Σαμαρίνα : Από ψηλά στο ψηλότερο χωριό των Βαλκανίων [ vid]

Το πιο γνωστό βλαχοχώρι της Πίνδου μαζί με το Μέτσοβο, η Σαμαρίνα, βρίσκεται κτισμένη σε ύψος 1500 μέτρων στις ανατολικές υπώρειες του Σμόλικα. Το καλοκαίρι ο πληθυσμός της αγγίζει τους 5000 κάτοικους!  Τον υπόλοιπο χρόνο όμως τα μοναδικά ίχνη ζωής τα αφήνουν οι καμινάδες των ελάχιστων ξενώνων που σχεδόν ηρωικά τολμούν να λειτουργούν, ακόμα και μέσα στο «λευκό… αποκλεισμό» της βαρυχειμωνιάς!  Παλαιότερα εδώ ανθούσε μια δραστήρια ορεινή κοινότητα. Υπήρχαν βιοτεχνίες ξυλογλυπτικής, και κατεργασίας μαλλιού. Τα “παιδιά της Σαμαρίνας” όπως αποκαλεί τους σκληροτράχηλους κατοίκους το δημοτικό τραγούδι, με τα πρώτα κρύα έπαιρναν τα κοπάδια τους και κατηφόριζαν για τα χειμαδιά της Θεσσαλίας. Την άνοιξη μόλις το παχύ χορτάρι κάλυπτε τα βοσκοτόπια , επέστρεφαν πάλι στο χωριό. Μαζί με τους τσελιγκάδες έρχονταν και οι υλοτόμοι, οι τυροκόμοι, οι σαμαράδες, οι πεταλωτές…

Σχετική εικόνα

Οι Σαμαρινιώτες κυραντζήδες(αγωγιάτες) οδηγούσαν τα καραβάνια τους μέσα από τα δύσβατα μονοπάτια της Πίνδου στις πόλεις, μεταφέροντας μαζί με τα εμπορεύματα και τον πολιτισμό των βουκόλων ορεσίβιων ξωμάχων. Για αιώνες συνεχιζόταν αυτό το ασταμάτητο πήγαινε- έλα, δυο φορές το χρόνο. Η προέλευση των κατοίκων αυτού του καθαρόαιμου βλαχοχωριού δεν έχει εξακριβωθεί. Σύμφωνα με μια εκδοχή Κουτσόβλαχοι μετοίκησαν εδώ από το βορρά, ενώ μια άλλη εκδοχή τους θέλει αυτόχθονες που εκλατινίστηκαν. Όπως και ν’άχει θεωρούνται από τα εκλεκτότερα τμήματα του ελληνισμού.

Αποτέλεσμα εικόνας για σαμαρινα

Ο δρόμος για τα βουνά: Ερχόμενοι από τα Γρεβενά στο ύψος του χωριού Αλατόπετρα αφήνουμε πίσω το κομβόι των οχημάτων που τραβά για το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας και συντονιζόμαστε στις διαθέσεις του ασφάλτινου πλέον δρόμου που ελίσσεται ανάμεσα σε δασωμένα διάσελα και γκρεμούς. Προσπερνάμε τα  χωριά Αετιά, Φιλιππαίοι και καταλήγουμε στη Σαμαρίνα. Η εντύπωση της Σαμαρίνας από μακριά είναι καταλυτική: ένα μεγάλο κεφαλοχώρι που κάποτε στις δόξες του ήταν μια ορεινή πολιτεία!  Οι τελευταίες  γειτονιές ακουμπούν στις δασωμένες παρυφές του Σμόλικα, ενώ ψηλότερα  ξεπροβάλουν οι χιονισμένες -ως αργά τον Μάη- ακρώρειες του δευτέρου σε ύψος βουνού της Ελλάδας.  Αντίθετα από κοντά είναι εμφανής η αλλοίωση της αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας του οικισμού, αφού κάθε χρόνο κτίζονται νέες αμφιλεγόμενης αισθητικής κατασκευές. Ωστόσο η μεγαλόπρεπη εκκλησία της Παναγιάς -η μεγαλύτερη Βασιλική της Πίνδου- με το αιωνόβιο πεύκο να ριζώνει στο ιερό της, είναι το καμάρι των Σαμαρινιωτών και ένα από τα λίγα κτίρια που αναγνωρίζουν ακόμα οι παλιότεροι.

117162561

Ο τόπος γύρω από τη Σαμαρίνα είναι η χαρά του φυσιολάτρη. Οι πεζοπόροι θα ανακαλύψουν την άγνωστη «Βάλια Κίρνα» (Κοιλάδα του Διαβόλου) με τον όμορφο καταρράκτη της. Η «Άπα Σπινζουράτα» (Κρεμαστό νερό), όπως αποκαλούν στα βλάχικα οι ντόπιοι την περιοχή τους, είναι ένας από τους τελευταίους θύλακες ζωής του υπό εξαφάνιση αγριόγιδου. Οι κάτοχοι τετρακίνητων οχημάτων εφόσον βέβαια συμβουλευτούν τους ντόπιους, μπορούν ακολουθώντας δύσβατους χωματόδρομους να πάνε μέχρι το Δίστρατο (17 χλμ.) προς την πλευρά της Κόνιτσας.

9b0b512c27802d66434d68dfe7d6113f

Προς τα χωριά Φούρκα και Αγία Παρασκευή (Κεράσοβο) ο ασφάλτινος πλέον δρόμος χρειάζεται μεγάλη προσοχή μετά από χιονόπτωση, καθώς δεν εκχιονίζεται συχνά. Αν θέλετε να ξεφύγετε από τα συνηθισμένα, μια θαυμάσια «low profile» διαδρομή είναι αυτή που ξεκινά από το χωριό Αλατόπετρα, περνά από το Πρόσβορο και ολοκληρώνεται στο χωριό Δοτσικό. Ανάμεσα στο Πρόσβορο και στην Αλατόπετρα βρίσκεται το όμορφο και άγνωστο γεφύρι του Γκαβού ή Νιδρούζι (19ο  αι). Το χωριό Δοτσικό (υψόμ. 1100) είναι από τα λίγα στη χώρα που διασχίζεται από ποτάμι και οι γειτονιές του επικοινωνούν με ένα παραδοσιακό πέτρινο γεφύρι. Από το Δοτσικό ένας σχετικά βατός χωματόδρομος (6 χλμ.) καταλήγει στον οδικό άξονα Φιλιππαίων – Σαμαρίνας.

Σαμαρίνα . Απο ψηλά στο ψηλότερο from georgios papadosifos georgiou-Ag on Vimeo.

 

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: