Αυγουστιάτικη Κρήτη 3ο μέρος , στα Σφακιά [ drone vid ] .

Μπορεί να πήραν το όνομά τους από τα άγρια χάσματα της γης που δημιουργούν αχανή φαράγγια, αλλά μαζί με τις σμαραγδί παραλίες στο Λιβυκό και την αύρα ελευθερίας που νιώθεις σε κάθε σπιθαμή, τα ανήμερα Σφακιά γαληνεύουν ψυχή και σώμα στον Νότο της Κρήτης.

Αποτέλεσμα εικόνας για τα θρυλικά σφακιά

Ας το ξεκαθαρίσουμε απ’ την αρχή. Το να πηγαίνεις στα Σφακιά για να δεις μαυροφορεμένους με στιβάνια και την κρητική μαχαίρα ζωσμένη στη μέση να χορεύουν τον πεντοζάλη πριν ξεχυθούν στη μάχη, είναι σα ναν πηγαίνεις στη Μύκονο απαιτώντας να σε υποδεχτεί η Μαντόνα στην προβλήτα.

Εν ολίγοις, οι Σφακιανοί που θα γνωρίσετε σήμερα δεν είναι τα θρυλικά ετοιμοπόλεμα αγρίμια, ούτε περνούν τη μέρα στήνοντας ενέδρες μέσα σε μυστικές χαράδρες στα βουνά. Γιατί δεν έχουν πια να «ξεκάνουν» Τούρκους και Γερμανούς που καταπάτησαν τη γη τους, έχουν να υποδεχτούν εσένα μαζί με χιλιάδες καλού ελληνικού και ξένου τουρισμού που απολαμβάνουν το ταξίδι ευγνώμονες που βλέπουν τόσο πολλά σε ένα μόνο μέρος , αρκεί βέβαια να σεβαστείς τα ήθη και τα έθιμά τους και τις ιδιαιτερότητες του τόπου .

Σχετική εικόνα

Κατηφορίζοντας από τα βόρεια Χανιά ή από το πλησιέστερο Ρέθυμνο προς τα Σφακιά ξεχνάς την ενετική μαγεία που σε παραμύθιασε στην Παλιά Πόλη και αλλάζεις άρδην παραστάσεις. Καθιερωμένος σταθμός σε αυτή τη διαδρομή οι καταπράσινες Βρύσες, με τα τρεχούμενα νερά, τα αμέτρητα καφέ και τις ψησταριές κάτω από τα πυκνά πλατάνια. Ομορφο διάλειμμα για ξεμούδιασμα πριν μπείτε στον κυρίως δρόμο για τα Σφακιά, που δεν είναι παιχνιδάκι. Ξεκινάει ψηλά, από την Ιμπρο και κατεβαίνει τα Λευκά Ορη με εύκολα τμήματα ευθείας αλλά και ένα σωρό στροφές τόσο κλειστές πάνω από τον γκρεμό που νιώθεις ότι ετοιμάζεσαι για πτήση. Είναι ο γνωστός φιδογυριστός ασφαλτοστρωμένος δρόμος που τρέχει πάνω στο γυμνό τοπίο και όλο και σε κάποια φωτογραφία θα σας τον έχουν δείξει όσοι τον διέσχισαν.

Αποτέλεσμα εικόνας για φαράγγι ίμπρου

Αν μπεις από την πλευρά του Ρεθύμνου θα ανταμώσεις τα καπετανοχώρια του Καλλικράτη του Πατσιανού πριν φτάσεις στο Φραγκοκάστελο . Στα τείχη του, λέει η παράδοση, κάθε χρονιά τέλη Μαΐου έως τις αρχές Ιουνίου, με τη δροσιά που έχει λίγο πριν από την αυγή εμφανίζονται οι Δροσουλίτες, οι σκιές από τα φαντάσματα των νεκρών πολεμιστών του Χατζημιχάλη Νταλιάνη.

Σχετική εικόνα

Ήταν εξακόσιοι και οι Τούρκοι που ήθελαν το Κάστρο οχτώ χιλιάδες. Άντεξαν μια εβδομάδα πολιορκίας και στην άνιση μάχη (1828) χάθηκαν οι περισσότεροι. Τα κορμιά τους έμειναν άταφα ώσπου ένας δυνατός άνεμος φύσηξε πάνω από την Ορθή Άμμο και έφερε εδώ την άμμο και τα σκέπασε. Πέρα από το «βαρύ» ιστορικό πάντως, η Ορθή Άμμος με τις χρυσαφί της αμμοθίνες είναι εντυπωσιακή και αρκετά πιο ήσυχη, δίπλα από την οργανωμένη αμμουδιά του Φραγκοκάστελου. Οι περισσότεροι πάντως αρκούνται στη θέα από μακριά και με τη σκέψη «θα τα δούμε επιστρέφοντας» συνεχίζουν ακάθεκτοι για τα Σφακιά – τη Χώρα.

Σε ολόκληρο τον Δήμο Σφακίων, που είναι ο πιο αραιοκατοικημένος της Ελλάδας (γύρω στους 2.500 κατοίκους σε έκταση 468τ.χλμ.), η Χώρα Σφακίων είναι το ένα από τα τρία χωριά με τους περισσότερους κατοίκους, οι οποίοι μετά βίας έφταναν τους 300 στην απογραφή του 2001. Ολη η γραφικότητα που περιμένεις από ένα τουριστικό ψαροχώρι συγκεντρώνεται στον Μπρόσγιαλο, το λιμανάκι με τα διάφανα νερά, τις ταβέρνες και τα μικρά ξενοδοχεία.Αν έχετε χρόνο για εξερεύνηση, τα δρομάκια θα σας βγάλουν σε μερικά ωραία αξιοθέατα μέσα από μεσαιωνικά σοκάκια και κάποια αρχοντικά εποχής που άντεξαν τη μάχη με την άναρχη οικοδόμηση. Λέγεται πως παλιά οι εκκλησίες έφταναν τις 100, αφού κάθε οικογένεια έχτιζε τη δική της αλλά και κάθε χωριό της επαρχίας διατηρούσε έναν ναό στη Χώρα. Οπως και να ΄χει, αξίζει να αναζητήσετε τους Αγίους Πάντες με τις σπάνιες τοιχογραφίες κρητικής τεχνοτροπίας ή τους ετοιμόρροπους Αγίους Αποστόλους αλλά και τα ερείπια του βενετσιάνικου Κάστρου με τον θρύλο της Χρυσομαλλούσας να το στοιχειώνει στην κορυφή του πευκόφυτου λόφου, το Καστέλι

Αποτέλεσμα εικόνας για οροπέδιο ασκύφου

Εκτός από τις Βρύσες που αναφέραμε ως εθιμοτυπική στάση στη διαδρομή από τα Χανιά έως τα Σφακιά, ένα όμορφο χωριό που αξίζει τον χρόνο σας ακόμη κι αν δεν βλέπετε την ώρα για να αντικρίσετε τη θάλασσα, είναι το Ασκύφου. Είναι το πρώτο που θα συναντήσετε στον δρόμο και μετράει πέντε οικισμούς μέσα στο ομώνυμο οροπέδιο, σε ένα τοπίο που από μακριά θυμίζει κούπα (σκύφος) έτσι όπως υψώνονται γύρω του τα Λευκά Ορη. Το Πολεμικό Μουσείο Σφακίων βρίσκεται εδώ, με μια μεγάλη ιδιωτική συλλογή του Γεώργιου Χατζηδάκη από όπλα, βλήματα, στρατιωτικές στολές και άλλα απομεινάρια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (www.warmuseumaskifou.com), αλλά με παλαιότερο και πιο θαυμαστό έκθεμα, το κανόνι από την εποχή του θρυλικού Δασκαλογιάννη (1770). Επαναφορά στο κλίμα των διακοπών με πεντανόστιμη ντόπια κουζίνα στις ταβέρνες και σπιτικά παξιμάδια, τσικουδιά, κρασί και μέλι που μπορείτε να προμηθευτείτε από τα καταστήματα για να μοσχομυρίζει Κρήτη το τραπέζι σας στην πόλη.

Σχετική εικόνα

Η Ανώπολη είναι κι αυτή χτισμένη σε ομώνυμο οροπέδιο, με 10 συνοικίες που από μακριά δείχνουν διαφορετικά χωριά αλλά μη σας μπερδεύουν. Εδώ γεννήθηκε ο Σφακιανός επαναστάτης-ήρωας (Ιωάννης Δασκαλογιάννης) και στο μνημείο του κατατίθενται έως σήμερα στεφάνια. Ανηφορίστε στο νότιο ύψωμα με το καστρομονάστηρο της Αγίας Αικατερίνης για τη θέα στο Λιβυκό και στο Λουτρό από κάτω του (30’ με τα πόδια), ενώ στα βόρεια θα διακρίνετε ακόμα τμήματα από τα κυκλώπεια τείχη που προστάτευαν την αρχαία πόλη. Με ενοικιαζόμενα δωμάτια και καλές ταβέρνες, η Ανώπολη χρησιμεύει κι αυτή σαν βάση για τις τριγύρω παραθαλάσσιες εξορμήσεις.

orini-erimos-kritis-1-700x360 (1)

Από εδώ αρχίζει και ένας δύσκολος χωματόδρομος (40’) που οδηγεί στις Μαδάρες, τη μεριά του Λευκού Ορους όπου οι βοσκοί έχουν τα μιτάτα τους και ανεβάζουν τα ζώα το καλοκαίρι για να τραφούν με σπάνια βότανα και βλάστηση. Από πάνω υψώνεται η Ορεινή Έρημος, το πιο απρόσμενο τοπίο που θα αντικρίσετε ποτέ, και όχι μόνο στην Ελλάδα. Οι επιστήμονες το παρομοιάζουν με «κρητικό αντίστοιχο της Ανταρκτικής» που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στο βόρειο ημισφαίριο. Οι πανομοιότυπες κορυφές έχουν όλες κλίση 32 μοιρών και φαίνονται εντελώς γυμνές, όμως η βλάστηση είναι μια πρόκληση για τους βοτανολόγους που κάνουν σύνδεση με την Παλαιολιθική εποχή. Στη βάση τους σχηματίζονται επίσης πανομοιότυπες λακκούβες (δολίνες) σε σχήμα αντεστραμμένου κώνου, κάνοντας το τοπίο ακόμα πιο αλλόκοτο και εξωπραγματικό. Ολα αυτά βέβαια διακρίνονται μόνο όταν το απέραντο λευκό χαλί από παχύ χιόνι αρχίζει να υποχωρεί από τον καυτό ήλιο.

Αποτέλεσμα εικόνας για σαμαρια φαραγγι

Αγρια & διάσημα φαράγγια
Λένε πώς σε κανένα σημείο του κόσμου δεν θα συναντήσεις τόσα πολλά φαράγγια μαζεμένα όπως στη Νότια Κρήτη, και στα Σφακιά θα ανακαλύψετε τρία από τα σημαντικότερα με σπάνια βλάστηση, άγρια ζωή και φαντασμαγορικά πετρώματα. Πρώτο, εκείνο της Σαμαριάς βέβαια. Το μεγαλύτερο της Ευρώπης, Εθνικός Δρυμός για την Ελλάδα, μοναδικό απόθεμα βιόσφαιρας για την UNESCO… ό,τι κι αν πει κανείς είναι λίγο. Η πεζοπορική διαδρομή δεν είναι για καλομαθημένους πάντως: έχει μήκος 16 χλμ., διαρκεί γύρω στις 6 ώρες και ξεκινάει από τη θέση Ξυλόσκαλα σε υψόμετρο 1.222 μ. στον Ομαλό, για να καταλήξει στην Αγ. Ρουμέλη. Πολύ πιο εύκολο και σύντομο, είναι το επίσης δημοφιλές φαράγγι του Ιμπρου. Χρειάζεται γύρω στις 2-3 ώρες για να διασχίσετε 11 συναρπαστικά χιλιόμετρα, με αφετηρία το ομώνυμο χωριουδάκι στα 700 μ. υψόμετρο και κατάληξη στον δρόμο που ενώνει το Φραγκοκάστελο και τη Χώρα των Σφακίων. Πιο χαρακτηριστικό σημείο, οι Πέτρινες Πύλες, όπου τα κατακόρυφα βράχια πλησιάζουν τόσο κοντά που κρύβουν σχεδόν τον ουρανό. Με ύψος 138 μ., το φαράγγι της Αράδαινας είναι το πιο βαθύ και απότομο του Νομού Χανίων.

Το 3ο Αυγουστιάτικο βιντεό μας πετάει επάνω απο τα Σφακιά ..

Κρήτη .Αυγουστος 2017 vol 3 from georgios papadosifos georgiou on Vimeo.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: