Ανά την Ελλάδα 26. Η σκληροτράχηλη Μάνη

Γη από πέτρα και ήλιο. Λιτή. Άδενδρη. Αλλά απέραντα γοητευτική.
Η Μάνη! Στη νοτιοδυτική άκρη της Πελοποννήσου.

Τοπία χαραγμένα στην πέτρα από τους ανέμους. Σκληρά κι όμως ελκυστικά. Ορεινά τοπία πάνω από πανέμορφους όρμους. Μικροί οικισμοί, ανακηρυγμένοι οι περισσότεροι παραδοσιακοί. Πύργοι μοναδικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Αμέτρητες παλιές βυζαντινές εκκλησίες. Σπήλαια θαύματα της φύσης, καταφύγια της νεολοθικής εποχής. Φραγκοσυκιές στο άνυδρο έδαφος και μικρά λιόδεντρα, που δίνουν περίφημο λάδι. Και άνθρωποι σκληροτράχηλοι και ολιγαρκείς, με βαθειές ρίζες σε ήθη και έθιμα, φιλότιμοι και φιλόξενοι.

Η Μάνη!Ιστορική και παραδοσιακή! Επιβλητική και αγέρωχη! Ποτέ κατακτημένη!
Μοναδική σε κάθε βήμα του επισκέπτη!

Ανά την Ελλάδα 26. Η Μάνη from georgios papadosifos georgiou on Vimeo.

Η ιστορική περιοχή της Μάνης βρίσκεται στη Νοτιοδυτική Πελοπόννησο. Απλώνεται στο βουνό Ταΰγετος και στην χερσόνησο ανάμεσα στον Μεσσηνιακό κόλπο δυτικά και τον Λακωνικό κόλπο ανατολικά. Ένα τμήμα ανήκει στη Λακωνία και ένα τμήμα στη Μεσσηνία. Το βόρειο όριο είναι η νοητή γραμμή από τον οικισμό Καρδαμύλη στην ακτή του Μεσσηνιακού κόλπου μέχρι την κορυφογραμμή του Ταΰγετου. Νότιο όριο είναι το ακρωτήριο Ταίναρο, το νοτιότερο σημείο της ηπειρωτικής Ελλάδας και της Βαλκανικής χερσονήσου.
Το βόρειο τμήμα, που ανήκει στη Μεσσηνία, περιλαμβάνει ένα μέρος από τον Ταΰγετο και την παραλιακή ζώνη από την Καρδαμύλη μέχρι λίγο πιο κάτω από τον οικισμό Άγιος Νίκων ή Πολιάνα και λέγεται Έξω Μάνη ήΜεσσηνιακή Μάνη.
Το νότιο τμήμα, που ανήκει στη Λακωνία, ονομάζεται Μέσα Μάνη ήΛακωνική Μάνη. Το δυτικό μέρος προς τον Μεσσηνιακό κόλπο λέγεται Αποσκιαδερή Μάνη και το ανατολικό προς τον Λακωνικό κόλπο Προσηλιακή Μάνη.

Η χερσόνησος της Μάνης διασχίζεται από το βουνό Σαγγιάς ή Κάτω Ταΰγετος. Λέγεται και Βουνό της Μάνης. Ο Σαγγιάς αποτελεί συνέχεια του Ταΰγετου. Αρχίζει μετά τον αυχένα που σχηματίζεται ανάμεσα στο Γύθειο και την Αρεόπολη και φτάνει μέχρι τη νότια άκρη χωρίζοντας την χερσόνησο σε ανατολική και δυτική.
Το μήκος της οροσειράς είναι 30 χλμ και η υψηλότερη κορυφή φτάνει στα 1.218 μ. Το έδαφος είναι τραχύ, άγονο και άδενδρο. Στα υψηλότερα σημεία δεν υπάρχει βλάστηση. Πιο κάτω υπάρχει χαμηλή βλάστηση.
Στην ανατολική ακτή, νότια από το Γύθειο, οι πλαγιές πέφτουν απότομα στον Λακωνικό κόλπο, όπου σχηματίζονται μερικοί όρμοι, κυρίως βόρεια και νότια.

Στη δυτική ακτή, νότια από την Αρεόπολη, σχηματίζεται το ίσιωμα, μια χαμηλή εξέδρα με ασβεστολιθική σύνθεση, που αποχετεύει το νερό στον Μεσσηνιακό κόλπο κυρίως υπογείως διά μέσου καρστικών σχηματισμών. Έτσι η γη καταλήγει ξερή και άγονη απότομα στη θάλασσα. Διαβρωμένη με αυτόν τον τρόπο η δυτική ακτή σχηματίζει όρμους και είναι γεμάτη σπήλαια. Ανάμεσά τους τα περίφημα σπήλαια του Διρού – η Βλυχάδα, το Καταφύγι και η Αλεπότρυπα.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: