Ανά την Ελλάδα 42 . Αγρίνιο , Τριχωνίδα [ drone vid]

Το Αγρίνιο

Η πόλη

Η πόλη του Αγρινίου λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ Αιτωλίας και Ακαρνανίας και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Δυτικής Ελλάδας. Η γεωγραφική θέση της πόλης ορίζεται από τον υδάτινο όγκο του ποταμού Αχελώου. Το ποικιλόμορφο φυσικό περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής συντίθεται από ορεινούς όγκους, διεθνούς ενδιαφέροντος υδροβιότοπους και μεγάλες και μικρές λίμνες, ενώ η πλούσια χλωρίδα και πανίδα της την αναδεικνύουν ως μια περιοχή με σημαντική οικολογική αξία. Χάρη στη μετακίνηση μίας πληθώρας τοπικών πληθυσμών προς την πόλη, το Αγρίνιο κατέστη εμπορικό και οικονομικό κέντρο εξελισσόμενο μέχρι σήμερα.

Ανά την Ελλάδα 42 .Αγρινιο – Οικοσύστημα Τριχωνίδας from georgios papadosifos georgiou on Vimeo.

Ιστορία

Το Αγρίνιο, το οποίο κατοικούταν ήδη από την προϊστορική εποχή, κατά μία ερμηνεία οφείλει την ονομασία του στο μυθικό ήρωα Άγριο, ενώ μία άλλη εκδοχή είναι ότι η ονομασία του προέρχεται από το θεό Άγριον Απόλλωνα προστάτη των Αιτωλών στους πολέμους τους με τους Ακαρνάνες. Ως πόλη, το αρχαίο Αγρίνιο γίνεται γνωστό για τη στρατιωτική ισχύ και την αντίστασή του κατά των Μακεδόνων στα τέλη του 4ου αι. π.Χ..Το Αγρίνιο, λόγω της τοποθεσίας του, αποτελούσε την πλέον προωθημένη αιτωλική θέση προς την περιοχή των Ακαρνάνων, γεγονός που προκαλούσε προστριβές μεταξύ Αιτωλών και Ακαρνάνων. Μετά από την εισβολή των Μακεδόνων στο Αγρίνιο (313 π.Χ.) και μέχρι το 13ο αι. το όνομα της πόλης δεν αναφέρεται πουθενά.

Το 13ο αι. ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός έκτισε στην περιοχή του Αρχαίου Αγρινίου μία νέα πόλη την οποία ονόμασε Μεγάλη Χώρα. Με την πάροδο των χρόνων η πόλη αναπτύσσεται, ενώ παράλληλα αρχίζει να χρησιμοποιείται και το όνομα Βραχώρι. Το 14ο αι. η πόλη, ως τμήμα του Δεσποτάτου της Ηπείρου, περνάει στα χέρια των Σέρβων και εν συνεχεία των Αλβανών. Στα μέσα του 15ου αι. το Αγρίνιο βρέθηκε υπό τουρκική κατοχή.

Το 19ο αι. το Αγρίνιο απετέλεσε κέντρο του κινήματος του Θ. Γρίβα που είχε σαν αποτέλεσμα το τέλος της διακυβέρνησης της χώρας από τους Βαυαρούς. Το Αγρίνιο κατοικήθηκε από πρόσφυγες των ορεινών περιοχών της Αιτωλίας και Ευρυτανίας, καθώς και από Ηπειρώτες και Σουλιώτες. Αυτό το αμάλγαμα εμπλουτίστηκε ακόμη περισσότερο με τους Μικρασιάτες πρόσφυγες του 1922. Σήμερα, το Αγρίνιο είναι σημαντικό εμπορικό και βιοτεχνικό κέντρο του Νομού Αιτωλοακαρνανίας και μία από τις πιο γρήγορα αναπτυσσόμενες πόλεις της Ελλάδας.

Οικονομία

Ο νομός Αιτωλοακαρνανίας, ο μεγαλύτερος σε έκταση νομός της Ελλάδας,  διαθέτει αξιόλογες αρδευόμενες πεδινές εκτάσεις όπου καλλιεργείται μία ποικιλία αγροτικών προϊόντων με επικεφαλής τον καπνό, την ελιά, το βαμβάκι και τα δημητριακά. Κατά συνέπεια, η τοπική οικονομία βασίζεται κυρίως στη γεωργία αλλά και στην κτηνοτροφία αιγοπροβάτων.

Μικρότερο μερίδιο των εισοδημάτων του Νομού οφείλεται στην αλιεία -με την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που παρέχονται από τον Αμβρακικό Κόλπο και τη Λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου- και στην υλοτομία.

Η  βιομηχανία  είναι  σχετικά  περιορισμένη  και  στηρίζεται  στην  επεξεργασία  των  αγροτικών  προϊόντων. Σήμερα, ωστόσο, το Αγρίνιο έχει μετεξελιχθεί σε αξιοσημείωτο οικονομικό κέντρο του Νομού με δεκάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μεγάλες επιχειρήσεις, τράπεζες, χρηματιστηριακές εταιρίες, αντιπροσωπείες αυτοκινήτων, αλυσίδες υπεραγορών και λίγες αλλά σπουδαίες βιομηχανικές μονάδες.

Αξιοθέατα και ψυχαγωγία

Την ατμόσφαιρα του πυκνοκατοικημένου και πολυσύχναστου κέντρου του Αγρινίου τη συνθέτουν όχι μόνο νεόδμητα κτίσματα αλλά και ιστορικά κτίρια που αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά του τόπου και μουσεία που με τους θησαυρούς τους διασώζουν την παράδοση. Σημαντικά αξιοθέατα της πόλης είναι το Δημοτικό Πάρκο, η Δημοτική Βιβλιοθήκη, το Παπαστράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο, το Λαογραφικό Μουσείο, η Γλυπτοθήκη Καπράλου και οι Καπναποθήκες.

Ο κλάδος της εστίασης και της ψυχαγωγίας ανθεί στο Αγρίνιο. Ο επισκέπτης μπορεί να δοκιμάσει πιάτα της ελληνικής και ευρωπαϊκής κουζίνας, αλλά και να διασκεδάσει στα φημισμένα παραδοσιακά ουζερί που βρίσκονται σε κάθε συνοικία της πόλης. Στον τομέα του καλλιτεχνικού θεάματος, το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Αγρινίου, καλλιεργώντας σταθερά τη σχέση του με τους νέους, διαθέτει μια από τις πλέον αξιόλογες “Νεανικές – Παιδικές Σκηνές”, “Τομέα στήριξης Μαθητικού – Ερασιτεχνικού Θεάτρου και μαθητικού Φεστιβάλ”, καθώς και ανεξάρτητο “Εργαστήρι Θεατρικής Πράξης για Εκπαιδευτικούς”.

Στο Δήμο Αγρινίου έχουν αναπτυχθεί και δραστηριοποιούνται αθλητικοί σύλλογοι και σωματεία, ενώ στις ανάγκες μαζικής άθλησης ανταποκρίνεται το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Αγρινίου, ο μεγαλύτερος και πιο οργανωμένος αθλητικός χώρος στο Νομό.

Πρόσβαση

Το Αγρίνιο προσεγγίζεται οδικά και με υπεραστική συγκοινωνία.

Αποτέλεσμα εικόνας για τριχωνιδα

Λίμνη Τριχωνίδα

Η Τριχωνίδα, η μεγαλύτερη λίμνη της Αιτωλοακαρνανίας και της Ελλάδας, οφείλει πιθανώς την ονομασία της στην αρχαία αιτωλική πόλη Tριχόνειον.

H Tριχωνίδα έχει μεγάλη αισθητική, οικολογική και αλιευτική αξία. Φιλοξενεί μεγάλο αριθμό σπανίων ή απειλουμένων φυτικών και ζωικών ειδών.

Κωμοπόλεις και χωριά απλώνονται γύρω από την απέραντη λίμνη και απολαμβάνουν την όμορφη θέα σε αυτήν.

Το Παναιτώλιο και το Καινούργιο, κωμοπόλεις αγροτικού χαρακτήρα, απλώνονται σε εύφορη πεδινή έκταση.

Ανάμεσα στις δύο κωμοπόλεις, στη θέση «Aμπάρια», λειτουργεί το Κέντρο Περιβάλλοντος Τριχωνίδας. Εδώ θα δείτε τον εκθεσιακό χώρο του Κέντρου (θεματικοί πίνακες, μακέτα της Tριχωνίδας, ενυδρείο με ψάρια της λίμνης), αίθουσα προβολών και εργαστήριο ανάλυσης ποιότητας νερού. Στον ίδιο χώρο θα δείτε, επίσης, το εκθετήριο του Γυναικείου Συνεταιρισμού Παναιτωλίου με τοπικά προϊόντα (γλυκά κουταλιού, τραχανά, χυλοπίτες κ.ά.).

Tο χωριό Άνω Βλοχός είναι χτισμένο αμφιθεατρικά και έχει όμορφη θέα στην Tριχωνίδα. Πάνω από τον Άνω Βλοχό βρίσκεται η μονή της Παναγίας, στην οποία μαθήτευσαν, μεταξύ άλλων, οι δάσκαλοι του Γένους Kοσμάς ο Aιτωλός (1714-1779) και Eυγένιος Γιαννούλης ο Aιτωλός (17ος αιώνας).

Σχετική εικόνα

Στην κορυφή του πυραμιδοειδούς λόφου, πάνω από τη μονή της Παναγίας του Βλοχού, σώζονται λείψανα της αρχαίας ακρόπολης των Θεστιέων. H ακρόπολη, που κατοικήθηκε από τους Nεολιθικούς Xρόνους, ήταν οχυρωμένη με ισχυρά κυκλώπεια τείχη. H θέα από εδώ είναι πανοραμική.

Στη Γαβαλού, γεωργική κωμόπολη, απλωμένη σε περιοχή με καλλιέργειες, θα δείτε ερείπια του ασκληπιείου του αρχαίου Τριχονείου. Tο Tριχόνειον ήταν μια από τις σημαντικότερες πόλεις της Aιτωλίας, σύμφωνα με τις γραπτές πηγές και τις επιγραφικές ενδείξεις. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η Kαψοράχη, χωριό γεωργικού χαρακτήρα, με όμορφη παραλίμνια έκταση.

Ανάμεσα στη Γαβαλού και την Καψοράχη, το χωριό Λιθοβούνι (Άκραι), που διατηρεί το παραδοσιακό χρώμα του, είναι ένα «μπαλκόνι» με θέα στην Tριχωνίδα. Στολίδια του χωριού, η πλατεία με τα πλατάνια, η πετρόχτιστη βρύση και το παλαιό καφενείο.

Αποτέλεσμα εικόνας για τριχωνιδα

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: