Ανά την Ελλάδα 28. Λάρισα , η κυρά του κάμπου από ψηλά.

Αν παρατηρήσει κανείς τη Λάρισα από ψηλά, έτσι όπως απεικονίζεται σε πανοραμικές φωτογραφίες, θα δει μία ανοιχτόχρωμη μάζα που αποτελείται από μικρά κομματάκια, κολλημένα το ένα με το άλλο. Η πόλη μοιάζει με ένα συμπαγές παζλ ακαθόριστου σχήματος (στα δικά μου μάτια το κέντρο της φέρνει λίγο στο πρόσωπο ενός αγοριού που είναι γυρισμένο προφίλ και χαμογελάει -αν και στα ακαθόριστα σχήματα συνήθως ο καθένας βλέπει ό,τι θέλει…). Αν ζουμάρεις λίγο στην εικόνα, το παζλ γίνεται πιο σαφές, η άμορφη μάζα αποκτά συγκεκριμένες διαστάσεις, διακρίνονται αυτοκινητόδρομοι, κεραμιδί σκεπές πάνω από κοντόκορμες κατοικίες, χρωματιστά αυτοκίνητα, δέντρα, νερά.

28. Ανά την Ελλάδα . Στον κάμπο. Λάρισα from georgios papadosifos georgiou on Vimeo.

Από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας, ταυτισμένη με τον Πηνειό, η Λάρισα διατρέχει τον κίνδυνο να πέσει θύμα ταξιδιωτικής παρεξήγησης: δεν έχει τη βραδινή ζωή της Μυκόνου ούτε το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης, το λιμάνι των Χανίων, τη φήμη των Ζαγοροχωρίων ή του Πηλίου. Οι αναψοκοκκινισμένοι ξένοι τουρίστες που έρχονται μιλιούνια το καλοκαίρι στην Ελλάδα είναι πιθανό να μην την γνωρίζουν.

Αποτέλεσμα εικόνας για Λάρισα η κυρά του κάμπου

Κι όμως, η φορεσιά της Λάρισας είναι γεμάτη κεντίδια – όχι μόνο παλιά και παραδοσιακά, αλλά και σύγχρονα. Αυτό μπορεί να το αντιληφθεί κανείς από τα πιο απλά πράγματα, όπως είναι π.χ. το φυλλάδιο της Δημοτικής Πινακοθήκης Λάρισας – ένα μικρό κομματάκι χαρτόνι που τα γραφικά του και μόνο παραπέμπουν σε έναν άρτιο καλλιτεχνικό χώρο της περιφέρειας. Η Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας – Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα ιδρύθηκε το 1983, χάρη στον χειρουργό και συλλέκτη Γεώργιο Ι. Κατσίγρα, και περιλαμβάνει «μέρος της συλλογής (σ.σ. του) με δημιουργίες των Λύτρα, Μαλέα, Παρθένη, Τριανταφυλλίδη, Γουναρόπουλου, Αστεριάδη, Βασιλείου, Ψυχοπαίδη, Μπουζιάνη, Σικελιώτη, Τάσσου, και άλλων σημαντικών, καθώς και τα έπιπλα του Ερρίκου Σλήμαν», τα οποία ο Κατσίγρας είχε αποκτήσει στα μέσα της δεκαετίας του ‘50.

Είναι λίγο αστείο το γεγονός ότι δύο αρχαία θέατρα της Λάρισας είναι… αβάφτιστα ? περιγράφονται απλώς ως «Α’ (και Β’) αρχαίο θέατρο Λάρισας». Το Α’, στην οδό Βενιζέλου, «οικοδομήθηκε κατά το α’ μισό του 3ου αι. π.Χ., στα χρόνια του βασιλιά της Μακεδονίας Αντιγόνου Γονατά, όταν μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κατά την ελληνιστική εποχή, η Θεσσαλία αποτελούσε τμήμα του Βασιλείου της Μακεδονίας», ενώ «η κατασκευή του συνδέεται με λατρευτικές εκδηλώσεις όπως η τέλεση θεατρικών παραστάσεων, μουσικών και ωδικών αγώνων, αλλά και πολιτικές εκδηλώσεις που σχετίζονται με τη διοίκηση του Κοινού των Θεσσαλών και τις συνεδριάσεις της εκκλησίας του Δήμου», όπως αναφέρει ο Δήμος Λαρισαίων. «Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο μετατράπηκε σε αρένα, με αποτέλεσμα τα θεατρικά δρώμενα της πόλης να φιλοξενούνται στο Β’ Αρχαίο θέατρο», το οποίο βρίσκεται στη συμβολή των οδών Ταγματάρχου και Πρωτομαγιάς.

Αποτέλεσμα εικόνας για Λάρισα η κυρά του κάμπου

Στα (αρκετά) αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνεται, επίσης, το Μπεζεστένι, στον Λόφο Φρουρίου, μια οθωμανική σκεπαστή αγορά που επί αιώνες είχε σημαίνουσα θέση στη δημόσια ζωή της Λάρισας (αλλά που δυστυχώς «σήμερα σώζονται μόνο οι περιμετρικοί τοίχοι του κεντρικού οικοδομήματος»). Αξίζει, επίσης, μία βόλτα στο Πάρκο Αλκαζάρ, δίπλα στον Πηνειό, τις πρασινάδες του οποίου επιλέγουν οι Λαρισαίοι αθλούμενοι ως φόντο όταν βγαίνουν για τζόκινγκ.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: