Σταθμός Λαρίσης : Μια γειτονιά σαν ταινία b-movie στην καρδιά της Αθήνας [ drone vid]

Γνωστός ως «Σταθμός Λαρίσης», ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αθήνας είναι ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός της πρωτεύουσας και εξυπηρετεί τα υπεραστικά δρομολόγια των τραίνων προς τη Λάρισα, τη Θεσσαλονίκη, την Αλεξανδρούπολη και άλλες μεγάλες πόλεις και χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδας. Εγκαινιάστηκε το 1904, δίπλα στον παλαιότερό του «Σταθμό Πελοποννήσου», και πήρε το ανεπίσημο όνομά του από την  περιοχή που εξυπηρετούσε σιδηροδρομικώς.

Αποτέλεσμα εικόνας για η ιστορία του σταθμού λαρίσης στην αθήνα
Σταθμός Παπαπούλι. Τέρμα διαδρομής

Εκείνα τα χρόνια, η Λάρισα ήταν η σημαντικότερη πόλη κοντά στο βόρειο άκρο της σιδηροδρομικής γραμμής, καθώς η Θεσσαλονίκη ανήκε ακόμα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά το βόρειο άκρο της γραμμής ήταν στην πραγματικότητα ο οικισμός Παπαπούλι, κοντά στα τότε ελληνοτουρκικά σύνορα.

Ο αρχικός πυρήνας του Σιδηροδρομικού Σταθμού χτίστηκε κατά την περίοδο 1884 – 1889, βάσει σχεδίων ομάδας Γάλλων μηχανικών. Την τελική του μορφή, ωστόσο, έλαβε μεταξύ των ετών 1912 – 1913, σε σχέδια του Ερνέστου Τσίλερ, οπότε και προστέθηκαν οι χαρακτηριστικοί τρούλοι στη θέση των στεγών.

Σχετική εικόνα

Στο κτήριο αυτό ο χρόνος φαίνεται σαν να έχει σταματήσει, καθώς υπάρχουν ακόμα αναλλοίωτα τα διακοσμητικά στοιχεία του 19ου αιώνα, όπως το ξύλινο ρολόι, τα φωτιστικά σώματα γκαζιού, το ξύλινο κουβούκλιο των εισιτηρίων, τα μαρμάρινα τζάκια. Την ατμόσφαιρα αυτή επιδίωξε να διατηρήσει η θυγατρική του ΟΣΕ εταιρεία «ΓΑΙΑ ΟΣΕ», γι’ αυτό και προχώρησε  στην αποκατάσταση των  φθορών του κτηρίου και στη δημιουργία σιδηροδρομικού Μουσείου.

Ο σύγχρονος σταθμός που εγκαινιάσθηκε και εξυπηρετεί πάλι τις γραμμές προς Θεσσαλονίκη και βόρεια Ελλάδα γενικά αλλά και τις γραμμές Πελοποννήσου είναι ένας σύγχρονος Ευρωπαϊκός σταθμός τρένων και όλοι περιμένουν η καλαισθησία του χώρου να δώσει μια ανάσα στην υποβαθμισμένη περιοχή πλ. Αττικής – πλ Βάθης που τα τελευταία χρόνια είχε καταντήσει και είναι ένα γκέτο .

1and22b

 

Οι παλιότεροι που θυμούνται την περιοχή δεν μπορούν να σβήσουν την μνήμη του επιβλητικού φρουραρχείου της στρατονομίας στην απέναντι πλευρά του σταθμού . Το ραντεβού με τους άλλους επαρχιώτες γνωστούς συμπατριώτες κλπ για μια βόλτα στα κοντινά κέντρα δημοτικής διασκέδασης κυρίως προς την πλατεία Βάθης στο τέλος της παράλληλης οδού Λιοσίων .

Τους εκατοντάδες επαρχιώτες που ο σιδηρόδρομος ήταν το μέσο της καθόδου στην πρωτεύουσα και των δεκάδων φαντάρων που έκαναν το ίδιο δρομολόγιο κινούμενοι κατα κόρον προς τις εσχατιές της χώρας στα σύνορα με τους απέναντι …

Αν είναι όμως κάτι που μένει είναι οι γωνιές ..Η γωνιά που ήταν το τελωνείο Αθήνας , η γωνιά που είχε κοπέλες που η νεολαία της Αθήνας πέρασε το κατώφλι του έφηβου σε άνδρα η γωνιά με το περίπτερο το σουβλατζίδικο ..είναι ακόμη εκεί ( έχουν φύγει τα κορίτσια ) σε μεταμοντέρνα έκδοση .Ένα περίπτερο ακριβώς έξω από σιδηροδρομικό σταθμό, είναι ένα περίπτερο που έχει συνεχώς κόσμο. Μια εφημερίδα για τη διαδρομή, νεράκια, μπισκότα, όλα τα απαραίτητα θα τα βρεις εδώ για να μην σου λείψει τίποτα στο ταξίδι σου και να μην τα πληρώσεις βαπορίσια στο τρένο (ωραίο ε;). Μέχρι και μπανάνες και τα παρακάτω καπέλα μπορείς να βρεις, σε περίπτωση που ο προορισμός του εισιτηρίου σου είναι το 1980.

Ο σταθμός Λαρίσης είναι η μεγάλη ντίβα της περιοχής και μοιραία τα γύρω μαγαζιά εμπνέονται για την ονομασία τους απ’ αυτόν. ‘Ο Σταθμός’ δεν μπορείς να πεις ότι κερδίζει βραβείο φαντασίας και πρωτοτυπίας αλλά μικρή σημασία έχει, αφού τα μεγάλα του ατού είναι ο φρέσκος γύρος, τα νόστιμα καλαμάκια, ο καφές και τα τραπεζάκια στην πλατεία, δίπλα στο γήπεδο του μπάσκετ και οι παιδικές μας αναμνήσεις .

Ο ΣΤΑΘΜΟΣ from georgios papadosifos georgiou on Vimeo.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: