Διήγημα

Χριστός ανέστη,σύντεκνε Μανωλιό.

-Αληθώς,ανέστη,σύντεκνε Νικολή.Και  του χρόνου νάμαστο γκαλά να ξανακάμωμε μπάλι Λαμπρή,στο χωριό μας,όξω δα κι ά θές του λόγου σου καλιά στην Αθήνα.

-Μη μου καταράσαι,σύντεκνε Μανωλιό,μα δε γκατένε στην Αθήνα ίντα θα πή     Λαμπρή,μόνο ένοιασε σε.Μιά βολά την έκαμα κι εγώ και να μη μ΄αξιώση ο θεός να………………..

Ένα μικρό διήγημα στη σελίδα ΧΡΩΜΟΝΑΣΤΗΡΙ από τον Γιώργο ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗ

11

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: