Μια νύχτα στο Ηρώδειο [ εναέριες λήψεις]

Το 161μ.Χ. ο Αθηναίος ευγενής, ο Τιβέριος Κλαύδιος Αττικός Ηρώδης, θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της συζύγου του, Ασπασίας Αννίας Ρηγίλλης, έχτισε ένα ακόμα θέατρο. Ήταν ένα στεγασμένο οικοδόμημα στο οποίο δίνονταν μουσικές εκδηλώσεις και για το λόγο αυτό ονομάστηκε Ωδείον. Ο χώρος που προοριζόταν για το κοινό, είχε 32 σειρές κερκίδες και χωρούσε 5.000 περίπου θεατές. Όπως και στα θέατρα της ρωμαϊκής εποχής, η ορχήστρα είχε ημικυκλικό σχήμα. Το σκηνικό οικοδόμημα βρισκόταν στο βάθος της σκηνής και είχε τρεις ορόφους, δυο από τους οποίους διατηρούνται μέχρι σήμερα.

Σχετική εικόνα

Μεταξύ 1950 και 1961 οι θέσεις για το κοινό επενδύθηκαν με πεντελικό μάρμαρο και η ορχήστρα με πλάκες από μάρμαρο Υμηττού. Έτσι μ’ αυτήν την ανακαίνιση το Ηρώδειο ήταν έτοιμο να φιλοξενήσει πάλι μουσικές παραστάσεις, τραγωδίες και κωμωδίες. Από τότε συνεχίζουν να παρουσιάζονται κάθε καλοκαίρι στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών.

 Την ίδια εποχή με το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού έγινε και η μεγάλη στοά μήκους 163μ. και πλάτους 17,65μ. κατά μήκος της νότιας πλευράς της Ακρόπολης. Η στοά αυτή συνδέει το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού με το Θέατρο του Διονύσου. Έχει ονομαστεί Στοά του Ευμένη, επειδή θεωρήθηκε δωρεά ενός θερμού θαυμαστή των Αθηνών, του βασιλιά της Περγάμου Ευμένη Β’ που έζησε το 2ο αι.μ.Χ., για να χρησιμοποιείται από τους θεατές ως καταφύγιο σε περίπτωση κακοκαιρίας. Καταστράφηκε, όταν οι Τούρκοι την ενσωμάτωσαν στην οχύρωση της Ακρόπολης, αλλά σώζονται ακόμα οι μεγάλοι τοίχοι πάνω στις πλαγιές του ιερού βράχου.

Αποτέλεσμα εικόνας για ηρώδειο ιστορία

Το Ωδείο ήταν προορισμένο για μουσικούς αγώνες και, για τον λόγο αυτόν, ήταν στεγασμένο, ώστε να προστατεύεται ο ήχος.
Μπορούσε να φιλοξενήσει, σε κάθε παράσταση, έως 5.000 θεατές, καθισμένους στις μαρμάρινες κερκίδες.
Ήταν καταπληκτικό ωδείο, αλλά ο βίος του υπήρξε μικρός (μόλις, 100 ετών), διότι κατεστράφη από πυρκαγιά, που, το 267 μΧ., έβαλαν βάρβαροι επιδρομείς σε πολλά σημεία της πόλεως των Αθηνών.

Σχετική εικόνα

Μετά την καταστροφή του, το Ηρώδειο αφέθηκε στο έλεος της τύχης του και ουδείς ενδιαφέρθηκε να το ξαναφτιάξει.

Περί τον 17ο αιώνα, εγκαταλειμμένο, άρχισε να καλύπτεται από χώματα, που εισέδυσαν από τις βροχές και, έτσι, οι ξένοι περιηγητές αγνοούσαν τελείως την ύπαρξή του. Μάλιστα, κάποιοι, βλέποντας τα ερείπια του Ωδείου, υπέθεταν, ότι ήταν ανάκτορα του Περικλή ή του Μιλτιάδη, άλλοι υποστήριζαν, ότι ήταν διδασκαλείο, ενώ οι, τότε, κάτοικοι των Αθηνών έσπερναν κριθάρι, στον επίπεδο εσωτερικό του χώρο.
Το 1764, ο διάσημος, την εποχή εκείνη, Βρετανός αρχαιολόγος Richard Shandler επεσκέφθη την Αθήνα και ήταν αυτός που ανακάλυψε και υποστήριξε, με βεβαιότητα, ότι επρόκειτο, περί αρχαίου θεάτρου.
Μέσα από τα τόξα του Ωδείου, ο Γάλλος φιλέλληνας στρατηγός Φαβιέρος κατάφερε να μπει στην Ακρόπολη, τον Δεκέμβριο του 1826, για να βοηθήσει τους Έλληνες, τους οποίους πολιορκούσαν οι Τούρκοι.

Αποτέλεσμα εικόνας για ηρώδειο ιστορία

Επί βασιλείας Όθωνα, το 1848, έγιναν οι πρώτες δοκιμαστικές ανασκαφές και εκκαθαρίσεις από τις επιχωματώσεις, για να πραγματοποιηθούν πανηγυρικές εκδηλώσεις και, στις αρχές του 20ου αιώνα, εχρησιμοποιήθη, ως αρχαίο θέατρο, για ερασιτεχνικές παραστάσεις.
Μεγάλες στιγμές εθνικής έξαρσης έζησε το Ηρώδειο στις 16 Σεπτεμβρίου 1920, όταν εορτάσθηκαν, σ’ αυτό, με μεγάλη λαμπρότητα, ενώπιον του, τότε, Βασιλέως Αλεξάνδρου, του, τότε, πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και πλήθους κόσμου, τα επινίκια των νικηφόρων πολέμων στην Μικρά Ασία.

 

νυχτερινή πτήση στο θέατρο from georgios papadosifos georgiou on Vimeo.

Η Εταιρεία Ελληνικού θεάτρου, κατά την ημέρα του εορτασμού των επινικίων, ανέβασε, με επιτυχία, τους «Πέρσες» του Αισχύλου, με τη μακρά περιγραφή της ναυμαχίας και, στο τέλος, όλοι μαζί έψαλλαν το «τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια», σε κλίμα εθνικής επάρσεως και συγκινήσεως.

Αποτέλεσμα εικόνας για ηρώδειο ιστορία

Την εκδήλωση έκλεισε πολυμελής ορχήστρα, με τη συμφωνία της «Λεβεντιάς», έργο του Μανώλη Καλομοίρη, ο οποίος το εμπνεύστηκε από τον πόλεμο.

Το 1952, επί Βασιλέως Παύλου, ο τότε, πρωθυπουργός, Στρατάρχης Παπάγος, έδωσε εντολή, για πλήρη αναστήλωση του θεάτρου, προκειμένου να χρησιμοποιείται για παραστάσεις αρχαίου δράματος.
Το έργο, σε σχέδια του ακαδημαϊκού Αναστασίου Ορλάνδου και ειδικών αρχαιολόγων, υλοποίησαν οι υπουργοί Π. Κανελλόπουλος, Σπ. Μαρκεζίνης και Κ. Καλλίας.

Στα εγκαίνια, το 1953, παραστάθηκε η αρχαία τραγωδία «Ιππόλυτος» και η συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, με την «Φανταστική συμφωνία» του Μπερλιόζ και την «Μια νύχτα στο φαλακρό βουνό» του Μουσάρσκι, υπό την διεύθυνση του Λ. Παρίδη.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: