νέα από τον πλανήτη

Η ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΖΑΧΑΡΗ

Πως  από είδος πολυτελείας, έγινε αυτό που ξέρουμε σήμερα

ζάχαρη

Η μεγάλη ανακάλυψη

H ζάχαρη, από την σανσκριτική λέξη ΣAPKAPA αρχίζει πραγματικά την ιστορία της τον 4ο αιώνα π.χ. με την ανακάλυψη από τους στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην κοιλάδα του Ινδού ποταμού, ενός καλαμιού που δίνει “μέλι χωρίς μέλισσες”. Τον 7ο αιώνα μ.χ. οι Άραβες εισβάλλουν στη Μέση Ανατολή και ανακαλύπτουν ακόμη μια φορά το ζαχαροκάλαμο. Επεκτείνουν την καλλιέργειά του στη λεκάνη της Μεσογείου. Εργαστήρια παραγωγής ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο δημιουργούνται στη Ρόδο, στη Κύπρο, στην Αίγυπτο, στη Βόρεια Αφρική, στη Σικελία, στις Βαλεαρίδες νήσους, στη Νότια Ισπανία.

H ζάχαρη εμφανίζεται στην Κεντρική Ευρώπη τον 12ο αιώνα χάρις στους σταυροφόρους που τη μετέφεραν από τη Συρία. H εισαγωγή γινόταν από το λιμάνι της Βενετίας. H πώλησή της γινόταν σε πολύ υψηλή τιμή από τα φαρμακεία σαν πολύτιμο, εξωτικό προϊόν, σε μορφή κώνων ζάχαρης, σπασμένων συσσωματωμάτων ζάχαρης ή σε σκόνη. H ανακάλυψη του Νέου Κόσμου τροποποίησε πλήρως την γεωγραφία της ζάχαρης. Το ζαχαροκάλαμο καλλιεργήθηκε σε τροπικά κλίματα π.χ. στα νησιά της Καραϊβικής που ονομάστηκαν έτσι νησιά ζάχαρης.

H ζάχαρη εισαγόταν ακατέργαστη και γινόταν καθαρισμός της στις ραφινερίες που είχαν ανεγερθεί κυρίως κοντά στα μεγάλα ευρωπαϊκά λιμάνια. H γαλλική επανάσταση και το ηπειρωτικό εμπάργκο που επέβαλε η Γαλλία στα αγγλικά πλοία εμπόδιζαν την εισαγωγή της ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο. Προκύπτουν αυστηροί περιορισμοί στην κατανάλωση. Είναι λοιπόν αναγκαίο, να βρεθεί ένα ευρωπαϊκό φυτό, από το οποίο να βγαίνει ζάχαρη όπως από το ζαχαροκάλαμο.ζάχαρηΟ ρόλος των σκλάβων της Καραϊβικής

Για να τα εξασφαλίσουν, οι Ισπανοί και Πορτογάλοι αποικιοκράτες επιδόθηκαν σε μαζικό υπερατλαντικό δουλεμπόριο. Όχι μόνο στρατολόγησαν και εκμεταλλεύτηκαν τους ντόπιους σκλάβους αλλά έκαναν απαγωγές ανθρώπων και από την Αφρική.

Οι τελευταίοι αν έφταναν ζωντανοί στον προορισμό τους ,υπέφεραν όχι μόνο από τις εξαντλητικές συνθήκες δουλείας στις φυτείες των ζαχαροκάλαμων στα νησιά της Καραϊβικής, αλλά και από τα βασανιστήρια των αποικιοκρατών.

Τα φρικτά βασανιστήρια των σκλάβων στις φυτείες με τα ζαχαροκάλαμα.  Ακρωτηρίαζαν τους απείθαρχους και τους έβραζαν στα καζάνια μαζί με την  ζάχαρη - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Οι σκλάβοι ιδιαίτερα την περίοδο του καλοκαιριού που το ζαχαροκάλαμο αν μείνει για πάνω από 48 ώρες αμάζευτο χαλάει, αναγκάζονταν να δουλέψουν ασταμάτητα για μέρες ολόκληρες. Γυρνούσαν τους μύλους με τα χέρια τραυματισμένα, γεμάτα πληγές. Ο μέσος όρος ζωής ενός σκλάβου ήταν τα 23 έτη.

Πέρα από τη συνήθη πρακτική του μαστιγώματος, οι τιμωρίες συμπεριελάμβαναν πολλές φορές και βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς, φυλάκιση και πώληση σε άλλη φυτεία. Όταν κάποιος έπιανε το πονεμένο χέρι του για να το ανακουφίσει, ακρωτηριαζόταν από τους υπεύθυνους για παραδειγματισμό.

ζάχαρη

Η ζάχαρη στη ζωή μας

Η ζάχαρη βρίσκεται κρυμμένη παντού γύρω μας, σε τρόφιμα, ποτά, χυμούς αλλά κυρίως γλυκά, από τα οποία αρκετές φορές δεν μπορούμε να αντισταθούμε. Η υπερβολική κατανάλωση αποδεδειγμένα προκαλεί προβλήματα στην υγεία, με εμφανές την παχυσαρκία και όλα τα υπόλοιπα να υποβόσκουν περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να κάνουν την εμφάνιση τους.

Η διακοπή της ζάχαρης

Η διακοπή της ζάχαρης δεν είναι εύκολη υπόθεση και σίγουρα δε θα πρέπει να γίνεται απότομα. Η απότομη διακοπή μπορεί να προκαλέσει σοκ στο οργανισμό. Μπορεί να επιφέρει σοβαρές παρενέργειες, όπως ένταση, ευερεθιστότητα, σύγχυση και κόπωση. Η κατανάλωση της ζάχαρης πρέπει να μειώνεται σταδιακά. Ένας οργανισμός που έχει συνηθίσει να καταναλώνει ζάχαρη σε μεγάλες ποσότητες, είναι προτιμότερο να αρχίσει να καταναλώνει σταδιακά όλο και λιγότερη ποσότητα.

ζάχαρη

 

 

 

 


 

ΔΕΞΑΜΕΝΕΣ

Τις έχουμε δει όλοι σε αμερικανικές ταινίες και ντοκιμαντέρ ειδικά σε μικρές επαρχιακές πόλεις των ΗΠΑ. Τι είναι τελικά;

Αν κάποιος σκεφτεί μια χαρακτηριστική πόλη της επαρχίας των ΗΠΑ, όπως τις έχουμε γνωρίσει μέσω του κινηματογράφου και των ντοκιμαντέρ, δεν θα μπορέσει να μην εντάξει στο τοπίο και μια τεράστια, συνήθως λευκή, υπερυψωμένη δεξαμενή. Σε κάθε κωμόπολη και κάθε χωριό των ΗΠΑ οι δεξαμενές αυτές λειτουργούν και ως ταμπέλες μιας και αναγράφουν το όνομα της περιοχής και ξεχωρίζουν. Γιατί όμως βρίσκονται εκεί και σε τι ακριβώς χρησιμεύουν;

Η πρακτική εξήγηση

Υπάρχουν πολλές θεωρίες σχετικά με τους λόγους ύπαρξης αυτών των δεξαμενών. Κάποιοι λένε ότι υπάρχουν εκεί καθαρά για να ενημερώνουν τους περαστικούς με έναν εντυπωσιακό τρόπο για το όνομα της πόλης ή του χωριού ή για διαφημιστικούς λόγους με διάφορες εταιρίες να πληρώνουν αδρά για να μπει το όνομά τους τόσο ψηλά.

Η αλήθεια όμως είναι πολύ πιο… πεζή! Στην πραγματικότητα η ύπαρξη αυτών των πύργων νερού είναι ζωτική για την περιοχή καθώς παρέχει την κατάλληλη πίεση στο νερό, ώστε αυτό να φτάσει στις βρύσες των σπιτιών, ενώ παράλληλα αποθηκεύει νερό. Μάλιστα, οι δεξαμενές αυτές δεν υπάρχουν μόνο στις μικρές, επαρχιακές πόλεις αλλά σε κάθε πόλη που είναι χτισμένη σε επίπεδο έδαφος. Απλώς στις μεγαλουπόλεις, οι πύργοι αυτοί συνήθως «χάνονται» μέσα στα ψηλά κτίρια.

Όταν σε μια επίπεδη πόλη το νερό αντλείται από το υπέδαφος, δεν μπορεί να υπάρξει πίεση εκτός αν η αντλία λειτουργεί ασταμάτητα 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Αυτό ωστόσο θα ήταν ασύμφορο και εξαιρετικά κοστοβόρο καθώς θα απαιτούσε μεγάλη κατανάλωση ρεύματος. Έτσι αντ’ αυτού, η αντλία στέλνει νερό στον πύργο, ο οποίος μπορεί να αποθηκεύει τόνους νερού και παράλληλα να παρέχει στη συνέχεια την απαιτούμενη πίεση. Όταν οι κάτοικοι ανοίγουν την βρύση, μέσα στην δεξαμενή με τη βοήθεια της βαρύτητας δημιουργείται πίεση στο νερό, ώστε αυτό να μεταφερθεί από τον σωλήνα ως τον νεροχύτη.

Ωστόσο, αν η ζήτηση από τους κατοίκους είναι μεγάλη – για παράδειγμα κατά τη διάρκεια ενός καύσωνα- η κατανάλωση του νερού αυξάνεται και έτσι τα επίπεδα του νερού και της πίεσης στη δεξαμενή αρχίζουν να πέφτουν και φτάνει πιο ασθενές νερό στις βρύσες των σπιτιών. Γι’ αυτό ο πύργος έχει έναν αισθητήρα επιπέδου κι έτσι όταν η ποσότητα του νερού σε αυτόν αρχίζει να μειώνεται τότε η αντλία λαμβάνει σήμα ώστε να αρχίσει να λειτουργεί ξανά και να στείλει νερό στον πύργο.

Ακόμα και σε περιοχές που δεν είναι επίπεδες ένας τέτοιος πύργος είναι εξαιρετικά βοηθητικός καθώς μειώνει το κόστος διανομής του νερού, όταν αυξάνεται η ζήτηση.

Δεν είναι… αμερικανική εφεύρεση

Ακόμα κι αν ως εικόνα μέσα από τις ταινίες έχουμε συνδέσει αυτούς τους πύργους με την αμερικανική επαρχία, η αλήθεια είναι ότι όχι μόνο δεν συναντώνται μόνο στις ΗΠΑ αλλά υπάρχουν σε όλο τον κόσμο και στη χώρα μας βρίσκουμε μέχρι και σήμερα εκατοντάδες κυρίως σε όσες περιοχές είναι επίπεδες. Σε μικρότερες ή μεγαλύτερες πόλεις που βρίσκονται κυρίως σε πεδιάδες μπορεί να συναντήσει κανείς τσιμεντένιες ή μεταλλικές κατασκευές πύργων, οι οποίοι κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά: φροντίζουν για την πίεση του νερού. Η πραγματικότητα είναι βέβαια ότι με την εξέλιξη των δικτύων ύδρευσης οι συγκεκριμένοι υδατόπυργοι, όπως ονομάζονται στην Ελλάδα, έχουν πέσει σε μεγάλο βαθμό σε αχρησία, αν και σε ορισμένες περιοχές συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται εφεδρικά όταν ανεβαίνει η ζήτηση νερού το καλοκαίρι. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές είναι παρατημένοι και συχνά οι ντόπιοι κάνουν λόγο για φόβο κατάρρευσης. Σε άλλες περιοχές, όπως στην Πρέβεζα, έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό συζητήσεις για την μεταμόρφωση ενός τέτοιου υδατόπυργου που υπάρχει στην περιοχή με σκοπό να γίνει πολυχώρος πολιτισμού, έκθεση τέχνης και καφετέρια.

Παράλληλα, το τελευταίο διάστημα είχε γίνει μεγάλη συζήτηση για τον εμβληματικό ερυθρόλευκο μεταλλικό υδατόπυργο στο ύψος του Ελληνικού στην λεωφόρο Βουλιαγμένης, ο οποίος αποτελεί ένα «μνημείο» από την εποχή της τότε Αμερικανικής Βάσης και των αεροδρομίων καθώς κατασκευάστηκε το 1953 για να εξασφαλίσει σταθερή πίεση νερού στο πυροσβεστικό σύστημα της Βάσης. Ο πύργος αυτός  (ΦΩΤΟ παρακάτω) εντάσσεται στο έργο «The Ellinikon Project», με το οποίο αναδιαμορφώνεται όλη η περιοχή του παλιού αεροδρομίου του Ελληνικού. Η ανάδοχος εταιρία, Lamda Development, έχει ανακοινώσει ότι δεν σκοπεύει να κατεδαφίσει τον εν λόγω πύργο ύψους 36 μέτρων καθώς «ανήκει στη νεότερη βιομηχανική ιστορία της χώρας». Αντίθετα, θα τον εντάξει αρμονικά στο έργο.

Πάντως, η ύπαρξη των πύργων νερού πάει πολύ πίσω στην ιστορία. Είναι ενδεικτικό ότι αντίστοιχοι πύργοι με παρόμοιο σύστημα λειτουργίας είχαν εντοπιστεί στην αρχαία πόλη της Πομπηίας και ήταν υπεύθυνοι για τη διανομή του νερού σε όλη την πόλη και την διατήρηση της πίεσης. Οι πύργοι (ΦΩΤΟ) λειτουργούσαν πριν την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. Πιθανότατα είχαν δεχθεί ένα πρώτο ισχυρό πλήγμα στον ισχυρό σεισμό που είχε καταστρέψει μεγάλο μέρος της πόλη το 63 μ.Χ.

 

 

 

 


 

 ΤΟ ΑΒΓΟ ΤΟΥ ΚΟΛΟΜΒΟΥ

Το αυγό του Κολόμβου

Ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακάλυψε την Αμερική στις 12 Οκτωβρίου του 1492. Είχε αφιερώσει τα προηγούμενα 18 χρόνια στο σχεδιασμό του ταξιδιού και είχε εναποθέσει όλες τις ελπίδες του για καλή ζωή σ’ αυτό το εγχείρημα. Είχε μιλήσει και διαφωνήσει με ναυτικούς, μελετητές, πρίγκιπες και βασιλιάδες, υποστηρίζοντας σθεναρά ότι πλέοντας δυτικά θα φτάσει σε εδάφη που δεν είχαν επισκεφτεί ποτέ οι Ευρωπαίοι. Μάταια όμως, ο κόσμος τον περιγελούσε και δεν είχε καμία πίστη στα λόγια του.

Να ‘ναι καλά ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα της Ισπανίας που του πρόσφεραν τα πλοία να κάνει αυτό το πειραματικό ταξίδι. Την ιστορία την ξέρουμε, ο Κολόμβος βρήκε την Αμερική αντί τις Ινδίες και συνάντησε λαούς που δεν έμοιαζαν με άλλους.

Όταν επέστρεψε στην Ισπανία και διαδόθηκαν τα επιτεύγματα του, ο κόσμος τον υποδέχτηκε με πολλές τιμές, και η βασιλική αυλή τον καλωσόρισε με ανοικτές αγκάλες και με μεγάλη χαρά άκουσε τις ιστορίες του από τον Νέο Κόσμο.

Υπήρξαν όμως μερικοί που ζήλεψαν τα έργα του εξερευνητή και προσπάθησαν να μειώσουν την αξία των ταξιδιών του. Υποστήριζαν ότι ο οποιοσδήποτε decent ναυτικός της εποχής θα μπορούσε να τα καταφέρει και δεν ήταν λόγος να γίνεται όλος αυτός ο ντόρος.

Μια μέρα ο Κολόμβος γευμάτιζε στο σπίτι ενός Ισπανού ευγενή που ήθελε να του αποδώσει τα εύσημα μαζί και με άλλους παρευρισκόμενους. Γρήγορα θέλησαν να κάνουν τον Χριστόφορο να νιώσει άβολα.

«Έχετε ανακαλύψει περίεργα εδάφη πέρα ​​από τη θάλασσα», είπαν. «Και τι μ’ αυτό; Δεν βλέπουμε τον λόγο που πρέπει να ειπωθούν τόσα πολλά. Ο καθένας μπορεί να πλεύσει στον ωκεανό και να κάνει τον περίπλου μερικών νησιών. Είναι το πιο απλό πράγμα στον κόσμο».

Το Αυγό του Κολόμβου
Το Αυγό του Κολόμβου του William Hogarth

Σαν να ήμουν από μια μεριά όταν τα λέγανε. Ο Κολόμβος, κύριος, όμως δεν απάντησε, μόνο ζήτησε να του φέρουν ένα αυγό και απευθύνθηκε σε όλους:

«Υπάρχει κανείς από εσάς, αξιότιμοι κύριοι, που να μπορεί να κάνει αυτό το αυγό να σταθεί όρθιο;»

Ένας -ένας όσοι ήταν στο δωμάτιο δοκίμασαν την τύχη τους χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το αυγό κατέληξε στον παμπόνηρο Κολόμβο ο οποίος έσπασε λίγο το κάτω μέρος του, δημιουργώντας μια οριζόντια επιφάνεια που ήταν ικανή για να σταθεί το αυγό όρθιο.

«Κύριοι.. αυτό ήταν το πιο απλό πράγμα στον κόσμο ενώ το θεωρήσατε ακατόρθωτο. Αρκεί κάποιος να σας δείξει πως να το κάνετε.»

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας; Μια πρόκληση είναι απλή αν γνωρίζετε πως να την ξεπεράσετε – ο θρίαμβος έρχεται όταν έχετε το θάρρος να δοκιμάσετε κάτι νέο και να είστε ο πρώτος που θα το επιτύχει.

Την ιστορία αυτή την γνωρίζουμε από τον Ιταλό ιστορικό Girolamo Benzoni, στο έργο του “Ιστορία του Νέου Κόσμου” του 1565, η οποία αναδημοσιεύτηκε στη συλλογή του Αμερικανού εκπαιδευτικού και συγγραφέα James Baldwin, Thirty More Famous Stories Retold.

Η αυθεντικότητα της ιστορίας  αυτής βέβαια τίθεται υπό αμφισβήτηση καθώς μοιάζει αρκετά με ένα άλλο παραμύθι που δημοσιεύτηκε δεκαπέντε χρόνια νωρίτερα (ενώ ο Benzoni ταξίδευε ακόμα στην Αμερική) από τον ζωγράφο και αρχιτέκτονα Giorgio Vasari.

Σύμφωνα με τον Vasari, ο νεαρός Ιταλός αρχιτέκτονας Filippo Brunelleschi είχε σχεδιάσει έναν ασυνήθιστα μεγάλο και βαρύ τρούλο για τη Santa Maria del Fiore, τον καθεδρικό ναό (Duomo) στη Φλωρεντία της Ιταλίας.

Ομοίως με την περίπτωση του Κολόμβου, ο Filippo χρησιμοποιεί το τέχνασμα με το αυγό ώστε να μην χρειαστεί να αποκαλύψει τα σχέδια του τρούλου προτού του ανατεθεί η εκτέλεση του έργου. Τελικά την πήρε την δουλειά και όταν ο ναός χτίστηκε είχε σχήμα μισού αυγού ελαφρώς πεπλατυσμένου στην κορυφή.

 


 

TO ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ . Η ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΛΑ

Η ιστορία των ΗΠΑ χτίστηκε πάνω στα όπλα και ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της φαίνεται ότι δεν μπορεί να γυρίσει σελίδα



Ένα μεγάλος μέρος των Αμερικανών είναι βαθιά συνδεδεμένο με τα όπλα τους. Η δεύτερη τροπολογία του Συντάγματος κατοχυρώνει σε κάθε ενήλικο Αμερικανό πολίτη το δικαίωμα να έχει το δικό του όπλο για να προστατεύεται. Αν και σε κάθε πολιτεία υπάρχουν διαφοροποιήσεις σχετικά με την ευκολία με την οποία μπορεί κάποιος να αγοράσει όπλο, σε καμία δεν απαγορεύεται αυστηρά. Όσο και αν στην δική μας πλευρά του Ατλαντικού η εμμονή των Αμερικανών με τα όπλα μοιάζει ακατανόητη, για να μπορέσει κάποιος να την καταλάβει θα πρέπει να ταξιδέψει αρκετά χρόνια πίσω στον χρόνο.

Άγρια Δύση

Βρισκόμαστε στο 1844 και οι ΗΠΑ  με λιγότερο από έναν αιώνα ανεξάρτητης ζωής προσπαθούν ακόμα να διαμορφωθούν. Στις 8 Ιουνίου, στην τότε Δημοκρατία του Τέξας που μόλις είχε αυτονομηθεί από το Μεξικό μια ομάδα 15 ένοπλων Τεξανών σερίφηδων προσπαθούν να περάσουν από την άγρια περιοχή του Hill Country που ζουν πολλές ομάδες Ινδιάνων Κομάντσι. Τους έχουν αντιμετωπίσει πολλές φορές στο παρελθόν και οι Τεξανοί φεύγουν πάντα αποδεκατισμένοι καθώς ακόμα και τα καλύτερα όπλα που μπορούσαν να έχουν χρειάζονται περίπου 30 δευτερόλεπτα μέχρι να επαναγεμιστούν. Την ίδια στιγμή, οι πάντα υπεράριθμοι Κομάντσι πάνω στα άλογά τους τούς ρίχνουν 20 με 30 βέλη το λεπτό. Πριν καν προλάβει να επαναγεμίσει το όπλο του ύστερα από μια μόνο ρίψη, ο ρέιντζερ πιθανότατα θα ήταν ήδη νεκρός.

Η επικίνδυνη αγάπη της Αμερικής για τα όπλα / Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος
Ωστόσο, εκείνη την ημέρα όλα αλλάζουν. Οι Κομάντσι αιφνιδιάζονται καθώς οι λευκοί τους πυροβολούν επανειλημμένα με ένα όπλο χωρίς να σταματούν πριν αδειάσουν και τις πέντε σφαίρες κάθε επανάληψης. Οι Ινδιάνοι δέχονται «από μια σφαίρα για κάθε δάχτυλο του χεριού», όπως θα πει αργότερα ένας από τους επιζώντες Κομάντσι στους αρχηγούς του. Η μέρα αυτή ήταν μια πανωλεθρία για τους Κομάντσι, αλλά αποτέλεσε ταυτόχρονα την αρχή μιας νέας εποχής.

Στο επεισόδιο της 8ης Ιουνίου 1844 δοκιμάζεται για πρώτη φορά ένα όπλο που θα αποτελέσει τομή σε όλη την ιστορία των ΗΠΑ. Είναι το ρεβόλβερ που σχεδίασε και πατεντάρισε πριν από οχτώ χρόνια ένας νεαρός από το Κονέκτικατ, ο Σάμιουελ Κολτ. Με τον περιστρεφόμενο κύλινδρό του επέτρεπε για πρώτη φορά ένα όπλο να έχει ταυτόχρονα πέντε σφαίρες (αργότερα θα γίνονταν έξι) έτοιμες για να ρίξουν η μια μετά την άλλη.

«Αυτή είναι η πρώτη δραστική προσαρμογή που κάνει ο αμερικανικός λαός καθώς μετακινείται προς τα δυτικά. Η ιστορία αυτής της προσαρμογής είναι και η ιστορία του ρεβόλβερ», γράφει το 1931 ο Τεξανός ιστορικός Γουόλτερ Πρέσκοτ στην ιστορία της Αμερικανικής Δύσης.

Η επικίνδυνη αγάπη της Αμερικής για τα όπλα - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online

Η περίφημη ρήση ότι ο «Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους, αλλά ο Σάμιουελ Κολτ τους έκανε ίσους» αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο έβλεπαν τα πράγματα οι Αμερικανοί του 19ου αιώνα. Τα όπλα του Κολτ και όσων ακολούθησαν έδωσαν σε άντρες, αλλά και γυναίκες που προμηθεύονταν εξίσου όπλα, την αυτοπεποίθηση να μεταβούν σε περιοχές όπου οι «εχθροί» ήταν πολλοί περισσότεροι και πιο δυνατοί. Τα νέα όπλα επέτρεπαν πλέον στους ανθρώπους να ταξιδεύουν μόνοι τους, αλλά με ασφάλεια, σε άγρια ανεξερεύνητα τοπία μέσω της διαδρομής του Όρεγκον, μιας διαδρομής που ξεκινούσε από τον ποταμό Μιζούρι και έφτανε ως τις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού στο Όρεγκον για την ανεύρεση μιας καλύτερης ζωής. Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια σχεδόν χρονιά η διαδρομή αυτή κατακλύζεται από κόσμο. Χιλιάδες Αμερικανοί ξεκινούσαν το μεγάλο ταξίδι από το κέντρο προς τη Δύση για να βρουν χρυσό και γούνες, να δημιουργήσουν τις δικές τους φάρμες και τις δικές τους επιχειρήσεις.

Αν και σήμερα στις ΗΠΑ υπάρχει έντονη συζήτηση κατά πόσο όλοι αυτοί είχαν δικαίωμα να πάρουν εδάφη που στην πραγματικότητα άνηκαν κατά κύριο λόγο στους ιθαγενείς, είναι αδιαμφισβήτητο ότι το ταξίδι με το άλογο και το κάρο ή ακόμα και με τα πόδια σε αυτές τις περιοχές έκρυβε τεράστιους κινδύνους. Από τα άγρια ζώα μέχρι και τις όχι τόσο συχνές, αλλά σίγουρα θανατηφόρες, επιθέσεις των ιθαγενών, οι πιονέροι αυτοί έπρεπε να βρίσκονται σε επιφυλακή σε κάθε σημείο της διαδρομής που έφτανε μέχρι και τα 3.500 χιλιόμετρα. Εξάλλου, ένας ακόμα κίνδυνος ήταν οι υπόλοιποι λευκοί ταξιδιώτες που μπορεί να απειλούσαν να τους κλέψουν όσα αυτοί είχαν ήδη κατακτήσει.

Δικαίωμα στην προστασία

Η έλευση των γρήγορων όπλων και η μαζική και φθηνή παραγωγή τους έδωσε την δυνατότητα στους Αμερικάνους να επεκταθούν και να προστατευθούν σε έναν κόσμο που ήταν πολύ άγριος. Η Δεύτερη Τροπολογία του Συντάγματος των ΗΠΑ που υπήρχε ήδη από το 1791 και όριζε ότι ο καθένας μπορεί να φέρει όπλο για την προστασία της οικίας του και της προσωπικής του ακεραιότητας απέκτησε πλέον ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα.

Μακελειό στο Τέξας / Διχασμένη Αμερική και στην οπλοκατοχή | Αυγή
Η εφεύρεση του Κολτ οδήγησε φυσικά από την άλλη και σε μια τεράστια αχρείαστη αιματοχυσία. Διευκόλυνε την σφαγή και τον πλήρη σχεδόν αφανισμό των Ιθαγενών της Αμερικής- αντρών, γυναικών και παιδιών- από τα χέρια του αμερικανικού στρατού που πλέον με τα νέα όπλα ανά χείρας έμοιαζε αήττητος. Αν το ρεβόλβερ του Κολτ έδωσε την δυνατότητα στους Αμερικάνους να προωθηθούν σε νέα μέρη και να εξελιχθούν, την ίδια στιγμή αποτέλεσε και μια ντροπιαστική τροχοπέδη στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους με την κληρονομία που άφησε πίσω του για τα επόμενα ακόμα πιο θανατηφόρα όπλα που ακολούθησαν.

Φυσικά, μιλάμε για μια τελείως διαφορετική εποχή με τελείως διαφορετικά δεδομένα. Οι πρώτες πελάτες των όπλων του Κολτ ήταν κυρίως απλοί άνθρωποι που προσπαθούσαν να βρουν έναν τρόπο να αντιμετωπίσουν έναν υπαρκτό κίνδυνο ή ακόμα και για να κυνηγήσουν και να βάλουν στο πιάτο τους το φαγητό της ημέρας. Σήμερα, η πρωτοπορία του όπλου του Κολτ μπορεί από κάποιους να ερμηνευθεί ως απόδειξη της αμερικανικής  επινοητικότητας και εφευρετικότητας σε καταστάσεις κινδύνου, ενώ από άλλους ως η αρχή ενός μόνιμου κακού που περιλαμβάνει αναίτιες αιματοχυσίες, σφαγές και αμέτρητους θανάτους.

Η οπλοκατοχή σήμερα

Οι ΗΠΑ παραμένουν η μοναδική σχεδόν χώρα στον δυτικό κόσμο που επιτρέπει τόσο ελεύθερα την χρήση όπλων από τον καθένα. Οι πολίτες είναι μοιρασμένοι και το θέμα της οπλοκατοχής παραμένει ένα από τα πιο διχαστικά και πολυσυζητημένα θέματα στις ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες.

Διαδήλωση υπέρ της οπλοκατοχής στην Βιρτζίνια | Euronews
Οι υπερασπιστές της Δεύτερης Τροπολογίας, συχνά υποστηρικτές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος,  επιμένουν ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να έχει ένα τουλάχιστον όπλο στην ιδιοκτησία του και πολλές φορές σε ορισμένες πολιτείες μπορεί κάποιος να αγοράσει όπλο μαζί με τις.. τσίχλες του. Από την άλλη όσοι καταφέρονται εναντίον της οπλοκατοχής και ζητούν αυστηροποίηση του νόμου, συχνά υποστηρικτές του Δημοκρατικού Κόμματος, τονίζουν την έξαρση της βίας και των θανατηφόρων πυροβολισμών που καταγράφονται σε όλη τη χώρα. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα οι δεκάδες σφαγές σε σχολεία που έχουν καταγραφεί κυρίως από μαθητές που είχαν εύκολη πρόσβαση σε όπλα μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.

Σήμερα, οι 3 στους 10 ενήλικες Αμερικανοί δηλώνουν ότι έχουν στην κατοχή τους ένα τουλάχιστον όπλο, ενώ ένα επιπλέον 11% δηλώνει ότι ζει μαζί με κάποιον που έχει όπλο, σύμφωνα με την έρευνα του Pew Research Center του 2017. Μάλιστα, απ’ όσους έχουν όπλα το 66% δηλώνει ότι έχει περισσότερα από ένα, ενώ το 29% δηλώνει ότι έχει πάνω από πέντε όπλα. Το 73% όσων έχουν όπλα λένε ότι δεν μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους χωρίς αυτά.

ΗΠΑ: Επτά στοιχεία που πρέπει να ξέρετε για την οπλοκατοχή | Euronews

Άσχετα όμως από το αν διαθέτουν οι ίδιοι όπλο, το 48% των Αμερικανών δηλώνει ότι μεγάλωσαν σε ένα σπίτι που υπήρχε όπλο, ενώ το 59% έχει φίλους που κατέχουν όπλα. Εξάλλου, το 72% των ενηλίκων Αμερικάνων δηλώνει ότι έχει ρίξει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του με όπλο.

Ο συχνότερος λόγος για τον οποίο υποστηρίζουν ότι διαθέτουν όπλο είναι η προστασία σε ποσοστό 67%. Ένα μικρότερο ποσοστό στο 38% δηλώνει ότι το χρησιμοποιεί για κυνήγι, ένα 30% για άθληση, ένα 13% ως συλλογή και ένα 8% ως εργαλείο δουλειάς.

Πάντως, το 60% των Αμερικανών το 2019 υποστήριζε ότι οι νόμοι για την οπλοκατοχή πρέπει να γίνουν αυστηρότεροι έναντι 52% που το υποστήριζε το 2017. Από αυτούς το συντριπτικό 86% ανήκει στο Δημοκρατικό Κόμμα ή είναι Ανεξάρτητοι και το 31% ανήκουν στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Εξάλλου, το 44% των Αμερικανών δηλώνει ότι γνωρίζει κάποιον που έχει πυροβοληθεί τυχαία ή επίτηδες.

Το αν θα αλλάξει κάτι στο άμεσο μέλλον σχετικά με την οπλοκατοχή στις ΗΠΑ είναι μάλλον αμφίβολο. Έξαλλου, η πολύ ισχυρή ένωση υπέρ της οπλοκατοχής National Rifle Association με τις πολλές πολιτικές διασυνδέσεις κάνει τα πάντα για να σιγουρέψει ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί. Αν και έχουν περάσει αιώνες από τότε που οι πιονέροι προσπαθούσαν να επιβιώσουν μέσα στην Άγρια Δύση πολλοί σύγχρονοι Αμερικάνοι φαίνεται ότι νιώθουν πως βρίσκονται ακόμα εκεί.

 

 


 

ΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΕΣ

Η παρουσία των Ελλήνων στην Αίγυπτο, σύμφωνα με ιστορικές μελέτες, ξεκινάει από την εποχή των Φαραώ όπου εμπορικές και όχι μόνο σχέσεις συνέδεαν τους δύο λαούς.

Η  αρχαία πόλη «Ηλιούπολη» αποτέλεσε κέντρο πνευματικής ανέλιξης με αποτέλεσμα η πόλη αυτή, να ελκύει τους Έλληνες διανοούμενους Φιλόσοφους της εποχής εκείνης που την επισκέπτονταν για την διεύρυνση των φιλοσοφικών τους αναζητήσεων.

Οι Έλληνες εμφανίζονται περισσότερο  και με μεγαλύτερη επιρροή σε όλους τους τομείς  την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και στη συνέχεια στα χρόνια της  Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, είναι μεν έντονη η παρουσία τους  όμως δεν έχουν  ιδρύσει ακόμη Κοινότητες.

Μετά την επικράτηση των Αράβων στην περιοχή αυτή, η ελληνική παρουσία δεν είναι εμφανής.

Αρκετούς αιώνες αργότερα, όταν το τιμόνι της εξουσίας της χώρας ανέλαβε ο περίφημος Μωχάμεντ Άλη (Τουρκαλβανός πασάς από την Καβάλα) ο δημιουργός της σύγχρονης Αιγύπτου, -τίτλος που του απένειμε η ιστορία- κατήργησε τους περιορισμούς που υπήρχαν σε βάρος των ξένων υπηκόων και προσπάθησε να αφήσει τα πράγματα πιο ελεύθερα. Ο Μωχάμετ Άλη έθεσε τις βάσεις για τον εκσυγχρονισμό της χώρας. Ο ικανός και δραστήριος αυτός ηγεμόνας, στην προσπάθειά του να εκσυγχρονίσει την οικονομία και τον τεχνικό εξοπλισμό της χώρας, ενθάρρυνε την εγκατάσταση των Ευρωπαίων γενικά και ιδιαίτερα των Ελλήνων, γιατί αντιλήφθηκε πόσο μεγάλη μπορούσε ν’ αποβεί η συμβολή τους στην επιτυχία των σχεδίων του. Ευνόησε, λοιπόν, τους Έλληνες και συνεργάστηκε μαζί τους με αποτέλεσμα να θεμελιωθεί και ν’ ακμάσει η ελληνική παροικία.

Έτσι ξεκίνησε ένα μεγάλο ξένο μεταναστευτικό ρεύμα προς την Αίγυπτο το οποίο αποτελείτο και από πολλούς Έλληνες.  Το 1833 συστήνεται το πρώτο Ελληνικό Γενικό Προξενείο στην Αίγυπτο και συγκεκριμένα στην Αλεξάνδρεια με Πρόξενο τον Μιχαήλ Τοσίτσα ο οποίος τυγχάνει και στενός φίλος του Μωχάμεντ Άλη.

Αργότερα το 1835 συστήνεται και το Ελληνικό Προξενείο του Καΐρου και από το 1843 αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες Ελληνικές Κοινότητες. Το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή πολλοί Έλληνες μεταναστεύουν στην Αίγυπτο. Ο Ελληνισμός της Αιγύπτου βρίσκεται στο απόγειό του φθάνει περίπου τις 350.000.

Την δεκαετία του 1950 λόγω των πολιτικών εξελίξεων στην Αίγυπτο, πτώση του Βασιλέως Φαρούκ του Α’ τελευταίου ηγεμόνα της Βασιλικής Οικογένειας του Μωχάμεντ Άλη, η πολιτική του τότε Προέδρου Συνταγματάρχου Γκαμάλ Αμπντ Ελ Νάσερ και η κρατικοποίηση-εθνικοποίηση των επιχειρήσεων, οι Έλληνες – όπως και πολλοί ξένοι υπήκοοι – αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Αίγυπτο. Σήμερα σε όλη την Αίγυπτο οι Έλληνες δεν ξεπερνούν τις 5.000 (πέντε χιλιάδες).

 

 

 oι Ελληνικές Κοινότητες στην Αίγυπτο

Tο 1843 ιδρύεται η πρώτη Ελληνική Κοινότητα στην Αίγυπτο, η Πρεσβυγενής Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας με πρώτο Πρόεδρο τον Μιχαήλ Τοσίτσα ο οποίος ήταν και Γενικός Πρόξενος στην Αλεξάνδρεια. Το 1856  ιδρύεται η Ελληνική εν Καΐρω Κοινότητα των Ορθοδόξων η οποία αποτελείται από Έλληνες που διαμένουν στο Κάιρο και από Συρορθοδόξους (Αραβόφωνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι). Πρόεδρος της Κοινότητας αυτής είναι ο εκάστοτε Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Αργότερα, στο Κάιρο, το 1904  αποφασίζεται η ίδρυση μιας άλλης  κοινότητας  η οποία θα είναι αμιγώς Ελληνική. Έτσι το Μάιο του 1904 ιδρύεται η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου «η Κοινότης» η οποία αποτελείται μόνο από Έλληνες ομογενείς που διαμένουν στο Κάιρο και στα περίχωρά του και με τη μορφή αυτή υφίσταται μέχρι σήμερα. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας δεν έχει πλέον καμία ανάμειξη στη διοίκησή της και  Πρόεδρός της εκλέγεται κάποιος από τα μέλη της. Πρώτος Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου ήταν ο Αλέξανδρος Ρόστοβιτς Μπέης. Όμως δεν είναι μόνο αυτές οι δυο Κοινότητες, σε όλη την Αίγυπτο υπήρξαν πάνω από 20 Ελληνικές Κοινότητες (σχεδόν σε κάθε μεγάλη πόλη υπήρχε Ελληνική Κοινότητα π.χ. στην Τάντα, στο Σουέζ, στο Ασσουάν, στο Ζαγαζίγκ, στη Μανσούρα, στην Ιμπραημία κ.α.) οι οποίες αφού μειώθηκε ο αριθμός των Ελλήνων στην Αίγυπτο, συγχωνεύτηκαν είτε με την Ελληνική Κοινότητα Καΐρου είτε με την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας. Σήμερα υφίστανται μόνο 5 Κοινότητες ήτοι Καΐρου, Αλεξανδρείας, Πορτ-Σαΐντ, Ισμαηλίας και Κάφρ Ελ Ζαγιάτ.

 oι Ναοί στην Αίγυπτο

Παρόλο που η Αίγυπτος είναι μια μουσουλμανική χώρα οι Ελληνικές Κοινότητες κατάφεραν να ανεγείρουν λαμπρότατους Ελληνορθόδοξους Ναούς. Στην Αίγυπτο εδώ και αρκετούς αιώνες βρίσκεται η έδρα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας το οποίο διαθέτει δεκάδες Ελληνορθόδοξες εκκλησίες στην Αίγυπτο. Παράλληλα υπάρχουν και οι Κοινοτικοί Ναοί.

Μεγάλης ιστορικής σημασίας στην χερσόνησο του Σινά, εκτός από το Θεοβάδιστο όρος που ο Μωυσής έλαβε τις δέκα εντολές, παραμένει και η Ιερά Μονή Σινά με πολιούχο της την Αγία Αικατερίνη.

 Τα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια στην Αίγυπτο

Μέχρι σήμερα λειτουργούν στην Αίγυπτο Ελληνικά Σχολεία. Συγκεκριμένα στο Κάιρο λειτουργεί η Αχιλλοπούλειος Σχολή (Κοινοτικό Νηπιαγωγείο και Δημοτικό) και η Αμπέτειος Σχολή (Γυμνάσιο και Λύκειο της Ιεράς Μονής Σινά) και στην Αλεξάνδρεια λειτουργούν τα Κοινοτικά Σχολεία (Νηπιαγωγείο, Τοσιτσαία Πρατσίκειος Δημοτική Σχολή και Αβερώφειο Γυμνάσιο -Λύκειο). Εκτός από τα Ελληνικά Σχολεία λειτουργούν και κάποια Τμήματα ελληνομάθειας τόσο στο Κάιρο στο Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Καΐρου όσο και σε άλλες πόλεις της Αιγύπτου και απευθύνονται είτε σε ελληνόπουλα που φοιτούν σε ξένα σχολεία, είτε σε Αιγυπτίους που επιθυμούν να διδαχθούν την Ελληνική γλώσσα. Παλαιότερα κάθε Ελληνική Κοινότητα είχε το δικό της σχολείο. Στο Κάιρο λειτουργούσε παλαιότερα η Ανωτέρα Τουριστική Σχολή αλλά και επαγγελματικές σχολές (ημερήσιες και νυχτερινές) ενώ στην Αλεξάνδρεια λειτουργούσε η Σαλβάγειος Επαγγελματική Σχολή.

  Αθλητικά Σωματεία στην Αίγυπτο

Όπως έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι «Νους υγιής εν σώματι υγιεί» οπότε δεν θα μπορούσαν να λείπουν από την Αιγυπτιώτικη παροικία και τα Αθλητικά Σωματεία. Σήμερα υπάρχουν μόνο τέσσερα: οι Ελληνικοί Ναυτικοί Όμιλοι Καΐρου και Αλεξανδρείας, η Αθλητική Ένωση Αλεξανδρείας και ο ΠΑΟΚ (Παροικιακές Αθλητικές Ομάδες Καΐρου).

Η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου διέθετε στάδιο στο οποίο γινόντουσαν οι Σχολικές Επιδείξεις, παρελάσεις, αθλητικές συναντήσεις διαφόρων Αθλητικών Σωματείων (ελληνικών και ξένων)

Θα ήταν παράλειψή μου να μην αναφερθώ και στον Προσκοπισμό ο οποίος υπάρχει ενεργά  στην Αίγυπτο από το 1913 και μέχρι και σήμερα (Προσκοπείο Αλεξανδρείας και Καΐρου). Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός σαν Λυκόπουλο και αργότερα σαν Πρόσκοπος την συμμετοχή μου στις Προσκοπικές δραστηριότητες καθώς και τις περιφορές του Επιταφίου την Μεγάλη Παρασκευή στους Ναούς.

Έλληνες στην Αίγυπτο της μπελ επόκ

 Σωματεία και Σύλλογοι

Αρκετά τα σωματεία που κοσμούσαν την Αίγυπτο. Ιδρύθηκαν Λέσχες που διοργάνωναν χορούς για την παροικία, Ελληνικά Κέντρα. Το Ελληνικό Κέντρο Καΐρου υπάρχει μέχρι και σήμερα αλλά λειτουργεί με άλλη μορφή. Διάφοροι Σύλλογοι όπως Αποφοίτων των Ελληνικών εκπαιδευτηρίων, Φιλανθρωπικά Σωματεία που προσέφεραν την βοήθειά  τους στους απόρους συμπατριώτες μας. Ακόμη συστήθηκαν και πολλές Αδελφότητες όπως Κρητών, Πελοποννησίων, Λημνίων, Χιωτών κ.α.

Σήμερα στο Κάιρο υπάρχουν μόνο δυο αδελφότητες (Χιακή και Κυπριακή). Κυπριακή Αδελφότητα υπάρχει και στην Αλεξάνδρεια η οποία είναι και η Κεντρική Επιτροπή. Επίσης λειτουργούν στην Αλεξάνδρεια ο Μικρασιατικός Σύλλογος αλλά και Σύλλογος Ελλήνων Επιστημόνων (Πτολεμαίος Α’).

Παραμένουν λίγα πλέον Σωματεία τα οποία παρόλο που μειώθηκαν τα μέλη τους συνεχίζουν με ζήλο το βαρύ τους έργο.

Ελληνικά Νοσοκομεία

Οι δυο μεγάλες Κοινότητες Καΐρου και Αλεξανδρείας είχαν Ελληνικό Νοσοκομείο. Στην Αλεξάνδρεια το Κοτσίκειο Νοσοκομείο το οποίο κρατικοποιήθηκε την εποχή του Συνταγματάρχη Γκαμάλ Αμπντ Ελ Νάσερ στον ίδιο χώρο πρόσφατα επαναλειτούργησε ο Ιερός Ναός των Αγίων Θεοδώρων που μετονομάστηκε σε Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου. Στο Κάιρο, το Ελληνικό Νοσοκομείο  Καΐρου το οποίο ιδρύθηκε το 1912, παραμένει μέχρι και σήμερα στην Ελληνική Κοινότητα Καΐρου και είναι πλέον το μοναδικό Ελληνικό Νοσοκομείο εκτός Ελλάδος.

Στον ίδιο χώρο βρίσκεται και το Ελληνικό Γηροκομείο «Άγιος Παντελεήμονας».

Στην Αλεξάνδρεια σχετικά πρόσφατα η Ελληνική Κοινότητα επαναλειτούργησε σε νέες βελτιωμένες εγκαταστάσεις το Ελληνικό Γηροκομείο το οποίο φιλοξενεί την τρίτη ηλικία.

 Ο Παροικιακός Τύπος

Τόσο στο Κάιρο όσο και στην Αλεξάνδρεια κυκλοφορούσαν πολλές Παροικιακές Εφημερίδες. «Κάιρο», «Σφίγγα», «Πάροικος», «Ταχυδρόμος», «Χρόνος» κ.α. Μέχρι το 1998 στο Κάιρο εκδιδόταν η ημερήσια εφημερίδα «Φως» με τελευταίο της εκδότη τον αείμνηστο Σωκράτη Πατέρα. Μετά το θάνατό του η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου εκδίδει το «Νέο Φως». Στο ξεκίνημά της  ήταν 15νθήμερη και Διευθυντής της ήταν ο αείμνηστος Γιώργος Ξενουδάκης ο οποίος μαζί με το «Νέο Φως» εξέδιδε και την «Πατρίδα» και την «Εφημερίδα των Αιγυπτιωτών».

Σήμερα εκδίδονται δύο Ελληνικές Εφημερίδες στην Αίγυπτο  το «Νέο Φως» του Καΐρου το οποίο εκδίδει η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου και «Ο Ταχυδρόμος της Αλεξάνδρειας» που εκδίδεται από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας. Αρχισυντάκτης των δύο αυτών κοινοτικών εφημερίδων είναι ο δημοσιογράφος Νίκος Κάτσικας.

  Γράμματα και Τέχνες

Οι Έλληνες της Αιγύπτου δεν αναμείχθηκαν ποτέ στην πολιτική ζωή της χώρας. Ίσως και η πολιτική κατάσταση της Αιγύπτου να μην το επέτρεψε. Έλαβαν όμως μέρος σε  διαδηλώσεις της χώρας στο πλευρό του αδελφού Αιγυπτιακού λαού. Το 1956 όταν εθνικοποιήθηκε η Διώρυγα του Σουέζ, ο Αγγλικός Στρατός απέσυρε όλους τους ξένους πιλότους της Διώρυγας. Μόνο οι Έλληνες πιλότοι παρέμειναν.

Απεναντίας ασχολήθηκαν με τις τέχνες και τα γράμματα. Είναι γνωστό ότι ο Έλληνας ποιητής Κωνσταντίνος Π. Καβάφης γεννήθηκε και έζησε  στην Αλεξάνδρεια, ένα μεγάλο μέρος από τα ποιήματά του αναφέρονται σε αυτήν.

Από την Αλεξάνδρεια επίσης ήταν και η Πηνελόπη Δέλτα, κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη.

Στο Κάιρο γεννήθηκε και μεγάλωσε ο λογοτέχνης Στρατής Τσίρκας και ένα από τα πιο γνωστά του έργα είναι «Η Λέσχη». Εμφανή είναι και η παρουσία των Ελλήνων στον Αιγυπτιακό κινηματογράφο όπως ο Γεώργιος Ιορδανίδης, η ηθοποιός -χορεύτρια Καίτη καθώς και πολλοί σκηνοθέτες, ηχολήπτες κ.α. Μάλιστα πολλοί Αιγυπτιώτες (ηθοποιοί, τραγουδιστές, σκηνοθέτες, μουσικοσυνθέτες κ.α.) συνέχισαν την καριέρα τους στην Ελλάδα.

Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφέρω ότι στο Κάιρο υπήρχαν Ελληνικά στούντιο που γυρίστηκαν και πολλές ταινίες από την Ελλάδα όπως «Σάντα Τσικίτα», «Ένα βότσαλο στη λίμνη» κ.α.

 Κοινωνικοί και Επαγγελματικοί Τομείς

Οι Έλληνες στην Αίγυπτο ασχολήθηκαν με διάφορα επαγγέλματα. Αυτοί που έμεναν στην Αλεξάνδρεια και σε παράλιες πόλεις ασχολήθηκαν με το εμπόριο αντίθετα αυτοί που έμεναν στο Κάιρο ήταν παντοπώλες, ράφτες, μικροεπιχειρηματίες, κ.α. Πολλοί ασχολήθηκαν και με την καλλιέργεια του βάμβακα και άλλοι ήσαν καπνέμποροι όπως ο Τσανακλής, οι Αδελφοί Κυριαζή κ.α. Σήμερα οι νέοι μετανάστες της 1ης γενιάς έρχονται στην Αίγυπτο για να εργαστούν σε κάποια εταιρεία ή να ανοίξουν κάποιο εργοστάσιο στην βιομηχανική ζώνη. Σχεδόν κανείς δεν έρχεται έτσι στο άγνωστο. Για να μεταναστεύσουν εδώ πρέπει να έχουν έτοιμη δουλειά. Τα πράγματα πλέον είναι τελείως διαφορετικά.

                  Οι Αιγυπτιώτες στον Ελλαδικό Χώρο

Το 1933 ιδρύεται ο Σύνδεσμος Αιγυπτιωτών Ελληνών, με την επωνυμία Σύλλογος των εξ Αιγύπτου και Σουδάν Ελλήνων, με την υπ’ αριθμό 10233/ 19 Δεκεμβρίου 1933 Απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών. Για την πρώτη περίοδο, 1933-1940, δεν υπάρχουν στοιχεία, ούτε πρακτικά Γενικών Συνελεύσεων, ούτε Πρακτικά Συνεδριάσεων Δ.Σ.

 Η Πρώτη  Γενική Συνέλευση μετά τον πόλεμο, στις 18 Φεβρουαρίου 1945: Πρόεδρος του Συλλόγου τότε ο Π. Χατζημανώλης, Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης ο Π. Χατζηπάνος και Γραμματέας ο Δ. Κουλαμπίδης. Παρόντες 30 μέλη. Αναγιγνώσκονται τα Πρακτικά της τελευταίας  Γενικής Συνέλευσης, της 10ης Ιουνίου 1940, όπου αναφέρονται τα γεγονότα τα οποία ακολούθησαν έως την απελευθέρωση «….Κατ’ αυτήν και πάλιν εφρόντισε κατά μέτρον των ατομικών και οικονομικών δυνάμεων των μελών του διά την παντοιοτρόπως εξυπηρέτησιν εκείνων εκ των Αιγυπτιωτών οίτινες κατέφευγον εις τον Σύλλογον. …. …… Η περίοδος της δουλείας υπήρξεν μακρά και επίπονη ιδίως δε δια τους αποκλεισθέντες ενταύθα, στρατευσίμους και μη, αιγυπτιώτας – η υπέρ αυτών μέριμνα δεν ήτο εντός του προγράμματος του Συλλόγου μας, εν τούτοις το Δ.Σ. εθεώρησεν καθήκον του να ασχοληθεί δι’ αυτούς και προέβει εις σχετικά διαβήματα τα οποία ενίσχυσαν τας προσπαθείας ας έτερα επίλεκτα μέλη του εξ Αιγύπτου Ελληνισμού, αναλάβοντα την πρωτοβουλίαν και την διαχείρισιν κατέβαλον. ….». (διαβήματα προς κάθε αρμόδια αρχή για έκδοση αδειών επιστροφής στην Αίγυπτο των ομογενών και φοιτητών, διανομή τροφίμων και παροχή συσσιτίου σε συνεργασία με την «Ένωση των εξ Αιγύπτου αποκλεισθέντων Ελλήνων Φοιτητών, Εφέδρων και Εθελοντών»).

Σ’ αυτή τη Γενική Συνέλευση έγινε πρόταση για «….την τροποποίησιν της επωνυμίας του Συλλόγου ως νέαν δε τοιαύτην προτείνει όπως ο Σύλλογος μετονομαστεί  Σύνδεσμος Αιγυπτιωτών Ελλήνων. ….». Η τροποποίηση επικυρώθηκε με την υπ’ αριθμό 5093/ 5 Νοεμβρίου 1945 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Με πρωτοβουλία του Συνδέσμου η Πλατεία στη συμβολή των οδών Πατησίων και Λεωφόρου Αλεξάνδρας μετονομάζεται σε «Πλατεία Αιγύπτου» σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την φιλοξενία της εξόριστης Ελληνικής Κυβέρνησης από το Αιγυπτιακό Κράτος κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Την περίοδο 1957-1975 αρχίζει ο μαζικός επαναπατρισμός από την Αίγυπτο και τη χρονιά αυτή εγγράφονται στο Σύνδεσμο 378 νέα μέλη και κατά εκατοντάδες την επόμενη περίοδο φθάνοντας τα 1.354 νέα μέλη το 1963. Τα προβλήματα των επαναπατρισμένων Αιγυπτιωτών Ελλήνων  είναι μεγάλα, ζωτικής σημασίας και χρήζουν άμεσων λύσεων.

Το 1963 ο Πρόεδρος και τα Μέλη του Δ.Σ. με μεγάλες προσπάθειες πέτυχαν από την Υπηρεσιακή Κυβέρνηση του Π. Πιπινέλη το δικαίωμα της  ένταξης των Αιγυπτιωτών Ελλήνων στα Ασφαλιστικά Ταμεία της Ελλάδας.

Ο Σύνδεσμος Αιγυπτιωτών Ελλήνων από την ίδρυσή του επιδεικνύει γόνιμη δράση και σημαντική προσφορά προς την Αιγυπτιώτικη Κοινότητα στην Ελλάδα και την Ελληνική Παροικία στην Αίγυπτο και προς τους Αιγυπτιώτες όπου γης.

Για την προσφορά του αυτή τιμήθηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1985 και με τον Σταυρό του Αγίου Μάρκου Ά Τάξεως από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας το 1987.

Στόχοι του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων είναι η συσπείρωση των Αιγυπτιωτών στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό, η διάσωση και προβολή των παραδόσεων της ιστορίας των Ελλήνων της Αιγύπτου και η διάδοση της Πολιτιστικής μας κληρονομιάς στην έξω κοινωνία.

Σήμερα ο Σύνδεσμος Αιγυπτιωτών Ελλήνων διαθέτει ιδιόκτητο εντευκτήριο στο κέντρο της Αθήνας (Γ’ Σεπτεμβρίου αρ. 56 στον 1ο όροφο), με ποικίλη Κοινωνική, Πολιτιστική, Ψυχαγωγική, και Εκπαιδευτική δράση.

Προσωπικά θα ήθελα να παροτρύνω κάθε Έλληνα Αιγυπτιώτη όπου και αν βρίσκεται να είναι περήφανος για την ιστορία μας ανά τους αιώνας.

 

 

 

 

 

 


 

ΤΑ ΕΠΤΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΤΟΥΣ

Πώς δημιουργήθηκε η λίστα με τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα; - Retromania - Athens magazine

Μπορεί το Λας Βέγκας να έχει το όνομα, αλλά υπάρχουν και άλλες πόλεις που έχουν τη χάρη! Καθένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα έχει και μια πόλη – προορισμό που έχει το στίγμα της αμαρτίας που σας ταιριάζει περισσότερο.

Λαιμαργία: Μέμφις, ΗΠΑ

Χημική ουσία του οργανισμού μειώνει τη λαιμαργία

Όλοι γνωρίζουμε την παθολογική σχέση των Αμερικανών με το φαγητό και ειδικά με το junk food. Τερατωδώς μεγάλες μερίδες από τηγανιτές πατάτες, χάμπουργκερ, μιλκσέικ, πικάντικες φτερούγες κοτόπουλου και ούτω καθεξής είναι λίγα από το μενού της λαιμαργίας. Πρωταθλητές στην αναμέτρηση έχουν ανακηρυχτεί οι κάτοικοι του Μέμφις των ΗΠΑ αφού το 65% του πληθυσμού είναι υπέρβαροι.

Απληστία: Νέα Υόρκη, ΗΠΑ

Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη | Ταξίδια Take A Tour

Εάν έχετε φανταστεί τον εαυτό σας να κλείνει συμφωνίες δισεκατομμυρίων από τον 54ο όροφο ενός ουρανοξύστη στο Μανχάταν, τότε η Νέα Υόρκη σας ταιριάζει γάντι. Προσποιηθείτε ότι είστε ο Ντόναλντ Τράμπ και διαλέξτε το γραφείο ή το διαμέρισμά σας, περάστε από τη Wall Street και κακομάθετε τον εαυτό σας στην πολυτέλεια!

Νωθρότητα: Πουέρτο Βιέχο, Κόστα Ρίκα

Ισπανία: Ο Ραχόι θέλει να καταργήσει την μεσημεριανή σιέστα - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online

Αν η βαρεμάρα σας νομίζετε ότι έχει χτυπήσει κόκκινο τότε πρέπει πραγματικά να δείτε πώς γίνεται! Πού; Στο άδυτο της νωθρότητας, στην Κόστα Ρίκα. Εδώ θα πάρετε μαθήματα από το κατεξοχήν νωθρό ζώο που η φύση το προίκησε με περισσή νωθρότητα, τόση ώστε να ονομαστεί βραδύποδας! Εδώ υπάρχει ένα κέντρο αποκατάστασης τραυματισμένων ζώων ή ζώων ειδικές ανάγκες, ώστε να μπορούν να ζουν ευτυχισμένα μια τεμπέλικη ζωή. Όχι ότι τα πράγματα εκτός κέντρου βραδύποδων κινούνται ιλιγγιωδώς, όσο να’ ναι το να φροντίζεις τεμπέλικα ζώα θέλει το χρόνο του.

Φθόνος: Μόντε Κάρλο, Μονακό

Γιατί όλοι στο Μονακό είναι τόσο πλούσιοι; | Fortunegreece.com

Όσο πλούσιος κι αν είναι κανείς, μια επίσκεψη στο Μόντε Κάρλο ξυπνά συναισθήματα ζήλιας και στον πιο εγκρατή. Όσο μεγάλο κι αν είναι το γιωτ που έχει ή όσο ακριβό κι αν είναι το κόσμημα που φοράει, σίγουρα θα βρεθεί κάποιος άλλος στο διπλανό τραπέζι που θα έχει κάτι ακριβότερο. Εκτός κι αν είστε ο δισεκατομμυριούχος Αμπράμοβιτς, οπότε τουλάχιστον στο θέμα του γιωτ δεν έχετε να ζηλέψετε κανέναν!

Υπερηφάνεια: Μαϊάμι, ΗΠΑ

Αποστολή στο Μαϊάμι: παραλίες, πάρτι και διασκέδαση. Πρέπει να πάτε στο Μαϊάμι; Η καλύτερη παραλία στο Μαϊάμι

Αν δεν γνωρίζατε μέχρι τώρα που βρίσκεται το πιο ματαιόδοξο μέρος στον πλανήτη, τότε πρέπει να κάνετε μια βόλτα κατά μήκος του Ocean Drive στο Miami Beach. Σε κανένα άλλο σημείο στη Γη δεν υπάρχει ο μεγαλύτερος κατά κεφαλή αριθμός χρήσης καλλυντικών. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό! Τα θαύματα κοσμητικής περιποίησης συνήθως βρίσκονται σε αναλογία με τις ώρες που ξοδεύει κανείς στους πάγκους των γυμναστηρίων ώστε να συγκεντρώνει με υπερηφάνεια τα βλέμματα στην παραλία.

Λαγνεία: Άμστερνταμ, Ολλανδία

Η σκοτεινή Red Light District: Πως ο δήμος του Αμστερνταμ ετοιμάζεται να προστατεύσει τις ιερόδουλες - FNews | FNews

Όσο κι αν τα κορίτσια της βιτρίνας να θεωρείται πλέον ένα θέαμα ξεπερασμένο από πολλούς, το Άμστερνταμ ή όπως από πολλούς έχει χαρακτηριστεί «η παιδικά χαρά της Ευρώπης» κρατάει τα σκήπτρα της τέχνης της αμαρτωλής αποπλάνησης με γούστο και στυλ.

Οργή: Καράκας, Βενεζουέλα

Οι 10 πιο βίαιες πόλεις στον κόσμο | Insider

Για να έχει ονομαστεί παγκόσμια Πρωτεύουσα των δολοφονιών όλο και λίγη οργή θα χρειάστηκε! Οι αριθμοί που την κατέταξαν στη θλιβερή πρωτιά είναι σοκαριστικοί. Την ίδια στιγμή που το Ιράκ είδε περίπου 4.600 θύματα, στο Καράκας τα θύματα από δολοφονίες ξεπερνούν τις 16.000!

 

 

 

 

 

 


 

ΟΙ ΕΓΧΡΩΜΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ

Πολύ πιθανόν να έχετε αναρωτηθεί κι εσείς κάποια στιγμή στη ζωή σας για ποιο λόγο το νερό της θάλασσας είναι μπλε, γαλάζιο ή ακόμη και πράσινο ενώ στην περίπτωση που το βάλουμε σε ένα μπουκάλι θα διαπιστώσουμε ότι είναι διάφανο. Τι καθορίζει το χρώμα της θάλασσας;

Μαύρη Θάλασσα, Ερυθρά Θάλασσα, Λευκή Θάλασσα και Κίτρινη Θάλασσα

Σύμφωνα λοιπόν με τους ειδικούς, ο κύριος παράγοντας που αλλάζει το χρώμα της θάλασσας είναι ο ήλιος. Τα σωματίδια της θάλασσας φαίνεται να απορροφούν τα κίτρινα, πράσινα, κόκκινα και πορτοκαλί μήκη κύματος των ακτινών του ήλιου και αντανακλούν το μπλε, “βάφοντας” τη με αυτή την απόχρωση. Μιας και το χρώμα όλων των θαλασσών δεν είναι το ίδιο, προφανώς επηρεάζουν και άλλοι λόγοι το χρώμα της, όπως το βάθος της, τα συστατικά του νερού και η υποθαλάσσια πανίδα.

Περιεχόμενα

  1. Μαύρη Θάλασσα
  2. Ερυθρά Θάλασσα
  3. Λευκή Θάλασσα
  4. Κίτρινη Θάλασσα

 

Μαύρη Θάλασσα

Το χρώμα της Μαύρης Θάλασσας
Το χρώμα της Μαύρης Θάλασσας

Η θάλασσα ονομάστηκε για πρώτη φορά από τους αρχαίους Έλληνες με την ονομασία «Άξεινος Πόντος», δηλαδή αφιλόξενη θάλασσα (Πίνδαρος, 5ος αιώνας π.Χ.). Η θάλασσα πήρε αυτήν τη φήμη επειδή ήταν δύσκολο κανείς να πλοηγηθεί στα νερά της λόγων των ισχυρών ανέμων και επιπλέον εξαιτίας των εχθρικών φυλών που κατοικούσαν στις ακτές της. Αργότερα, όταν οι Έλληνες αποίκησαν αυτές τις ακτές, η θάλασσα μετονομάστηκε κατ’ ευφημισμόν σε «Εύξεινο Πόντο», δηλαδή φιλόξενη θάλασσα.

Η Μαύρη Θάλασσα έχει μέγιστο βάθος πάνω από 2 χιλιόμετρα και τα νερά της είναι γεμάτα με υδρόθειο. Ως εκ τούτου, στα βαθύτερα στρώματα της θάλασσας δεν υπάρχουν ζωντανοί οργανισμοί εκτός από θειοξειδωτικά βακτήρια.

Αν και στην Ελλάδα εξακολουθούμε να αναφερόμαστε στη θάλασσα με την ονομασία Εύξεινος Πόντος, στις γλώσσες των χωρών που βρέχονται από τα νερά της αλλά και στις πιο διαδεδομένες γλώσσες παγκοσμίως χρησιμοποιείται η ονομασία “Μαύρη Θάλασσα”. Υπάρχουν αρκετές υποθέσεις γιατί τελικά ονομάστηκε έτσι, με τις 2 επικρατέστερες να είναι οι εξής:

  • Μεταλλικά αντικείμενα από πλοία, νεκρά φυτά και ζωική ύλη που βρίσκονται σε βάθος μεγαλύτερο των 150 μέτρων για μεγάλο χρονικό διάστημα καλύφθηκαν με μαύρη λάσπη λόγω της υψηλής συγκέντρωσης υδρόθειου στη θάλασσα.
  • Από τη σκοπιά των ναυτικών, η θάλασσα ήταν μαύρη λόγω των πολύ ισχυρών καταιγίδων το χειμώνα, κατά τη διάρκεια του οποίου το νερό είναι τόσο σκοτεινό που φαίνεται μαύρο.
Χάρτης Μαύρης Θάλασσας

 

Ερυθρά Θάλασσα

Η ονομασία της Ερυθράς Θάλασσας έχει εδραιωθεί από τα χρόνια του Ηροδότου και έχει διατηρηθεί τουλάχιστον στις ευρωπαϊκές γλώσσες οι οποίες είναι και οι μόνες κάνουν αναφορά στο κόκκινο χρώμα της θάλασσας. Στα εβραϊκά ονομάζεται Yam Suph, η θάλασσα των καλάμων δηλαδή, πιθανότατα λόγω των καλάμων του Κόλπου του Σουέζ, ενώ στην Αίγυπτο ονομάζεται «Πράσινος Χώρος».

Η Ερυθρά Θάλασσα είναι η πιο αλμυρή θάλασσα από όλες τις θάλασσες που συνδέονται με ωκεανό, χωρίς κανένα ποτάμι να καταλήγει στα νερά της.

Μια δημοφιλής υπόθεση σχετικά με την προέλευση του ονόματος της Ερυθράς Θάλασσας είναι ότι περιέχει κυανοβακτήρια/κυανοφύκη (Trichodesmium erythraeum), τα οποίο μετατρέπουν το κανονικά γαλαζοπράσινο νερό της θάλασσας σε κοκκινωπό-καφέ.

Μια άλλη θεωρεία υποστηρίζει (όπως και στην περίπτωση της Μαύρης Θάλασσας) ότι το κόκκινο χρώμα υποδηλώνει τον Νότο, σύμφωνα με την προσφιλή τακτική των αρχαίων να αναφέρονται στα σημεία του ορίζοντα με χρώματα. Αντίστοιχα λοιπόν το μαύρο αναφερόταν στον Βορρά, το πράσινο στην Ανατολή και το λευκό στη Δύση.

Χάρτης Ερυθράς Θάλασσας

 

Λευκή Θάλασσα

Η παγωμένη Λευκή Θάλασσα

Λευκή Θάλασσα ονομάζεται η θάλασσα νότια της Θάλασσας Μπάρεντς στις βορειοδυτικές παγωμένες ακτές της Ρωσίας. Τα ύδατα της ανήκουν γεωγραφικά στον αρκτικό ωκεανό και πολιτικά στην Ρωσία και ενώνεται με τη Βαλτική Θάλασσα με το κανάλι της Λευκής Θάλασσας. Έχει επιφάνεια 90.000 τ.χλμ. και μέσο βάθος τα 60 μέτρα.

Η θάλασσα καλύπτεται από πάγο για έξι με εφτά μήνες τον χρόνο και είναι η πιο πιθανή θεωρεία για την ονομασία της. Μερικοί πιστεύουν ότι η ονομασία προέρχεται από το χρώμα του νερού καθώς αντικατοπτρίζει τον βόρειο ουρανό.

Χάρτης Λευκής Θάλασσας

 

Κίτρινη Θάλασσα

Το κιτρινωπό χρώμα της Κίτρινης Θάλασσας

Η κίτρινη θάλασσα είναι μια ημίκλειστη θάλασσα του Ειρηνικού Ωκεανού, στα ανατολικά παράλια της Ασίας και στα δυτικά της Κορεατικής Χερσονήσου με συνολική επιφάνεια 404.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η παλίρροια στην κίτρινη θάλασσα μπορεί να φτάσει ως και τα 10 μέτρα.

Πήρε το όνομά της από το χρώμα της ιλύος και της άμμου που μεταφέρουν σε αυτήν από τις άνω πεδιάδες, ο Κίτρινος Ποταμός και ο ποταμός Χάι-χε. Στο κίτρινο χρώμα των νερών της συμβάλλουν και οι σφοδρές αμμοθύελλες από τις οποίες πλήττεται συχνά, που προκαλούνται από την έρημο Γκόμπι της Μογγολίας που βρίσκεται βορειοδυτικά.

Οι Κορεάτες την αποκαλούν Δυτική Θάλασσα, σε αντίθεση με την Ιαπωνική, που την αποκαλούν Ανατολική Θάλασσα.

Χάρτης Κίτρινης Θάλασσας
Χάρτης Κίτρινης Θάλασσας

Πηγές: WikipediaStemvisions

 

 

 

 


 

Δεκαπέντε σπάνιες ασθένειες

 

Σπάνιες ασθένειες: Εκατομμύρια γονίδια που αναπαράγονται, μπορεί να συμβάλουν στην υγεία ενός ατόμου που γεννιέται. Η αναπαραγωγή μπορεί να κρύβει και αναπάντεχα αποτελέσματα. Ορισμένες φορές μπορεί να υπάρχουν επιπλοκές, οι οποίες δύναται να οδηγήσουν σε μια σπάνια διαταραχή ή ασθένεια. Αναλυτικότερα, η σχετική λίστα, με σπάνιες ασθένειες:

 

Ακολουθούν δεκαπέντε σπάνιες ασθένειες:

1. Argyria (Αργυρία): Η Argyria δεν είναι γενετική διαταραχή, αλλά είναι άμεσο αποτέλεσμα της δηλητηρίασης από ασήμι . Η ασθένεια αυτή μετατρέπει το δέρμα του ασθενούς σε μπλε χρώμα και το κάνουν να μοιάζει με στρουμφάκι.

2. Σύνδρομο Εξωγήινου Χεριού: Το σύνδρομο αυτό υφίσταται όταν το χέρι κάποιου ξεκινά να ενεργεί μόνο του, συνήθως αρπάζοντας πράγματα . Η κίνηση μπορεί να είναι πιο περίπλοκη, δίδοντας την εντύπωση ότι το χέρι έχει πραγματικά δικό του μυαλό.

3. Σύνδρομο ξένης προφοράς: Συνήθως προκαλείται μέσω τραυματισμού του εγκεφάλου, η φωνή και ο τόνος ενός ατόμου μπορεί να παρεμποδιστούν, δημιουργώντας την εντύπωση ότι το άτομο μιλάει με ξένη προφορά.

4. Σύνδρομο Cotard – αίσθηση νεκρού: Το σύνδρομο Cotard είναι μια σπάνια ψυχική διαταραχή που οδηγεί ένα άτομο να πιστέψει ότι είναι πραγματικά νεκρό! Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτό το σύνδρομο επισκέπτονται συχνά νεκροταφεία για να «κάνουν παρέα» στους νεκρούς.

5. Υπερτρίχωση – υπερβολική τρίχα: Μπορείτε να καταλάβετε γιατί η υπερτρίχωση είναι επίσης γνωστή ως «σύνδρομο του λυκανθρώπου». Το μόνο καλό σε αυτή είναι οτι οι πολλές τρίχες είναι το μοναδικό σύμπτωμα αυτής της πάθησης.

Κι άλλες σπάνιες ασθένειες

6. Ολιγοδακτυλία- λιγότερα δάχτυλα: Η ολιγοδακτυλία είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή που οδηγεί ένα άτομο να γεννιέται με λιγότερα από πέντε δάχτυλα στα χέρια ή στα πόδια.  Αν και τα δάχτυλα λειτουργούν σε πολλές περιπτώσεις, αυτό εξαρτάται επίσης από τη σοβαρότητα της διαταραχής.

 

7. Πολυδακτυλία- επιπλέον δάχτυλα: Σε αντίθεση με την ολιγοδακτυλία, η πολυδακτυλία αναφέρεται σε ένα άτομο που γεννιέται με επιπλέον δάχτυλα στα χέρια ή στα πόδια. Επίσης, είναι μια πάθηση κληρονομική όπως αυτή της ολιγοδακτυλίας.

8. Νυσταγμός: Οι άνθρωποι που πάσχουν από νυσταγμό βλέπουν τα μάτια τους να κάνουν ταχείες, ανεξέλεγκτες κινήσεις, συνήθως δεξιά και αριστερά λόγω μιας σπάνιας διαταραχής του εγκεφάλου. Αυτή η διαταραχή του εγκεφάλου εμποδίζει τη λειτουργία του εσωτερικού αυτιού, που ελέγχει τις κινήσεις των ματιών.

9. Αλμπινισμός – έλλειψη μελανίνης: Ο αλμπινισμός χαρακτηρίζεται από έλλειψη παραγωγής μελανίνης στο σώμα. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή την ασθένεια έχουν χλωμό δέρμα, λευκά μαλλιά και πολύ ελαφρά χρωματισμένα μάτια. Αν και αυτό μπορεί να φαίνεται αισθητικά ευχάριστο, ο πάσχων έχει μειωμένη όραση καθώς κάποια ποσότητα μελανίνης απαιτείται για να βλέπει κάποιος.

10. Κνίδωση εκ ψύχους – αλλεργία στο κρύο: Η κνίδωση εκ ψύχους είναι μια σπάνια πάθηση όπου ο πάσχων αναπτύσσει εξάνθημα όταν εκτίθεται σε κρύο, πάγο ή νερό. Σε ακραίες περιπτώσεις, το να βυθιστεί ο πάσχοντας σε κρύο νερό μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε θάνατο.

Οι υπόλοιπες:

11. Σπάνιες ασθένειες – Ακροχορδονοειδής επιδερμοδυσπλασία: Αυτή η ασθένεια είναι επίσης γνωστή ως ασθένεια των δένδρων επειδή το άτομο που πάσχει από αυτή την ασθένεια φέρει μια ομοιότητα παρόμοια με ένα δέντρο. Όχι μόνο αυτό, ο πάσχων βρίσκεται σε ο κίνδυνο να αναπτύξει καρκίνο του δέρματος εάν εκτίθεται στο ηλιακό φως.

 

12. Νόσος Hailey: Οι άνθρωποι που υποφέρουν από αυτή τη νόσο κάνουν φουσκάλες αν τρίψουν ελάχιστα το χέρι τους. Αυτό συμβαίνει λόγω μιας σπάνιας μετάλλαξης του DNA που οδηγεί σε αυτή την ασθένεια.

13. Σύνδρομο Εντερικής Ζύμωσης: Το Σύνδρομο Εντερικής Ζύμωσης συμβαίνει όταν παράγονται μεθυστικές ποσότητες αιθανόλης μέσω ενδογενής ζύμωσης στο πεπτικό σύστημα. Οι οποίες με λίγα λόγια μετατρέπουν τα τρόφιμα σε αλκοόλ. Το αλκοόλ στη συνέχεια εξαπλώνεται στην κυκλοφορία του αίματος, κάνοντας ένα άτομο να αισθάνεται μεθυσμένο.

14. Σύνδρομο Μετα-Οργασμικής Νόσου: Το σύνδρομο Μετα-Οργασμικής Νόσου κάνει ένα άτομο να έχει αλλεργία στο ίδιο του το σπέρμα. Καθώς η ασθένεια αυτή παρατηρείται κυρίως σε άνδρες. Τα συμπτώματα συνήθως περιλαμβάνουν συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά της γρίπης, όπως ρινική καταρροή, πονοκέφαλο, πυρετό κλπ.

15. Παραμέληση Hemispatial ή μονομερής παραμέληση ή χωρική παραμέληση ή σύνδρομο παραμέλησης: Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτό αντιλαμβάνονται μόνο τη μια πλευρά ενώ η άλλη είναι εντελώς παραμελημένη. Αν πείτε σε αυτό το άτομο να φτιάξει ένα κύκλο τότε θα φτιάξει μόνο το μισό ενώ θα νομίζει οτι έχει κάνει ολόκληρο το κύκλο.

 

 

 

 

 

 


 

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΣΚΟΝΗ

Όταν ο καθηγητής αστροφυσικός Μάνος Δανέζης λέει ότι ο άνθρωπος δεν πεθαίνει , ο νομπελίστας φυσικός σερ Ρότζερ Πενρόουζ ( το αντίπαλο δέος του Χόκινγκ ) λέει πως ευτυχώς μερικοί πάνε ταξίδι πίσω γιατί αλλιώς δεν χωράμε σαφώς δεν είδαν κάποια χολιγουντιανή ταινία άκρατης φαντασίας αλλά εκφράζουν μάλλον μια επιστημονική πραγματικότητα που έλκει και πλήθος φιλοσοφικών ερμηνειών.

Το πιο εκπληκτικό γεγονός που μπορώ να μοιραστώ μαζί σας για το σύμπαν είναι το γεγονός ότι τα άτομα που συνθέτουν τη ζωή στη Γη, τα άτομα που απαρτίζουν τον ανθρώπινο σώμα προήλθαν από τα μοναδικά ίσως γνωστά εργαστήρια στη φύση υπεύθυνα για τη μαζική παραγωγή χημικών στοιχείων: τα αστέρια.

Φανταστείτε αστέρια με τεράστια μάζα, 8 φορές μεγαλύτερα από τον ήλιο μας, γεμάτα υδρογόνο. Σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής εκεί που υπάρχει μεγάλη συσσώρευση μάζας, η βαρύτητα είναι ισχυρότερη και δρα σαν ένας μηχανισμός συμπίεσης. Έτσι, το υδρογόνο στον πυρήνα συμπιέζεται και στριμώχνεται από τα εξωτερικά στρώματα του αστεριού τόσο πολύ που τα άτομα του ενώνονται και δημιουργούν ένα στοιχείο 4 φορές βαρύτερο, το ήλιο. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται συνεχώς καθώς η πίεση και η θερμοκρασία αυξάνονται και ο πυρήνας μετασχηματίζεται σε ολοένα και βαρύτερα χημικά στοιχεία εωσότου να αποτελείται εξ ολοκλήρου από σίδηρο. Ο σίδηρος είναι βαρύ και στέρεο στοιχείο που δεν επιδέχεται περαιτέρω μετασχηματισμό και καθιστά τα αστέρια ασταθή.

Είμαστε αστρόσκονη και κάποια μέρα θα ξαναγυρίσουμε στα άστρα…» - Κατιούσα

Ξαφνικά η υπερβολική πίεση και οι ακραίες θερμοκρασίες οδηγούν τα αστέρια μας σε ολοκληρωτική κατάρρευση με τη μορφή μιας μεγάλης έκρηξης που ονομάζεται έκρηξη υπερκαινοφανούς ή σούπερ νόβα. Τα εμπλουτισμένα με χημικά στοιχεία σωθικά των νεκρών αστεριών τώρα βρίσκονται διασκορπισμένα στο γαλαξία και αποτελούν μέρος του μεσοαστρικού νέφους. Το μεσοαστρικό νέφος είναι ένα σύννεφο αποτελούμενο από μια πληθώρα χημικών στοιχείων υπεύθυνα για τη δημιουργία νέων αστεριών, πλανητών και ουσιαστικά για τη θεμελίωση της ζωής.

Ας πάρουμε τώρα το σώμα ενός ανθρώπου 70 κιλών. Αυτό το σώμα αποτελείται από 7000 τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων άτομα! Το 67% αυτών των ατόμων είναι υδρογόνο, το χημικό στοιχείο που γεννήθηκε μαζί με το Σύμπαν πριν από 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα δύο τρίτα των ατόμων στο σώμα μας έχουν την ηλικία του σύμπαντος! Αλλά και τα υπόλοιπα 90 χημικά στοιχεία που συγκατοικούν μέσα μας προήλθαν από επιθανάτιες αστρικές εκρήξεις.

Μια ιστορία του σύμπαντος, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος

Ένας μεγάλος αστρονόμος είπε κάποτε ότι ο άνθρωπος είναι το μέσο για το Σύμπαν να γνωρίσει τον εαυτό του και ίσως αυτό το απόφθεγμα να αποτελεί και τον καλύτερο προσδιορισμό μας. Οπότε, την επόμενη φορά που θα κοιτάξετε τον έναστρο ουρανό μην αισθανθείτε μικροί και μηδαμινοί μπροστά στην απεραντοσύνη του. Σκεφτείτε ότι είστε κι εσείς κομμάτι του κοσμικού αυτού ωκεανού αφού το σύμπαν δεν είναι μόνο γύρω μας αλλά και μέσα μας. Γιατί είμαστε όλοι κυριολεκτικά και ίσως λίγο ποιητικά φτιαγμένοι από αστερόσκονη και κάποια μέρα θα ξαναγυρίσουμε στα άστρα!

 

 

 

 

 


 

Η ΤΕΤΡΑΓΩΝΗ ΠΟΛΗ

Το 1880, το Buenos Aires που ήταν η πρωτεύουσα της ομώνυμης αργεντίνικης επαρχίας, στις εκβολές του Río de la Plata (“Ποταμός του ασημιού” εξ ου και η περίφημη ομάδα River Plate!) που είναι το φυσικό σύνορο με την Ουρουγουάη, ομοσπονδιοποιήθηκε και έγινε η εθνική πρωτεύουσα της Αργεντινής.

Ο Dr. Dardo Rocha, Κυβερνήτης της Επαρχίας του Buenos Aires, μπήκε στη διαδικασία εύρεσης νέας επαρχιακής πρωτεύουσας. Καμία περιοχή όμως δεν συγκέντρωνε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά και έτσι πήρε την απόφαση να χτίσει μια πόλη εξ αρχής.

Εδώ οι καλοί χάρτες: Λα Πλάτα (πηγή: pinterest)

Το όνομα της πόλης (La ciudad de La Plata) 68 χλμ νότια του Μπουένος Άιρες , επάνω στην ακτογραμμή του Νότιου Ατλαντικού , προτάθηκε από τον τοπικό Γερουσιαστή José Hernández, για να σηματοδοτεί την γεωγραφική της θέση, στις εκβολές του εμβληματικού ποταμιού.

Η Αθήνα είναι πρωτεύουσα της Ελλάδας και ανήκει στον νομό Αττικής . Ο νομός Αττικής όμως έχει πρωτεύουσα το Λαύριο. Κάπως έτσι είναι η σχέση Λα Πλάτα και Μπουένος Άιρες

Η πόλη χτίστηκε στα πρότυπα της Washington, D.C. μ’ ένα ιδιαίτερο ντιζάιν. Η διάταξή της είναι ένα τέλειο τετράγωνο, και εκτός από τους κάθετους και οριζόντιους δρόμους, διασχίζεται από δυο διαγώνιους (Diagonal, βλ. Βαρκελώνη) με τους παράλληλους δρόμους (με τις diagonal) να σχηματίζουν πυραμίδες και ρόμβους, ενώ χώροι πρασίνου υπάρχουν ακριβώς κάθε έξι τετράγωνα.

Ή κάτοψη της Λα Πλάτα (πηγή: pinterest)
Ή κάτοψη της Λα Πλάτα (πηγή: pinterest)

Το σχήμα αυτό έδωσε λαβή σε ερευνητές να λένε ότι η πόλη σχεδιάστηκε από μέλη του Αργεντινού Τεκτονισμού (μασονική στοά) αφήνοντας τα χαρακτηριστικά τους τεκτονικά σύμβολα (τετράγωνο, διαβήτης, νήμα της στάθμης, αλφάδι) εμφανή στην αστική διάταξη. Εξάλλου η λέξη “mason” προέρχεται από την γαλλική “maçon” που σημαίνει «κτίστης» ή «πλάστης».

Μια ακόμα συνομωσία που περιβάλει την τετραγωνισμένη πόλη, προέρχεται από το βιβλίο “Los quinientos millones de la Begun” (Τα 500 εκατομμύρια της Μπεγκούμ) του Ιουλίου Βερν που είχε γράψει 3 χρόνια πριν την ίδρυση της, στο οποίο περιγράφει μια πόλη πανομοιότυπη με την La Plata, με ορθογώνιους δρόμους, λεωφόρους, συγκεκριμένο αριθμό τετραγώνων, μεγάλα πάρκα με μνημεία, περιφερειακό δρόμο!!!

πηγή: construirtv.com

Στην La Plata, χτίστηκε κυβερνητικό & δικαστικό μέγαρο, Καθεδρικός ναός γοτθικού ρυθμού, δημοτική βιβλιοθήκη, αστρονομικό παρατηρητήριο, ενώ το “Museo de La Plata” που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο της πόλης (ιδρύθηκε το 1897) υπάρχει μια από τις σημαντικότερες παλαιοντολογικές και ανθρωπολογικές συλλογές στη Νότια Αμερική.

Αντίγραφο απολιθώματος Diplodocus στο Μουσείο Λα Πλάτα (πηγή: wikipedia)
Αντίγραφο απολιθώματος Diplodocus στο Μουσείο Λα Πλάτα (πηγή: wikipedia)

Πολλά προηγμένα ερευνητικά ινστιτούτα και άλλες ακαδημίες ιδρύθηκαν εκεί, ενισχύοντας τη φήμη της πόλης ως κέντρου πολιτισμού. Το βαθύ λιμάνι της στην περιοχή Ensenada συνέτεινε στην ίδρυση της Εθνικής Ναυτικής Ακαδημίας, ενώ δίπλα από την πόλη αναπτύχθηκε μια βαριά βιομηχανική ζώνη (συσκευασία κρέατος, πετροχημικό συγκρότημα και χαλυβουργείο).

Το σχέδιο της πόλης Λα Πλάτα

Το 1952, η La Plata μετονομάστηκε σε “Eva Perón” στη μνήμη της συζύγου του προέδρου Juan Perón, αλλά μετά την ανατροπή του, το 1955, ξαναπήρε το αρχικό της όνομα. Σήμερα η πόλη έχει περίπου 800.000 πληθυσμό και η μητροπολίτικη περιοχή (Greater La Plata) σχεδόν 1.000.000.

δες το παρακάτω βίντεο

 


 

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΤΕΚΤΟΝΙΚΑ ΡΗΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Το πιο επικίνδυνο ρήγμα της Γης θα πρέπει να πληροί  κάποια ειδικά κριτήρια : το ρήγμα πρέπει να  είναι κοντά ή να τρέχει μέσα από μια αστική περιοχή ή κοντά από  πυρηνικές εγκαταστάσεις ; Υπάρχουν και άλλοι λόγοι , όπως τα ηφαίστεια και οι ωκεανοί , που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εκρήξεις ή τσουνάμι ; Είναι το ανθρώπινο και οικονομικό τίμημα μεγάλο εξαιτίας του; Τα μέρη  με βάση τη συχνότητα των σεισμών που δίνουν επεισόδια  ισχυρότερα από τους 7,0 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ ;Εάν οι δομές και οι υποδομές της περιοχής έχουν κατασκευαστεί για να αντέχουν  μεγάλους σεισμούς και κατά πόσον οι σεισμοί μπορεί να είναι μικρότερης κλίμακας, αλλά πιο συχνοί .

Exactly What Happens to the Ground at a Fault Line? | Discover Magazine
Οι  σεισμοί στην Αϊτή και τη Χιλή ήταν καταστροφικοί από την άποψη των ανθρώπινων και οικονομικών συνεπειών, αλλά εάν ένας μεγάλος σεισμός ua σημειωθεί σε μια ως επί το πλείστον ακατοίκητη περιοχή, οι συνέπειες δεν θα ήταν τόσο τρομερές ;
Δεν υπάρχει  μια εύκολη απάντηση σχετικά με το πιο επικίνδυνο ρήγμα , αφού υπάρχουν αρκετά που θεωρούνται πολύ επικίνδυνα.

The Hayward Fault

Λαμβάνοντας υπόψη το ανθρώπινο τίμημα στις αστικές περιοχές και το δυναμικό για την καταστροφή που μπορεί να επιφέρει τόσο για την ανθρώπινη ζωή όσο και για το σύνολο της οικονομίας, το πιο επικίνδυνο ρήγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι το Hayward Fault, που διασχίζει το ανατολικό Σαν Φρανσίσκο, της Καλιφόρνιας. Αυτό το ρήγμα τρέχει ως γνωστόν, μέσα από το γήπεδο στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Berkeley . Είναι το μόνο ” πιο επικίνδυνο ” ρήγμα το οποίο δεν βρίσκεται στα όρια των  τεκτονικών πλακών, αλλά είναι σαφώς εντός των ζωνών διάρρηξης της αμερικανικής πλάκας και της πλάκας του Ειρηνικού .Ένας σεισμός μεγέθους των 6,8R ή μεγαλύτερος εμφανίζεται περίπου κάθε 140 χρόνια σχετικά με το ρήγμα Hayward, και ο τελευταίος ήταν 140 χρόνια πριν. Οι εκτιμήσεις είναι ότι οι επιπτώσεις θα είναι οι άμεσες σε πάνω από 5 εκατομμύρια άτομα ενώ η ζημία θα είναι από 150 δισ. ευρώ έως περίπου 1,5 τρισεκατομμύρια σε περίπτωση που χτυπήσει και τους γύρω νομούς και περιοχές. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το Oakland και το Σαν Φρανσίσκο είναι από τα σημαντικότερα πολιτιστικά, εκπαιδευτικά, οικονομικά και επιχειρηματικά κέντρα του Βορρά οι επιπτώσεις θα γίνουν αισθητές σε ολόκληρη την Δυτική Ακτή.


Το ρήγμα San Andreas Fault στη Νότια Καλιφόρνια συχνά θεωρείται ότι είναι το πιο επικίνδυνο, δεδομένου ότι βρίσκεται στο όριο των τεκτονικών πλακών του Ειρηνικού και της Αμερικανική πλάκας, με ένα κομμάτι του να ρίχνεται μέσα στην πλάκα του Juan De Fuca Plate.Το ρήγμα του San Andreas διατρέχει τόσο Νότιες και Βόρειες μεγαλουπόλεις και εκτείνεται 1000 μίλια μακριά.

Στην Τουρκία υπάρχει ένα άλλο μεγάλο ρήγμα -της Βόρειας Ανατολίας– που , μαζί με άλλα, καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του χώρας. Αυτό το ρήγμα έχει υψηλή σεισμική δραστηριότητα όπου σεισμοί άνω των 7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ είναι πιθανό να συμβούν. Το ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας βρίσκεται στα όρια τριών πλακών και αυτό το κάνει ακόμη πιο επικίνδυνο .

Greece and Turkey Shaken by African tectonic retreat | Scientific Reports
Η Μόκα και η ζώνη διάρρηξης της Valdivia έχει ένα ρήγμα που εκτείνεται από την  τεκτονική πλάκα Nazca, και τρέχει κατά μήκος της Νοτιοαμερικάνικης  Πλάκας . Αυτό το  ρήγμα εκτείνεται από το νησί Mocha στα ανοικτά της Χιλής και νότια μέχρι το Περού. Η πρόσφατη αλλά και η ιστορική σεισμική δραστηριότητα στη Χιλή και το Περού, σε συνδυασμό με τις πυκνοκατοικημένες περιοχές  και ενδεχομένως τις όχι κατάλληλες αντισεισμικές  προδιαγραφές σε πολλά σημεία κατά μήκος της ζώνης κάνουν αυτό το ρήγμα ένα από τα , αν όχι το πιο επικίνδυνο ρήγμα .


Το ρήγμα Nazca ( Περού , Χιλή ), είναι πολύ δραστήριο, αφού δίνει έναν σεισμό κάθε 5 χρόνια και παράγει πραγματικά μεγάλους σεισμούς  (8.5R +) Από αυτό το ρήγμα προήλθε  ο μεγαλύτερος καταγεγραμμένος σεισμός στην ιστορία της Γης των 9,5R το 1960. Το ρήγμα έχει σκοτώσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους τα τελευταία 50 χρόνια με τρομερές καταστροφές και τσουνάμι .

Επιπλέον άλλα επικίνδυνα ρήγματα ανά τον πλανήτη θεωρούνται.

το σύστημα ρηγμάτων  του Τόκιο
– υπάρχει ένα ρήγμα στην Λισαβόνα , Πορτογαλία που έδωσε τον πιο φονικό σεισμό της Ευρώπης .
– υπάρχουν κάποια ρήγματα μέσα Ινδική πλάκα, τα οποία δίνουν μεγάλους σεισμούς κάθε 50 έτη.
– το Ιράν έχει πολλά ρήγματα νοτίως της βόρειας περιοχής των συνόρων του, που δημιουργούν χάος .
Κεντρική Αμερική ( Νικαράγουα , Παναμάς) έχουν κάποια ρήγματα, τα οποία είναι σχετικά άγνωστα .


– Το Longmenshan Fault ( Sichuan, Κίνα ), το οποίο τρέχει μέσα από πολλές μεγάλες πόλεις με πληθυσμούς μεγαλύτερους του 1 εκ. δίνει συχνά μεγάλους σεισμούς ( M7.5 +) . Ένας σεισμός που προήλθε από αυτό το ρήγμα σκότωσε πριν από λίγα χρόνια 80000 ανθρώπους . Αυτό το ρήγμα αναμένεται να δώσει ένα μεγαλύτερο σεισμό σύντομα .
-Το ρήγμα Gujurat ( Ιμαλάια, Ινδία) είναι από τις πιο δραστήρια στον κόσμο και παράγει πραγματικά μεγάλους σεισμούς (Μ 8 +) . Αυτό το ρήγμα έδωσε σεισμό το 2001, και από τον οποίο  20000 άνθρωποι σκοτώθηκαν.

 


 

Τι σημαίνει «ψυχρός πόλεμος» ;

Αν και το τελευταίο χρονικό διάστημα ακούμε συνεχώς για τον ψυχρό πόλεμο οι περισσότεροι από μας είμαστε μη ενήμεροι για το πότε ξεκίνησε, αλλά και το πώς εφευρέθηκε ο γνωστός όρος.

Ετυμολογία: Όταν δε λαμβάνει χώρα κάποια κύρια ένοπλη σύρραξη ανάμεσα σε δύο αντιμαχόμενες χώρες, παρόλο που μπορεί να πραγματοποιηθούν περιφερειακές συρράξεις σε διάφορες περιοχές.

Η αντιπαράθεση των αντιμαχόμενων πλευρών εκδηλώνονται σε πολλές σφαίρες, συμπεριλαμβανομένης της ιδεολογικοπολιτικής, της οικονομικής, ενώ η προπαγάνδα και ο ψυχολογικός πόλεμος λαμβάνουν έντονη δραστηριότητα και αντιπαράθεση εκατέρωθεν.

Σοβιετική Ένωση & Η.Π.Α.
Σοβιετική Ένωση & Η.Π.Α.

Ο όρος

Στα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ο συγγραφέας Τζωρτζ Όργουελ χρησιμοποίησε τον όρο ψυχρός πόλεμος (cold war) στο δοκίμιο του με τίτλο You and the Atomic Bomb το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Tribune στις 19 Οκτωβρίου 1945.

Ο όρος ψυχρός πόλεμος αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον Αμερικανό διπλωμάτη Bernard Baruch το 1947.

Ο αρθρογράφος Walter Lippmann έκανε τον όρο ευρέως γνωστό με το βιβλίο του The Cold War (Ο Ψυχρός Πόλεμος)· όταν ρωτήθηκε το 1947 για την προέλευση του όρου, ο Lippmann την ανήγαγε σε έναν γαλλικό όρο από τη δεκαετία του 1930: la guerre froide.

Η εποχή του ψυχρού πολέμου

Υπάρχει διαφωνία για την ακριβή έναρξη του Ψυχρού Πολέμου πάντως ορόσημες θεωρούνται οι ομιλίες του Τρούμαν και του Ουίνστον Τσόρτσιλ με το «Σιδηρούν παραπέτασμα».

 «το Στετίνο στη Βαλτική, έως την Τεργέστη στην Αδριατική Θάλασσα, ένα Σιδηρούν Παραπέτασμα πέφτει πάνω στην ήπειρο. Πίσω από τη γραμμή αυτή, βρίσκονται όλες οι πρωτεύουσες των παλαιών κρατών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης -Βαρσοβία, Βερολίνο, Πράγα, Βιέννη, Βουδαπέστη, Βελιγράδι, Βουκουρέστι και Σόφια. Όλες αυτές οι φημισμένες πόλεις και οι πληθυσμοί που τις περιβάλλουν, βρίσκονται σε αυτό που πρέπει να ονομάσω Σοβιετική σφαίρα. (…) Τα κομμουνιστικά κόμματα, που ήταν πολύ μικρά σε αυτές τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, έχουν καταλάβει εξέχουσα θέση και δύναμη δυσανάλογη με την αριθμητική τους ισχύ και αποσκοπούν στο να επιβάλουν παντού τον ολοκληρωτικό τους έλεγχο».(Ομιλία του Ουίνστον Τσόρτσιλ στο αμερικάνικο πανεπιστήμιο Γουεστμίνστερ, τον Μάρτιο του 1946)

Η κορύφωση του ψυχρού πολέμου

Από τις 14 εως τις 27 Οκτωβρίου του 1962 με την τοποθέτηση πυραύλων της Σοβιετικής Ένωσης στην Κούβα η ανθρωπότητα έφτασε στο χείλος της πυρηνικής καταστροφής και ο πλανήτης επί 13 ημέρες έζησε έναν  ασύλληπτο εφιάλτη εξαιτίας του αμεσότατου κινδύνου της πυρηνικής σύγκρουσης μεταξύ Η.Π.Α. και Σοβιετική Ένωσης.

Και οι δυο δυνάμεις είχαν υιοθέτησει τη λογική της αμοιβαίας εξασφαλισμένης καταστροφής που οδηγούσε σε αδιέξοδο.

Η κρίση ξεκίνησε όταν σοβιετικοί πυραύλοι με πυρηνικές κεφαλές εγκαταστάθηκαν στην Κούβα ως απάντηση στην εγκατάσταση αμερικανικών πυραυλικών συστημάτων στην Αγγλία, την Ιταλία και την Τουρκία.

Τελικά στις 27 Οκτώβριου του 1962 ο Αμερικανός πρόεδρος Τζον Κένεντι και ο Ρώσος ηγέτης Νικίτα Χρουστσόφ συμφώνησαν η μεν Σοβιετική Ένωση να αποσύρει τους πυραύλους από την Κούβα και η δε Αμερική από την Τουρκία, επίσης οι Η.Π.Α. εγγυήθηκαν την αποχή κάθε στρατιωτικής ενέργειας κατά της Κούβας, μια συμφωνία που τηρήθηκε εκατέρωθεν.

Βέβαια, όπως λέγανε και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι «ουδέν κακόν αμιγές καλού», καθώς ο τεχνολογικός ανταγωνισμός οδήγησε μεταξύ των άλλων στην αυγή της αστροναυτικής, με πρώτη την εκτόξευση του πρώτου τεχνητού δορυφόρου στην ιστορία, του σοβιετικού Σπούτνικ και έπειτα όλης της διαστημικής εποχής γενικότερα.

Sputnik
Sputnik

Σήμερα

Δυστυχώς, η ιστορία είναι μεγάλος είρωνας και από ότι φαίνεται επαναλαμβάνεται, καθώς στον νέο ψυχρό πόλεμο που ξεκινά η σκηνή ξαναστήνεται με παρόμοια χαρακτηριστικά, στη θέση της Κούβας έχουμε την Ουκρανία και οι ρόλοι των πρωταγωνιστών είναι αντεστραμμένοι.

 

 

 

 


 

13 ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΜΑΘΕΣ ΛΙΓΟ ΛΑΘΟΣ

13 ιστορικά γεγονότα που δεν ισχύουν έτσι όπως τα ξέρουμε

Οι ιστορικοί αφιερώνουν όλη τη σταδιοδρομία τους για να αποκαλύψουν και να κατανοήσουν το παρελθόν μας, αλλά πίσω από κάθε γνωστό γεγονός, υπάρχουν πληροφορίες που χάνονται ή παραποιούνται. Ακολουθούν μερικά ευρέως γνωστά ιστορικά γεγονότα που δεν είναι ακριβώς αληθινά.

13. Η ισπανική γρίπη δεν ξεκίνησε από την Ισπανία

Η ισπανική γρίπη του 1918 ήταν μια από τις δυσκολότερες πανδημίες που αντιμετώπισε η ανθρωπότητα, σκοτώνοντας σχεδόν 50 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Η ισπανική γρίπη του 1918 ήταν μια από τις δυσκολότερες πανδημίες που αντιμετώπισε η ανθρωπότητα, σκοτώνοντας σχεδόν 50 εκατομμύρια παγκοσμίως.

Αρχικά ονομάστηκε «γρίπη των 3 ημερών» και σκότωσε περίπου 50 εκατομμύρια ανθρώπους το 1918, 34 εκατομμύρια περισσότερα από τα θύματα του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο προσδιορισμός “ισπανική” πιθανότατα ξεκίνησε επειδή η Ισπανία χτυπήθηκε πολύ νωρίς και πολύ σκληρά από την ασθένεια (σσ. Είχε κολλήσει κι ο βασιλιάς της Ισπανίας).

Είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθεί από πού προήλθε η ασθένεια, αλλά με τα μέχρι τώρα στοιχεία η πρώτη περίπτωση καταγράφηκε στην κομητεία Haskell του Κάνσας.

12. Οι ζώνες αγνότητας δεν εφευρέθηκαν για να αποτρέπουν την απώλεια παρθενιάς

ζώνες αγνότητας

Οι ζώνες αγνότητας δεν εφευρέθηκαν το διάστημα μεταξύ 5ου και 15ου αιώνα για να αποτρέψουν τις γυναίκες από την απώλεια της παρθενιάς τους (υπάρχει άλλη λέξη άραγε;), αλλά τον 18ο αιώνα για να αποτρέψουν τις έφηβες απ’ το να αυνανίζονται, γεγονός που οδηγούσε με βεβαιότητα στην τρέλα.

11. Το νησί του Μανχάταν δεν αγοράστηκε με χάντρες αξίας 24$

Το Μανχάταν, όπως φαίνεται από το Ρούσβελτ Άιλαντ
Το Μανχάταν, όπως φαίνεται από το Ρούσβελτ Άιλαντ (πηγή: Wikimedia Commons)

Στην πραγματικότητα αγοράστηκε από τους ιθαγενείς Αμερικανούς με χρήματα σημερινής αξίας περίπου 1000$. Το ίδιο ποσό καταβλήθηκε και για το Staten Island. Βέβαια να πούμε ότι οι ιθαγενείς είχαν στο μυαλό τους πολύ διαφορετικά την ιδιοκτησία! Την αντιμετώπιζαν περισσότερο σαν ενοίκιο, καθώς πίστευαν ότι η γη, ο αέρας και οι οδοί δεν μπορούν να «ανήκουν» σε κανέναν.

10. Ο Χριστόφορος Κολόμβος δεν ανακάλυψε πρώτος την Αμερική

Χριστόφορος Κολόμβος ανακάλυψη της Αμερικής

Ο μεγάλος θαλασσοπόρος Χριστόφορος Κολόμβος πιστεύεται από πολλούς ότι ανακάλυψε την αμερικανική ήπειρο όταν στην πραγματικότητα, αυτόχθονες ζούσαν ήδη στην Αμερική εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Ήταν ο Βίκινγκ εξερευνητής Leif Eriksson ο πρώτος Ευρωπαίος που πάτησε το πόδι του για πρώτη φορά στην Αμερική, σχεδόν 400 χρόνια πριν από τον Κολόμβο. Και ενώ τα ταξίδια του Κολόμβου τον οδήγησαν στην Κεντρική και τη Νότια Αμερική, δεν κατάφερε ποτέ να φτάσει στις σημερινές Ηνωμένες Πολιτείες.

9. Η Μαρία Αντουανέτα δεν είπε πότε την ατάκα «Αφού δεν έχουν ψωμί, ας φάνε παντεσπάνι».

Μαρία Αντουανέτα

Πιστεύεται ότι η τελευταία βασίλισσα της Γαλλίας είχε πει την θρυλική έκφραση ως απάντηση στους αγρότες της όταν λιμοκτονούσαν. Ωστόσο, δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία που το επιβεβαιώνουν.

Ο φιλόσοφος Ζαν Ζακ Ρουσσώ χρησιμοποίησε τη φράση αυτή στο βιβλίο του Εξομολογήσεις, το οποίο γράφτηκε γύρω στο 1767. Η Μαρία Αντουανέτα ήταν ακόμα παιδί εκείνη την εποχή.

Άλλοι υποθέτουν ότι Γάλλοι επαναστάτες λανθασμένα απέδωσαν στην βασίλισσα το απόφθεγμα ως προπαγάνδα.

8. Ο Ναπολέων Βοναπάρτης δεν ήταν κοντός

Ύψος Ναπολέων Βοναπάρτη

Ο Ναπολέων ήταν ένας από τους εμβληματικούς στρατιωτικούς ηγέτες του κόσμου. συχνά απεικονίζεται ως ένας κοντός άντρας με γιλέκο που οδηγεί το στρατό του.

Στην πραγματικότητα, ο Βοναπάρτης ήταν πιθανότατα μεσαίου ύψους και η πεποίθηση ότι ήταν κοντός θα μπορούσε να οφείλεται στις αποκλίσεις μεταξύ του γαλλικού και του βρετανικού συστήματος μέτρησης. Ενώ η γαλλική ίντσα ήταν 2,7 εκατοστά, η βρετανική ήταν 2,54 εκατοστά. Έτσι αντί το ύψος του να ήταν 5 πόδια και 2 ίντσες πιθανότατα με το σημερινό σύστημα μέτρησης να ήταν 5 πόδια και 6,5 ίντσες.

7. Η Κλεοπάτρα δεν ήταν Αιγύπτια

Βασίλισσα Κλεοπάτρα

Η Κλεοπάτρα, αν και βασίλισσα του Νείλου, είχε πολύ λίγο, αν υπάρχει, αιγυπτιακό αίμα. Γεννημένη μεν στην Αίγυπτο, η οικογένεια της Κλεοπάτρας προερχόταν από την Ελλάδα και την Μακεδονία, απόγονη του Πτολεμαίου Ι, στρατηγού του Μέγα Αλέξανδρου.

Παρολαυτά αγκάλιασε τα αιγυπτιακά έθιμα και παραδόσεις και ήταν η πρώτη από την οικογένεια της που έμαθε την αιγυπτιακή γλώσσα.

6. Οι άνθρωποι του Μεσαίωνα δεν ήταν flat-earthers

Flat Earth

Μια κοινή λανθασμένη αντίληψη σχετικά με τις «σκοτεινές εποχές» που αν και ήταν μια περίοδος αγριότητας και άγνοιας, οι άνθρωποι πίστευαν ότι η Γη ήταν επίπεδη.

Η ιδέα ότι η Γη ήταν στρογγυλή υπήρχε τουλάχιστον από τον 6ο αιώνα π.Χ., και από τον Μεσαίωνα, οι περισσότεροι μελετητές και μορφωμένοι άνθρωποι της εποχής είχαν αντιληφθεί ότι ο πλανήτης ήταν σφαιρικός.

Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι αυτή αντίληψη προήλθε από συγγραφείς του 19ου αιώνα που επέκριναν την παρωχημένη μεσαιωνική εκκλησία.

5. Οι μάγισσες του Σάλεμ δεν κάηκαν ποτέ

Οι Μάγισσες του Σάλεμ

Το 1692, ένας γιατρός στο χωριό Σάλεμ της Μασαχουσέτης, πίστευε ότι μια μυστηριώδης ασθένεια έπληττε τα νεαρά κορίτσια και επρόκειτο για έργο της μαύρης μαγείας. Οι κατηγορίες για μαγεία εξαπλώθηκαν γρήγορα σε όλο τον οικισμό.

Ενώ πιστεύεται ότι όσα κορίτσια κρίθηκαν ένοχες για μαγεία κατά τη διάρκεια της δίκης των μαγισσών του Σάλεμ κάηκαν, στην πραγματικότητα κανένα κορίτσι δεν είχε αυτή τη τραγική κατάληξη.

Το κάψιμο των μαγισσών του Σάλεμ ενδεχομένως να συγχέεται με τα ευρωπαϊκό κυνήγι μαγισσών που έλαβε χώρα μεταξύ του 15ου και του 18ου αιώνα. Σύμφωνα με το νόμο «Constitutio Criminalis Carolina» της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η τιμωρία για μαγεία ήταν ο θάνατος στη φωτιά.

4. Ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν δεν ανακάλυψε τον ηλεκτρισμό ενώ πέταγε χαρταετούς

Μπέντζαμιν Φράνκλιν

Ο Benjamin Franklin ήταν σπουδαίος εφευρέτης και επιστήμονας αλλά λανθασμένα του έχει πιστωθεί η ανακάλυψη του ηλεκτρισμού με το πείραμα με τον χαρταετό.

Η έννοια των ηλεκτρικών φορτίων υπήρχε εδώ και χιλιάδες χρόνια. Μερικοί επιστήμονες αμφιβάλλουν αν ο Φράνκλιν πραγματοποίησε ακόμη και το πείραμα, πιστεύοντας ότι αν μια αστραπή χτυπούσε τον χαρταετό του, θα πέθανε επί τόπου. Αντ ‘αυτού, οι ειδικοί πιστεύουν ότι ο χαρταετός φορτίστηκε από τη θύελλα, δημιουργώντας ένα σπινθήρα όταν ο Φράνκλιν μετακίνησε το δάχτυλό του κοντά στο κλειδί που ήταν περασμένο στον σπάγκο.

3. Οι Βίκινγκς δεν φορούσαν κράνη με κέρατα

Βίκινγκς

Αν και έχουν συνδυαστεί με την εικόνα των Βίκινγκς, οι ιστορικοί ακόμα να ανακαλύψουν ένα τέτοιο κράνος. Το μόνο κράνος της εποχής των Βίκινγκ που έχει βρεθεί ήταν το 1943 το οποίο ήταν φτιαγμένο από σίδερο και χωρίς κέρατα.

Οι πολεμιστές των Βίκινγκ μεταξύ του 8ου και του 11ου αιώνα απεικονίζονταν συχνά είτε χωρίς κεφάλι (!) είτε με απλά κράνη φτιαγμένα από σίδερο ή δέρμα. Πιστεύεται ότι τα σχέδια του σχεδιαστή κοστουμιών Carl Emil Doepler για την όπερα του 19ου αιώνα “Der Ring des Nibelungen” είναι υπεύθυνα για την επίμονη στερεοτυπική εικόνα των Βίκινγκς.

2. Ο σερ Ισαάκ Νεύτων δεν ανακάλυψε τη βαρύτητα όταν ένα μήλο έπεσε στο κεφάλι του

Νεύτωνας

Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτόν τον μύθο, τα μήλα έπαιξαν κάποιο ρόλο στην ανακάλυψη του Ισαάκ. Ο συνάδελφός του, William Stukeley, δημοσίευσε στη βιογραφία του ότι υπήρξε μια εποχή που οι δύο άντρες κάθονταν κάτω από μια μηλιά! Ο Νεύτωνας του έδειξε ένα κοντινό κλαδί και αναρωτήθηκε γιατί τα μήλα έπεφταν πάντα ευθεία προς τα κάτω, αντί προς τα πλάγια ή προς τα πάνω.

1. Ο Thomas Edison δεν εφηύρε τον πρώτο λαμπτήρα

Τόμας Έντισον

Ο Thomas Edison είναι ένας από τους μεγαλύτερους εφευρέτες της Αμερικής. Κατείχε περισσότερα από 1.000 διπλώματα ευρεσιτεχνίας και πιστώνεται με πολλές βασικές εφευρέσεις του 19ου αιώνα. Αλλά υπάρχει πολλή συζήτηση σχετικά με το αν ο Έντισον ήταν το πρώτο άτομο που έφτιαξε τον λαμπτήρα ή όχι.

Στις αρχές του 1800, ο Άγγλος χημικός Humphry Davy παρήγαγε τον πρώτο ηλεκτρικό λαμπτήρα στον κόσμο. Οι επόμενοι εφευρέτες βελτίωσαν το σχεδιασμό του Davy, αλλά κανένας δεν μπόρεσε να κάνει τη λάμπα μακράς διαρκείας και φθηνή.

Ενώ μπορεί λοιπόν να μην ήταν ο πρώτος που την εμπνεύστηκε, ο Έντισον κατασκεύασε μια λάμπα που ήταν πρακτική, μακράς διαρκείας και οικονομικά προσιτή.

 

 

 

 

 

 


 

ΤΟ ΤΟΥΝΕΛ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

 

Ανζόμπ – το «Τούνελ του Φόβου»

Το Τατζικιστάν είναι ένα περίκλειστο κράτος της κεντρικής Ασίας, πρώην σοβιετική δημοκρατία και ανεξάρτητο από το 1991. Συνορεύει με το Αφγανιστάν στα νότια, το Ουζμπεκιστάν στα δυτικά, το Κιργιστάν ή Κιργιζία στα βόρεια και την Κίνα στα ανατολικά. Πρόκειται για μια ορεινή χώρα (το 93% της επικράτειάς της είναι βουνά), με μεγάλο τμήμα της οροσειράς του Παμίρ στο έδαφός της και την υψηλότερη κορυφή (Ισμοΐλ Σομόνι) να αγγίζει τα 7.495 μέτρα.

Χάρτης του Τατζικιστάν (πηγή: Encyclopædia Britannica)
Χάρτης του Τατζικιστάν (πηγή: Encyclopædia Britannica)

Περίπου 80 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του Τατζικιστάν Ντουσαμπέ, σε υψόμετρο 3.372 μέτρων, βρίσκεται το ορεινό πέρασμα Ανζόμπ, το οποίο φημίζεται για την επικινδυνότητά του. Ο δρόμος που το διαπερνά, αν και είναι η μόνη οδός που συνδέει την πρωτεύουσα με τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας Χουτζάντ, είναι στενός, απότομος, γεμάτος ζιγκ-ζαγκ και χωρίς μπάρες ασφαλείας. Το χειμώνα είναι συνήθως κλειστός λόγω του χιονιού, κόβοντας τη χώρα στα δύο, ενώ δεν λείπουν και οι φονικές χιονοστιβάδες που έχουν στοιχίσει τη ζωή πολλών διερχόμενων.

Άποψη της Ντουσαμπέ (φωτ. Wikimedia Commons)
Άποψη της Ντουσαμπέ (φωτ. Wikimedia Commons)
Ο δρόμος που συνδέει τη Ντουσαμπέ με την Χουτζάντ (πηγή: dangerousroads.org)
Ο δρόμος που συνδέει τη Ντουσαμπέ με την Χουτζάντ (πηγή: dangerousroads.org)

Κατά τη σοβιετική περίοδο, για να μεταβεί κανείς από την Ντουσαμπέ στη Χουτζάντ έπρεπε να περάσει μέσα από το γειτονικό Ουζμπεκιστάν. Όταν όμως οι δύο χώρες έγιναν ανεξάρτητες και οι σχέσεις τους έπαψαν να είναι ιδιαίτερα φιλικές, οι αρχές του Τατζικιστάν αποφάσισαν την κατασκευή ενός τούνελ, προκειμένου να συνδεθούν οδικά οι δύο πόλεις, παρακάμπτοντας το επικίνδυνο πέρασμα. Το έργο ανέλαβε μια ιρανική εταιρεία και οι εργασίες ξεκίνησαν το 2003.

Το πέρασμα Ανζόμπ (πηγή: uniuzb.uz)
Το πέρασμα Ανζόμπ (πηγή: uniuzb.uz)

Το 2006, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί πλήρως, παραδόθηκε στην κυκλοφορία το τούνελ Ανζόμπ (γνωστό και ως τούνελ Istiqlol ή Ushtur), μια σήραγγα μήκους 5.040 μέτρων σε υψόμετρο 2.720 μέτρων ως τμήμα του αυτοκινητόδρομου Μ34. Στα πλεονεκτήματά του τούνελ μπορούν να αναφερθούν τόσο το γεγονός ότι γλιτώνει τους οδηγούς από τουλάχιστον 4 ώρες οδήγηση, καθώς δεν χρειάζεται πια να περνούν μέσα από το Ουζμπεκιστάν, όσο και ότι αποφεύγουν το διαβόητο πέρασμα. Ωστόσο, τα καλά νέα μάλλον σταματούν εδώ…

Μόλις οι οδηγοί άρχισαν να χρησιμοποιούν το τούνελ, διαπίστωσαν ότι διέθετε μόνο μία λωρίδα κυκλοφορίας, καθώς το δίδυμο τούνελ που θα λειτουργούσε ως η λωρίδα αντίθετης κυκλοφορίας παρέμενε μόνιμα κλειστό για επισκευές. Έτσι, οι οδηγοί έπρεπε να αποφασίσουν μόνοι τους ποιος θα περνούσε πρώτος. Επίσης, ο φωτισμός ήταν ανύπαρκτος, με μόνα τα φώτα των οχημάτων να διαλύουν κάπως το πυκνό σκοτάδι…

Η είσοδος του τούνελ το 2011 (φωτ. Wikimedia Commons)
Η είσοδος του τούνελ το 2011 (φωτ. Wikimedia Commons)

Άλλο ένα από τα προβλήματα του τούνελ ήταν οι μεγάλες λακκούβες στο οδόστρωμα, πολλές από τις οποίες ήταν γεμάτες νερό, και φυσικά πολύ δύσκολο να τις αποφύγεις μέσα στο ημίφως. Συχνά μάλιστα το οδόστρωμα ήταν εντελώς πλημμυρισμένο. Εκτός από τις υγρές παγίδες, οι οδηγοί θα έπρεπε να αποφύγουν και άλλα εμπόδια, όπως σπασμένα κομμάτια από μηχανήματα και φυσικά τα άλλα οχήματα που προσπαθούσαν να διασχίσουν το τούνελ.

Το πλημμυρισμένο τούνελ το 2012 (πηγή: atlasobscura.com)
Το πλημμυρισμένο τούνελ το 2012 (πηγή: atlasobscura.com)

Η δραματική αυτή κατάσταση ολοκληρωνόταν με την έλλειψη εξαερισμού. Ένας μοναχικός ανεμιστήρας προσπαθούσε ανεπιτυχώς να διώξει τα δηλητηριώδη αέρια από τις εξατμίσεις, τα οποία δημιουργούσαν μια μάλλον ομιχλώδη ατμόσφαιρα. Τα αέρια αυτά προκαλούσαν συχνά παρενέργειες στους ταξιδιώτες, όπως ναυτία, ζάλη ή αδιαθεσία, ενώ κάποιες φορές σε περιπτώσεις μποτιλιαρίσματος η υπερέκθεση σε μονοξείδιο του άνθρακα μπορούσε να αποβεί μοιραία…

Μποτιλιάρισμα στο τούνελ Ανζόμπ το 2014 (πηγή: atlasobscura.com)
Μποτιλιάρισμα στο τούνελ Ανζόμπ το 2014 (πηγή: atlasobscura.com)

Αν συνυπολογίσει κανείς μαζί με τα παραπάνω και τον κίνδυνο περιοδικών κατολισθήσεων και χιονοστιβάδων, δεν είναι καθόλου τυχαίο που το Ανζόμπ έλαβε το προσωνύμιο «Τούνελ του Θανάτου» ή «Τούνελ του Φόβου»!

Το 2014 το τούνελ έκλεισε, προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες αποπεράτωσής του, και άνοιξε ξανά το 2015. Ομολογουμένως, η κατάστασή του βελτιώθηκε σημαντικά, καθώς προστέθηκε φωτισμός και ασφαλτοστρώθηκε σχεδόν σε όλη του την επιφάνεια, αν και παραμένει το γνωστό πρόβλημα της μονής λωρίδας. Παρά την αισθητή αναβάθμισή του, το τούνελ εξακολουθεί να παραμένει ένα από τα πιο επικίνδυνα περάσματα στον κόσμο…

Η νότια είσοδος του τούνελ το 2015 (φωτ. Wikimedia Commons)
Η νότια είσοδος του τούνελ το 2015 (φωτ. Wikimedia Commons)
Ηρωικοί εργάτες ποζάρουν χαρούμενοι μπροστά από τη βόρεια είσοδο του τούνελ Ανζόμπ μετά τις εργασίες ολοκλήρωσής του το 2015 (φωτ. Wikimedia Commons)
Ηρωικοί εργάτες ποζάρουν χαρούμενοι μπροστά από τη βόρεια είσοδο του τούνελ Ανζόμπ μετά τις εργασίες ολοκλήρωσής του το 2015 (φωτ. Wikimedia Commons)
Το τούνελ με φωτισμό το 2017 (φωτ. Wikimedia Commons)
Το τούνελ με φωτισμό το 2017 (φωτ. Wikimedia Commons)

BONUS FACT: Η σήραγγα Ανζόμπ λέγεται ότι θα αποτελέσει τμήμα ενός δρόμου που πρόκειται να κατασκευαστεί και θα συνδέει το Ιράν, το Αφγανιστάν, το Τατζικιστάν και θα καταλήγει στην Κίνα. Η διαδρομή αυτή έχει ονομαστεί ο νέος Δρόμος του Μεταξιού.

 


 

ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ , ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ?

Έρχονται εξωγήινοι;

Ηταν Απρίλιος του 2020 όταν το αμερικανικό Κογκρέσο παρήγγειλε τη σύνταξη μιας έκθεσης σχετικά με την παρουσία ιπτάμενων αντικειμένων άγνωστης ταυτότητας στον εναέριο χώρο των ΗΠΑ. Το πρόγραμμα ονομάστηκε Unidentified Aerial Phenomena Task Force και παρουσιάστηκε στην αρμόδια επιτροπή του Κογκρέσου τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς πως για να ερμηνεύσουν αυτά τα «άγνωστης ταυτότητας εναέρια φαινόμενα» (UAP), οι ειδικοί του προγράμματος θα σήκωσαν το βλέμμα ψηλά. Το βέβαιο είναι πως έναν χρόνο μετά σήκωσαν ψηλά και τα χέρια: σύμφωνα με την έκθεση, μέρος της οποίας δημοσιοποιήθηκε πριν από μερικές ημέρες, από τις 144 αναφορές για UAP που εξετάστηκαν, μόνο η μία μπορεί να εξηγηθεί – οι υπόλοιπες 143 παραμένουν ανεξήγητες. Οι εξωγήινοι είναι επομένως εδώ; Είτε ως UAP είτε ως UFO, όπως τα ξέραμε παλαιότερα, ζουν ανάμεσά μας; Και τι θέλουν από εμάς;

Η αναγνώριση από τις ΗΠΑ για πρώτη φορά

Το ερώτημα δεν είναι καινούργιο και, όπως πάντα, αφήνει πολλά περιθώρια στη φαντασία. Αν όμως έχει αλλάξει κάτι σε σχέση με το παρελθόν, δεν είναι μόνο η συντομογραφία, ούτε ότι τα «αντικείμενα» έχουν γίνει πλέον «φαινόμενα». Είναι ότι για πρώτη φορά η αμερικανική κυβέρνηση αναγνωρίζει επισήμως την πιθανότητα να μην είμαστε μόνοι μας στο Σύμπαν.

Τα UFO, με άλλα λόγια, δεν είναι πλέον υπόθεση των ουφολόγων και πρώτη ύλη της επιστημονικής φαντασίας, είναι δουλειά και των αμερικανών προέδρων. Ολοι πια μιλούν περισσότερο ανοιχτά για κάτι που περιβαλλόταν από τον μύθο του επτασφράγιστου μυστικού. Ο Μπαράκ Ομπάμα, για παράδειγμα, αποκάλυψε τον περασμένο Μάιο στην εκπομπή «The Late Late Show» πως ένα από τα πρώτα πράγματα που ζήτησε να πληροφορηθεί όταν εξελέγη πρόεδρος ήταν εάν υπήρχε κάποιος στην κυβέρνηση που μελετούσε αυτό το θέμα. Η απάντηση που είχε λάβει τότε ήταν αρνητική. Υπάρχουν φαινόμενα, παραδέχθηκε στη συνέχεια, που η αμερικανική κυβέρνηση δεν μπορεί να εξηγήσει.

Καρέ από την ταινία «Alien Autopsy» του 1947, που δείχνει τη διάσημη ανθρωποειδή φιγούρα, η οποία παραπέμπει σε εξωγήινο, ξαπλωμένη σε χειρουργικό τραπέζι ως επακόλουθο της υποτιθέμενες συντριβής UFO στο Ρόσγουελ του Νέου Μεξικού

Τι άλλαξε στο μεταξύ; Μάλλον η πρόσληψη τού τι ακριβώς συνιστά απειλή. Οταν το 1938 ο 23χρονος Ορσον Γουέλς διάβασε από το ραδιόφωνο του CBS τον «Πόλεμο των κόσμων» του Χέρμπερτ Τζορτζ Γουέλς, πείθοντας τους ακροατές του πως η Γη δέχεται επίθεση από Αρειανούς, προκλήθηκε μαζική υστερία. Χιλιάδες κόσμου βγήκαν στους δρόμους, τα τηλεφωνικά κέντρα της αστυνομίας και του Τύπου κατακλύστηκαν από κλήσεις έντρομων πολιτών, ενώ οι πιο… θαρραλέοι πήραν το όπλο τους για να αντιμετωπίσουν τους υποτιθέμενους εισβολείς. Σήμερα κανένας δεν αισθάνεται πως απειλείται από τους Αρειανούς. Και για τον γερουσιαστή των Ρεπουμπλικανών Μαρκ Ρούμπιο θα ήταν προτιμότερο αυτή η ανεξήγητη, και επομένως πολύ πιο προηγμένη από την αμερικανική, τεχνολογία να είναι εξωγήινης προέλευσης παρά ρωσικής ή κινεζικής. Καλύτερα να ανήκει σε όντα με τρία μάτια παρά σε ανθρώπους με σκιστά.

Η εξίσωση του Ντρέικ και το παράδοξο της σιωπής

Το ενδεχόμενο να έχουν κάνει άλματα προόδου παλαιοί και νέοι αντίπαλοι των ΗΠΑ στη γεωπολιτική σκακιέρα, τόσο που να εμφανίζονται στους αμερικανικούς αιθέρες και να εξαφανίζονται σαν αστραπή, δεν αποκλείεται από τους συντάκτες της έκθεσης. Από την άλλη πλευρά, Μόσχα και Πεκίνο ούτε επιβεβαιώνουν ούτε διαψεύδουν την υπόθεση – στο κάτω κάτω δεν έχουν λόγο να μην απολαύσουν αυτή την έστω επίπλαστη υπεροχή απέναντι στην αμερικανική υπερδύναμη. Πόσο μεγάλη είναι όμως αυτή η πιθανότητα; Μάλλον πολύ μικρότερη από την πιθανότητα να είμαστε μόνοι μας σε ολόκληρο το Σύμπαν. Και αυτές οι πιθανότητες, πάλι, πόσες είναι; Μπορεί να αρκεστεί κανείς στην εξίσωση των επτά μεταβλητών που σκάρωσε το 1960 ο αμερικανός αστρονόμος Φρανκ Ντρέικ για τον αριθμό των πιθανών εξωγήινων πολιτισμών στον γαλαξία μας. Με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, λέει ο Ντρέικ, οι εξωγήινοι πολιτισμοί δεν ξεπερνούν τους είκοσι. Αν όμως στις μεταβλητές μπουν οι υψηλές τιμές, τότε η εκτίμηση ανεβαίνει στα 50 εκατομμύρια.

Μαρτυρίες από την αρχαιότητα

Ακόμα και αν δεν είναι τόσοι, πού είναι όλοι αυτοί και δεν τους βλέπουμε; Μια εξήγηση που δίδεται είναι ότι δεν διαθέτουμε τα κατάλληλα όργανα όρασης για να τους δούμε. Η άλλη είναι ότι τους έχουμε δει. Μπορεί το πλήθος των μαρτυριών να μη φτάνει τα εκατομμύρια των πιθανών εξωγήινων πολιτισμών, χάνεται όμως στα βάθη της αρχαιότητας. Μελετητές των φαινομένων λένε πως αναφορά σε ιπτάμενους δίσκους έκαναν έλληνες ιστορικοί, όπως ο Διόδωρος Σικελιώτης το 246 π.Χ. Ιπτάμενους δίσκους είδαν το 776 εμπόλεμοι Ρωμαίοι και Σάξονες κατά την πολιορκία του κάστρου του Ζίγκμπουργκ στην κοιλάδα της Ρουρ. Τον 13ο αιώνα, μεσούντος δηλαδή του Μεσαίωνα, υποτίθεται πως ένας εξωγήινος έπεσε με τον δίσκο του στην Αγγλία για να τον λιντσάρει ένα αγριεμένο και δεισιδαίμον πλήθος. Και ο Χριστόφορος Κολόμβος ανέφερε πως στις 15 Σεπτεμβρίου του σωτήριου έτους 1492 είδε ένα «φλογισμένο κλαδί» να κατεβαίνει από τον ουρανό.

Αν ζουν ανάμεσά μας όχι μόνο από αρχαιοτάτων χρόνων αλλά και τόσο διακριτικά, δεν έχει κανείς παρά να κοιμάται ήσυχος. Οι Αμερικανοί ωστόσο δεν παύουν να ανησυχούν για την εθνική τους ασφάλεια. Από τη δεκαετία του 1950, η αμερικανική αεροπορία έχει εξετάσει περισσότερες από 12.000 αναφορές σχετικά με την παρουσία ιπτάμενων αντικειμένων άγνωστης προέλευσης. Από αυτές, αναφέρεται στην «έκθεση Κόντον», περίπου οι 700 παρέμειναν ανεξήγητες. Στην ίδια έκθεση αναφέρεται πάντως πως «κανένα από τα άγνωστα αντικείμενα που εντοπίστηκαν και αξιολογήθηκαν από την αεροπορία δεν παρουσίασε ενδείξεις απειλής για την εθνική ασφάλεια». Οι έρευνες συνεχίστηκαν με το πρόγραμμα Advanced Aerospace Threat Identification, το οποίο ολοκληρώθηκε το 2017 παρά τις ενστάσεις του επικεφαλής του, Λούις Ελιζόντο, ότι υπήρχαν αρκετές ενδείξεις που συνηγορούσαν υπέρ της συνέχισής του.

Εικόνα που καταγράφηκε από την κάμερα των υπεριωδών ακτίνων αμερικανικού μαχητικού και δείχνει άγνωστο αντικείμενο. Το επεισόδιο συνέβη μία φορά το 2004 και δύο φορές το 2015

Τα τρία βίντεο και ο θαυμασμός των πιλότων

Η δημοσιοποίηση τον Απρίλιο του περασμένου έτους από το υπουργείο Αμυνας τριών βίντεο και η παραδοχή για πρώτη φορά πως είναι αυθεντικό το περιεχόμενό τους μαρτυρούν πως συμμερίζονταν και άλλοι στην αμερικανική κυβέρνηση την άποψη του Ελιζόντο. Οι εικόνες καταγράφηκαν από αμερικανικά μαχητικά, στη μία περίπτωση το 2004 και στις άλλες δύο το 2015, ενώ κυκλοφορούν εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια στο YouTube. Σε ένα από τα βίντεο του 2015, στα ανοιχτά της Φλόριδας, ακούγεται ο πιλότος να επευφημεί επειδή κατάφερε να πιάσει με την κάμερα των υπεριωδών ακτίνων του αεροσκάφους του το άγνωστο αντικείμενο. Δεν λείπει ασφαλώς και ο θαυμασμός: «Ω Θεέ μου, κοίτα πώς πετάει!». Στο άλλο βίντεο του ίδιου έτους διακρίνεται το περίγραμμα ενός αντικειμένου, ενώ οι πιλότοι εμφανίζονται βέβαιοι πως δεν είναι μόνο του: «Είναι ολόκληρο σμήνος. Πετάνε όλα κόντρα στον άνεμο που πνέει με 120 κόμβους από βορειοδυτικά».

Το βίντεο του 2004, αντίθετα, είναι η μοναδική μαρτυρία του λεγόμενου «επεισοδίου του Νίμιτς». Το αεροπλανοφόρο «Νίμιτς» βρισκόταν τον Νοέμβριο εκείνου του έτους στα ανοιχτά των ακτών της Καλιφόρνιας. Ο πιλότος ενός μαχητικού εντόπισε την παρουσία ενός αντικειμένου που είχαν ήδη πιάσει τα ραντάρ του «Πρίνστον», καταδρομικού που έπλεε στα ίδια νερά. Οπως διαπιστώθηκε, το άγνωστο αντικείμενο είχε την ικανότητα να διανύει ολόκληρα χιλιόμετρα σε λίγα δευτερόλεπτα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του πιλότου, το αντικείμενο απομακρύνθηκε με «απίστευτη ταχύτητα» όταν το πλησίασε εκείνος με το μαχητικό του. Ενα λεπτό αργότερα, τα ραντάρ του «Πρίνστον» θα εντόπιζαν το αντικείμενο σε απόσταση 100 χιλιομέτρων.

Ο μύθος του Ρόσγουελ το 1947 και το… μπαλόνι

Η εκτίμηση σήμερα είναι πως αυτά τα τρία βίντεο δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Τα «φαινόμενα» είναι πολλαπλάσια και στη συντριπτική τους πλειονότητα ανεξήγητα. Στο μεταξύ, είχαν κάνει την τύχη τους μεταξύ των συνωμοσιολόγων διάφοροι μύθοι, όπως αυτός των σορών εξωγήινων που υποτίθεται πως μελετούνταν επί χρόνια στη στρατιωτική βάση της Νεβάδα, γνωστή ως Περιοχή 51. Τη δική του πορεία στον χώρο της συνωμοσιολογίας είχε και το περίφημο «ατύχημα του Ρόσγουελ», στο Νέο Μεξικό, όπου στις 2 Ιουνίου 1947 υποτίθεται πως έπεσε από τον ουρανό ένα άγνωστο αντικείμενο. Οπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, το αντικείμενο δεν ήταν παρά ένα μπαλόνι που είχε σταλεί στα ουράνια στο πλαίσιο μυστικού προγράμματος του αμερικανικού στρατού. Ο μύθος πάντως άντεξε τόσο ώστε η 2 Ιουνίου να οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα των UFO.

Ο Μπαράκ Ομπάμα αποκάλυψε τον περασμένο Μάιο στην εκπομπή «The Late Late Show» πως ένα από τα πρώτα πράγματα που ζήτησε να πληροφορηθεί όταν εξελέγη πρόεδρος ήταν εάν υπήρχε κάποιος στην κυβέρνηση που μελετούσε το θέμα των UFO

Οι… αφιλόξενοι Ευρωπαίοι και οι ειρηνικοί Ντάργκος

Ανάμεσα στους μύθους η αλήθεια είναι πως οι αναφορές στην Αμερική είναι χιλιάδες. Σύμφωνα με την εφημερίδα «USA Today», οι περισσότερες αναφορές (15.000 και πλέον) έχουν γίνει στην Καλιφόρνια, ενώ ακολουθούν η Φλόριδα και το Τέξας. Το δικό του ρεκόρ έχει και το Βερμόντ με 80 αναφορές ανά 100.000 κατοίκους. Και η Ευρώπη; Είναι η Γηραιά Ηπειρος αφιλόξενη για τους εξωγήινους ή οι Ευρωπαίοι δεν διακατέχονται από την ίδια επιθυμία για στενές επαφές τρίτου τύπου όπως οι Αμερικανοί; «Εσείς οι Ευρωπαίοι έχετε την αρχαία μυθολογία, εμείς οι Αμερικανοί έπρεπε να φτιάξουμε τη δική μας από το μηδέν» είναι η ερμηνεία που έδωσε στην ιταλική «La Repubblica» ο Σαμ Σίμενι από τη NASA για να εξηγήσει πως ένα σεβαστό μέρος αυτών των αναφορών ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Αυτό δεν σημαίνει πάντως ότι οι Ευρωπαίοι δεν εξακολουθούν να τροφοδοτούν τους μύθους τους με νέο υλικό. Η ιταλική εφημερίδα υπενθυμίζει την περίπτωση ενός άλλου Γενοβέζου μετά τον Κολόμβο, του Πιερ Φορτουνάτο Τζανφρέτα, ο οποίος υποστηρίζει πως από το 1978 έως το 1981 απήχθη 11 ολόκληρες φορές από εξωγήινους. Ακόμα και ως φανταστική, η περιγραφή είναι εντυπωσιακή: οι δικοί του εξωγήινοι λέγονται Ντάργκος, έχουν τρία μέτρα ύψος, πράσινο ζαρωμένο δέρμα και τριγωνικά κίτρινα μάτια, ενώ προέρχονται από έναν γαλαξία που πεθαίνει και επισκέπτονται τη Γη ως πιθανό τόπο μετοίκησης στο μέλλον. Σε κάθε περίπτωση, είναι απολύτως ειρηνικοί.
Ασφαλώς ακούγονται πιο πειστικοί οι Ντέιβιντ Τόμσον και Αντριου Ντέιβι, δύο εξερευνητές της Βόρειας Αμερικής, οι οποίοι το 1792 είδαν ένα φωτεινό αντικείμενο να πέφτει στο παγωμένο ποτάμι της καναδικής επαρχίας Μανιτόμπα. Το αντικείμενο, έγραψαν στο ημερολόγιο που κρατούσαν, διαλύθηκε σε αναρίθμητα φωτεινά κομμάτια, ενώ το επόμενο πρωί, που επέστρεψαν οι δύο εξερευνητές στο σημείο, είχαν εξαφανιστεί τα πάντα. Σχεδόν 180 χρόνια αργότερα, σε ένα σχολείο στην περιφέρεια της Μελβούρνης 200 μαθητές και οι καθηγητές τους θα ορκίζονταν πως είδαν έναν ιπτάμενο δίσκο να προσγειώνεται στην αυλή τους και στη συνέχεια να απομακρύνεται με «τρομακτική ταχύτητα». Κι έπειτα μπορεί να επιστρέψει κανείς στον Καναδά και στο Σαγκ Χάρμπουρ της Νέας Σκωτίας για να δει την πινακίδα που βεβαιώνει πως το 1967 είχε πέσει στην περιοχή ένα τέτοιο αντικείμενο – «μια φωτεινή σφαίρα πορτοκαλί χρώματος» σύμφωνα με τους αστυνομικούς που έσπευσαν στο σημείο ανταποκρινόμενοι στην κλήση των κατοίκων. Η σφαίρα, λένε, βυθίστηκε στο νερό, αλλά, παρά τις έρευνες της ακτοφυλακής, ίχνη δεν βρέθηκαν ποτέ.

Η έρευνα του Τσόρτσιλ και η συμφωνία με τον Αϊζενχάουερ

Μαρτυρίες για ιπτάμενα αντικείμενα βρίσκει ακόμα κανείς από την Ουαλία έως το Ιράν, όπου το 1985 οι πιλότοι δύο μαχητικών F4 ανέφεραν πως είδαν ένα ιπτάμενο αντικείμενο σε σχήμα αστεριού. Οταν πλησίασαν, τα όργανα των ιρανικών μαχητικών «τρελάθηκαν», ενώ η προσπάθεια των πιλότων να χτυπήσουν τον «σατανά» με τους πυραύλους τους έπεσε στο κενό. Ή μήπως οι Ιρανοί είδαν στη φαντασία τους το άστρο του Ισραήλ; Αρκετές δεκαετίες νωρίτερα, πάντως, ένας πολιτικός που διακρινόταν εξίσου για τη φαντασία του όσο και για τον πραγματισμό του, ο Γουίνστον Τσόρτσιλ, θα διέταζε ως αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού τη διεξαγωγή έρευνας σχετικά με την παρουσία φωτεινών ιπτάμενων αντικειμένων πάνω από βρετανικές πόλεις. Ηταν δύο χρόνια πριν από το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και η υπόθεσή του ήταν πως επρόκειτο για Ζέπελιν που έστελναν οι Γερμανοί στη χώρα του για να την κατασκοπεύουν. Η ιστορία δεν τελείωσε ασφαλώς εκεί. Το 1952 ο Τσόρτσιλ και πάλι θα ζητούσε τη σύνταξη αναφοράς από το τότε υπουργείο Αεροπορίας: «Πόσο σημαντική είναι αυτή η ιστορία των ιπτάμενων δίσκων; Τι μπορεί να σημαίνει; Ποια είναι η αλήθεια;» έγραφε στον αρμόδιο υπουργό.
Φοβούμενος πως οι Αγγλοι θα καταλαμβάνονταν από τον ίδιο πανικό που είχαν καταληφθεί οι Αμερικανοί με τη φάρσα του Ορσον Γουέλς, ο Τσόρτσιλ είχε ζητήσει να καταστραφούν πολλές από τις αναφορές που είχαν συντάξει οι υπηρεσίες πληροφοριών σχετικά με την παρουσία ιπτάμενων αντικειμένων αγνώστου ταυτότητος. Μία από αυτές αφορούσε την υποτιθέμενη «συνάντηση» μιας μοίρας βομβαρδιστικών της RAF με ιπτάμενο δίσκο στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ο Τσόρτσιλ συμφώνησε με τον Αϊζενχάουερ, μετέπειτα πρόεδρο των ΗΠΑ, να παραμείνει το επεισόδιο μυστικό για τουλάχιστον 50 χρόνια. Παραμένει όμως και το ερώτημα που είχε θέσει ο ίδιος ο Τσόρτσιλ: Ποια είναι η αλήθεια; Και τι σημαίνει να συναντηθεί ο ανθρώπινος πολιτισμός με έναν πολιτισμό από τον οποίο θα τον χωρίζουν 50 ή 1.000 χρόνια τεχνολογικής ανάπτυξης; Μια κάποια απάντηση μπορεί να βρει κανείς σε έναν από τους τρεις νόμους που διατύπωσε ο Αρθουρ Κλαρκ, εκ των πατέρων της επιστημονικής φαντασίας και συγγραφέας του «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος»: «Καμία επαρκώς προηγμένη τεχνολογία δεν ξεχωρίζει από τη μαγεία»…

 

 

 

 


 

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΣΚΩΤΣΕΖΟΙ ΤΕΛΙΚΑ

Γιατί οι Σκωτσέζοι θέλουν να "αποδράσουν" από το Ηνωμένο Βασίλειο

Όποιος επιχειρήσει να μελετήσει την ιστορία της Αγγλίας, πρέπει πρώτα να διευκρινίσει μερικές εθνολογικές και γεωγραφικές έννοιες. Αλλο Αγγλία, άλλο Βρετανία, άλλο Μεγάλη Βρετανία, άλλο Βρετανικά νησιά, άλλο Ηνωμένο Βασίλειο, άλλο Βρετανική Αυτοκρατορία, άλλο Βρετανική Κοινοπολιτεία.

Ας αρχίσουμε από τα απλούστερα, τα γεωγραφικά:

Βρετανικά νησιά ονομάζονται όλα τα νησιά και νησάκια εκεί πάνω. Κάπου 5.000 τον αριθμό, της Ιρλανδίας συμπεριλαμβανομένης. Μεγάλη Βρετανία ονομάζεται το μεγαλύτερο απ’ αυτά τα νησιά, που λανθασμένα το λέμε Αγγλία τιμώντας έτσι υπέρ το δέον τους Αγγλους, που είναι μία μόνο από τις πολλές φυλές που συναποτελούν το σύνολο των κατοίκων του νησιού που λέγεται Μεγάλη Βρετανία. Ο όρος Μεγάλη Βρετανία είναι καθαρά γεωγραφικός. Τον χρωστάμε στους Ρωμαίους που βάφτισαν έτσι το νησί για να το ξεχωρίζουν απ’ τη Μικρή Βρετανία επί εδάφους γαλλικού. Βρετανία έλεγαν οι Ρωμαίοι την ακρότατη βορειοδυτική χερσόνησο της Γαλλίας, τη σημερινή γαλλική Βρετάνη. Όταν πέρασαν απ’ τη γαλλική Βρετανία (Βρετάνη) στο απέναντι μεγάλο νησί διαπίστωσαν πως οι κάτοικοι μιλούσαν γλώσσα παραπλήσια μ’ αυτήν που μιλούσαν οι κάτοικοι της Βρετάνης. Τούτη η γλώσσα θα ονομαστεί από τους γλωσσολόγους βρετανική. Η οποία όμως ελάχιστη σχέση έχει με τη σημερινή αγγλική, που δεν είναι βρετανική. Διότι η βρετανική είναι κελτική γλώσσα. Έτσι θα ονομαστεί η δεύτερη ομάδα της κελτικής γλώσσας, αυτή που μιλιέται ακόμα στη (γαλλική) Βρετάνη και στην (αγγλική) Ουαλία. Μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα η βρετανική μιλιόταν και στην Κορνουάλη, εκείνη τη μακρυά, μυτερή χερσόνησο στο νότο, που μοιάζει σαν πέλμα έτοιμο να πατήσει πάνω στη γαλλική Βρετάνη, στην άλλη μεριά της Μάγχης.

526388_1e042501

Η κελτική γλώσσα, εκτός απ’ τη βρετανική περιλαμβάνει και μια δεύτερη γλωσσική ομάδα, που λέγεται γαελική. Πρόκειται για τη σκωτική, την ιρλανδική και τη μανική (που μιλιέται στο νησί Μαν). Καμμιά απ’ παραπάνω πανάρχαιες κελτικές διαλέκτους δεν είναι ακριβώς όμοια με την άλλη. Πάντως όλες κατάγονται απ’ την αρχαία κελτική γλώσσα. Η οποία ουδεμία εμφανή σχέση έχει με τη σημερινή αγγλική, που είναι ένα κράμα κελτικής, γερμανικής και γαλλικής, εξού και οι περιπλοκές της τόσο όσον αφορά την ορθογραφία, όσο και τη φθογ-γολογία. Τίποτα πιο παλαβό απ’ τη γραφή και την προφορά της αγγλικής γλώσσας. Σημειώστε με την ευκαιρία πως η γαλλική πολύ λίγα πράγματα περισώζει απ’ την αρχαία κελτική, παρότι οι Γαλάτες, που έδωσαν το ρωμαϊκό (Gallia) και το ελληνικό (Γαλλία) όνομα στη χώρα, δεν ήταν παρά νότιοι Κέλτες. Πρόκειται για έναν λαό εξαιρετικά ξαπλωμένο και διασπαρμένο. Έφτανε από τις ευρωπαϊκές ακτές της Μεσογείου μέχρι τη Σκωτία και την Ιρλανδία αλλά και μέχρι το κέντρο της Μικράς Ασίας. Οι προς Γαλάτας επιστολές του Αποστόλου Παύλου απευθύνονται στους Γαλάτες (Κέλτες) της κεντρικής Μικράς Ασίας.

Οι Κέλτες, που ήταν ας πούμε πρώτα ξαδέρφια των δικών μας Αχαιών, πέρασαν στο νησί Μεγάλη Βρετανία από δυο μεριές. Από τη γαλλική Βρετάνη και από την Ιρλανδία, όπου έφτασαν νωρίτερα, πάλι απ’ τη Βρετάνη. Το γεγονός συνέβη την εποχή του σιδήρου, δηλαδή γύρω στο 1000 π.Χ. (Προσέξτε: ο όρος «εποχή του σιδήρου» είναι αν-θρωπολογικός και όχι ιστορικός. Αυτό σημαίνει πως έχει διαφορετική χρονική αξία στους διάφορους λαούς, ανάλογα με το πότε αρχίζει ο καθένας να χρησιμοποιεί τον σίδηρο για την κατασκευή εργαλείων. Σε μας εδώ, η εποχή του σιδήρου κυμαίνεται ανάμεσα στο 3000 και το 2000 π.Χ.).

Οι Κέλτες που πέρασαν απ’ το νησί που λέγεται Ιρλανδία στο νησί που λέγεται Μεγάλη Βρετανία, εγκαταστάθηκαν στη Σκωτία, κι αυτοί που πέρασαν απ’ τη γαλλική Βρετάνη, εγκαταστάθηκαν κατ’ αρχήν στην Κορνουάλη και στη συνέχεια στη γειτονική Ουαλία, λίγο βορειότερα. Πρέπει να πούμε εδώ πως στην Κορνουάλη, που τη γνώριζαν και οι Φοίνικες, υπάρχουν τα πλουσιότερα προϊστορικά αρχαιολογικά ευρήματα ολόκληρης της Ευρώπης, πράγμα που σημαίνει πως οι προϊστορικοί κάτοικοι του νησιού προτιμούσαν αυτή την πολύ εύφορη περιοχή, που είναι πάντα ο κύριος προμηθευτής σε οπωροκηπευτικά ολόκληρου του νησιού.

England Scotland & Walese990

Πριν μιλήσουμε για το κράτος της Αγγλίας και στη συνέχεια για το κράτος του Ενωμένου Βασιλείου, που είναι κάτι το διαφορετικό τόσο απ’ το κράτος της Σκωτίας όσο και απ’ το κράτος της Αγγλίας, πρέπει να περιγράφουμε κατ’ αρχάς τον τρελό τρόπο με τον οποίο προέκυψε η Σκωτία, το αρχαιότερο κράτος του νησιού. Οι Σκώτοι, λοιπόν, όπως είπαμε, είναι Κέλτες κατά την καταγωγή. Αλλά δεν ονομάζονταν Σκώτοι από πάντα. Τα ονόματα Σκωτία και Σκώτοι προέκυψαν μόλις τον 11ο μ.Χ. αιώνα. Μέχρι τότε η Σκωτία διατηρούσε το ρωμαϊκό της όνομα: Καληδονία.

Πολύ αργότερα, όταν θα εμφανιστούν οι άγριοι τοπικιστικοί σοβινισμοί στο νησί της Μεγάλης Βρετανίας, θα προκύψει και η ανάγκη για ένα μοίρασμα στα δυο των Σκώτων, που αλληλοσφάζονταν μετά ζήλου μεγάλου. Πρόκειται για τους Χαϊλάντερς (ορεινοί Σκώτοι) και τους Λοουλάντερς (πεδινοί Σκώτοι). Οι βουνήσιοι και ολίγον τι πρωτόγονοι Χαϊλάντερς ακόμα και σήμερα θεωρούν τους εαυτούς τους γνήσιους Κέλτες. Και διεκδικούν σήμερα, μάλλον ηλιθίως και μάλλον επί ματαίω, την αυτονομία τους, όπως και οι Βρετόνοι στη Γαλλία. Που κι αυτοί μάλλον αεροκοπανάν σοβινιστικά. Ομως, οι σημερινοί καμπήσιοι Λοουλάντερς, άνθρωποι λιγότερο φολκλορικοί απ’ τους Χαϊλάντερς, χωρίς γκάιντες και σκωτσέζικες φούστες, είναι Σκωτσέζοι πολύ νορμάλ. Δηλαδή, ένα εθνολογικό μείγμα από Κέλτες, Σκανδιναβούς, Αγγλοσάξονες και Γάλλους, όπως όλοι οι σημερινοί Εγγλέζοι. Αν λέγονται ακόμα Σκωτσέζοι οι Λοουλάντερς είναι διότι κατοικούν στη Σκωτία. Όπως και μεις που λεγόμαστε Έλληνες διότι κατοικούμε στην Ελλάδα – κι αυτό είναι όλο. Όμως, οι εξ ημών κατά τον νου βουνήσιοι είναι «γνήσιοι» Έλληνες! Πώς λέμε γνήσια αντίκα; Έτσι περίπου.

Τον 4ο μ.Χ. αιώνα έρχονται στη περιοχή της σημερινής Σκωτίας και νεώτεροι εξ Ιρλανδίας Κέλτες, οι Πίκτοι. Που το 860 ο βασιλιάς των Σκώτων Κέννεθ θα τους υποτάξει και θα τους εξαφανίσει ως ευδιάκριτη εθνότητα. Πάντως, ως άθροισμα ανθρωπίνων όντων νοούμενοι, οι λαοί δεν εξαφανίζονται, απλώς αφομοιώνονται με άλλους λαούς. Οι Ρωμαίοι ωστόσο πολύ νωρίτερα τα βρίσκουν μπαστούνια με τους άγριους Σκώτους. Ωστόσο, ο στρατηγός Ιούλιος Αγκρίκολα τους νικάει το 84 π.Χ., τη χρονιά που οι Ρωμαίοι καταχτητές φτάνουν μέχρι τη Σκωτία. Όμως, τελικά, δεν καταφέρνουν να καθυποτάξουν ολοκληρωτικά αυτόν τον πολεμικό λαό. Κι έτσι, το 120 μ.Χ., ο Αδριανός χτίζει το περίφημο τείχος που φέρει το όνομά του, κόβοντας το νησί Μεγάλη Βρετανία στα δυο, ώστε να μην περνούν οι Σκώτοι στη γειτονική Αγγλία κάθε τόσο και τα κάνουν όλα ρημαδιό. Αυτός ο διανοούμενος και φιλέλλην αυτοκράτωρ, ο ίδιος που θα χτίσει στην Αθήνα, μεταξύ άλλων και την Πύλη του Αδριανού, πίστευε πως η Σκωτία εμποδίζει την Αγγλία να εκπολιτιστεί. Και είχε δίκιο.

Τον 8ο μ.Χ. αιώνα κανείς δεν ξέρει ποιος κυνηγάει ποιον στη Σκωτία. Σκώτοι, Πίκτοι, Αγγλοσάξονες, Λατίνοι απόγονοι των Ρωμαίων που ξέ-μειναν εκεί μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όλοι έχουν γίνει μαλλιά κουβάρια. Όμως, απ’ το 843 που ο βασιλιάς Κέννεθ ιδρύει το Βασίλειο της Σκόπιας, όλα ηρεμούν σιγά σιγά και η Σκωτία γίνεται με τον καιρό μια νοικοκυρεμένη χώρα, χάρη στις εξαιρετικές επιδόσεις των Σκωτσέζων στην οικονομία. Εξού και η παροιμιώδης τσιγγουνιά τους. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει, άλλωστε, πως ο δημιουργός της επιστήμης της πολιτικής οικονομίας, ο Άνταμ Σμιθ, ήταν Σκοτσέζος.

Και ναι μεν οι λαοί της αρχαίας Σκωτίας ηρεμούν, οι βασιλιάδες όμως που τους έκαναν να ηρεμήσουν με το μαστίγιο, αρχίζουν να σφάζονται μεταξύ τους με τρόπο που δεν θα τον γνωρίσει η ιστορία πουθενά αλλού στον κόσμο. Είναι να μην εμφανιστεί ένας βασιλιάς, γιατί άπαξ και εμφανιστεί, ένας δεύτερος θ’ αρχίσει αμέσως να εποφθαλμιά το θρόνο. Και ο σκωτσέζικος θρόνος είναι απ’ τους πιο ματοβαμένους. Έτσι, δίπλα στην πρώτη βασιλική δυναστεία των Κέννεθ, έρχεται και κολλάει στα γρήγορα μια δεύτερη, των Ντάνκαν. Η ιστορία των απογόνων και των δύο δυναστειών θα αποτελέσει την αφορμή για να γραφεί το σπουδαιότερο λογοτεχικό κείμενο πάνω στο πρόβλημα της λύσσας για την εξουσία: ο Μάκβεθ του Σαίξπηρ, μια τραγωδία εντελώς σπαραχτική και βουτηγμένη σε σκωτσέζικο αίμα απ’ την πρώτη μέχρι την τελευταία αράδα. Ο Μάκβεθ γράφηκε απ’ τον μεγάλο άγγλο ποιητή το 1605 ή το 1606. Η πραγματική, σχεδόν μέχρι την τελευταία της λεπτομέρεια ιστορία της τραγωδίας αναφέρεται στον ομώνυμο σκωτσέζο βασιλιά. Που ήταν γιος του ηγεμόνα του Μορέμπ. Που τον δολοφόνησε ο ανεψιός του το 1020. Ο δολοφόνος έγινε βασιλιάς με το όνομα Μάλκομ Β’. Το 1040 τον δολοφόνο βασιλιά διαδέχεται ο Ντάνκαν. Ο Μάκβεθ, αντί να σκοτώσει τον δολοφόνο του πατέρα του, τον πανίσχυρο βασιλιά Μάλκομ σκοτώνει τον αθώο και ήρεμο ανεψιό και διάδοχό του, τον Ντάνκαν. Και του αρπάζει το στέμμα. Που προσπαθούν να το αρπάξουν κι αυτουνού πεντέξι υποψήφιοι βασιλιάδες. Τελικά, όμως, καταφέρνει να το αρπάξει ο γιος του Ντάνκαν που γίνεται βασιλιάς με το όνομα Μάλκομ Γ’ σκοτώνοντας τον Μάκβεθ. Αλλά μέχρι να συμβεί αυτό το 1058, ο Μάκβεθ και η τρομερή σύζυγός του λαίδη Μάκβεθ, ζουν έναν πραγματικό εφιάλτη, βουτηγμένοι μέσα στις τύψεις, μέχρι που πρώτα θα πεθάνει η λαίδη από τρόμο, τη στιγμή που ξυπνάει ένα βράδυ ύστερα από ένα εφιαλτικό όνειρο. Η μεγαλοφυία του Σαίξπηρ βρήκε στη σκωτσέζικη ιστορία το τέλειο πρότυπο του αδίστακτου αγώνα για την εξουσία. Κι όποιος θέλει να απαλλαγεί απ’ τον πειρασμό να γίνει εξουσιαστής, προκειμένου να ορίζει σα Θεός τη μοίρα των άλλων, δεν έχει παρά να διαβάσει τον Μάκβεθ για να του κοπεί κάθε όρεξη. Δυστυχώς, οι υποψήφιοι εξουσιαστές προτιμούν να διαβάζουν Μακια-βέλι και όχι Σαίξπηρ.

Στην εποχή της βασιλείας του δολοφόνου του Μάκβεθ, του Μάλκομ Γ, οι Σκωτσέζοι υιοθετούν την αγγλική γλώσσα. Μέχρι τότε μιλούσαν κελτικά. Υιοθετούν επίσης τα αγγλικά ήθη των γερμανικής καταγωγής γειτόνων τους, των Αγγλοσαξόνων, ή Αγγλων σκέτα, όπως θα ονομαστούν τελικά όλοι οι γερμανογενείς λαοί της Μεγάλης Βρετανίας εξαι-τίας της κυριαρχίας των Αγγλων πάνω στις άλλες δυο γερμανικές φυλές, τους Σάξονες και τους Γιούτους. (Οι Γιούτοι δεν πήραν μέρος στη δημιουργία του σύνθετου ονόματος Αγγλοσάξονες για λόγους γλωσσικής οικονομίας. Για τους Αγγλοσάξονες και τη χώρα τους, την Αγγλία, θα μιλήσουμε στο επόμενο κεφάλαιο, αφού ξεμπερδέψουμε με τους μπερδεμένους Σκωτσέζους, που μέχρι τον 11ο αιώνα δεν είχαν καμιά ουσιαστική σχέση με τους γερμανικής καταγωγής και προελεύσεως Αγγλοσάξονες).

union_main

Το 1745 οι Χαϊλάντερς (ορεινοί Σκώτοι) θυμούνται ξαφνικά πως απ’ τον 11ο αιώνα η Σκωτία αρχίζει να αγγλοποιείται με ολοένα και πιο γρήγορο ρυθμό και επαναστατούν διεκδικώντας τη σκωτική τους γνησιότητα και φυσικά την ανεξαρτησία της Σκωτίας. Πρώτη φορά τότε σκέφτονται, τα ξεφτέρια, πως είναι λαός διαφορετικός απ’ τους Αγγλοσάξονες, αν και λίγο νωρίτερα, το 1707, τα δυο βασίλεια, αυτό της Σκωτίας και το άλλο της Αγγλίας, θα ενωθούν σε ένα, που θα ονομαστεί Ενωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας (δηλαδή της Αγγλίας και της Σκωτίας). Που αργότερα, με την προσάρτηση του Ώλστερ (Βόρεια Ιρλανδία) θα πάρει το πλήρες, το επίσημο σημερινό όνομά του: Ενωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

Περιττό να πούμε πως οι επαναστατημένοι Χαϊλάντερς ηττώνται την ίδια κιόλας χρονιά που επαναστατούν διεκδικώντας την αυτονομία τους. Και το αστείο είναι πως τους πολεμούν όχι μόνο οι Αγγλοσάξονες αλλά και οι ομόφυλοί τους, οι πεδινοί Σκώτοι, οι Λοουλάντερς. Που ως νοήμονες άνθρωποι, απ’ τον 11ο αιώνα κιόλας είχαν καταλάβει πως θα ήταν αδύνατο να μη μπερδευτούν δυο λαοί που ζουν σ’ ένα νησί, μη δυ-νάμενοι να διασκορπιστούν, πολύ περισσότερο όταν δεν τους χωρίζει κάποιο θρησκευτικό δόγμα, όπως τους βόρειους Ιρλανδούς, που είναι προτεστάντες, απ’ τους νότιους Ιρλανδούς, που είναι καθολικοί.

Αξίζει να σημειωθεί πως η ένωση των δύο βασιλείων, της Αγγλίας και της Σκωτίας, έγινε από τη βασίλισσα Αννα Στιούαρτ, που αν και Σκωτσέζα, ήταν βασίλισσα της Αγγλίας πριν απ’ την ένωσή της με τη Σκόπια. Τόσο πολύ και τόσο φυσιολογικά είχαν ήδη μπλεχτεί τα εθνολογικά πράγματα στο νησί πριν απ’ το 1707 που γίνεται η ένωση των δύο βασιλείων. Σημειώστε ακόμα κάτι πολύ σημαντικό για την εθνολογική συγκρότηση της Σκωτίας, η ιστορία της οποίας μέχρι το 1707 εξελίσσεται ανεξάρτητα απ’ την ιστορία της Αγγλίας: Τον 9ο αιώνα, οι Σκώτοι ζητούν τη βοήθεια των γειτόνων τους Σαξόνων για να αντιμετωπίσουν τους Πίκτες, που ήταν Κέλτες, όπως και οι Σκώτοι. Κυνηγημένοι οι κέλτες Πίκτες από τους κέλτες Σκώτους, που μάχονται παρέα με τους γερμανικής καταγωγής Σάξονες καταφεύγουν στα βουνά. Πιθανώς οι βουνήσιοι σημερινοί Χαϊλάντερς να είναι φυλετικοί απόγονοι των Πίκτων και οι Λοουλάντερς των αρχαίων Σκώτων.

X111toXIV

Κι ένα τελευταίο σκωτσέζικο παράδοξο. Όταν το 1066 οι νορμανδοί Γάλλοι εισβάλλουν στο νησί Μεγάλη Βρετανία υπό τον Γουλιέλμο τον Καταχτητή για να ξεμείνουν τελικά εκεί οι περισσότεροι και να αφομοιωθούν τελικά μ’ όλους τους προγενέστερα ελθόντες λαούς, οι Αγγλοσάξονες καταφεύγουν στα σκωτικά όρη και μπερδεύονται φυλετικά με τους Σκώτους χωρίς καμιά δυσκολία. Πράγμα που σημαίνει πως οι βουνήσιοι Χαϊλάντερς, που διεκδικούν σήμερα τη σκωτσέζικη αυτονομία τους είναι τουλάχιστον κατά το ήμισυ γνησιότατοι Αγγλοσάξονες. Αλλά πιστεύουν πως είναι οι γνησιότεροι Σκωτσέζοι που θα μπορούσαν να υπάρξουν στη Σκωτία. Κι αυτός είναι ο λόγος που επιμένουν να διαφοροποιούνται ενυδυματολογικά οι Χαϊλάντερς φορώντας εκείνες τις παρδαλές φούστες. Τι θα λέγατε αν και οι δικοί μας «γνήσιοι» Έλληνες κυκλοφορούσαν σήμερα με φουστανέλλα; Αλλωστε, το είχε προτείνει και ο Μακρυγιάννης. Αν τους βάλουμε να φυσούν και μια σκωτσέζικη γκάιντα θα αναπτύξουμε έτι περαιτέρω τον τουρισμό μας.

Κλείνουμε μ’ ένα ακόμα καλαμπούρι με γλωσσικές επιπτώσεις. Ο καταφάνερος παραλογισμός του πληθυντικού ευγενείας προέκυψε στην Αγγλία λίγο μετά το 1066, τότε που οι νιοφερμένοι Γάλλοι του Γουλιέλμου του Καταχτητή βλέπουν τους αγγλοσάξονες φεουδάρχες να μιλούν στον πληθυντικό στους κολλήγους και οι κολλήγοι να μιλούν στον πληθυντικό στους φεουδάρχες. Δεν κατάλαβαν, οι ανόητοι, πως απευθύνονταν ο ένας στον άλλο σαν εκπρόσωποι ομάδων, ο φεουδάρχης της φαμίλιας του και ο κολλήγος των υποταχτικών. Νόμισαν πως έτσι μιλούν οι πολιτισμένοι άνθρωποι. Κι εκείνον τον καιρό οι Αγγλοσάξονες ήταν πολύ πιο πολιτισμένοι απ’ τους Γάλλους.

Όσοι Γάλλοι επέστρεψαν στη Γαλλία, μαζί με το θαυμασμό τους για τους πολιτισμένους άγγλους φεουδάρχες, κουβάλησαν και τον ταξικό πληθυντικό, που τον εξέλαβαν από λάθος σαν πληθυντικό ευγενείας. Το καλαμπούρι μέσω Γαλλίας πέρασε σ’ όλον τον κόσμο. (Σκέφτεστε τους αρχαίους Έλληνες, έναν λαό υποδειγματικά λογικό, να χρησιμοποιούν τον πληθυντικό ευγενείας; Εγώ το σκέφτομαι και σκάω στα γέλια). Πάντως οι έξυπνοι Εγγλέζοι κατάργησαν πονηρά τον γλωσσικό παραλογισμό του πληθυντικού ευγενείας κάνοντας όμοια το δεύτερο ενικό και το δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο. Οι άλλες γλώσσες όμως συνεχίζουν να είναι ηλιθίως ευγενικές, μετατρέποντας την ευγένεια, ένα πρόβλημα ήθους, σε γλωσσικό πρόβλημα. Αδυνατούμε να καταλάβουμε πως η ανθρώπινη λαλιά δεν κάνει ποτέ λογικά σφάλματα, εκτός κι αν είναι παράλογος αυτός που μιλάει. Είναι αδύνατο να εκλάβεις τον έναν για πολλούς, εκτός κι αν είσαι μεθυσμένος. Αλλωστε, αν η ευγένεια ήταν πρόβλημα γραμματικής, αγενείς θα ήταν μόνο οι αγράμματοι.

 

 

 

 


 

βιολογική βεβαιότητα

Οι συνωμοσιολόγοι όλου του κόσμου πιστεύουν ότι είναι η αιτία των δεινών όλου του πλανήτη. Πίσω από κάθε σεισμό, ιό και καταποντισμό βλέπουν τον Μπιλ Γκέιτς και την επιθυμία του να τσιπάρει όλο τον κόσμο για να ελέγχει τη σκέψη του.

Τρελά κέρδη, για λίγους: Το επάγγελμα του μέλλοντος που σύμφωνα με τον Μπιλ Γκέιτς θα έχει χρήμα, ζήτηση και ευκαιρίες

Οι υπόλοιποι, που δεν ανήκουν στη συνπαθή τάξη των υπερψεκασμένων ακούνε με προσοχή τις προβλέψεις του Αμερικανού Μεγιστάνα γιατί (δυστυχώς) σπάνια πέφτει έξω. Πριν από λίγους μήνες ο Μπιλ Γκέιτς κατηγορήθηκε ότι εν μέσω πανδημίας, αντί να καθησυχάζει τα πλήθη τα τρομάζει πιο πολύ με τις δυσοίωνες προβλέψεις του. Σήμερα ο ιδρυτής της Microsoft δικαιώνεται για μια ακόμη φορά από τα πλέον επίσημα χείλη.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Πριν από λίγο καιρό o 65χρονος μεγιστάνας, επανήλθε με μια νέα πρόβλεψη και ήταν εξίσου… κινδυνολόγος με την τελευταία φορά που αναφέρθηκε στις απειλές που μπορεί να αντιμετωπίσει προσεχώς η ανθρωπότητα.

Σε διαδικτυακή συνέντευξη του, ο Γκέιτς αναφέρθηκε στο επίπεδο προετοιμασίας των κοινωνιών για μελλοντικούς κινδύνους και δεν είχε ενθαρρυντικές απαντήσεις για αυτό, θεωρώντας ότι η «κλιματική αλλαγή» και η «βιοτρομοκρατία» θα μπορούσαν να τις αιφνιδιάσουν περισσότερο απ’ ό,τι ο κορωνοϊός:

Κλιματική αλλαγή: Ποιες μεγάλες αλλαγές φέρνει το σχέδιο της ΕΕ | in.gr

«Υπάρχουν πολλές μολυσματικές ασθένειες του αναπνευστικού, οι οποίες μάλιστα είναι πολύ τρομακτικές γιατί μπορείς να προσβληθείς οπουδήποτε. Η μία έχει να κάνει με την κλιματική αλλαγή. Ο απολογισμός των θανάτων θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερος από αυτόν που έχουμε στην πανδημία», εκτίμησε κατόπιν σχετικής ερώτησης ο Γκέιτς, προτού αναφερθεί σε έναν τεχνικά κατασκευασμένο ιό. «Θα μπορούσε να δημιουργηθεί από κάποιον που θα ήθελε να προκαλέσει μία καταστροφή. Η αντιμετώπιση ενός τέτοιου ιού θα είναι πιο δύσκολη από αυτή μίας επιδημίας που προέρχεται από τη φύση».

Εν ολίγοις ο Γκέιτς έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για έναν νέο ιό, πολύ χειρότερο από τον κορωνοϊό που ο πλανήτης δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει όπως κάνει τώρα, 2 χρόνια μετά την εμφάνιση του covid.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΥΓΕΙΑΣ | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Σήμερα ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, ήρθε να τον επιβεβαιώσει κι επίσημα. Ο κ. Γκεμπρεγέσους προειδοποίησε ότι ένας νέος ιός μπορεί να εμφανιστεί που δεν θα μπορεί να περιοριστεί από τους επιστήμονες. Κάνοντας λόγο για βιολογική βεβαιότητα, επεσήμανε ότι «κάποια στιγμή θα εμφανιστεί ένας άλλος ιός που απλά δεν θα μπορούμε να τον περιορίσουμε».

Θα περίμενε κανείς ότι τα σχεδόν δυο χρόνια μάχης με τον αόρατο εχθρό του covid θα είχαν κάνει την ανθρωπότητα να πάρει το μάθημά της και να είναι πια έτοιμη να αντιμετωπίσει το επόμενο χτύπημα της φύσης που ίσως έρθει πιο γρήγορα απ’ ό,τι περιμέναμε λόγω της κλιματικής αλλαγής:

«Το επίπεδο προετοιμασίας μας είναι χαμηλότερο από ό,τι περίμενα» σημειώνει ο συνιδρυτής της Microsoft εστιάζοντας στο πιο βασικό που θα πρέπει να κάνουν τα κράτη. Να στηρίξουν και να χρηματοδοτήσουν την έρευνα ώστε η επιστήμη να φέρει εις πέρας τον στόχο των 100 ημερών: «Χρειάζεται να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε ένα εμβόλιο να μπορεί να παρασκευαστεί εντός 100 ημερών αλλά και αυτό να είναι διαθέσιμο για χρήση σε παγκόσμια κλίμακα εντός των επόμενων 100 ημερών».

Το μεγάλο ερώτημα βέβαια πλέον είναι αν ακόμα και αν η επιστήμη καταφέρει να φτάσει το συγκεκριμένο στόχο, το εμβόλιο των 100 ημερών θα είναι ικανό να σταματήσει έναν ιό πολύ πιο ισχυρό και θανατηφόρο απ’ τον covid. Και δυστυχώς η απάντηση τόσο του Μπιλ Γκέιτς όσο και της επιστήμης δεν είναι πολύ ενθαρρυντική…

 

 

 

 


 

Και όμως το καλύτερο ουίσκι στον κόσμο έρχεται από την Ιαπωνία

japanese-whiskey

Ισχυρίζεστε ότι σας αρέσει το ουίσκι και ότι είστε ειδήμων σε αυτό, αλλά έχετε δοκιμάσει το γιαπωνέζικο ουίσκι;

Το γιαπωνέζικο ουίσκι φτιάχνεται, όχι από ρύζι όπως το γιαπωνέζικο σάκε, αλλά με τον παραδοσιακό σκωτσέζικο τρόπο, χρησιμοποιώντας κριθάρι, νερό και μαγιά. Τα περισσότερα μάλιστα, γιαπωνέζικα ουίσκι έχουν πιο ελαφριά, πιο γλυκιά γεύση από εκείνη των αντίστοιχων της Σκωτίας, ενώ από την άλλη θυμίζουν περισσότερο τα ιρλανδέζικα.

Το γιαπωνέζικο ουίσκι είναι πιο εκλεπτυσμένο και βελούδινο στην υφή, από το πιο έντονο και βαρύ αποτέλεσμα που αφήνει το ουίσκι στους ουρανίσκους των highlanders. Η Ιαπωνία όμως, δεν ανακάλυψε τα τελευταία χρόνια το ουίσκι, απλά η Δύση άργησε να δώσει τη βάση και τη σημασία που αξίζει στην ιαπωνική παραγωγή. Η Άπω Ανατολή ασχολείται με την απόσταξη εδώ και έναν αιώνα περίπου και η πιο διάσημη μάρκα της -τότε Yamazaki, σήμερα Suntory- γιόρτασε πέρυσι τα 90α της γενέθλια.

Suntory Distillery The Yamazaki Mizunara 18 Year Old Ουίσκι 700ml
Suntory Distillery The Yamazaki Mizunara 18 Year Old Ουίσκι 700ml κοστίζει 5.700 ευρώ και ψηφίστηκε σαν το κορυφαίο στον κόσμο

Το ιστορικό

Η ιστορία λέει ότι όταν ένα κιβώτιο σκωτσέζικο ουίσκι έφτασε στην Ιαπωνία το 1872, είχε τόση απήχηση στους Ασιάτες, που ξεκίνησε η οικιακή παραγωγή του ποτού, η οποία εν τέλει οδήγησε στην ίδρυση του πρώτου αποστακτηρίου του Yamazaki το 1923, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Suntory, που είναι και η διασημότερη μάρκα ιαπωνικού ουίσκι εκτός συνόρων.

Suntory

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο μαγαζάτορας και οινοπαραγωγός Torii Shinjiro, αποφάσισε να κάνει την αγάπη του επάγγελμα και επέκτεινε την επιχείρηση με την παραγωγή ουίσκι. Σημαντικό ρόλο σε αυτό το εγχείρημα έπαιξε η στρατολόγηση του Masataka Taketsuru, ο οποίος είχε μόλις επισκεφτεί τη Σκωτία και είχε φροντίσει να μάθει τη διαδικασία της απόσταξης του ουίσκι.

Αναφερόμαστε στο 1923, όταν ξεκίνησε ουσιαστικά η επίσημη παραγωγή και άνοιξε το αποστακτήριο του Yamazaki, ξεκινώντας με ένα malt ουίσκι. Σήμερα η εταιρεία βγάζει περισσότερες ετικέτες, λίγες από τις οποίες όμως, διατίθενται εκτός Ιαπωνίας και οι οποίες είναι οι εξής: το 12- και 18- ετών Yamazaki, το 12ετές Hibiki (που είναι και ένα από τα αγαπημένα των Ιαπώνων) και πρόσφατα το 12ετές Hakushu.

Nikka Whisky

Η Suntory όμως, δεν έχει το μονοπώλιο της απόσταξης στην Ιαπωνία, καθώς ο άνθρωπος-κλειδί της Suntory, Masataka Taketsuru, άνοιξε το δικό του αποστακτήριο, μόλις έληξε το συμβόλαιό του με τον Shinjiro, υπό την επωνυμία Nikka Whisky. Πρόσφατα λάνσαρε μάλιστα, δυο ετικέτες: το 12ετές Taketsuru Pure Malt, που είναι μίγμα δυο αποστάξεων, η μία εκ των οποίων γίνεται στα βουνά του Sendai και το χαρακτηρίζει μια φρουτώδης γεύση και περισσότερο γλυκιά και βελούδινη αίσθηση. Το δεύτερο είναι το 15ετές Yoichi Single Malt, το οποίο θυμίζει περισσότερο τις σκωτσέζικες καπνιστές ποικιλίες.

Διαφορές και ομοιότητες

Τι είναι αυτό όμως, που διαφοροποιεί το ιαπωνικό από όλα τα άλλα ουίσκι του κόσμου; Οι κανόνες παρασκευής του ποτού στην Ιαπωνία δεν έχουν πολλές ομοιότητες με εκείνες της Σκωτίας. Στην Άπω Ανατολή τα ουίσκι κατηγορίας malt, προέρχονται από βρασμένο κριθάρι ενός και μόνο αποστακτηρίου, ενώ επιτρέπεται η ανάμιξη διαφόρων παρτίδων μεταξύ τους. Τα ουίσκι κατηγορίας blended, συνδυάζουν μέρη από malt και μη, ουίσκι, διαφόρων  ηλικιών και από διαφορετικά μάλιστα αποστακτήρια.

Αντίθετα με αυτό που συνηθίζεται στα σκωτσέζικα αποστακτήρια, όπου οι ποτοποιοί αναμιγνύουν ελεύθερα τα βαρέλια από διάφορες μάρκες μεταξύ τους για να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες, στο ιαπωνικό σύστημα οι εταιρείες δημιουργούν νέες ποικιλίες μπλέκοντας βαρέλια της ίδιας και μόνο εταιρείας και αποστακτηρίου, διατηρώντας όλες τις διαδικασίες «εντός των τειχών».

Για την παλαίωση του ουίσκι  μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε είδος βελανιδιάς, ενώ ακόμα ένας παράγοντας που διαχωρίζει το ιαπωνικό από τα άλλα της κατηγορίας του, είναι η χρήση της ιαπωνικής ποικιλίας βελανιδιάς  Mizunara. Το συγκεκριμένο δέντρο είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που δίνει στο ουίσκι ένα ιδιαίτερο γλυκό και πιπεράτο άρωμα. Η χρήση δε, διαφορετικών ξύλων για το ίδιο προϊόν, έχει σαν αποτέλεσμα τελείως διαφορετικά μεταξύ τους προϊόντα.

Κάτι επίσης, σημαντικό στοιχείο για την ποιότητα του προϊόντος είναι η καθαρότητα του νερού που χρησιμοποιείται στην παραγωγή τους και όχι μόνο. Το νερό από τις βουνίσιες πηγές, όχι μόνο συμβάλει στην ποιότητα του ποτού, αλλά οι Γιαπωνέζοι μπάρμαν φροντίζουν ακόμα και στο σερβίρισμα για την ποιότητα του προϊόντος, χρησιμοποιώντας πολύπλευρα παγάκια τα οποία λιώνουν  πιο αργά από τα συνηθισμένα και λάμπουν σαν διαμάντια μέσα στο ποτήρι, δίνοντας ακόμα πιο γοητευτική αίσθηση στο ουίσκι.

Εν ολίγοις…

Έχετε ακόμα υπόψη σας πως αν το καλό ουίσκι είναι ένα ποτό για πλουσίους, το γιαπωνέζικο ουίσκι είναι ένα ποτό για πολύ πλουσίους, αλλά αν είστε λάτρης των ποιοτικών γεύσεων, αξίζει η επένδυση. Το συμπέρασμα είναι πως ακόμα και αν στην Ελλάδα δεν το πολυγνωρίζουμε, η Ιαπωνία έχει  μακρά ιστορία στην απόσταξη, περισσότερο κατηγορίας single malt, παλαίωσης 12 ετών και άνω, ενώ οι New York Times κατέγραψαν πέρυσι άνοδο των πωλήσεων του Suntory, κατά το εντυπωσιακό ποσοστό του 44%.

Ο άνθρωπος πίσω από την απόσταξη του πιο διάσημου γιαπωνέζικου ουίσκι, Suntory, εξομολογείται πως αν και στους Ιάπωνες δεν αρέσει το βαρύ αλκοόλ, το ουίσκι τους αρέσει και το πίνουν πολύ ευχάριστα.

Και αν δεν σας πείθουν οι Ιάπωνες για γνώστες από καλό ουίσκι, τότε σίγουρα σας πείθει ο Bill Murray, στην ταινία της Σοφίας Κόπολα «Χαμένοι στη Μετάφραση», που πίνει πολύ Suntory και είναι εν μέρει υπεύθυνος για αυτό το 44%!

 

 

 


 

ΤΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕ ΟΧΗΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΓΙΑ ΟΔΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ

Αφού έφτιαξες βαλίτσα, μάθε τι δεν πρέπει να κάνεις σε κάθε χώρα για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο και να φύγεις χωρίς πρόστιμο!

Όλοι περιμένουμε το κάθε μας ταξίδι με ανυπομονησία! Αφού οργάνωσες το ταξίδι σου, έφτιαξες βαλίτσα, σειρά έχουν οι κανόνες. Μπορεί η Μέση Ανατολή να φημίζεται για τους αυστηρούς κανόνες και θεσμούς της, όμως δεν είναι μόνο εκεί αυστηρά τα πράγματα. Εάν δε θέλεις να δεις της φυλακής τα σίδερα και να ξοδέψεις χρήματα μόνο για διασκέδαση και όχι για πρόστιμα, μάθε τι δεν πρέπει να κάνεις σε κάθε χώρα.

Φλωρεντία, Ιταλία

Εάν ταξιδεύεις για Φλωρεντία, καλό θα είναι να είσαι με γεμάτο το στομάχι πριν ξεκινήσεις οποιαδήποτε εκδρομή Γιατί; Από φέτος απαγορεύεται να φας κάποιο σνακ ή να πιεις αναψυκτικό στο δρόμο, δίπλα σε κεντρικές εκκλησίες και πλατείες. Σύμφωνα με τις τοπικές Αρχές, αυτό θεωρείται δείγμα ασέβειας προς την πόλη και τα ιστορικά της μνημεία. Γι’ αυτό φάε καλό πρωινό και βρες τα κατάλληλα εστιατόρια ανάλογα με το ποιες περιοχές θα εξερευνήσεις.

Σιγκαπούρη

Στην εξωτική Σιγκαπούρη θα δεις αρκετά περίεργα πράγματα στην καθημερινή τους ζωή και λίγες απαγορεύσεις. Αυτό όμως δεν ισχύει για την αγαπημένη σου τσίχλα. Οι ντόπιοι μισούν να βλέπουν ανθρώπους να μασούν τσίχλες. Το φαινόμενο αυτό ξεκίνησε από τους τουρίστες, που πετούσαν στα πεζοδρόμια τις τσίχλες τους, αρά… άφησε το πακέτο για την Ελλάδα.

Ρωσία

Όσο κι αν βαριέσαι να πλύνεις το αυτοκίνητο, στη Ρωσία θα υποχρεωθείς να το κάνεις! Κι όμως η ρωσική αστυνομία επιβάλλει σε όλους να πλένουν το αυτοκίνητό τους για να βλέπουν τις πινακίδες καθαρά. Είτε κάνεις ένα ονειρικό road trip στη Ρωσία, είτε νοικιάσεις αυτοκίνητο εκεί, έχει στο νου σου το καθάρισμα…

Γαλλία

Οι λεπτεπίλεπτοι Γάλλοι δεν αντέχουν  να τους ζητάς δανεικά, ακόμα κι αν πρόκειται για ένα cent.

Αγγλία

Σε περίπτωση, που πιάσεις φιλίες με ντόπιους Άγγλους, απόφυγε να πας το θέμα στα οικονομικά. Εξαγριώνονται όταν κάποιος τους ρωτήσει πόσα χρήματα βγάζουν με το επάγγελμα τους. Η κουβέντα αυτή απαγορεύεται αυστηρά στις κλασσικές παμπ τους.

Ινδία

Εάν πηγαίνεις ρομαντικό ταξίδι στην Ινδία, άσε τις τρυφερότητες για το ξενοδοχείο. Εάν αγγίξεις το/τη σύζυγό σου, θεωρείται αγένεια και ίσως χρειαστεί να πας μέχρι το Ηθών της Ινδίας…

Βενετία, Ιταλία

Άφησε το κουλούρι σου για εσένα και μην ταΐσεις τα περιστέρια, γιατί και πρόστιμο θα φας και ίσως καμία κουτσουλιά δώρο..

 

 

 

 


 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΗΠΕΙΡΩΤΗ ΑΡΓΥΡΟΧΡΥΣΟΧΟΟΥ ΠΟΥ ΙΔΡΥΣΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΟΙΚΟ ΚΟΣΜΗΜΑΤΩΝ Κ ΡΟΛΟΓΙΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Με καταστήματα σε 102 χώρες, ξενοδοχεία σε 10 χώρες, ο οίκος BVLGARI είναι ένας από τους πιο πολυτελείς και καταξιωμένους οίκους παγκοσμίως. Λατρεμένος από τους star του Hollywood και μη, τα κοσμήματά του αγαπήθηκαν παγκοσμίως. Με επιρροές από την Ελληνική και Ρωμαική ιστορία, κάθε έργο του οίκου είναι ένα μοναδικό κομμάτι.

Η Ιταλίδα ηθοποιός Τζίνα Λολομπριγκίτα με το λευκό-μεταξένιο φόρεμά της διακοσμημένο με πολύτιμους λίθους δια χειρός Bvlgari, την ώρα που χόρευε με τον Φρανκ Σινάτρα στην διάσημη ταινία του 1959 «Η ωραία της Καλκούτας».
Σειρές με διαμάντια της Τζέσικα Λανγκ στην ταινία Κινκ Κονγκ το 1976.

Ποιος όμως ήταν ο άνθρωπος που δημιούργησε αυτόν τον θρυλικό οίκο;

Ο Σωτήριος Βούλγαρης, Έλληνας από την Παραμυθιά Θεσπρωτιάς, ήταν ο δημιουργός του πιο διάσημου οίκου κοσμημάτων στον κόσμο. Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1857 και γονείς του ήταν ο Γιώργος Βούλγαρης και η Ελένη Στρουγγάρη. Από τα έντεκα παιδιά της οικογένειας, ο Σωτήρης ήταν ο μόνος που επιβίωσε και κατάφερε να συνεχίσει την παράδοση της οικογένειας στην αργυροχοΐα. Η επαφή με τα κοσμήματα ξεκινούσε από τον παππού του Κωνσταντίνο, ο οποίος ήταν πλανόδιος πωλητής κοσμημάτων στα χωριά της Ηπείρου.

Στα αριστερά ο Σωτήριος Βούλγαρης.

Άνοιξε ένα κατάστημα κοσμημάτων μαζί με τον πατέρα του στην Παραμυθιά. Το μικρό κατάστημα του Βούλγαρη υπέστη μεγάλες ζημιές και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Σωτήριος Βούλγαρης έπεσε θύμα ληστείας το 1876, χάνοντας πολλά από τα κοσμήματά του. Τότε ο πατέρας του πήρε την μεγάλη απόφαση και είπε στον Σωτήριο: «Ας φύγουμε από τη χώρα ας βρούμε μια γη όπου θα μπορούμε και να ζήσουμε και να εργαστούμε ειρηνικά».

Οι συνεχείς πυρπολήσεις του χωριού από τους Τούρκους και οι σοβαρές ζημιές στο μαγαζί τους, ανάγκασε την οικογένεια Βούλγαρη να μετακομίσει στην κοντινή Κέρκυρα. Τότε ήταν που ο Σωτήριος Βούλγαρης συνάντησε στο νησί τον Δημήτριο Κρέμο, έναν Μακεδόνα αργυροχόο, ο οποίος στην συνέχεια έμελλε να γίνει συνεργάτης του. Το 1880 ο Σωτήρης Βούλγαρης μαζί με τον Κρέμο αποφάσισαν να μεταναστεύσουν στην Ιταλία.

Πρώτος σταθμός η Νάπολη, όπου και άνοιξαν το πρώτο τους μαγαζί με χρυσαφικά. Η εγκληματικότητα της πόλης δημιούργησε πρόβλημα στο κοσμηματοπωλείο. Έπειτα από αρκετές διαρρήξεις αναγκάστηκαν να το κλείσουν. Μετακόμισαν στην Ρώμη. Έφτιαχναν βραχιόλια και σκουλαρίκια και τα πουλούσαν στους επισκέπτες έξω από το Βατικανό. Άνοιξαν καινούργιο μαγαζί στην οδό Βία Σιστίνα, και το ονόμασαν «Οld Curiosity Shop», όνομα εμπνευσμένο από ένα μυθιστόρημα του Τσαρλς Ντίκενς.

Ποιος να το περίμενε ότι το μαγαζί τους θα γινόταν σύντομα η ναυαρχίδα της εταιρίας, καθώς μέσα σε λίγα χρόνια θα είχαν πέντε κοσμηματοπωλεία στην Ιταλία και σύντομα σε όλο τον κόσμο!

Έπειτα από διαφωνίες, οι δύο συνεργάτες χώρισαν τους δρόμους τους και ο  Σωτήρης Βούλγαρης ανέλαβε μόνος του την επιχείρηση. Ο οίκος απέκτησε άλλη αίγλη και στόχους. Με την άνθηση της εποχής Dolce Vita το αρχικό κατάστημα του 1884 στην οδό Condotti της Ρώμης ήταν αυτό που έκανε διάσημα τα κοσμήματα σε όλη την Ιταλία και υπάρχει ακόμα.

Είχε γίνει ένας από τους αγαπημένους χώρους συνάντησης για αστέρες κινηματογράφου και κοινωνικούς χώρους, ενισχύοντας έτσι τη διεθνή φήμη της μάρκας.

H Μαντόνα με κολιέ Bulgari στον ρόλο της ως Εβίταν Περόν στην ομώνυμη ταινία το 1995.

Η Μέριλιν Μονρόε και η Σοφία Λόρεν έχουν φορέσει τα πολυτελή κοσμήματα του οίκου. Ο Richard Burton σύζυγος της Elizabeth Taylor είχε πει:

“The only word Elizabeth knows in Italian is Bulgari.”

Μέχρι το 1897 αριθμούσε άλλα τέσσερα κοσμηματοπωλεία στην Ιταλία και έως το 1913, με την βοήθεια των παιδιών του, Giorgio και Constantino, η επιχείρηση άρχισε να αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς. Μετά τον θάνατο του Σωτήρη Βούλγαρη το 1932, τα παιδιά με όρεξη και δημιουργικότητα, ανέλαβαν εξολοκλήρου την επιχείρηση. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950, o οίκος Bvlgari πήγε ένα βήμα παραπέρα, εισάγοντας τολμηρούς χρωματικούς συνδυασμούς πολύτιμων και χρωματιστών λίθων.Έως τη δεκαετία του ’70, είχε αποκτήσει καταστήματα σε όλες τις μητροπόλεις του κόσμου αποκτώντας παγκόσμια φήμη. Τα κοσμήματα εμπνευσμένα από την ιταλική αναγέννηση και διακοσμημένα με πολύτιμους λίθους, έγιναν τα αγαπημένα αξεσουάρ των βασιλικών οικογενειών και των αστέρων του Hollywood.

Η Σάρον Στόουν με μία βαλίτσα γεμάτη κοσμήματα Bvlgari στην ταινία «Καζίνο»

Από κοσμηματοπωλεία μέχρι ωρολογοποιούς, το ταξίδι ήταν σίγουρα απροσδόκητο, αλλά η μάρκα έπαιξε καλά τα χαρτιά της και τώρα θεωρείται ηγέτης στην βιομηχανία ρολογιών. Η πρώτη θρυλική συλλογή τους στον κόσμο των ρολογιών ήταν το “Bulgari Bulgari”, το οποίο ξεκίνησε το 1977. Το πολυπόθητο ρολόι ήταν το πρώτο και το 1980 ιδρύθηκε η εταιρεία Bulgari Time στην ωρολογιακή καρδιά της Ελβετίας. Σχεδιασμένο από τις κλασικές ρωμαϊκές ρίζες, η συλλογή “Bulgari Bulgari” διαθέτει ένα σχέδιο εμπνευσμένο από το ρωμαϊκό νόμισμα. Διακοσμημένο με τους καλύτερους πολύτιμους λίθους του κόσμου, η συλλογή σύντομα έγινε ανάρπαστη ανάμεσα στους οπαδούς της μάρκας.

Το 2001 ο οίκος έγινε και μυθιστόρημα, γραμμένο κατά παραγγελία από την Βρετανίδα συγγραφέα Φέι Γουέλντον, με τον τίτλο «Bulgari Connection».

Τα τελευταία χρόνια ο οίκος έχει επεκτείνει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που φέρουν την ονομασία του, σε συνεργασία με την αλυσίδα ξενοδοχείων Marriott. Το πρώτο ξενοδοχείο άνοιξε στο Μιλάνο το 2004 και ακολούθησε στο Μπαλί το 2006.

To 2011 η οικογένεια Bulgari αποφάσισε να ενώσει τις δυνάμεις του με τον όμιλο LVMH, προκειμένου να ενισχύσει, σύμφωνα με την ιστορία του, τις αξίες, τη χειροτεχνία και την ταυτότητα του σαν Όμιλος Bulgari.

Έναν σχεδόν αιώνα αργότερα, ο Άντι Γουόρχολ είχε δηλώσει για το κοσμηματοπωλείο, που ήταν πια ορόσημο της πολυτέλειας και του καλού γούστου:

«Πάντα επισκέπτομαι τον οίκο Bulgari, γιατί είναι το σημαντικότερο μουσείο σύγχρονης τέχνης».

 

 

 

 

 

 


 

Ανακαλύφθηκε κομήτης τέρας στο μέγεθος της Κρήτης

Ο κομήτης Μπερναρντινέλι-Μπερνστάιν είναι ο μεγαλύτερος κομήτης που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα με διάμετρο 100 έως 200 χιλιομέτρων – Ερευνητές εκτιμούν ότι θα έχει πλησιάσει σημαντικά τον Ήλιο έως το 2031

Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα γιγάντιο κομήτη με διάμετρο 100 έως 200 χιλιομέτρων, δεκαπλάσια από τη διάμετρο των περισσότερων κομητών, και με μάζα περίπου 1.000 φορές μεγαλύτερη από εκείνη ενός τυπικού κομήτη. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο κομήτη που έχει βρεθεί στη σύγχρονη εποχή και αναμένεται να κάνει την κοντινότερη προσέγγισή του στον Ήλιο το 2031.

Ο κομήτης που προέρχεται από τις εσχατιές του ηλιακού συστήματός μας, το παγωμένο Νέφος του Όορτ, έχει μια άκρως επιμήκη τροχιά και χρειάζεται περίπου 5,5 εκατομμύρια χρόνια για να ολοκληρώσει την τροχιά του. Ανακαλύφθηκε στο πλαίσιο των παρατηρήσεων της Έρευνας για τη Σκοτεινή Ενέργεια (Dark Energy Survey). Ονομάστηκε Κομήτης Μπερναρντινέλι-Μπερνστάιν (ή C/2014 UN271), από το όνομα των δύο αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια που τον ανακάλυψαν.

Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν τον γιγαντιαίο κομήτη Μπερναρντινέλι- Μπερνστάιν | Pronews

Οι κομήτες είναι παγωμένα σώματα, που εξατμίζονται όσο πλησιάζουν τον Ήλιο, λόγω της μεγάλης θερμότητας του. Το ταξίδι του εν λόγω κομήτη υπολογίζεται ότι ξεκίνησε σε απόσταση τουλάχιστον 40.000 αστρονομικών μονάδων (δηλαδή 40.000 φορές η απόσταση Γης-Ήλιου) ή έξι τρισεκατομμυρίων χιλιομέτρων. Είναι πιθανώς το μεγαλύτερο σώμα του Νέφους του Όορτ που έχει ποτέ βρεθεί.

Τον Ιούνιο του 2021 ο κομήτης είχε πλησιάσει τον Ήλιο σε απόσταση 20 αστρονομικών μονάδων ή τριών δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων και αναμένεται να φθάσει στο περιήλιο του (το κοντινότερο σημείο από το μητρικό άστρο μας) τον Ιανουάριο του 2031, έχοντας πλησιάσει στις 11 αστρονομικές μονάδες (περίπου όσο η απόσταση Κρόνου-Ήλιου). Δεν είναι ακόμη γνωστό, πόσο φωτεινός θα έχει γίνει όταν φθάσει στο περιήλιο. Δεν προβλέπεται πάντως να γίνει ορατός με γυμνά μάτια από τη Γη, αλλά θα χρειάζεται τουλάχιστον ένα καλό ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο για την παρατήρησή του.

 

«Έχουμε το προνόμιο να έχουμε ανακαλύψει ίσως τον μεγαλύτερο κομήτη που έχει ποτέ παρατηρηθεί, ή τουλάχιστον τον μεγαλύτερο που έχει ποτέ μελετηθεί. Ο κομήτης δεν έχει επισκεφθεί το ηλιακό μας σύστημα εδώ και τουλάχιστον τρία εκατομμύρια χρόνια», δήλωσε ο καθηγητής Γκάρι Μπερνστάιν (ο Μπερναρντινέλι είναι μεταπτυχιακός φοιτητής του).

Ο κομήτης θα παρακολουθείται στενά από τη διεθνή αστρονομική κοινότητα, για να κατανοηθεί καλύτερα η σύνθεση και η προέλευση του. Οι αστρονόμοι υποπτεύονται ότι υπάρχουν πολύ περισσότεροι κομήτες τόσο μεγάλου μεγέθους στο Νέφος Όορτ, πέρα από τον Πλούτωνα και τη Ζώνη του Κάιπερ.

Ο διαστρικός κομήτης «Μπορίσοφ» έχει τελείως ασυνήθιστη χημική σύσταση | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Νέφος Οόρτ

Το Νέφος του Oort είναι περιοχή του εξωτερικού ηλιακού συστήματος. Αποτελείται από πυρήνες κομητών και βρίσκεται σε απόσταση από 50.000 – 100.000 AU από τον Ήλιο, χίλιες φορές πιο μακριά από τον Πλούτωνα ή περίπου ένα έτος φωτός. Λόγω της απόστασης δεν έχει ακόμα παρατηρηθεί κάποιο σώμα από αυτά που το αποτελούν, με μόνες εξαιρέσεις τη Sedna και το 2006 SQ372, που υποστηρίζεται ότι είναι σώματα Oort. Το Νέφος του Oort λοιπόν είναι προς το παρόν κατά κύριο λόγο μια θεωρητική κατασκευή. Η αρχική ιδέα ανήκει στον Εσθονό αστρονόμο Ερνστ Έπικ (Ernst Opik), που στα 1932 υποστήριξε ότι οι κομήτες προέρχονται από ένα νέφος στις εξωτερικές περιοχές του Ηλιακού Συστήματος.

Νέος πλανήτης-νάνος στις παρυφές του Ηλιακού Συστήματος – physicsgg

 Η ιδέα αυτή επανεισάχθηκε το 1950 από τον Ολλανδό αστρονόμο Γιάν Όορτ (Jan Hendrick Oort) που παρατήρησε πως:.

  1. Δεν έχει παρατηρηθεί κανένας κομήτης, με τροχιά τέτοια που να δείχνει πως προέρχεται από το διαστρικό χώρο
  2. Υπάρχει μια ισχυρή τάση το αφήλιο, των κομητών μακράς περιόδου (με τον μεγάλο άξονα περιστροφής τους να είναι περίπου 150.000 Αστρονομικές Μονάδες-AU), να βρίσκεται περίπου 50.000 AU και
  3. Δεν υπάρχει καμία προτιμητέα κατεύθυνση από την οποία να προέρχονται οι κομήτες. Αυτό σημαίνει ότι οι κομήτες μακράς περιόδου, που μας έρχονται στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα, εμφανίζουν μια ισοκατανομή ως προς τα σημεία του ουρανού.

         worldjudge.blogspot.com: Τύχη ο γίγαντας κρυμμένος πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα (Video)

   Από τις παρατηρήσεις αυτές συμπέρανε πως οι κομήτες βρίσκονται σε ένα παχύ νέφος, που φθάνει τα εξωτερικά σύνορα του ηλιακού μας συστήματος. Στο νέφος αυτό υπάρχουν όχι οι κομήτες με την ουρά τους κλπ αλλά οι πυρήνες των κομητών σε μια υπέρψυχρη κατάσταση. Το απόθεμα αυτό των κομητών, έξω από το Ηλιακό μας Σύστημα, είναι αυτό που ονομάζουμε Νέφος του Oort.

Ζώνη Kuiper

Η Ζώνη Kuiper τώρα είναι μια περιοχή σε σχήμα δίσκου, πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα απόστασης περίπου 30 έως 100 Αστρονομικές Μονάδες από τον Ήλιο, που περιέχει πολλά μικρά παγωμένα σώματα. Αυτή λοιπόν η περιοχή θεωρείται πως είναι η πηγή των κομητών βραχείας περιόδου.

Ενίοτε η τροχιά ενός αντικειμένου της ζώνης αυτής διαταράσσεται από τις αλληλεπιδράσεις των γιγαντιαίων πλανητών με τέτοιο τρόπο ώστε να διασταυρώνεται με τη τροχιά του Ποσειδώνα. Αυτή η προσέγγιση με τον Ποσειδώνα ή θα τα στείλει έξω από το ηλιακό μας σύστημα ή σε μια τροχιά που θα τα κάνει να διασταυρώνονται με άλλους μεγάλους πλανήτες ή ακόμη και στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα.

 

 

 


 

Κομήτης Χάλευ

Πηγή εικόνας: sansimera.gr | Κομήτης Χάλεϋ

 | Κομήτης Χάλεϋ.

Ο κομήτης του Χάλεϋ αποτελεί τον μόνο κομήτη ο οποίος μπορεί να παρατηρηθεί από έναν άνθρωπο, δύο φορές σε μία ανθρώπινη ζωή με γυμνό μάτι. Η παρατήρηση του κομήτη πραγματοποιείται καταγεγραμμένα από την αρχαιότητα και έχει συνδεθεί ανά τους αιώνες με πολλές θεωρίες και θρύλους. Το τελευταίο του πέρασμα πραγματοποιήθηκε το 1986, ενώ αναμένεται να ξαναεμφανιστεί σε 40 έτη.


Λίγα λόγια για τον κομήτη Χάλεϋ

Ο κομήτης Χάλεϋ αποτελεί έναν περιοδικό κομήτη, ο οποίος κάνει την εμφάνιση του στη Γή κάθε 75 με 76 έτη. Η παρατήρηση του κομήτη του Χάλεϋ από τους ανθρώπους καταγράφεται σαν γεγονός ήδη από την αρχαιότητα. Καταγραφή της παρατήρησης του εντοπίζεται στην Κίνα το 240 π.Χ., ενώ πιθανότατα το πέρασμα του καταγράφηκε και το 467 π.Χ. από τους Αρχαίους Έλληνες. Ενδεχομένως, η παρατήρηση του κομήτη χρονολογείται αιώνας πριν τις πρώτες καταγραφές. Το όνομα του κομήτη προέρχεται από τον Έντμουντ Χάλεϋ, μαθηματικό και αστρονόμο, που τον μελέτησε για πρώτη φορά εκτενώς, το 1682.Ο Έντμουντ Χάλεϋ κατέγραψε λεπτομέρειες σχετικά με τον κομήτη, την εμφάνιση του αλλά και την τροχιά του. Προς τιμήν του, ο κομήτης που έως τότε δεν είχε συγκεκριμένη ονομασία, ονομάστηκε κομήτης Χάλεϋ.

Πηγή εικόνας: pinterest.com | Απεικόνιση του κομήτη Χάλεϋ

Απεικόνιση του κομήτη Χάλεϋ.

Ο κομήτης Χάλεϋ έχει συνδεθεί κατά καιρούς με αρκετές θεωρίες και μύθους και έχει γράψει τη δική του ιστορία. Αρχικά, για αρκετούς αιώνες το συγκεκριμένο αστρικό σώμα είχε συνδεθεί με το άστρο που οδηγούσε τους τρεις μάγους  στον τόπο γέννησης του Ιησού. Αν και η συγκεκριμένη θεωρία φαίνεται να έχει καταρρεύσει, ο λόγος για τον οποίο οι αστρολόγοι συνέδεσαν τον κομήτη με το Άστρο της Βηθλεέμ ήταν η εμφάνιση του περίπου το 12 μ.Χ. Φυσικά, η συγκεκριμένη σύνδεση με την γέννηση του Ιησού κατέστησε τον κομήτη Χάλεϋ γνωστό παγκοσμίως. Γενικότερα, ο κομήτης Χάλεϋ, όπως και όλα τα ορατά από τον άνθρωπο αστρικά σώματα έχουν συνδεθεί με κοσμοϊστορικά γεγονότα, αρνητικά και θετικά. Οι κομήτες έχουν συσχετιστεί κατά καιρούς με θεϊκές τιμωρίες, μεταφυσικά γεγονότα, θρησκείες και φυσικές καταστροφές.  Έτσι, και ο κομήτης Χάλεϋ δεν θα μπορούσε παρά να συνδεθεί ανά τους αιώνες με μεταφυσικά γεγονότα, επικείμενες φυσικές καταστροφές αλλά και την περίφημη επικείμενη καταστροφή του 1910. Το συγκεκριμένο συμβάν έχει διατηρηθεί στην συλλογική μνήμη, ως μία από τις κορυφαίες περιπτώσεις μαζικής υστερίας.


Ο τρόμος που προκάλεσε το πέρασμα του κομήτη το 1910

Το 1910, η επικείμενη εμφάνιση του κομήτη Χάλεϋ προκάλεσε ιδιαίτερο τρόμο στην ανθρωπότητα, λόγω της λανθασμένης φήμης ότι επρόκειτο να έρθει σε σύγκρουση με τη Γη. Η συγκεκριμένη φήμη είχε προκύψει από υποτιθέμενες προβλέψεις αστρολόγων, σε μία εποχή που η επιστήμη της  αστροφυσικής δεν διέθετε τα μέσα που διαθέτει σήμερα. Η θεωρία τρόμου, μάλιστα, δε σταμάτησε σε αυτό το σημείο. Ενισχύθηκε με την ανακάλυψη ότι στην ουρά του κομήτη εντοπίζεται ένα δηλητηριώδες αέριο, για την ακρίβεια υδροκυάνιο. Εν τέλει, πέρασε 22,4 εκατομμύρια χιλιόμετρα από την επιφάνεια της Γης στις 18 Μαΐου 1910. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι την ανακούφιση μετά το πέρασμα, άνθρωποι αλλά και ομάδες ανθρώπων έφτασαν στα άκρα.

Πηγή εικόνας: ElSito.gr | Κομήτης Χάλεϋ
Πηγή εικόνας: ElSito.gr | Κομήτης Χάλεϋ

Πιο συγκεκριμένα,  μία θρησκευτική ομάδα στην Οκλαχόμα προθυμοποιήθηκε να θυσιάσει μία παρθένα για να εξορκίσει το κακό, ενώ ένας σεισμός στη Βιέννη οδήγησε στους κατοίκους στο να εγκαταλείψουν την πόλη. Γνωστή ιστορικά είναι και η αντίδραση του Α. Αϊνστάιν, όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πέρασμα του κομήτη. Ο διάσημος φυσικός επέμενε πως ο κομήτης δεν πρόκειται να συγκρουστεί με τη Γη. Όταν ρωτήθηκε το γιατί ο επιστήμονας είπε: «Με βεβαιότητα σας λέω όχι». Και όταν τον ξαναρώτησαν πώς είναι τόσο βέβαιος, εκείνος απάντησε αφοπλιστικά: «Αν δεν πέσει, θα επιβεβαιωθώ. Αν όμως πέσει τελικά, κανείς μας δεν θα ζει για να μου πει ότι έκανα λάθος».


Το χρονικό του τρόμου

Στο παρακάτω βίντεο παρουσιάζεται με αρκετές λεπτομέρειες ο σάλος που προκάλεσε το πέρασμα του κομήτη Χάλεϋ από τη Γη το 1910. Μάλιστα, γίνεται αναφορά στην ελληνική πραγματικότητα. Ο έλληνας αστρονόμος Αιγινήτης Δημήτριος του Αστεροσκοπείου Αθηνών υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος από το πέρασμα του κομήτη. Δυστυχώς, οι φωνές των αστρονόμων και των επιστημόνων που προσπαθούσαν να καθησυχάσουν τον πληθυσμό δεν εισακούσθηκαν. Ακόμη και στις εφημερίδες, τα πρωτοσέλιδα μιλούσαν για το επερχόμενο τέλος του κόσμου. Η σύγκρουση αλλά και η δηλητηρίαση όλων των ζωντανών οργανισμών από το υδροκυάνιο ήταν το μακάβριο σενάριο που επικρατούσε των πάντων. Οι πιστοί έκαναν δεήσεις στις εκκλησίες, ενώ πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εργασίες τους και επιδόθηκαν σε διασκεδάσεις, μέχρι το «τέλος του κόσμου».

Το τελευταίο πέρασμα του κομήτη πραγματοποιήθηκε το 1986, ενώ τον περιμένουμε εκ νέου 28 Ιουλίου 2061. Κατά το τελευταίο πέρασμα του, οι επιστήμονες φρόντισαν να στείλουν ερευνητικές  συσκευές, με στόχο να παρατηρήσουν την προσέγγιση του ηλίου από τον κομήτη. Μάλιστα, μία συσκευή, το Giotto, μπόρεσε να φωτογραφήσει τον πυρήνα του. Οι πληροφορίες ήταν πολύ χρήσιμες τόσο για την εξέταση του κομήτη Χάλεϋ, όσο και γενικότερα για την ανακάλυψη της φύσης των αστρικών σωμάτων που ονομάζονται κομήτες.

 

 

 


 

MERS-CoV . Ο πραγματικός εφιάλτης προ των πυλών

μετάφραση από PNAS εδώ

Μια διεθνής ομάδα ερευνητών διαπίστωσε ότι ο κορονοϊός που προκαλεί το Αναπνευστικό Σύνδρομο της Μέσης Ανατολής (Middle East Respiratory Syndrome, ή MERS-CoV) απέχει μόνο μερικές μεταλλάξεις από το να γίνει μια σοβαρή πανδημική απειλή.

Στην σχετική τους δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) οι ερευνητές περιγράφουν τα όσα βρήκαν για διάφορες παραλλαγές του εν λόγω κορονοϊού.

Ο κορονοϊός MERS-CoV πρωτοξάδερφος του SARS-2 που μας δίνει τον COVID-19 , παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 2012 στη Σαουδική Αραβία. Η εξέταση του ιού έδειξε ότι ήταν πολύ θανατηφόρος: περίπου το 40% των αρχικών ασθενών πέθαναν από MERS!

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η πλειονότητα των λοιμώξεων προήλθε από μολυσμένες αραβικές καμήλες. Βρήκαν επίσης κάποια στοιχεία ότι οι καμήλες είχαν μολυνθεί με την σειρά τους από μολυσμένες νυχτερίδες.

Παρόλο που αποδείχτηκε τόσο θανατηφόρα, η επιδημία MERS-CoV δεν πήρε τις διαστάσεις του νέου κορονοϊού SARS-CoV-2 που προκάλεσε την πανδημία COVID-19. Αυτό συνέβη διότι δεν είναι (ακόμα) μεταδιδόμενος από άνθρωπο σε άνθρωπο. Από το αρχικό ξέσπασμα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι έως και το 80% των καμηλών που εξετάστηκαν (το 70% των οποίων ζουν στην Αφρική) έχουν αντισώματα για τον MERS-CoV.

Ένα μυστήριο σχετικά με τον εν λόγω ιό είναι το γιατί περισσότεροι Αφρικανοί δεν έχουν μολυνθεί, λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των καμηλών και τις αλληλεπιδράσεις τους με τους ανθρώπους στην αφρικανική ήπειρο. Για βρουν απάντηση, οι ερευνητές συνέλεξαν δείγματα του κορονοϊού MERS-CoV σε διάφορα μέρη στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, αναζητώντας τις παραλλαγές του. Ομαδοποίησαν τους εν λόγω κορονοϊούς από την Αφρική και την Μέση Ανατολή σε διαφορετικές ομάδες. Στην συνέχεια, συνέκριναν τα δείγματα γενετικά και υπό εργαστηριακές συνθήκες χρησιμοποιώντας ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα.

Διαπίστωσαν ότι οι παραλλαγές που προέρχονται από τις αραβικές ομάδες κορονοϊών MERS-CoV ήταν εύκολα μεταδοτικές στους ανθρώπους, ενώ οι παραλλαγές από την Αφρική δεν ήταν.

Μια πιο προσεκτική ματιά έδειξε ότι οι διαφορές μεταξύ των παραλλαγών αφορούσε τα αμινοξέα της πρωτεΐνης S. Όταν οι ερευνητές επενέβησαν τεχνητά στον γενετικό κώδικα μιας αφρικανικής παραλλαγής, ώστε να έχει τα ίδια αμινοξέα, τότε είδαν ότι η νέα παραλλαγή από την Αφρική να μολύνει πιο εύκολα ανθρώπινα κύτταρα.

Οι ερευνητές συμπεραίνουν ότι ο λόγος που η παραλλαγή από τα δείγματα που συνελέχθησαν στην Μέση Ανατολή δεν έχει ακόμη μεταλλαχθεί για να μολύνει τον άνθρωπο οφείλεται στον τρόπο που γίνεται το εμπόριο των καμηλών: είναι ουσιαστικά μονής κατεύθυνσης, δηλαδή τα ζώα ανταλλάσσονται μόνο από την Αφρική προς την Μέση Ανατολή.

Σημειώνουν ότι εάν το εμπόριο αντιστραφεί κάποια στιγμή, ή αν άλλο ζώο γίνει φορέας και αυτό με την σειρά του φτάσει μέσω εμπορίου στην Αφρική, τότε ενδέχεται να προκύψουν μεταλλάξεις, που θα προκαλέσουν μια θανατηφόρα πανδημία.

 

 

 


 

ΠΟΣΕΣ ΔΟΣΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ?

Μετάφραση από N.Y Times 

Μολονότι πολλοί επιστήμονες στις ΗΠΑ εκτιμούν ότι τα εμβόλια -τουλάχιστον τα εγκεκριμένα στη χώρα τους (Pfizer/BioNTech, Moderna, Johnson & Johnson)- θα διαρκούν τουλάχιστον για ένα χρόνο, όσον αφορά στην προστασία που παρέχουν έναντι του ιού, κανένας δεν μπορεί ακόμη να είναι βέβαιος ότι αυτό θα ισχύει. Είναι επίσης ασαφές κατά πόσο οι νέες παραλλαγές του ιού, που συνεχώς εμφανίζονται ανά τον κόσμο, θα επιφέρουν νέες ανάγκες στο εμβολιαστικό πρόγραμμα.

ΕΜΒΟΛΙΟ

Οι “Times” της Νέας Υόρκης συνόψισαν σε οκτώ ερωτήσεις και απαντήσεις ό,τι ξέρουμε έως τώρα για το ζήτημα:

* Γιατί πρέπει να κάνουμε κάθε χρόνο το αντιγριπικό εμβόλιο, αλλά αρκούν δύο δόσεις ιλαράς στην παιδική ηλικία για να μας προστατέψουν εφ’ όρου ζωής;

Διαφορικοί παθογόνοι μικροοργανισμοί επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα μας με διαφορετικούς τρόπους. Για νόσους όπως η ιλαρά η νόηση μία φορά οδηγεί σε φυσική ανοσία για όλη τη ζωή. Όμως για άλλες νόσους (π.χ. τέτανος) η άμυνα του οργανισμού εξασθενεί με το πέρασμα του χρόνου και χρειάζονται περιοδικά ενισχυτικές δόσεις εμβολίων (στην περίπτωση του τέτανου ανά δεκαετία). Επιπλέον, ορισμένοι ιοί, όπως της γρίπης, μεταβάλλονται οι ίδιοι γρήγορα, γι’ αυτό απαιτούν κάθε χρόνο ένα νέο εμβόλιο.

* Πώς συγκρίνονται τα εμβόλια Covid-19 με τα άλλα από άποψη προστασίας;

Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι, καθώς οι άνθρωποι άρχισαν να εμβολιάζονται μαζικά κατά του κορονοϊού πριν μόλις λίγους μήνες. Ούτε οι προηγηθείσες κλινικές δοκιμές τους μπορούσαν να δείξουν ποια θα ήταν η ανοσιακή προστασία ένα χρόνο μετά.

Πάντως τα πρώτα σημάδια είναι ενθαρρυντικά, καθώς -με βάση τις έως τώρα μελέτες- τα επίπεδα αντισωμάτων κατά του κορονοϊού φαίνεται να πέφτουν αργά, συνεπώς η εμβολιαστική ανοσία μπορεί να παραμένει ισχυρή για καιρό (άγνωστο ακόμη πόσο). Όσοι μολύνθηκαν από τον ιό και μετά έκαναν επίσης το εμβόλιο, μπορεί να έχουν πιο μακρόχρονη προστασία., ίσως για χρόνια, αλλά αυτό πρέπει να επιβεβαιωθεί.

* Μπορεί μερικά εμβόλια Covid-19 να διαρκούν περισσότερο από άλλα;

Πιθανώς. Οι επιστήμονες έχουν ήδη βρει ότι τα εμβόλια mRNA (Pfizer/BioNTech και Moderna) έχουν κάπως μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από τα πιο παραδοσιακά εμβόλια που βασίζονται σε αδρανοποιημένο ιό. Όμως τα εμβόλια mRNA είναι σχετικά νέα και συνεπώς δεν έχει μελετηθεί σε βάθος χρόνου η διάρκεια της προστασίας τους. Είναι πάντως πιθανό ότι η προστασία από τα λιγότερο αποτελεσματικά εμβόλια θα διαρκεί επίσης λιγότερο.

* Πώς θα μάθουμε πότε τα εμβόλια θα χάνουν την αποτελεσματικότητα τους;

Οι επιστήμονες αναζητούν -μέσω μελετών που βρίσκονται σε εξέλιξη- βιοδείκτες που θα αποκαλύπτουν πότε η ανοσιακή προστασία μετά από ένα εμβόλιο δεν θα είναι πια αρκετή για να “φρενάρει” τον κορονοϊό. Πιθανώς ένα επίπεδο αντισωμάτων στο αίμα θα είναι το “κατώφλι” κάτω από το οποίο κάποιος εμβολιασμένος θα κινδυνεύει ξανά να μολυνθεί και να αρρωστήσει με Covid-19.

* Τι γίνεται με τις παραλλαγές και μεταλλάξεις;

Πιθανότατα θα χρειαστούμε ενισχυτικές δόσεις για να μπλοκάρουμε τις νέες συνήθως πιο μεταδοτικές παραλλαγές του κορονοϊού, αλλά αυτό δεν είναι ακόμη σαφές. Πάντως η ανάδυση νέων παραλλαγών έχει επιταχύνει τις σχετικές μελέτες για τις ενισχυτικές δόσεις. Οι επιστήμονες δεν μπορούν να αποκλείσουν ότι τους επόμενους μήνες θα εμφανιστούν νέες παραλλαγές με μεγαλύτερη αντίσταση στα υπάρχοντα εμβόλια.

* Θα χρειαστούμε ειδική ενισχυτική δόση για κάποια συγκεκριμένη παραλλαγή;

Παραμένει ασαφές ακόμη. Μερικοί επιστήμονες υποψιάζονται ότι μια ισχυρή ανοσιακή απόκριση του οργανισμού στην αρχική (“κινεζική”) παραλλαγή του κορονοϊού θα παρέχει επαρκή προστασία και έναντι των κατοπινών παραλλαγών. Από την άλλη, είναι επίσης πιθανό ότι ένα εμβόλιο ειδικά σχεδιασμένο έναντι μια συγκεκριμένης παραλλαγής, θα είναι πιο αποτελεσματικό. Η Pfizer έχει αρχίσει να δοκιμάζει και τις δύο περιπτώσεις: μερικοί εθελοντές που έχουν ήδη εμβολιαστεί πλήρως, θα κάνουν μια τρίτη δόση από το ίδιο εμβόλιο, ενώ άλλοι εθελοντές θα κάνουν ένα νεότερο πειραματικό εμβόλιο έναντι τις παραλλαγής Βήτα (“νοτιοαφρικανικής”).

Εκπρόσωπος της εταιρείας δήλωσε ότι “με βάση αυτά που γνωρίζουμε έως τώρα, η τωρινή άποψη μας είναι πως εωσότου δούμε μια μείωση στην κυκλοφορία του ιού SARS-CoV-2 και της νόσου Covid-19, θεωρούμε πιθανό ότι μια τρίτη ενισχυτική δόση του εμβολίου μας, μέσα σε 12 μήνες από τη χορήγηση του, θα είναι ίσως αναγκαία για να βοηθήσει στην προστασία κατά της Covid19”.

* Θα μπορώ να αλλάξω εμβόλιο, όταν κάνω ενισχυτική δόση;

Ίσως. Οι έρευνες σε προηγούμενες νόσους έδειξαν ότι η ανάμιξη διαφορετικών εμβολίων μπορεί να ενισχύσει την προστασία. Μελέτες συνδυασμού εμβολίων κατά της Covid-19 βρίσκονται σε εξέλιξη και θα επιβεβαιώσουν αν κάτι ανάλογο ισχύει και με τον κορονοϊό.

* Τι γίνεται με όσους δεν έχουν κάνει καν την πρώτη δόση;

Ας προετοιμάζονται για την προοπτική ότι θα χρειαστούν τρεις και όχι δύο δόσεις.

Αρέσει σε %d bloggers: