Ανά την Ελλάδα 59: Πρέσπες , ζωή στα όρια. [drone vid]

Τόπος άχρονος κι αχρονολόγητος. Κι αν έρχεσαι απροετοίμαστος, δύσκολα τα πράγματα. Εδώ, ξεχνάς ποιος είσαι. Μένεις χωρίς σαφή ιδιότητα, χωρίς ξεκάθαρη προσωπικότητα, έτοιμος – ανέτοιμος βάζεις τα μέσα σου σε μια τάξη ή ακριβώς το αντίθετο. Ένα μεγάλο… ψυχολογείο είναι η Πρέσπα.

Πότε σε χαϊδεύει, πότε σε χτυπά αλύπητα. Λίγο να ’χεις ανοιχτό τον δίαυλο επικοινωνίας με το υπερβατικό, λίγο να αντέχεις να ακούς τα μέσα σου εδώ «την ακούς» για τα καλά, κι είτε κολλάς μια για πάντα κι αντικρίζεις μέσα σου τα πάντα, είτε ρίχνεις κάτω απ’ τα χαλιά αυτά τα πάντα και στην Πρέσπα μαύρη πέτρα.

pegasus_LARGE_t_242261_54421264

Στη βορειοδυτική γωνία της Ελλάδας, στο Τριεθνές, δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Μία άψογη ορθή γωνία είναι τα σύνορα. Μα ασαφή, υγρά, αόρατα. Μέχρι πριν λίγα χρόνια υπήρχαν σημαδούρες. Τώρα μπαινοβγαίνεις στα βαλκανικά ύδατα χωρίς να το καταλάβεις. Μέχρι το ’74 υπήρχε και μπάρα που απέκλειε την περιοχή. Γιατί ήταν ανταρτότοπος. Γιατί ήταν το αρχηγείο του Δημοκρατικού Στρατού. Γι’ αυτό ρήμαξε μετά τον Εμφύλιο.

Μικρή και Μεγάλη Πρέσπα. Η Μικρή σχεδόν όλη ελληνική, η απόληξή της στην Αλβανία. Η Μεγάλη κομματιασμένη. Σε Ελλάδα, Αλβανία και ΠΓΔΜ. Η ομορφιά πρέπει να μοιράζεται. Η ζωή δεν μετριέται με τις αναπνοές που παίρνεις αλλά με τις στιγμές που σου κόβουν την ανάσα, είπε κάποιος. E, στην Πρέσπα ετούτες είναι παραπάνω από μπόλικες. Και μπορεί να τις βρεις στα μεγαλειώδη γεννήματα της φύσης ή στα ταπεινά καμώματα των ανθρώπων. Μπορεί στη βαρκάδα στη Μεγάλη Πρέσπα ή περπατώντας προς το άγνωστο στην πνιγμένη απ’ την ομίχλη γέφυρα του Αγ. Αχιλλείου.

pegasus_LARGE_t_242261_54421263

Στο αγνάντι απ’ τον Βαρνούντα ή στα δάση οξιάς πλάι στα χνάρια μιας αρκούδας. Στην τελέσφορη κουβέντα με έναν πελεκάνο ή στο αποστακτήριο του Αγ. Γερμανού μεταλαβαίνοντας τσίπουρο, παρέα με Αλβανούς οργανοπαίκτες που γρατζουνάνε την ψυχή κι έπειτα την αλείφουν βάλσαμο.  Είναι από εκείνες τις στιγμές που καταλαβαίνεις την ανθρώπινη ασημαντότητα. Κι είναι και τούτες πάρα πολλές στην Πρέσπα.

Ζωή στην άκρη – άκρη
Ερχεσαι από τον αυχένα του Βαρνούντα. Μία και μοναδική είναι η είσοδος. Απ’ την Ελλάδα. Βουνά γύρω γύρω. Ντέβας, Βαρνούντας, Τρικλάριο. 35 χλμ. από τη Φλώρινα που θα διανύσεις σε άγνωστο χρόνο, ανάλογα τις αντοχές σου στις στροφές. Ανάλογα τον καιρό, τον πάγο, το χιόνι.

Ανά την Ελλάδα 59 .Οι Πρέσπες from georgios papadosifos georgiou on Vimeo.
Δίπλα ένας παραπόταμος του Αλιάκμονα ρέει προς Νότο. Στο διάβα του το Ανταρτικό·  εντυπωσιακή αρχιτεκτονική, εντυπωσιακή ονομασία που λέει το παρελθόν του. 21 χλμ.από τη διασταύρωση του Τριγώνου ως την Κρυσταλλοπηγή. Τελωνείο. Σύνορα. Αλβανία. Αλλιώς στρίβεις δεξιά και κατεβαίνεις προς τη λεκάνη.Αυχένας Πρεβάλι. Πρώτη στάση για αγνάντι. Αν το σινιάκι δεν καλύπτει τα πάντα. Αλλιώς μια λίμνη από σύννεφα. Ωραίο κι αυτό. Ετσι κατρακυλάς ως τη Μικρή Πρέσπα. Καλώς ήρθες.

pegasus_LARGE_t_242261_54421257

Η πεζογέφυρα που θα σε οδηγήσει στο νησί της Μικρής Πρέσπας έχει μήκος 650 μ. Ιεροτελεστία είναι. Μύηση. Ετσι μπαίνεις στο νησί. Στο νησί με τα 11 σπίτια, που αν γίνουν 12 κάποιο θα πέσει. Στο νησί με τη μοναδική ενέργεια. Στο νησί όπου οι άνθρωποι πήγαιναν με τις πλάβες ή περπατώντας στον πάγο. Αλλοι θυμούνται τον Μπρέγκοβιτς να παίζει στη βασιλική. Με κεριά στα χέρια όλοι. Σαν Ανάσταση…

pegasus_LARGE_t_242261_54421268

Όρεξη να ’χεις να ακούς. Και να περπατάς. Γιατί αν δεν περπατήσεις, πέρασες και δεν άγγιξες. 2 ώρες και το κύκλωσες. Πρώτα στον Αγ. Γεώργιο (15ου αι.) κι έπειτα στον Αγ. Αχίλλειο. Ακόμη κι αν δεν έχεις ακούσει τίποτα, μπρος στη βασιλική του τα υποψιάζεσαι όλα. Ο ναός που έκτισε τον 10ο αι. ο Tσάρος Σαμουήλ για τα λείψανα του Αγίου αφού η Πρέσπα ήταν το κέντρο του βασιλείου του

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: