Διαδρομές . Στην Κάλυμνο των σφουγγαράδων [ drone vid ]

Καΐκια βγαίνουν στα ανοιχτά καλημερίζοντας τον «μαγικό τοίχο». «Πιασμένοι» σφουγγαράδες δίνουν τη σκυτάλη στους δύτες και οστρακάδες κερνούν «σπινιάλο» τους αναρριχητές. Στην Κάλυμνο το χθες είναι σήμερα. Η θάλασσα και τα βράχια; Μεγάλη ιστορία…

pegasus_LARGE_t_242261_54495720 (1)

Για τους βυθούς ξέρεις, μα απ’ τα βουνά άρχισαν όλα. Ποια βουνά, κατσάβραχα πες καλύτερα. Αιχμές παντού, γκρι παντού, σκέτος βράχος. Σπηλιές, ορθοπλαγιές, προεξοχές. Ως κατάρα τα λογάριαζαν οι ντόπιοι. Τίποτα δεν έδιναν, αναγκάστηκαν να πέσουν στη θάλασσα οι Καλύμνιοι. Ετσι βρέθηκαν να περπατούν τους βυθούς του κόσμου. Ετσι άρχισε όλη η σφουγγαράδικη, ψαράδικη, ναυτική ιστορία. Απ’ τα βράχια.

Απ’ αυτά συνεχίζεται. Απ’ όταν οι «αραχνάνθρωποι» εμφανίστηκαν. Στην αρχή δεν τους ήθελαν, ούτε στα δωμάτια δεν τους έβαζαν, λέει. Δεν καταλάβαιναν τι αξία έχει να αιωρείσαι ανάποδα σαν νυχτερίδα. Μετά έμαθαν τι ευλογία ήταν η «κατάρα» τους. Μετά έπιασε πρώτη θέση η Κάλυμνος στους προορισμούς αναρρίχησης παγκοσμίως.

pegasus_LARGE_t_242261_54495709

Ετσι ήταν πάντα. Εφευγαν. Ναυτικοί, σφουγγαράδες, ψαράδες, μετανάστες. Κανείς δεν ήξερε αν θα επιστρέψει και πότε. Γι’ αυτό είναι τόσο γλεντζέδες, τόσο έξω καρδιά. Γι’ αυτό ζουν σα να μην υπάρχει αύριο. Μια λογική «ό,τι προλάβουμε απ’ τη ζωή» τους κυβερνά, απλά τα πράγματα.

Ασχημα, όμορφα, όλα είναι σχετικά τελικά. Αντιλεγόμενο σημείο το σκάφανδρο που παρέτεινε την ελεύθερη, μέχρι το 1870, κατάδυση. Που έκανε τη «σκανδαλόπετρα» που κρατούσε τους σφουγγαράδες στον βυθό έκθεμα. Με μια ανάσα κατέβαιναν τότε, «γυμνοί». Και στα 70 μέτρα λένε.

pegasus_LARGE_t_242261_54495706

Εφερε πλούτη και θρήνο το σκάφανδρο, «μηχανή» την έλεγαν και τη στολή «φόρεμα». Γέμισε το νησί χρυσάφι και μαυροφορεμένες γυναίκες. Τοίχος παρατοίχος βαφόταν γκρι. Η μηχανή ήθελε αποσυμπίεση. Η αποσυμπίεση ήθελε χρόνο. Οι Καλύμνιοι σφουγγαράδες ήταν μαθημένοι να ανεβαίνουν σφαίρα από τον βυθό. Οι Καλύμνιοι σφουγγαράδες δεν είχαν χρόνο για χάσιμο, επίσης. Συμφέροντα. Τα πριμ στα περισσότερα σφουγγάρια, η τύχη στους «τόπους», η περηφάνια να μη βγεις μ’ άδεια χέρια. Ιστορίες για αγρίους.

Όσο πράσινο λείπει από τα βουνά τόσο έχει στα νερά, στη θάλασσα. Τα βότσαλα τα κάνουν να λαμποκοπάνε. Μικρές οι παραλίες, ανοργάνωτες και με λίγα αρμυρίκια οι περισσότερες, βρίσκεις την ησυχία σου αν το θες. Αν δεν το θες πας στο Μασούρι που έχει και beach bar.

pegasus_LARGE_t_242261_54495721

Αυτή είναι η τουριστική περιοχή λόγω των αναρριχητικών πεδίων. Δίπλα είναι οι ανεπτυγμένες Μυρτιές. Από εδώ φεύγουν και τα καΐκια για την Τέλενδο, υπ’ όψιν. 15 λεπτά, κάθε μισή ώρα πηγαινέλα. Για το άλλο νησάκι της Καλύμνου, την Ψέριμο, πας από την Πόθια.

Διαδρομές . Κάλυμνος . Το νησί των σφουγγαράδων from georgios papadosifos georgiou on Vimeo.

Γενικά 

Η Κάλυμνος είναι νησί των Δωδεκανήσων στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο, με πληθυσμό 16.179 κατοίκους και περιβάλλεται από ένα μεγάλο αριθμό μικρών νησίδων από τις οποίες σημαντικότερες είναι τα ακατοίκητα Γλαρονήσια, ο Καλαβρός, η κατοικήσιμη Τέλενδος, οι νησίδες Νερά, ο Άγιος Νικόλαος και ο Άγιος Ανδρέας, η Πλάτη,τα Ιμια, η Ψέριμος, η μεγαλύτερη όλων, και τέλος ΒΑ. η Πίττα και η Καλόλιμνος.

Όπως ξέρουμε η πρόσβαση στα Ίμια από το 1996 απαγορεύεται πράγμα που κάνει τους ψαράδες της Καλύμνου στην οποία ανήκει γεωγραφικά το σύμπλεγμα των Ιμίων έξαλλους.

Σημ. Για το θέμα των Ιμίων θα αναφερθούμε μελλοντικά .

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: