκ Ομπάμα αποκάλυψε τον περασμένο Μάιο στην εκπομπή «The Late Late Show» πως ένα από τα πρώτα πράγματα που ζήτησε να πληροφορηθεί όταν εξελέγη πρόεδρος ήταν εάν υπήρχε κάποιος στην κυβέρνηση που μελετούσε το θέμα των UFO

Οι… αφιλόξενοι Ευρωπαίοι και οι ειρηνικοί Ντάργκος

Ανάμεσα στους μύθους η αλήθεια είναι πως οι αναφορές στην Αμερική είναι χιλιάδες. Σύμφωνα με την εφημερίδα «USA Today», οι περισσότερες αναφορές (15.000 και πλέον) έχουν γίνει στην Καλιφόρνια, ενώ ακολουθούν η Φλόριδα και το Τέξας. Το δικό του ρεκόρ έχει και το Βερμόντ με 80 αναφορές ανά 100.000 κατοίκους. Και η Ευρώπη; Είναι η Γηραιά Ηπειρος αφιλόξενη για τους εξωγήινους ή οι Ευρωπαίοι δεν διακατέχονται από την ίδια επιθυμία για στενές επαφές τρίτου τύπου όπως οι Αμερικανοί; «Εσείς οι Ευρωπαίοι έχετε την αρχαία μυθολογία, εμείς οι Αμερικανοί έπρεπε να φτιάξουμε τη δική μας από το μηδέν» είναι η ερμηνεία που έδωσε στην ιταλική «La Repubblica» ο Σαμ Σίμενι από τη NASA για να εξηγήσει πως ένα σεβαστό μέρος αυτών των αναφορών ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Αυτό δεν σημαίνει πάντως ότι οι Ευρωπαίοι δεν εξακολουθούν να τροφοδοτούν τους μύθους τους με νέο υλικό. Η ιταλική εφημερίδα υπενθυμίζει την περίπτωση ενός άλλου Γενοβέζου μετά τον Κολόμβο, του Πιερ Φορτουνάτο Τζανφρέτα, ο οποίος υποστηρίζει πως από το 1978 έως το 1981 απήχθη 11 ολόκληρες φορές από εξωγήινους. Ακόμα και ως φανταστική, η περιγραφή είναι εντυπωσιακή: οι δικοί του εξωγήινοι λέγονται Ντάργκος, έχουν τρία μέτρα ύψος, πράσινο ζαρωμένο δέρμα και τριγωνικά κίτρινα μάτια, ενώ προέρχονται από έναν γαλαξία που πεθαίνει και επισκέπτονται τη Γη ως πιθανό τόπο μετοίκησης στο μέλλον. Σε κάθε περίπτωση, είναι απολύτως ειρηνικοί.
Ασφαλώς ακούγονται πιο πειστικοί οι Ντέιβιντ Τόμσον και Αντριου Ντέιβι, δύο εξερευνητές της Βόρειας Αμερικής, οι οποίοι το 1792 είδαν ένα φωτεινό αντικείμενο να πέφτει στο παγωμένο ποτάμι της καναδικής επαρχίας Μανιτόμπα. Το αντικείμενο, έγραψαν στο ημερολόγιο που κρατούσαν, διαλύθηκε σε αναρίθμητα φωτεινά κομμάτια, ενώ το επόμενο πρωί, που επέστρεψαν οι δύο εξερευνητές στο σημείο, είχαν εξαφανιστεί τα πάντα. Σχεδόν 180 χρόνια αργότερα, σε ένα σχολείο στην περιφέρεια της Μελβούρνης 200 μαθητές και οι καθηγητές τους θα ορκίζονταν πως είδαν έναν ιπτάμενο δίσκο να προσγειώνεται στην αυλή τους και στη συνέχεια να απομακρύνεται με «τρομακτική ταχύτητα». Κι έπειτα μπορεί να επιστρέψει κανείς στον Καναδά και στο Σαγκ Χάρμπουρ της Νέας Σκωτίας για να δει την πινακίδα που βεβαιώνει πως το 1967 είχε πέσει στην περιοχή ένα τέτοιο αντικείμενο – «μια φωτεινή σφαίρα πορτοκαλί χρώματος» σύμφωνα με τους αστυνομικούς που έσπευσαν στο σημείο ανταποκρινόμενοι στην κλήση των κατοίκων. Η σφαίρα, λένε, βυθίστηκε στο νερό, αλλά, παρά τις έρευνες της ακτοφυλακής, ίχνη δεν βρέθηκαν ποτέ.

Η έρευνα του Τσόρτσιλ και η συμφωνία με τον Αϊζενχάουερ

Μαρτυρίες για ιπτάμενα αντικείμενα βρίσκει ακόμα κανείς από την Ουαλία έως το Ιράν, όπου το 1985 οι πιλότοι δύο μαχητικών F4 ανέφεραν πως είδαν ένα ιπτάμενο αντικείμενο σε σχήμα αστεριού. Οταν πλησίασαν, τα όργανα των ιρανικών μαχητικών «τρελάθηκαν», ενώ η προσπάθεια των πιλότων να χτυπήσουν τον «σατανά» με τους πυραύλους τους έπεσε στο κενό. Ή μήπως οι Ιρανοί είδαν στη φαντασία τους το άστρο του Ισραήλ; Αρκετές δεκαετίες νωρίτερα, πάντως, ένας πολιτικός που διακρινόταν εξίσου για τη φαντασία του όσο και για τον πραγματισμό του, ο Γουίνστον Τσόρτσιλ, θα διέταζε ως αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού τη διεξαγωγή έρευνας σχετικά με την παρουσία φωτεινών ιπτάμενων αντικειμένων πάνω από βρετανικές πόλεις. Ηταν δύο χρόνια πριν από το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και η υπόθεσή του ήταν πως επρόκειτο για Ζέπελιν που έστελναν οι Γερμανοί στη χώρα του για να την κατασκοπεύουν. Η ιστορία δεν τελείωσε ασφαλώς εκεί. Το 1952 ο Τσόρτσιλ και πάλι θα ζητούσε τη σύνταξη αναφοράς από το τότε υπουργείο Αεροπορίας: «Πόσο σημαντική είναι αυτή η ιστορία των ιπτάμενων δίσκων; Τι μπορεί να σημαίνει; Ποια είναι η αλήθεια;» έγραφε στον αρμόδιο υπουργό.
Φοβούμενος πως οι Αγγλοι θα καταλαμβάνονταν από τον ίδιο πανικό που είχαν καταληφθεί οι Αμερικανοί με τη φάρσα του Ορσον Γουέλς, ο Τσόρτσιλ είχε ζητήσει να καταστραφούν πολλές από τις αναφορές που είχαν συντάξει οι υπηρεσίες πληροφοριών σχετικά με την παρουσία ιπτάμενων αντικειμένων αγνώστου ταυτότητος. Μία από αυτές αφορούσε την υποτιθέμενη «συνάντηση» μιας μοίρας βομβαρδιστικών της RAF με ιπτάμενο δίσκο στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ο Τσόρτσιλ συμφώνησε με τον Αϊζενχάουερ, μετέπειτα πρόεδρο των ΗΠΑ, να παραμείνει το επεισόδιο μυστικό για τουλάχιστον 50 χρόνια. Παραμένει όμως και το ερώτημα που είχε θέσει ο ίδιος ο Τσόρτσιλ: Ποια είναι η αλήθεια; Και τι σημαίνει να συναντηθεί ο ανθρώπινος πολιτισμός με έναν πολιτισμό από τον οποίο θα τον χωρίζουν 50 ή 1.000 χρόνια τεχνολογικής ανάπτυξης; Μια κάποια απάντηση μπορεί να βρει κανείς σε έναν από τους τρεις νόμους που διατύπωσε ο Αρθουρ Κλαρκ, εκ των πατέρων της επιστημονικής φαντασίας και συγγραφέας του «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος»: «Καμία επαρκώς προηγμένη τεχνολογία δεν ξεχωρίζει από τη μαγεία»…

 

 

 

 


 

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΣΚΩΤΣΕΖΟΙ ΤΕΛΙΚΑ

Γιατί οι Σκωτσέζοι θέλουν να "αποδράσουν" από το Ηνωμένο Βασίλειο

Όποιος επιχειρήσει να μελετήσει την ιστορία της Αγγλίας, πρέπει πρώτα να διευκρινίσει μερικές εθνολογικές και γεωγραφικές έννοιες. Αλλο Αγγλία, άλλο Βρετανία, άλλο Μεγάλη Βρετανία, άλλο Βρετανικά νησιά, άλλο Ηνωμένο Βασίλειο, άλλο Βρετανική Αυτοκρατορία, άλλο Βρετανική Κοινοπολιτεία.

Ας αρχίσουμε από τα απλούστερα, τα γεωγραφικά:

Βρετανικά νησιά ονομάζονται όλα τα νησιά και νησάκια εκεί πάνω. Κάπου 5.000 τον αριθμό, της Ιρλανδίας συμπεριλαμβανομένης. Μεγάλη Βρετανία ονομάζεται το μεγαλύτερο απ’ αυτά τα νησιά, που λανθασμένα το λέμε Αγγλία τιμώντας έτσι υπέρ το δέον τους Αγγλους, που είναι μία μόνο από τις πολλές φυλές που συναποτελούν το σύνολο των κατοίκων του νησιού που λέγεται Μεγάλη Βρετανία. Ο όρος Μεγάλη Βρετανία είναι καθαρά γεωγραφικός. Τον χρωστάμε στους Ρωμαίους που βάφτισαν έτσι το νησί για να το ξεχωρίζουν απ’ τη Μικρή Βρετανία επί εδάφους γαλλικού. Βρετανία έλεγαν οι Ρωμαίοι την ακρότατη βορειοδυτική χερσόνησο της Γαλλίας, τη σημερινή γαλλική Βρετάνη. Όταν πέρασαν απ’ τη γαλλική Βρετανία (Βρετάνη) στο απέναντι μεγάλο νησί διαπίστωσαν πως οι κάτοικοι μιλούσαν γλώσσα παραπλήσια μ’ αυτήν που μιλούσαν οι κάτοικοι της Βρετάνης. Τούτη η γλώσσα θα ονομαστεί από τους γλωσσολόγους βρετανική. Η οποία όμως ελάχιστη σχέση έχει με τη σημερινή αγγλική, που δεν είναι βρετανική. Διότι η βρετανική είναι κελτική γλώσσα. Έτσι θα ονομαστεί η δεύτερη ομάδα της κελτικής γλώσσας, αυτή που μιλιέται ακόμα στη (γαλλική) Βρετάνη και στην (αγγλική) Ουαλία. Μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα η βρετανική μιλιόταν και στην Κορνουάλη, εκείνη τη μακρυά, μυτερή χερσόνησο στο νότο, που μοιάζει σαν πέλμα έτοιμο να πατήσει πάνω στη γαλλική Βρετάνη, στην άλλη μεριά της Μάγχης.

526388_1e042501

Η κελτική γλώσσα, εκτός απ’ τη βρετανική περιλαμβάνει και μια δεύτερη γλωσσική ομάδα, που λέγεται γαελική. Πρόκειται για τη σκωτική, την ιρλανδική και τη μανική (που μιλιέται στο νησί Μαν). Καμμιά απ’ παραπάνω πανάρχαιες κελτικές διαλέκτους δεν είναι ακριβώς όμοια με την άλλη. Πάντως όλες κατάγονται απ’ την αρχαία κελτική γλώσσα. Η οποία ουδεμία εμφανή σχέση έχει με τη σημερινή αγγλική, που είναι ένα κράμα κελτικής, γερμανικής και γαλλικής, εξού και οι περιπλοκές της τόσο όσον αφορά την ορθογραφία, όσο και τη φθογ-γολογία. Τίποτα πιο παλαβό απ’ τη γραφή και την προφορά της αγγλικής γλώσσας. Σημειώστε με την ευκαιρία πως η γαλλική πολύ λίγα πράγματα περισώζει απ’ την αρχαία κελτική, παρότι οι Γαλάτες, που έδωσαν το ρωμαϊκό (Gallia) και το ελληνικό (Γαλλία) όνομα στη χώρα, δεν ήταν παρά νότιοι Κέλτες. Πρόκειται για έναν λαό εξαιρετικά ξαπλωμένο και διασπαρμένο. Έφτανε από τις ευρωπαϊκές ακτές της Μεσογείου μέχρι τη Σκωτία και την Ιρλανδία αλλά και μέχρι το κέντρο της Μικράς Ασίας. Οι προς Γαλάτας επιστολές του Αποστόλου Παύλου απευθύνονται στους Γαλάτες (Κέλτες) της κεντρικής Μικράς Ασίας.

Οι Κέλτες, που ήταν ας πούμε πρώτα ξαδέρφια των δικών μας Αχαιών, πέρασαν στο νησί Μεγάλη Βρετανία από δυο μεριές. Από τη γαλλική Βρετάνη και από την Ιρλανδία, όπου έφτασαν νωρίτερα, πάλι απ’ τη Βρετάνη. Το γεγονός συνέβη την εποχή του σιδήρου, δηλαδή γύρω στο 1000 π.Χ. (Προσέξτε: ο όρος «εποχή του σιδήρου» είναι αν-θρωπολογικός και όχι ιστορικός. Αυτό σημαίνει πως έχει διαφορετική χρονική αξία στους διάφορους λαούς, ανάλογα με το πότε αρχίζει ο καθένας να χρησιμοποιεί τον σίδηρο για την κατασκευή εργαλείων. Σε μας εδώ, η εποχή του σιδήρου κυμαίνεται ανάμεσα στο 3000 και το 2000 π.Χ.).

Οι Κέλτες που πέρασαν απ’ το νησί που λέγεται Ιρλανδία στο νησί που λέγεται Μεγάλη Βρετανία, εγκαταστάθηκαν στη Σκωτία, κι αυτοί που πέρασαν απ’ τη γαλλική Βρετάνη, εγκαταστάθηκαν κατ’ αρχήν στην Κορνουάλη και στη συνέχεια στη γειτονική Ουαλία, λίγο βορειότερα. Πρέπει να πούμε εδώ πως στην Κορνουάλη, που τη γνώριζαν και οι Φοίνικες, υπάρχουν τα πλουσιότερα προϊστορικά αρχαιολογικά ευρήματα ολόκληρης της Ευρώπης, πράγμα που σημαίνει πως οι προϊστορικοί κάτοικοι του νησιού προτιμούσαν αυτή την πολύ εύφορη περιοχή, που είναι πάντα ο κύριος προμηθευτής σε οπωροκηπευτικά ολόκληρου του νησιού.

England Scotland & Walese990

Πριν μιλήσουμε για το κράτος της Αγγλίας και στη συνέχεια για το κράτος του Ενωμένου Βασιλείου, που είναι κάτι το διαφορετικό τόσο απ’ το κράτος της Σκωτίας όσο και απ’ το κράτος της Αγγλίας, πρέπει να περιγράφουμε κατ’ αρχάς τον τρελό τρόπο με τον οποίο προέκυψε η Σκωτία, το αρχαιότερο κράτος του νησιού. Οι Σκώτοι, λοιπόν, όπως είπαμε, είναι Κέλτες κατά την καταγωγή. Αλλά δεν ονομάζονταν Σκώτοι από πάντα. Τα ονόματα Σκωτία και Σκώτοι προέκυψαν μόλις τον 11ο μ.Χ. αιώνα. Μέχρι τότε η Σκωτία διατηρούσε το ρωμαϊκό της όνομα: Καληδονία.

Πολύ αργότερα, όταν θα εμφανιστούν οι άγριοι τοπικιστικοί σοβινισμοί στο νησί της Μεγάλης Βρετανίας, θα προκύψει και η ανάγκη για ένα μοίρασμα στα δυο των Σκώτων, που αλληλοσφάζονταν μετά ζήλου μεγάλου. Πρόκειται για τους Χαϊλάντερς (ορεινοί Σκώτοι) και τους Λοουλάντερς (πεδινοί Σκώτοι). Οι βουνήσιοι και ολίγον τι πρωτόγονοι Χαϊλάντερς ακόμα και σήμερα θεωρούν τους εαυτούς τους γνήσιους Κέλτες. Και διεκδικούν σήμερα, μάλλον ηλιθίως και μάλλον επί ματαίω, την αυτονομία τους, όπως και οι Βρετόνοι στη Γαλλία. Που κι αυτοί μάλλον αεροκοπανάν σοβινιστικά. Ομως, οι σημερινοί καμπήσιοι Λοουλάντερς, άνθρωποι λιγότερο φολκλορικοί απ’ τους Χαϊλάντερς, χωρίς γκάιντες και σκωτσέζικες φούστες, είναι Σκωτσέζοι πολύ νορμάλ. Δηλαδή, ένα εθνολογικό μείγμα από Κέλτες, Σκανδιναβούς, Αγγλοσάξονες και Γάλλους, όπως όλοι οι σημερινοί Εγγλέζοι. Αν λέγονται ακόμα Σκωτσέζοι οι Λοουλάντερς είναι διότι κατοικούν στη Σκωτία. Όπως και μεις που λεγόμαστε Έλληνες διότι κατοικούμε στην Ελλάδα – κι αυτό είναι όλο. Όμως, οι εξ ημών κατά τον νου βουνήσιοι είναι «γνήσιοι» Έλληνες! Πώς λέμε γνήσια αντίκα; Έτσι περίπου.

Τον 4ο μ.Χ. αιώνα έρχονται στη περιοχή της σημερινής Σκωτίας και νεώτεροι εξ Ιρλανδίας Κέλτες, οι Πίκτοι. Που το 860 ο βασιλιάς των Σκώτων Κέννεθ θα τους υποτάξει και θα τους εξαφανίσει ως ευδιάκριτη εθνότητα. Πάντως, ως άθροισμα ανθρωπίνων όντων νοούμενοι, οι λαοί δεν εξαφανίζονται, απλώς αφομοιώνονται με άλλους λαούς. Οι Ρωμαίοι ωστόσο πολύ νωρίτερα τα βρίσκουν μπαστούνια με τους άγριους Σκώτους. Ωστόσο, ο στρατηγός Ιούλιος Αγκρίκολα τους νικάει το 84 π.Χ., τη χρονιά που οι Ρωμαίοι καταχτητές φτάνουν μέχρι τη Σκωτία. Όμως, τελικά, δεν καταφέρνουν να καθυποτάξουν ολοκληρωτικά αυτόν τον πολεμικό λαό. Κι έτσι, το 120 μ.Χ., ο Αδριανός χτίζει το περίφημο τείχος που φέρει το όνομά του, κόβοντας το νησί Μεγάλη Βρετανία στα δυο, ώστε να μην περνούν οι Σκώτοι στη γειτονική Αγγλία κάθε τόσο και τα κάνουν όλα ρημαδιό. Αυτός ο διανοούμενος και φιλέλλην αυτοκράτωρ, ο ίδιος που θα χτίσει στην Αθήνα, μεταξύ άλλων και την Πύλη του Αδριανού, πίστευε πως η Σκωτία εμποδίζει την Αγγλία να εκπολιτιστεί. Και είχε δίκιο.

Τον 8ο μ.Χ. αιώνα κανείς δεν ξέρει ποιος κυνηγάει ποιον στη Σκωτία. Σκώτοι, Πίκτοι, Αγγλοσάξονες, Λατίνοι απόγονοι των Ρωμαίων που ξέ-μειναν εκεί μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όλοι έχουν γίνει μαλλιά κουβάρια. Όμως, απ’ το 843 που ο βασιλιάς Κέννεθ ιδρύει το Βασίλειο της Σκόπιας, όλα ηρεμούν σιγά σιγά και η Σκωτία γίνεται με τον καιρό μια νοικοκυρεμένη χώρα, χάρη στις εξαιρετικές επιδόσεις των Σκωτσέζων στην οικονομία. Εξού και η παροιμιώδης τσιγγουνιά τους. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει, άλλωστε, πως ο δημιουργός της επιστήμης της πολιτικής οικονομίας, ο Άνταμ Σμιθ, ήταν Σκοτσέζος.

Και ναι μεν οι λαοί της αρχαίας Σκωτίας ηρεμούν, οι βασιλιάδες όμως που τους έκαναν να ηρεμήσουν με το μαστίγιο, αρχίζουν να σφάζονται μεταξύ τους με τρόπο που δεν θα τον γνωρίσει η ιστορία πουθενά αλλού στον κόσμο. Είναι να μην εμφανιστεί ένας βασιλιάς, γιατί άπαξ και εμφανιστεί, ένας δεύτερος θ’ αρχίσει αμέσως να εποφθαλμιά το θρόνο. Και ο σκωτσέζικος θρόνος είναι απ’ τους πιο ματοβαμένους. Έτσι, δίπλα στην πρώτη βασιλική δυναστεία των Κέννεθ, έρχεται και κολλάει στα γρήγορα μια δεύτερη, των Ντάνκαν. Η ιστορία των απογόνων και των δύο δυναστειών θα αποτελέσει την αφορμή για να γραφεί το σπουδαιότερο λογοτεχικό κείμενο πάνω στο πρόβλημα της λύσσας για την εξουσία: ο Μάκβεθ του Σαίξπηρ, μια τραγωδία εντελώς σπαραχτική και βουτηγμένη σε σκωτσέζικο αίμα απ’ την πρώτη μέχρι την τελευταία αράδα. Ο Μάκβεθ γράφηκε απ’ τον μεγάλο άγγλο ποιητή το 1605 ή το 1606. Η πραγματική, σχεδόν μέχρι την τελευταία της λεπτομέρεια ιστορία της τραγωδίας αναφέρεται στον ομώνυμο σκωτσέζο βασιλιά. Που ήταν γιος του ηγεμόνα του Μορέμπ. Που τον δολοφόνησε ο ανεψιός του το 1020. Ο δολοφόνος έγινε βασιλιάς με το όνομα Μάλκομ Β’. Το 1040 τον δολοφόνο βασιλιά διαδέχεται ο Ντάνκαν. Ο Μάκβεθ, αντί να σκοτώσει τον δολοφόνο του πατέρα του, τον πανίσχυρο βασιλιά Μάλκομ σκοτώνει τον αθώο και ήρεμο ανεψιό και διάδοχό του, τον Ντάνκαν. Και του αρπάζει το στέμμα. Που προσπαθούν να το αρπάξουν κι αυτουνού πεντέξι υποψήφιοι βασιλιάδες. Τελικά, όμως, καταφέρνει να το αρπάξει ο γιος του Ντάνκαν που γίνεται βασιλιάς με το όνομα Μάλκομ Γ’ σκοτώνοντας τον Μάκβεθ. Αλλά μέχρι να συμβεί αυτό το 1058, ο Μάκβεθ και η τρομερή σύζυγός του λαίδη Μάκβεθ, ζουν έναν πραγματικό εφιάλτη, βουτηγμένοι μέσα στις τύψεις, μέχρι που πρώτα θα πεθάνει η λαίδη από τρόμο, τη στιγμή που ξυπνάει ένα βράδυ ύστερα από ένα εφιαλτικό όνειρο. Η μεγαλοφυία του Σαίξπηρ βρήκε στη σκωτσέζικη ιστορία το τέλειο πρότυπο του αδίστακτου αγώνα για την εξουσία. Κι όποιος θέλει να απαλλαγεί απ’ τον πειρασμό να γίνει εξουσιαστής, προκειμένου να ορίζει σα Θεός τη μοίρα των άλλων, δεν έχει παρά να διαβάσει τον Μάκβεθ για να του κοπεί κάθε όρεξη. Δυστυχώς, οι υποψήφιοι εξουσιαστές προτιμούν να διαβάζουν Μακια-βέλι και όχι Σαίξπηρ.

Στην εποχή της βασιλείας του δολοφόνου του Μάκβεθ, του Μάλκομ Γ, οι Σκωτσέζοι υιοθετούν την αγγλική γλώσσα. Μέχρι τότε μιλούσαν κελτικά. Υιοθετούν επίσης τα αγγλικά ήθη των γερμανικής καταγωγής γειτόνων τους, των Αγγλοσαξόνων, ή Αγγλων σκέτα, όπως θα ονομαστούν τελικά όλοι οι γερμανογενείς λαοί της Μεγάλης Βρετανίας εξαι-τίας της κυριαρχίας των Αγγλων πάνω στις άλλες δυο γερμανικές φυλές, τους Σάξονες και τους Γιούτους. (Οι Γιούτοι δεν πήραν μέρος στη δημιουργία του σύνθετου ονόματος Αγγλοσάξονες για λόγους γλωσσικής οικονομίας. Για τους Αγγλοσάξονες και τη χώρα τους, την Αγγλία, θα μιλήσουμε στο επόμενο κεφάλαιο, αφού ξεμπερδέψουμε με τους μπερδεμένους Σκωτσέζους, που μέχρι τον 11ο αιώνα δεν είχαν καμιά ουσιαστική σχέση με τους γερμανικής καταγωγής και προελεύσεως Αγγλοσάξονες).

union_main

Το 1745 οι Χαϊλάντερς (ορεινοί Σκώτοι) θυμούνται ξαφνικά πως απ’ τον 11ο αιώνα η Σκωτία αρχίζει να αγγλοποιείται με ολοένα και πιο γρήγορο ρυθμό και επαναστατούν διεκδικώντας τη σκωτική τους γνησιότητα και φυσικά την ανεξαρτησία της Σκωτίας. Πρώτη φορά τότε σκέφτονται, τα ξεφτέρια, πως είναι λαός διαφορετικός απ’ τους Αγγλοσάξονες, αν και λίγο νωρίτερα, το 1707, τα δυο βασίλεια, αυτό της Σκωτίας και το άλλο της Αγγλίας, θα ενωθούν σε ένα, που θα ονομαστεί Ενωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας (δηλαδή της Αγγλίας και της Σκωτίας). Που αργότερα, με την προσάρτηση του Ώλστερ (Βόρεια Ιρλανδία) θα πάρει το πλήρες, το επίσημο σημερινό όνομά του: Ενωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

Περιττό να πούμε πως οι επαναστατημένοι Χαϊλάντερς ηττώνται την ίδια κιόλας χρονιά που επαναστατούν διεκδικώντας την αυτονομία τους. Και το αστείο είναι πως τους πολεμούν όχι μόνο οι Αγγλοσάξονες αλλά και οι ομόφυλοί τους, οι πεδινοί Σκώτοι, οι Λοουλάντερς. Που ως νοήμονες άνθρωποι, απ’ τον 11ο αιώνα κιόλας είχαν καταλάβει πως θα ήταν αδύνατο να μη μπερδευτούν δυο λαοί που ζουν σ’ ένα νησί, μη δυ-νάμενοι να διασκορπιστούν, πολύ περισσότερο όταν δεν τους χωρίζει κάποιο θρησκευτικό δόγμα, όπως τους βόρειους Ιρλανδούς, που είναι προτεστάντες, απ’ τους νότιους Ιρλανδούς, που είναι καθολικοί.

Αξίζει να σημειωθεί πως η ένωση των δύο βασιλείων, της Αγγλίας και της Σκωτίας, έγινε από τη βασίλισσα Αννα Στιούαρτ, που αν και Σκωτσέζα, ήταν βασίλισσα της Αγγλίας πριν απ’ την ένωσή της με τη Σκόπια. Τόσο πολύ και τόσο φυσιολογικά είχαν ήδη μπλεχτεί τα εθνολογικά πράγματα στο νησί πριν απ’ το 1707 που γίνεται η ένωση των δύο βασιλείων. Σημειώστε ακόμα κάτι πολύ σημαντικό για την εθνολογική συγκρότηση της Σκωτίας, η ιστορία της οποίας μέχρι το 1707 εξελίσσεται ανεξάρτητα απ’ την ιστορία της Αγγλίας: Τον 9ο αιώνα, οι Σκώτοι ζητούν τη βοήθεια των γειτόνων τους Σαξόνων για να αντιμετωπίσουν τους Πίκτες, που ήταν Κέλτες, όπως και οι Σκώτοι. Κυνηγημένοι οι κέλτες Πίκτες από τους κέλτες Σκώτους, που μάχονται παρέα με τους γερμανικής καταγωγής Σάξονες καταφεύγουν στα βουνά. Πιθανώς οι βουνήσιοι σημερινοί Χαϊλάντερς να είναι φυλετικοί απόγονοι των Πίκτων και οι Λοουλάντερς των αρχαίων Σκώτων.

X111toXIV

Κι ένα τελευταίο σκωτσέζικο παράδοξο. Όταν το 1066 οι νορμανδοί Γάλλοι εισβάλλουν στο νησί Μεγάλη Βρετανία υπό τον Γουλιέλμο τον Καταχτητή για να ξεμείνουν τελικά εκεί οι περισσότεροι και να αφομοιωθούν τελικά μ’ όλους τους προγενέστερα ελθόντες λαούς, οι Αγγλοσάξονες καταφεύγουν στα σκωτικά όρη και μπερδεύονται φυλετικά με τους Σκώτους χωρίς καμιά δυσκολία. Πράγμα που σημαίνει πως οι βουνήσιοι Χαϊλάντερς, που διεκδικούν σήμερα τη σκωτσέζικη αυτονομία τους είναι τουλάχιστον κατά το ήμισυ γνησιότατοι Αγγλοσάξονες. Αλλά πιστεύουν πως είναι οι γνησιότεροι Σκωτσέζοι που θα μπορούσαν να υπάρξουν στη Σκωτία. Κι αυτός είναι ο λόγος που επιμένουν να διαφοροποιούνται ενυδυματολογικά οι Χαϊλάντερς φορώντας εκείνες τις παρδαλές φούστες. Τι θα λέγατε αν και οι δικοί μας «γνήσιοι» Έλληνες κυκλοφορούσαν σήμερα με φουστανέλλα; Αλλωστε, το είχε προτείνει και ο Μακρυγιάννης. Αν τους βάλουμε να φυσούν και μια σκωτσέζικη γκάιντα θα αναπτύξουμε έτι περαιτέρω τον τουρισμό μας.

Κλείνουμε μ’ ένα ακόμα καλαμπούρι με γλωσσικές επιπτώσεις. Ο καταφάνερος παραλογισμός του πληθυντικού ευγενείας προέκυψε στην Αγγλία λίγο μετά το 1066, τότε που οι νιοφερμένοι Γάλλοι του Γουλιέλμου του Καταχτητή βλέπουν τους αγγλοσάξονες φεουδάρχες να μιλούν στον πληθυντικό στους κολλήγους και οι κολλήγοι να μιλούν στον πληθυντικό στους φεουδάρχες. Δεν κατάλαβαν, οι ανόητοι, πως απευθύνονταν ο ένας στον άλλο σαν εκπρόσωποι ομάδων, ο φεουδάρχης της φαμίλιας του και ο κολλήγος των υποταχτικών. Νόμισαν πως έτσι μιλούν οι πολιτισμένοι άνθρωποι. Κι εκείνον τον καιρό οι Αγγλοσάξονες ήταν πολύ πιο πολιτισμένοι απ’ τους Γάλλους.

Όσοι Γάλλοι επέστρεψαν στη Γαλλία, μαζί με το θαυμασμό τους για τους πολιτισμένους άγγλους φεουδάρχες, κουβάλησαν και τον ταξικό πληθυντικό, που τον εξέλαβαν από λάθος σαν πληθυντικό ευγενείας. Το καλαμπούρι μέσω Γαλλίας πέρασε σ’ όλον τον κόσμο. (Σκέφτεστε τους αρχαίους Έλληνες, έναν λαό υποδειγματικά λογικό, να χρησιμοποιούν τον πληθυντικό ευγενείας; Εγώ το σκέφτομαι και σκάω στα γέλια). Πάντως οι έξυπνοι Εγγλέζοι κατάργησαν πονηρά τον γλωσσικό παραλογισμό του πληθυντικού ευγενείας κάνοντας όμοια το δεύτερο ενικό και το δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο. Οι άλλες γλώσσες όμως συνεχίζουν να είναι ηλιθίως ευγενικές, μετατρέποντας την ευγένεια, ένα πρόβλημα ήθους, σε γλωσσικό πρόβλημα. Αδυνατούμε να καταλάβουμε πως η ανθρώπινη λαλιά δεν κάνει ποτέ λογικά σφάλματα, εκτός κι αν είναι παράλογος αυτός που μιλάει. Είναι αδύνατο να εκλάβεις τον έναν για πολλούς, εκτός κι αν είσαι μεθυσμένος. Αλλωστε, αν η ευγένεια ήταν πρόβλημα γραμματικής, αγενείς θα ήταν μόνο οι αγράμματοι.

 

 

 

 


 

βιολογική βεβαιότητα

Οι συνωμοσιολόγοι όλου του κόσμου πιστεύουν ότι είναι η αιτία των δεινών όλου του πλανήτη. Πίσω από κάθε σεισμό, ιό και καταποντισμό βλέπουν τον Μπιλ Γκέιτς και την επιθυμία του να τσιπάρει όλο τον κόσμο για να ελέγχει τη σκέψη του.

Τρελά κέρδη, για λίγους: Το επάγγελμα του μέλλοντος που σύμφωνα με τον Μπιλ Γκέιτς θα έχει χρήμα, ζήτηση και ευκαιρίες

Οι υπόλοιποι, που δεν ανήκουν στη συνπαθή τάξη των υπερψεκασμένων ακούνε με προσοχή τις προβλέψεις του Αμερικανού Μεγιστάνα γιατί (δυστυχώς) σπάνια πέφτει έξω. Πριν από λίγους μήνες ο Μπιλ Γκέιτς κατηγορήθηκε ότι εν μέσω πανδημίας, αντί να καθησυχάζει τα πλήθη τα τρομάζει πιο πολύ με τις δυσοίωνες προβλέψεις του. Σήμερα ο ιδρυτής της Microsoft δικαιώνεται για μια ακόμη φορά από τα πλέον επίσημα χείλη.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Πριν από λίγο καιρό o 65χρονος μεγιστάνας, επανήλθε με μια νέα πρόβλεψη και ήταν εξίσου… κινδυνολόγος με την τελευταία φορά που αναφέρθηκε στις απειλές που μπορεί να αντιμετωπίσει προσεχώς η ανθρωπότητα.

Σε διαδικτυακή συνέντευξη του, ο Γκέιτς αναφέρθηκε στο επίπεδο προετοιμασίας των κοινωνιών για μελλοντικούς κινδύνους και δεν είχε ενθαρρυντικές απαντήσεις για αυτό, θεωρώντας ότι η «κλιματική αλλαγή» και η «βιοτρομοκρατία» θα μπορούσαν να τις αιφνιδιάσουν περισσότερο απ’ ό,τι ο κορωνοϊός:

Κλιματική αλλαγή: Ποιες μεγάλες αλλαγές φέρνει το σχέδιο της ΕΕ | in.gr

«Υπάρχουν πολλές μολυσματικές ασθένειες του αναπνευστικού, οι οποίες μάλιστα είναι πολύ τρομακτικές γιατί μπορείς να προσβληθείς οπουδήποτε. Η μία έχει να κάνει με την κλιματική αλλαγή. Ο απολογισμός των θανάτων θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερος από αυτόν που έχουμε στην πανδημία», εκτίμησε κατόπιν σχετικής ερώτησης ο Γκέιτς, προτού αναφερθεί σε έναν τεχνικά κατασκευασμένο ιό. «Θα μπορούσε να δημιουργηθεί από κάποιον που θα ήθελε να προκαλέσει μία καταστροφή. Η αντιμετώπιση ενός τέτοιου ιού θα είναι πιο δύσκολη από αυτή μίας επιδημίας που προέρχεται από τη φύση».

Εν ολίγοις ο Γκέιτς έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για έναν νέο ιό, πολύ χειρότερο από τον κορωνοϊό που ο πλανήτης δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει όπως κάνει τώρα, 2 χρόνια μετά την εμφάνιση του covid.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΥΓΕΙΑΣ | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Σήμερα ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, ήρθε να τον επιβεβαιώσει κι επίσημα. Ο κ. Γκεμπρεγέσους προειδοποίησε ότι ένας νέος ιός μπορεί να εμφανιστεί που δεν θα μπορεί να περιοριστεί από τους επιστήμονες. Κάνοντας λόγο για βιολογική βεβαιότητα, επεσήμανε ότι «κάποια στιγμή θα εμφανιστεί ένας άλλος ιός που απλά δεν θα μπορούμε να τον περιορίσουμε».

Θα περίμενε κανείς ότι τα σχεδόν δυο χρόνια μάχης με τον αόρατο εχθρό του covid θα είχαν κάνει την ανθρωπότητα να πάρει το μάθημά της και να είναι πια έτοιμη να αντιμετωπίσει το επόμενο χτύπημα της φύσης που ίσως έρθει πιο γρήγορα απ’ ό,τι περιμέναμε λόγω της κλιματικής αλλαγής:

«Το επίπεδο προετοιμασίας μας είναι χαμηλότερο από ό,τι περίμενα» σημειώνει ο συνιδρυτής της Microsoft εστιάζοντας στο πιο βασικό που θα πρέπει να κάνουν τα κράτη. Να στηρίξουν και να χρηματοδοτήσουν την έρευνα ώστε η επιστήμη να φέρει εις πέρας τον στόχο των 100 ημερών: «Χρειάζεται να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε ένα εμβόλιο να μπορεί να παρασκευαστεί εντός 100 ημερών αλλά και αυτό να είναι διαθέσιμο για χρήση σε παγκόσμια κλίμακα εντός των επόμενων 100 ημερών».

Το μεγάλο ερώτημα βέβαια πλέον είναι αν ακόμα και αν η επιστήμη καταφέρει να φτάσει το συγκεκριμένο στόχο, το εμβόλιο των 100 ημερών θα είναι ικανό να σταματήσει έναν ιό πολύ πιο ισχυρό και θανατηφόρο απ’ τον covid. Και δυστυχώς η απάντηση τόσο του Μπιλ Γκέιτς όσο και της επιστήμης δεν είναι πολύ ενθαρρυντική…

 

 

 

 


 

Και όμως το καλύτερο ουίσκι στον κόσμο έρχεται από την Ιαπωνία

japanese-whiskey

Ισχυρίζεστε ότι σας αρέσει το ουίσκι και ότι είστε ειδήμων σε αυτό, αλλά έχετε δοκιμάσει το γιαπωνέζικο ουίσκι;

Το γιαπωνέζικο ουίσκι φτιάχνεται, όχι από ρύζι όπως το γιαπωνέζικο σάκε, αλλά με τον παραδοσιακό σκωτσέζικο τρόπο, χρησιμοποιώντας κριθάρι, νερό και μαγιά. Τα περισσότερα μάλιστα, γιαπωνέζικα ουίσκι έχουν πιο ελαφριά, πιο γλυκιά γεύση από εκείνη των αντίστοιχων της Σκωτίας, ενώ από την άλλη θυμίζουν περισσότερο τα ιρλανδέζικα.

Το γιαπωνέζικο ουίσκι είναι πιο εκλεπτυσμένο και βελούδινο στην υφή, από το πιο έντονο και βαρύ αποτέλεσμα που αφήνει το ουίσκι στους ουρανίσκους των highlanders. Η Ιαπωνία όμως, δεν ανακάλυψε τα τελευταία χρόνια το ουίσκι, απλά η Δύση άργησε να δώσει τη βάση και τη σημασία που αξίζει στην ιαπωνική παραγωγή. Η Άπω Ανατολή ασχολείται με την απόσταξη εδώ και έναν αιώνα περίπου και η πιο διάσημη μάρκα της -τότε Yamazaki, σήμερα Suntory- γιόρτασε πέρυσι τα 90α της γενέθλια.

Suntory Distillery The Yamazaki Mizunara 18 Year Old Ουίσκι 700ml
Suntory Distillery The Yamazaki Mizunara 18 Year Old Ουίσκι 700ml κοστίζει 5.700 ευρώ και ψηφίστηκε σαν το κορυφαίο στον κόσμο

Το ιστορικό

Η ιστορία λέει ότι όταν ένα κιβώτιο σκωτσέζικο ουίσκι έφτασε στην Ιαπωνία το 1872, είχε τόση απήχηση στους Ασιάτες, που ξεκίνησε η οικιακή παραγωγή του ποτού, η οποία εν τέλει οδήγησε στην ίδρυση του πρώτου αποστακτηρίου του Yamazaki το 1923, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Suntory, που είναι και η διασημότερη μάρκα ιαπωνικού ουίσκι εκτός συνόρων.

Suntory

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο μαγαζάτορας και οινοπαραγωγός Torii Shinjiro, αποφάσισε να κάνει την αγάπη του επάγγελμα και επέκτεινε την επιχείρηση με την παραγωγή ουίσκι. Σημαντικό ρόλο σε αυτό το εγχείρημα έπαιξε η στρατολόγηση του Masataka Taketsuru, ο οποίος είχε μόλις επισκεφτεί τη Σκωτία και είχε φροντίσει να μάθει τη διαδικασία της απόσταξης του ουίσκι.

Αναφερόμαστε στο 1923, όταν ξεκίνησε ουσιαστικά η επίσημη παραγωγή και άνοιξε το αποστακτήριο του Yamazaki, ξεκινώντας με ένα malt ουίσκι. Σήμερα η εταιρεία βγάζει περισσότερες ετικέτες, λίγες από τις οποίες όμως, διατίθενται εκτός Ιαπωνίας και οι οποίες είναι οι εξής: το 12- και 18- ετών Yamazaki, το 12ετές Hibiki (που είναι και ένα από τα αγαπημένα των Ιαπώνων) και πρόσφατα το 12ετές Hakushu.

Nikka Whisky

Η Suntory όμως, δεν έχει το μονοπώλιο της απόσταξης στην Ιαπωνία, καθώς ο άνθρωπος-κλειδί της Suntory, Masataka Taketsuru, άνοιξε το δικό του αποστακτήριο, μόλις έληξε το συμβόλαιό του με τον Shinjiro, υπό την επωνυμία Nikka Whisky. Πρόσφατα λάνσαρε μάλιστα, δυο ετικέτες: το 12ετές Taketsuru Pure Malt, που είναι μίγμα δυο αποστάξεων, η μία εκ των οποίων γίνεται στα βουνά του Sendai και το χαρακτηρίζει μια φρουτώδης γεύση και περισσότερο γλυκιά και βελούδινη αίσθηση. Το δεύτερο είναι το 15ετές Yoichi Single Malt, το οποίο θυμίζει περισσότερο τις σκωτσέζικες καπνιστές ποικιλίες.

Διαφορές και ομοιότητες

Τι είναι αυτό όμως, που διαφοροποιεί το ιαπωνικό από όλα τα άλλα ουίσκι του κόσμου; Οι κανόνες παρασκευής του ποτού στην Ιαπωνία δεν έχουν πολλές ομοιότητες με εκείνες της Σκωτίας. Στην Άπω Ανατολή τα ουίσκι κατηγορίας malt, προέρχονται από βρασμένο κριθάρι ενός και μόνο αποστακτηρίου, ενώ επιτρέπεται η ανάμιξη διαφόρων παρτίδων μεταξύ τους. Τα ουίσκι κατηγορίας blended, συνδυάζουν μέρη από malt και μη, ουίσκι, διαφόρων  ηλικιών και από διαφορετικά μάλιστα αποστακτήρια.

Αντίθετα με αυτό που συνηθίζεται στα σκωτσέζικα αποστακτήρια, όπου οι ποτοποιοί αναμιγνύουν ελεύθερα τα βαρέλια από διάφορες μάρκες μεταξύ τους για να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες, στο ιαπωνικό σύστημα οι εταιρείες δημιουργούν νέες ποικιλίες μπλέκοντας βαρέλια της ίδιας και μόνο εταιρείας και αποστακτηρίου, διατηρώντας όλες τις διαδικασίες «εντός των τειχών».

Για την παλαίωση του ουίσκι  μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε είδος βελανιδιάς, ενώ ακόμα ένας παράγοντας που διαχωρίζει το ιαπωνικό από τα άλλα της κατηγορίας του, είναι η χρήση της ιαπωνικής ποικιλίας βελανιδιάς  Mizunara. Το συγκεκριμένο δέντρο είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που δίνει στο ουίσκι ένα ιδιαίτερο γλυκό και πιπεράτο άρωμα. Η χρήση δε, διαφορετικών ξύλων για το ίδιο προϊόν, έχει σαν αποτέλεσμα τελείως διαφορετικά μεταξύ τους προϊόντα.

Κάτι επίσης, σημαντικό στοιχείο για την ποιότητα του προϊόντος είναι η καθαρότητα του νερού που χρησιμοποιείται στην παραγωγή τους και όχι μόνο. Το νερό από τις βουνίσιες πηγές, όχι μόνο συμβάλει στην ποιότητα του ποτού, αλλά οι Γιαπωνέζοι μπάρμαν φροντίζουν ακόμα και στο σερβίρισμα για την ποιότητα του προϊόντος, χρησιμοποιώντας πολύπλευρα παγάκια τα οποία λιώνουν  πιο αργά από τα συνηθισμένα και λάμπουν σαν διαμάντια μέσα στο ποτήρι, δίνοντας ακόμα πιο γοητευτική αίσθηση στο ουίσκι.

Εν ολίγοις…

Έχετε ακόμα υπόψη σας πως αν το καλό ουίσκι είναι ένα ποτό για πλουσίους, το γιαπωνέζικο ουίσκι είναι ένα ποτό για πολύ πλουσίους, αλλά αν είστε λάτρης των ποιοτικών γεύσεων, αξίζει η επένδυση. Το συμπέρασμα είναι πως ακόμα και αν στην Ελλάδα δεν το πολυγνωρίζουμε, η Ιαπωνία έχει  μακρά ιστορία στην απόσταξη, περισσότερο κατηγορίας single malt, παλαίωσης 12 ετών και άνω, ενώ οι New York Times κατέγραψαν πέρυσι άνοδο των πωλήσεων του Suntory, κατά το εντυπωσιακό ποσοστό του 44%.

Ο άνθρωπος πίσω από την απόσταξη του πιο διάσημου γιαπωνέζικου ουίσκι, Suntory, εξομολογείται πως αν και στους Ιάπωνες δεν αρέσει το βαρύ αλκοόλ, το ουίσκι τους αρέσει και το πίνουν πολύ ευχάριστα.

Και αν δεν σας πείθουν οι Ιάπωνες για γνώστες από καλό ουίσκι, τότε σίγουρα σας πείθει ο Bill Murray, στην ταινία της Σοφίας Κόπολα «Χαμένοι στη Μετάφραση», που πίνει πολύ Suntory και είναι εν μέρει υπεύθυνος για αυτό το 44%!

 

 

 


 

ΤΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕ ΟΧΗΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΓΙΑ ΟΔΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ

Αφού έφτιαξες βαλίτσα, μάθε τι δεν πρέπει να κάνεις σε κάθε χώρα για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο και να φύγεις χωρίς πρόστιμο!

Όλοι περιμένουμε το κάθε μας ταξίδι με ανυπομονησία! Αφού οργάνωσες το ταξίδι σου, έφτιαξες βαλίτσα, σειρά έχουν οι κανόνες. Μπορεί η Μέση Ανατολή να φημίζεται για τους αυστηρούς κανόνες και θεσμούς της, όμως δεν είναι μόνο εκεί αυστηρά τα πράγματα. Εάν δε θέλεις να δεις της φυλακής τα σίδερα και να ξοδέψεις χρήματα μόνο για διασκέδαση και όχι για πρόστιμα, μάθε τι δεν πρέπει να κάνεις σε κάθε χώρα.

Φλωρεντία, Ιταλία

Εάν ταξιδεύεις για Φλωρεντία, καλό θα είναι να είσαι με γεμάτο το στομάχι πριν ξεκινήσεις οποιαδήποτε εκδρομή Γιατί; Από φέτος απαγορεύεται να φας κάποιο σνακ ή να πιεις αναψυκτικό στο δρόμο, δίπλα σε κεντρικές εκκλησίες και πλατείες. Σύμφωνα με τις τοπικές Αρχές, αυτό θεωρείται δείγμα ασέβειας προς την πόλη και τα ιστορικά της μνημεία. Γι’ αυτό φάε καλό πρωινό και βρες τα κατάλληλα εστιατόρια ανάλογα με το ποιες περιοχές θα εξερευνήσεις.

Σιγκαπούρη

Στην εξωτική Σιγκαπούρη θα δεις αρκετά περίεργα πράγματα στην καθημερινή τους ζωή και λίγες απαγορεύσεις. Αυτό όμως δεν ισχύει για την αγαπημένη σου τσίχλα. Οι ντόπιοι μισούν να βλέπουν ανθρώπους να μασούν τσίχλες. Το φαινόμενο αυτό ξεκίνησε από τους τουρίστες, που πετούσαν στα πεζοδρόμια τις τσίχλες τους, αρά… άφησε το πακέτο για την Ελλάδα.

Ρωσία

Όσο κι αν βαριέσαι να πλύνεις το αυτοκίνητο, στη Ρωσία θα υποχρεωθείς να το κάνεις! Κι όμως η ρωσική αστυνομία επιβάλλει σε όλους να πλένουν το αυτοκίνητό τους για να βλέπουν τις πινακίδες καθαρά. Είτε κάνεις ένα ονειρικό road trip στη Ρωσία, είτε νοικιάσεις αυτοκίνητο εκεί, έχει στο νου σου το καθάρισμα…

Γαλλία

Οι λεπτεπίλεπτοι Γάλλοι δεν αντέχουν  να τους ζητάς δανεικά, ακόμα κι αν πρόκειται για ένα cent.

Αγγλία

Σε περίπτωση, που πιάσεις φιλίες με ντόπιους Άγγλους, απόφυγε να πας το θέμα στα οικονομικά. Εξαγριώνονται όταν κάποιος τους ρωτήσει πόσα χρήματα βγάζουν με το επάγγελμα τους. Η κουβέντα αυτή απαγορεύεται αυστηρά στις κλασσικές παμπ τους.

Ινδία

Εάν πηγαίνεις ρομαντικό ταξίδι στην Ινδία, άσε τις τρυφερότητες για το ξενοδοχείο. Εάν αγγίξεις το/τη σύζυγό σου, θεωρείται αγένεια και ίσως χρειαστεί να πας μέχρι το Ηθών της Ινδίας…

Βενετία, Ιταλία

Άφησε το κουλούρι σου για εσένα και μην ταΐσεις τα περιστέρια, γιατί και πρόστιμο θα φας και ίσως καμία κουτσουλιά δώρο..

 

 

 

 


 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΗΠΕΙΡΩΤΗ ΑΡΓΥΡΟΧΡΥΣΟΧΟΟΥ ΠΟΥ ΙΔΡΥΣΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΟΙΚΟ ΚΟΣΜΗΜΑΤΩΝ Κ ΡΟΛΟΓΙΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Με καταστήματα σε 102 χώρες, ξενοδοχεία σε 10 χώρες, ο οίκος BVLGARI είναι ένας από τους πιο πολυτελείς και καταξιωμένους οίκους παγκοσμίως. Λατρεμένος από τους star του Hollywood και μη, τα κοσμήματά του αγαπήθηκαν παγκοσμίως. Με επιρροές από την Ελληνική και Ρωμαική ιστορία, κάθε έργο του οίκου είναι ένα μοναδικό κομμάτι.

Η Ιταλίδα ηθοποιός Τζίνα Λολομπριγκίτα με το λευκό-μεταξένιο φόρεμά της διακοσμημένο με πολύτιμους λίθους δια χειρός Bvlgari, την ώρα που χόρευε με τον Φρανκ Σινάτρα στην διάσημη ταινία του 1959 «Η ωραία της Καλκούτας».
Σειρές με διαμάντια της Τζέσικα Λανγκ στην ταινία Κινκ Κονγκ το 1976.

Ποιος όμως ήταν ο άνθρωπος που δημιούργησε αυτόν τον θρυλικό οίκο;

Ο Σωτήριος Βούλγαρης, Έλληνας από την Παραμυθιά Θεσπρωτιάς, ήταν ο δημιουργός του πιο διάσημου οίκου κοσμημάτων στον κόσμο. Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1857 και γονείς του ήταν ο Γιώργος Βούλγαρης και η Ελένη Στρουγγάρη. Από τα έντεκα παιδιά της οικογένειας, ο Σωτήρης ήταν ο μόνος που επιβίωσε και κατάφερε να συνεχίσει την παράδοση της οικογένειας στην αργυροχοΐα. Η επαφή με τα κοσμήματα ξεκινούσε από τον παππού του Κωνσταντίνο, ο οποίος ήταν πλανόδιος πωλητής κοσμημάτων στα χωριά της Ηπείρου.

Στα αριστερά ο Σωτήριος Βούλγαρης.

Άνοιξε ένα κατάστημα κοσμημάτων μαζί με τον πατέρα του στην Παραμυθιά. Το μικρό κατάστημα του Βούλγαρη υπέστη μεγάλες ζημιές και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Σωτήριος Βούλγαρης έπεσε θύμα ληστείας το 1876, χάνοντας πολλά από τα κοσμήματά του. Τότε ο πατέρας του πήρε την μεγάλη απόφαση και είπε στον Σωτήριο: «Ας φύγουμε από τη χώρα ας βρούμε μια γη όπου θα μπορούμε και να ζήσουμε και να εργαστούμε ειρηνικά».

Οι συνεχείς πυρπολήσεις του χωριού από τους Τούρκους και οι σοβαρές ζημιές στο μαγαζί τους, ανάγκασε την οικογένεια Βούλγαρη να μετακομίσει στην κοντινή Κέρκυρα. Τότε ήταν που ο Σωτήριος Βούλγαρης συνάντησε στο νησί τον Δημήτριο Κρέμο, έναν Μακεδόνα αργυροχόο, ο οποίος στην συνέχεια έμελλε να γίνει συνεργάτης του. Το 1880 ο Σωτήρης Βούλγαρης μαζί με τον Κρέμο αποφάσισαν να μεταναστεύσουν στην Ιταλία.

Πρώτος σταθμός η Νάπολη, όπου και άνοιξαν το πρώτο τους μαγαζί με χρυσαφικά. Η εγκληματικότητα της πόλης δημιούργησε πρόβλημα στο κοσμηματοπωλείο. Έπειτα από αρκετές διαρρήξεις αναγκάστηκαν να το κλείσουν. Μετακόμισαν στην Ρώμη. Έφτιαχναν βραχιόλια και σκουλαρίκια και τα πουλούσαν στους επισκέπτες έξω από το Βατικανό. Άνοιξαν καινούργιο μαγαζί στην οδό Βία Σιστίνα, και το ονόμασαν «Οld Curiosity Shop», όνομα εμπνευσμένο από ένα μυθιστόρημα του Τσαρλς Ντίκενς.

Ποιος να το περίμενε ότι το μαγαζί τους θα γινόταν σύντομα η ναυαρχίδα της εταιρίας, καθώς μέσα σε λίγα χρόνια θα είχαν πέντε κοσμηματοπωλεία στην Ιταλία και σύντομα σε όλο τον κόσμο!

Έπειτα από διαφωνίες, οι δύο συνεργάτες χώρισαν τους δρόμους τους και ο  Σωτήρης Βούλγαρης ανέλαβε μόνος του την επιχείρηση. Ο οίκος απέκτησε άλλη αίγλη και στόχους. Με την άνθηση της εποχής Dolce Vita το αρχικό κατάστημα του 1884 στην οδό Condotti της Ρώμης ήταν αυτό που έκανε διάσημα τα κοσμήματα σε όλη την Ιταλία και υπάρχει ακόμα.

Είχε γίνει ένας από τους αγαπημένους χώρους συνάντησης για αστέρες κινηματογράφου και κοινωνικούς χώρους, ενισχύοντας έτσι τη διεθνή φήμη της μάρκας.

H Μαντόνα με κολιέ Bulgari στον ρόλο της ως Εβίταν Περόν στην ομώνυμη ταινία το 1995.

Η Μέριλιν Μονρόε και η Σοφία Λόρεν έχουν φορέσει τα πολυτελή κοσμήματα του οίκου. Ο Richard Burton σύζυγος της Elizabeth Taylor είχε πει:

“The only word Elizabeth knows in Italian is Bulgari.”

Μέχρι το 1897 αριθμούσε άλλα τέσσερα κοσμηματοπωλεία στην Ιταλία και έως το 1913, με την βοήθεια των παιδιών του, Giorgio και Constantino, η επιχείρηση άρχισε να αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς. Μετά τον θάνατο του Σωτήρη Βούλγαρη το 1932, τα παιδιά με όρεξη και δημιουργικότητα, ανέλαβαν εξολοκλήρου την επιχείρηση. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950, o οίκος Bvlgari πήγε ένα βήμα παραπέρα, εισάγοντας τολμηρούς χρωματικούς συνδυασμούς πολύτιμων και χρωματιστών λίθων.Έως τη δεκαετία του ’70, είχε αποκτήσει καταστήματα σε όλες τις μητροπόλεις του κόσμου αποκτώντας παγκόσμια φήμη. Τα κοσμήματα εμπνευσμένα από την ιταλική αναγέννηση και διακοσμημένα με πολύτιμους λίθους, έγιναν τα αγαπημένα αξεσουάρ των βασιλικών οικογενειών και των αστέρων του Hollywood.

Η Σάρον Στόουν με μία βαλίτσα γεμάτη κοσμήματα Bvlgari στην ταινία «Καζίνο»

Από κοσμηματοπωλεία μέχρι ωρολογοποιούς, το ταξίδι ήταν σίγουρα απροσδόκητο, αλλά η μάρκα έπαιξε καλά τα χαρτιά της και τώρα θεωρείται ηγέτης στην βιομηχανία ρολογιών. Η πρώτη θρυλική συλλογή τους στον κόσμο των ρολογιών ήταν το “Bulgari Bulgari”, το οποίο ξεκίνησε το 1977. Το πολυπόθητο ρολόι ήταν το πρώτο και το 1980 ιδρύθηκε η εταιρεία Bulgari Time στην ωρολογιακή καρδιά της Ελβετίας. Σχεδιασμένο από τις κλασικές ρωμαϊκές ρίζες, η συλλογή “Bulgari Bulgari” διαθέτει ένα σχέδιο εμπνευσμένο από το ρωμαϊκό νόμισμα. Διακοσμημένο με τους καλύτερους πολύτιμους λίθους του κόσμου, η συλλογή σύντομα έγινε ανάρπαστη ανάμεσα στους οπαδούς της μάρκας.

Το 2001 ο οίκος έγινε και μυθιστόρημα, γραμμένο κατά παραγγελία από την Βρετανίδα συγγραφέα Φέι Γουέλντον, με τον τίτλο «Bulgari Connection».

Τα τελευταία χρόνια ο οίκος έχει επεκτείνει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που φέρουν την ονομασία του, σε συνεργασία με την αλυσίδα ξενοδοχείων Marriott. Το πρώτο ξενοδοχείο άνοιξε στο Μιλάνο το 2004 και ακολούθησε στο Μπαλί το 2006.

To 2011 η οικογένεια Bulgari αποφάσισε να ενώσει τις δυνάμεις του με τον όμιλο LVMH, προκειμένου να ενισχύσει, σύμφωνα με την ιστορία του, τις αξίες, τη χειροτεχνία και την ταυτότητα του σαν Όμιλος Bulgari.

Έναν σχεδόν αιώνα αργότερα, ο Άντι Γουόρχολ είχε δηλώσει για το κοσμηματοπωλείο, που ήταν πια ορόσημο της πολυτέλειας και του καλού γούστου:

«Πάντα επισκέπτομαι τον οίκο Bulgari, γιατί είναι το σημαντικότερο μουσείο σύγχρονης τέχνης».

 

 

 

 

 

 


 

Ανακαλύφθηκε κομήτης τέρας στο μέγεθος της Κρήτης

Ο κομήτης Μπερναρντινέλι-Μπερνστάιν είναι ο μεγαλύτερος κομήτης που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα με διάμετρο 100 έως 200 χιλιομέτρων – Ερευνητές εκτιμούν ότι θα έχει πλησιάσει σημαντικά τον Ήλιο έως το 2031

Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα γιγάντιο κομήτη με διάμετρο 100 έως 200 χιλιομέτρων, δεκαπλάσια από τη διάμετρο των περισσότερων κομητών, και με μάζα περίπου 1.000 φορές μεγαλύτερη από εκείνη ενός τυπικού κομήτη. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο κομήτη που έχει βρεθεί στη σύγχρονη εποχή και αναμένεται να κάνει την κοντινότερη προσέγγισή του στον Ήλιο το 2031.

Ο κομήτης που προέρχεται από τις εσχατιές του ηλιακού συστήματός μας, το παγωμένο Νέφος του Όορτ, έχει μια άκρως επιμήκη τροχιά και χρειάζεται περίπου 5,5 εκατομμύρια χρόνια για να ολοκληρώσει την τροχιά του. Ανακαλύφθηκε στο πλαίσιο των παρατηρήσεων της Έρευνας για τη Σκοτεινή Ενέργεια (Dark Energy Survey). Ονομάστηκε Κομήτης Μπερναρντινέλι-Μπερνστάιν (ή C/2014 UN271), από το όνομα των δύο αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια που τον ανακάλυψαν.

Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν τον γιγαντιαίο κομήτη Μπερναρντινέλι- Μπερνστάιν | Pronews

Οι κομήτες είναι παγωμένα σώματα, που εξατμίζονται όσο πλησιάζουν τον Ήλιο, λόγω της μεγάλης θερμότητας του. Το ταξίδι του εν λόγω κομήτη υπολογίζεται ότι ξεκίνησε σε απόσταση τουλάχιστον 40.000 αστρονομικών μονάδων (δηλαδή 40.000 φορές η απόσταση Γης-Ήλιου) ή έξι τρισεκατομμυρίων χιλιομέτρων. Είναι πιθανώς το μεγαλύτερο σώμα του Νέφους του Όορτ που έχει ποτέ βρεθεί.

Τον Ιούνιο του 2021 ο κομήτης είχε πλησιάσει τον Ήλιο σε απόσταση 20 αστρονομικών μονάδων ή τριών δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων και αναμένεται να φθάσει στο περιήλιο του (το κοντινότερο σημείο από το μητρικό άστρο μας) τον Ιανουάριο του 2031, έχοντας πλησιάσει στις 11 αστρονομικές μονάδες (περίπου όσο η απόσταση Κρόνου-Ήλιου). Δεν είναι ακόμη γνωστό, πόσο φωτεινός θα έχει γίνει όταν φθάσει στο περιήλιο. Δεν προβλέπεται πάντως να γίνει ορατός με γυμνά μάτια από τη Γη, αλλά θα χρειάζεται τουλάχιστον ένα καλό ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο για την παρατήρησή του.

 

«Έχουμε το προνόμιο να έχουμε ανακαλύψει ίσως τον μεγαλύτερο κομήτη που έχει ποτέ παρατηρηθεί, ή τουλάχιστον τον μεγαλύτερο που έχει ποτέ μελετηθεί. Ο κομήτης δεν έχει επισκεφθεί το ηλιακό μας σύστημα εδώ και τουλάχιστον τρία εκατομμύρια χρόνια», δήλωσε ο καθηγητής Γκάρι Μπερνστάιν (ο Μπερναρντινέλι είναι μεταπτυχιακός φοιτητής του).

Ο κομήτης θα παρακολουθείται στενά από τη διεθνή αστρονομική κοινότητα, για να κατανοηθεί καλύτερα η σύνθεση και η προέλευση του. Οι αστρονόμοι υποπτεύονται ότι υπάρχουν πολύ περισσότεροι κομήτες τόσο μεγάλου μεγέθους στο Νέφος Όορτ, πέρα από τον Πλούτωνα και τη Ζώνη του Κάιπερ.

Ο διαστρικός κομήτης «Μπορίσοφ» έχει τελείως ασυνήθιστη χημική σύσταση | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Νέφος Οόρτ

Το Νέφος του Oort είναι περιοχή του εξωτερικού ηλιακού συστήματος. Αποτελείται από πυρήνες κομητών και βρίσκεται σε απόσταση από 50.000 – 100.000 AU από τον Ήλιο, χίλιες φορές πιο μακριά από τον Πλούτωνα ή περίπου ένα έτος φωτός. Λόγω της απόστασης δεν έχει ακόμα παρατηρηθεί κάποιο σώμα από αυτά που το αποτελούν, με μόνες εξαιρέσεις τη Sedna και το 2006 SQ372, που υποστηρίζεται ότι είναι σώματα Oort. Το Νέφος του Oort λοιπόν είναι προς το παρόν κατά κύριο λόγο μια θεωρητική κατασκευή. Η αρχική ιδέα ανήκει στον Εσθονό αστρονόμο Ερνστ Έπικ (Ernst Opik), που στα 1932 υποστήριξε ότι οι κομήτες προέρχονται από ένα νέφος στις εξωτερικές περιοχές του Ηλιακού Συστήματος.

Νέος πλανήτης-νάνος στις παρυφές του Ηλιακού Συστήματος – physicsgg

 Η ιδέα αυτή επανεισάχθηκε το 1950 από τον Ολλανδό αστρονόμο Γιάν Όορτ (Jan Hendrick Oort) που παρατήρησε πως:.

  1. Δεν έχει παρατηρηθεί κανένας κομήτης, με τροχιά τέτοια που να δείχνει πως προέρχεται από το διαστρικό χώρο
  2. Υπάρχει μια ισχυρή τάση το αφήλιο, των κομητών μακράς περιόδου (με τον μεγάλο άξονα περιστροφής τους να είναι περίπου 150.000 Αστρονομικές Μονάδες-AU), να βρίσκεται περίπου 50.000 AU και
  3. Δεν υπάρχει καμία προτιμητέα κατεύθυνση από την οποία να προέρχονται οι κομήτες. Αυτό σημαίνει ότι οι κομήτες μακράς περιόδου, που μας έρχονται στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα, εμφανίζουν μια ισοκατανομή ως προς τα σημεία του ουρανού.

         worldjudge.blogspot.com: Τύχη ο γίγαντας κρυμμένος πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα (Video)

   Από τις παρατηρήσεις αυτές συμπέρανε πως οι κομήτες βρίσκονται σε ένα παχύ νέφος, που φθάνει τα εξωτερικά σύνορα του ηλιακού μας συστήματος. Στο νέφος αυτό υπάρχουν όχι οι κομήτες με την ουρά τους κλπ αλλά οι πυρήνες των κομητών σε μια υπέρψυχρη κατάσταση. Το απόθεμα αυτό των κομητών, έξω από το Ηλιακό μας Σύστημα, είναι αυτό που ονομάζουμε Νέφος του Oort.

Ζώνη Kuiper

Η Ζώνη Kuiper τώρα είναι μια περιοχή σε σχήμα δίσκου, πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα απόστασης περίπου 30 έως 100 Αστρονομικές Μονάδες από τον Ήλιο, που περιέχει πολλά μικρά παγωμένα σώματα. Αυτή λοιπόν η περιοχή θεωρείται πως είναι η πηγή των κομητών βραχείας περιόδου.

Ενίοτε η τροχιά ενός αντικειμένου της ζώνης αυτής διαταράσσεται από τις αλληλεπιδράσεις των γιγαντιαίων πλανητών με τέτοιο τρόπο ώστε να διασταυρώνεται με τη τροχιά του Ποσειδώνα. Αυτή η προσέγγιση με τον Ποσειδώνα ή θα τα στείλει έξω από το ηλιακό μας σύστημα ή σε μια τροχιά που θα τα κάνει να διασταυρώνονται με άλλους μεγάλους πλανήτες ή ακόμη και στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα.

 

 

 


 

Κομήτης Χάλευ

Πηγή εικόνας: sansimera.gr | Κομήτης Χάλεϋ

 | Κομήτης Χάλεϋ.

Ο κομήτης του Χάλεϋ αποτελεί τον μόνο κομήτη ο οποίος μπορεί να παρατηρηθεί από έναν άνθρωπο, δύο φορές σε μία ανθρώπινη ζωή με γυμνό μάτι. Η παρατήρηση του κομήτη πραγματοποιείται καταγεγραμμένα από την αρχαιότητα και έχει συνδεθεί ανά τους αιώνες με πολλές θεωρίες και θρύλους. Το τελευταίο του πέρασμα πραγματοποιήθηκε το 1986, ενώ αναμένεται να ξαναεμφανιστεί σε 40 έτη.


Λίγα λόγια για τον κομήτη Χάλεϋ

Ο κομήτης Χάλεϋ αποτελεί έναν περιοδικό κομήτη, ο οποίος κάνει την εμφάνιση του στη Γή κάθε 75 με 76 έτη. Η παρατήρηση του κομήτη του Χάλεϋ από τους ανθρώπους καταγράφεται σαν γεγονός ήδη από την αρχαιότητα. Καταγραφή της παρατήρησης του εντοπίζεται στην Κίνα το 240 π.Χ., ενώ πιθανότατα το πέρασμα του καταγράφηκε και το 467 π.Χ. από τους Αρχαίους Έλληνες. Ενδεχομένως, η παρατήρηση του κομήτη χρονολογείται αιώνας πριν τις πρώτες καταγραφές. Το όνομα του κομήτη προέρχεται από τον Έντμουντ Χάλεϋ, μαθηματικό και αστρονόμο, που τον μελέτησε για πρώτη φορά εκτενώς, το 1682.Ο Έντμουντ Χάλεϋ κατέγραψε λεπτομέρειες σχετικά με τον κομήτη, την εμφάνιση του αλλά και την τροχιά του. Προς τιμήν του, ο κομήτης που έως τότε δεν είχε συγκεκριμένη ονομασία, ονομάστηκε κομήτης Χάλεϋ.

Πηγή εικόνας: pinterest.com | Απεικόνιση του κομήτη Χάλεϋ

Απεικόνιση του κομήτη Χάλεϋ.

Ο κομήτης Χάλεϋ έχει συνδεθεί κατά καιρούς με αρκετές θεωρίες και μύθους και έχει γράψει τη δική του ιστορία. Αρχικά, για αρκετούς αιώνες το συγκεκριμένο αστρικό σώμα είχε συνδεθεί με το άστρο που οδηγούσε τους τρεις μάγους  στον τόπο γέννησης του Ιησού. Αν και η συγκεκριμένη θεωρία φαίνεται να έχει καταρρεύσει, ο λόγος για τον οποίο οι αστρολόγοι συνέδεσαν τον κομήτη με το Άστρο της Βηθλεέμ ήταν η εμφάνιση του περίπου το 12 μ.Χ. Φυσικά, η συγκεκριμένη σύνδεση με την γέννηση του Ιησού κατέστησε τον κομήτη Χάλεϋ γνωστό παγκοσμίως. Γενικότερα, ο κομήτης Χάλεϋ, όπως και όλα τα ορατά από τον άνθρωπο αστρικά σώματα έχουν συνδεθεί με κοσμοϊστορικά γεγονότα, αρνητικά και θετικά. Οι κομήτες έχουν συσχετιστεί κατά καιρούς με θεϊκές τιμωρίες, μεταφυσικά γεγονότα, θρησκείες και φυσικές καταστροφές.  Έτσι, και ο κομήτης Χάλεϋ δεν θα μπορούσε παρά να συνδεθεί ανά τους αιώνες με μεταφυσικά γεγονότα, επικείμενες φυσικές καταστροφές αλλά και την περίφημη επικείμενη καταστροφή του 1910. Το συγκεκριμένο συμβάν έχει διατηρηθεί στην συλλογική μνήμη, ως μία από τις κορυφαίες περιπτώσεις μαζικής υστερίας.


Ο τρόμος που προκάλεσε το πέρασμα του κομήτη το 1910

Το 1910, η επικείμενη εμφάνιση του κομήτη Χάλεϋ προκάλεσε ιδιαίτερο τρόμο στην ανθρωπότητα, λόγω της λανθασμένης φήμης ότι επρόκειτο να έρθει σε σύγκρουση με τη Γη. Η συγκεκριμένη φήμη είχε προκύψει από υποτιθέμενες προβλέψεις αστρολόγων, σε μία εποχή που η επιστήμη της  αστροφυσικής δεν διέθετε τα μέσα που διαθέτει σήμερα. Η θεωρία τρόμου, μάλιστα, δε σταμάτησε σε αυτό το σημείο. Ενισχύθηκε με την ανακάλυψη ότι στην ουρά του κομήτη εντοπίζεται ένα δηλητηριώδες αέριο, για την ακρίβεια υδροκυάνιο. Εν τέλει, πέρασε 22,4 εκατομμύρια χιλιόμετρα από την επιφάνεια της Γης στις 18 Μαΐου 1910. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι την ανακούφιση μετά το πέρασμα, άνθρωποι αλλά και ομάδες ανθρώπων έφτασαν στα άκρα.

Πηγή εικόνας: ElSito.gr | Κομήτης Χάλεϋ
Πηγή εικόνας: ElSito.gr | Κομήτης Χάλεϋ

Πιο συγκεκριμένα,  μία θρησκευτική ομάδα στην Οκλαχόμα προθυμοποιήθηκε να θυσιάσει μία παρθένα για να εξορκίσει το κακό, ενώ ένας σεισμός στη Βιέννη οδήγησε στους κατοίκους στο να εγκαταλείψουν την πόλη. Γνωστή ιστορικά είναι και η αντίδραση του Α. Αϊνστάιν, όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πέρασμα του κομήτη. Ο διάσημος φυσικός επέμενε πως ο κομήτης δεν πρόκειται να συγκρουστεί με τη Γη. Όταν ρωτήθηκε το γιατί ο επιστήμονας είπε: «Με βεβαιότητα σας λέω όχι». Και όταν τον ξαναρώτησαν πώς είναι τόσο βέβαιος, εκείνος απάντησε αφοπλιστικά: «Αν δεν πέσει, θα επιβεβαιωθώ. Αν όμως πέσει τελικά, κανείς μας δεν θα ζει για να μου πει ότι έκανα λάθος».


Το χρονικό του τρόμου

Στο παρακάτω βίντεο παρουσιάζεται με αρκετές λεπτομέρειες ο σάλος που προκάλεσε το πέρασμα του κομήτη Χάλεϋ από τη Γη το 1910. Μάλιστα, γίνεται αναφορά στην ελληνική πραγματικότητα. Ο έλληνας αστρονόμος Αιγινήτης Δημήτριος του Αστεροσκοπείου Αθηνών υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος από το πέρασμα του κομήτη. Δυστυχώς, οι φωνές των αστρονόμων και των επιστημόνων που προσπαθούσαν να καθησυχάσουν τον πληθυσμό δεν εισακούσθηκαν. Ακόμη και στις εφημερίδες, τα πρωτοσέλιδα μιλούσαν για το επερχόμενο τέλος του κόσμου. Η σύγκρουση αλλά και η δηλητηρίαση όλων των ζωντανών οργανισμών από το υδροκυάνιο ήταν το μακάβριο σενάριο που επικρατούσε των πάντων. Οι πιστοί έκαναν δεήσεις στις εκκλησίες, ενώ πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εργασίες τους και επιδόθηκαν σε διασκεδάσεις, μέχρι το «τέλος του κόσμου».

Το τελευταίο πέρασμα του κομήτη πραγματοποιήθηκε το 1986, ενώ τον περιμένουμε εκ νέου 28 Ιουλίου 2061. Κατά το τελευταίο πέρασμα του, οι επιστήμονες φρόντισαν να στείλουν ερευνητικές  συσκευές, με στόχο να παρατηρήσουν την προσέγγιση του ηλίου από τον κομήτη. Μάλιστα, μία συσκευή, το Giotto, μπόρεσε να φωτογραφήσει τον πυρήνα του. Οι πληροφορίες ήταν πολύ χρήσιμες τόσο για την εξέταση του κομήτη Χάλεϋ, όσο και γενικότερα για την ανακάλυψη της φύσης των αστρικών σωμάτων που ονομάζονται κομήτες.

 

 

 


 

MERS-CoV . Ο πραγματικός εφιάλτης προ των πυλών

μετάφραση από PNAS εδώ

Μια διεθνής ομάδα ερευνητών διαπίστωσε ότι ο κορονοϊός που προκαλεί το Αναπνευστικό Σύνδρομο της Μέσης Ανατολής (Middle East Respiratory Syndrome, ή MERS-CoV) απέχει μόνο μερικές μεταλλάξεις από το να γίνει μια σοβαρή πανδημική απειλή.

Στην σχετική τους δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) οι ερευνητές περιγράφουν τα όσα βρήκαν για διάφορες παραλλαγές του εν λόγω κορονοϊού.

Ο κορονοϊός MERS-CoV πρωτοξάδερφος του SARS-2 που μας δίνει τον COVID-19 , παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 2012 στη Σαουδική Αραβία. Η εξέταση του ιού έδειξε ότι ήταν πολύ θανατηφόρος: περίπου το 40% των αρχικών ασθενών πέθαναν από MERS!

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η πλειονότητα των λοιμώξεων προήλθε από μολυσμένες αραβικές καμήλες. Βρήκαν επίσης κάποια στοιχεία ότι οι καμήλες είχαν μολυνθεί με την σειρά τους από μολυσμένες νυχτερίδες.

Παρόλο που αποδείχτηκε τόσο θανατηφόρα, η επιδημία MERS-CoV δεν πήρε τις διαστάσεις του νέου κορονοϊού SARS-CoV-2 που προκάλεσε την πανδημία COVID-19. Αυτό συνέβη διότι δεν είναι (ακόμα) μεταδιδόμενος από άνθρωπο σε άνθρωπο. Από το αρχικό ξέσπασμα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι έως και το 80% των καμηλών που εξετάστηκαν (το 70% των οποίων ζουν στην Αφρική) έχουν αντισώματα για τον MERS-CoV.

Ένα μυστήριο σχετικά με τον εν λόγω ιό είναι το γιατί περισσότεροι Αφρικανοί δεν έχουν μολυνθεί, λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των καμηλών και τις αλληλεπιδράσεις τους με τους ανθρώπους στην αφρικανική ήπειρο. Για βρουν απάντηση, οι ερευνητές συνέλεξαν δείγματα του κορονοϊού MERS-CoV σε διάφορα μέρη στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, αναζητώντας τις παραλλαγές του. Ομαδοποίησαν τους εν λόγω κορονοϊούς από την Αφρική και την Μέση Ανατολή σε διαφορετικές ομάδες. Στην συνέχεια, συνέκριναν τα δείγματα γενετικά και υπό εργαστηριακές συνθήκες χρησιμοποιώντας ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα.

Διαπίστωσαν ότι οι παραλλαγές που προέρχονται από τις αραβικές ομάδες κορονοϊών MERS-CoV ήταν εύκολα μεταδοτικές στους ανθρώπους, ενώ οι παραλλαγές από την Αφρική δεν ήταν.

Μια πιο προσεκτική ματιά έδειξε ότι οι διαφορές μεταξύ των παραλλαγών αφορούσε τα αμινοξέα της πρωτεΐνης S. Όταν οι ερευνητές επενέβησαν τεχνητά στον γενετικό κώδικα μιας αφρικανικής παραλλαγής, ώστε να έχει τα ίδια αμινοξέα, τότε είδαν ότι η νέα παραλλαγή από την Αφρική να μολύνει πιο εύκολα ανθρώπινα κύτταρα.

Οι ερευνητές συμπεραίνουν ότι ο λόγος που η παραλλαγή από τα δείγματα που συνελέχθησαν στην Μέση Ανατολή δεν έχει ακόμη μεταλλαχθεί για να μολύνει τον άνθρωπο οφείλεται στον τρόπο που γίνεται το εμπόριο των καμηλών: είναι ουσιαστικά μονής κατεύθυνσης, δηλαδή τα ζώα ανταλλάσσονται μόνο από την Αφρική προς την Μέση Ανατολή.

Σημειώνουν ότι εάν το εμπόριο αντιστραφεί κάποια στιγμή, ή αν άλλο ζώο γίνει φορέας και αυτό με την σειρά του φτάσει μέσω εμπορίου στην Αφρική, τότε ενδέχεται να προκύψουν μεταλλάξεις, που θα προκαλέσουν μια θανατηφόρα πανδημία.

 

 

 


 

ΠΟΣΕΣ ΔΟΣΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ?

Μετάφραση από N.Y Times 

Μολονότι πολλοί επιστήμονες στις ΗΠΑ εκτιμούν ότι τα εμβόλια -τουλάχιστον τα εγκεκριμένα στη χώρα τους (Pfizer/BioNTech, Moderna, Johnson & Johnson)- θα διαρκούν τουλάχιστον για ένα χρόνο, όσον αφορά στην προστασία που παρέχουν έναντι του ιού, κανένας δεν μπορεί ακόμη να είναι βέβαιος ότι αυτό θα ισχύει. Είναι επίσης ασαφές κατά πόσο οι νέες παραλλαγές του ιού, που συνεχώς εμφανίζονται ανά τον κόσμο, θα επιφέρουν νέες ανάγκες στο εμβολιαστικό πρόγραμμα.

ΕΜΒΟΛΙΟ

Οι “Times” της Νέας Υόρκης συνόψισαν σε οκτώ ερωτήσεις και απαντήσεις ό,τι ξέρουμε έως τώρα για το ζήτημα:

* Γιατί πρέπει να κάνουμε κάθε χρόνο το αντιγριπικό εμβόλιο, αλλά αρκούν δύο δόσεις ιλαράς στην παιδική ηλικία για να μας προστατέψουν εφ’ όρου ζωής;

Διαφορικοί παθογόνοι μικροοργανισμοί επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα μας με διαφορετικούς τρόπους. Για νόσους όπως η ιλαρά η νόηση μία φορά οδηγεί σε φυσική ανοσία για όλη τη ζωή. Όμως για άλλες νόσους (π.χ. τέτανος) η άμυνα του οργανισμού εξασθενεί με το πέρασμα του χρόνου και χρειάζονται περιοδικά ενισχυτικές δόσεις εμβολίων (στην περίπτωση του τέτανου ανά δεκαετία). Επιπλέον, ορισμένοι ιοί, όπως της γρίπης, μεταβάλλονται οι ίδιοι γρήγορα, γι’ αυτό απαιτούν κάθε χρόνο ένα νέο εμβόλιο.

* Πώς συγκρίνονται τα εμβόλια Covid-19 με τα άλλα από άποψη προστασίας;

Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι, καθώς οι άνθρωποι άρχισαν να εμβολιάζονται μαζικά κατά του κορονοϊού πριν μόλις λίγους μήνες. Ούτε οι προηγηθείσες κλινικές δοκιμές τους μπορούσαν να δείξουν ποια θα ήταν η ανοσιακή προστασία ένα χρόνο μετά.

Πάντως τα πρώτα σημάδια είναι ενθαρρυντικά, καθώς -με βάση τις έως τώρα μελέτες- τα επίπεδα αντισωμάτων κατά του κορονοϊού φαίνεται να πέφτουν αργά, συνεπώς η εμβολιαστική ανοσία μπορεί να παραμένει ισχυρή για καιρό (άγνωστο ακόμη πόσο). Όσοι μολύνθηκαν από τον ιό και μετά έκαναν επίσης το εμβόλιο, μπορεί να έχουν πιο μακρόχρονη προστασία., ίσως για χρόνια, αλλά αυτό πρέπει να επιβεβαιωθεί.

* Μπορεί μερικά εμβόλια Covid-19 να διαρκούν περισσότερο από άλλα;

Πιθανώς. Οι επιστήμονες έχουν ήδη βρει ότι τα εμβόλια mRNA (Pfizer/BioNTech και Moderna) έχουν κάπως μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από τα πιο παραδοσιακά εμβόλια που βασίζονται σε αδρανοποιημένο ιό. Όμως τα εμβόλια mRNA είναι σχετικά νέα και συνεπώς δεν έχει μελετηθεί σε βάθος χρόνου η διάρκεια της προστασίας τους. Είναι πάντως πιθανό ότι η προστασία από τα λιγότερο αποτελεσματικά εμβόλια θα διαρκεί επίσης λιγότερο.

* Πώς θα μάθουμε πότε τα εμβόλια θα χάνουν την αποτελεσματικότητα τους;

Οι επιστήμονες αναζητούν -μέσω μελετών που βρίσκονται σε εξέλιξη- βιοδείκτες που θα αποκαλύπτουν πότε η ανοσιακή προστασία μετά από ένα εμβόλιο δεν θα είναι πια αρκετή για να “φρενάρει” τον κορονοϊό. Πιθανώς ένα επίπεδο αντισωμάτων στο αίμα θα είναι το “κατώφλι” κάτω από το οποίο κάποιος εμβολιασμένος θα κινδυνεύει ξανά να μολυνθεί και να αρρωστήσει με Covid-19.

* Τι γίνεται με τις παραλλαγές και μεταλλάξεις;

Πιθανότατα θα χρειαστούμε ενισχυτικές δόσεις για να μπλοκάρουμε τις νέες συνήθως πιο μεταδοτικές παραλλαγές του κορονοϊού, αλλά αυτό δεν είναι ακόμη σαφές. Πάντως η ανάδυση νέων παραλλαγών έχει επιταχύνει τις σχετικές μελέτες για τις ενισχυτικές δόσεις. Οι επιστήμονες δεν μπορούν να αποκλείσουν ότι τους επόμενους μήνες θα εμφανιστούν νέες παραλλαγές με μεγαλύτερη αντίσταση στα υπάρχοντα εμβόλια.

* Θα χρειαστούμε ειδική ενισχυτική δόση για κάποια συγκεκριμένη παραλλαγή;

Παραμένει ασαφές ακόμη. Μερικοί επιστήμονες υποψιάζονται ότι μια ισχυρή ανοσιακή απόκριση του οργανισμού στην αρχική (“κινεζική”) παραλλαγή του κορονοϊού θα παρέχει επαρκή προστασία και έναντι των κατοπινών παραλλαγών. Από την άλλη, είναι επίσης πιθανό ότι ένα εμβόλιο ειδικά σχεδιασμένο έναντι μια συγκεκριμένης παραλλαγής, θα είναι πιο αποτελεσματικό. Η Pfizer έχει αρχίσει να δοκιμάζει και τις δύο περιπτώσεις: μερικοί εθελοντές που έχουν ήδη εμβολιαστεί πλήρως, θα κάνουν μια τρίτη δόση από το ίδιο εμβόλιο, ενώ άλλοι εθελοντές θα κάνουν ένα νεότερο πειραματικό εμβόλιο έναντι τις παραλλαγής Βήτα (“νοτιοαφρικανικής”).

Εκπρόσωπος της εταιρείας δήλωσε ότι “με βάση αυτά που γνωρίζουμε έως τώρα, η τωρινή άποψη μας είναι πως εωσότου δούμε μια μείωση στην κυκλοφορία του ιού SARS-CoV-2 και της νόσου Covid-19, θεωρούμε πιθανό ότι μια τρίτη ενισχυτική δόση του εμβολίου μας, μέσα σε 12 μήνες από τη χορήγηση του, θα είναι ίσως αναγκαία για να βοηθήσει στην προστασία κατά της Covid19”.

* Θα μπορώ να αλλάξω εμβόλιο, όταν κάνω ενισχυτική δόση;

Ίσως. Οι έρευνες σε προηγούμενες νόσους έδειξαν ότι η ανάμιξη διαφορετικών εμβολίων μπορεί να ενισχύσει την προστασία. Μελέτες συνδυασμού εμβολίων κατά της Covid-19 βρίσκονται σε εξέλιξη και θα επιβεβαιώσουν αν κάτι ανάλογο ισχύει και με τον κορονοϊό.

* Τι γίνεται με όσους δεν έχουν κάνει καν την πρώτη δόση;

Ας προετοιμάζονται για την προοπτική ότι θα χρειαστούν τρεις και όχι δύο δόσεις.

Αρέσει σε %d bloggers: