Λήμνος : Ο ακρίτας του Αιγαίου – vid-

Θα ‘χεις ακούσει να μιλάνε για τόπους «αδικημένους», για μέρη και νησιά που ο πολύς ο κόσμος δεν τα (ανα)γνωρίζει όπως θα έπρεπε. Στη Λήμνο λοιπόν συμβαίνει το αντίστροφο: «αδικημένο» δεν είναι το νησί, είναι όποιος δεν έκανε ακόμα στον εαυτό του τη χάρη να έρθει μέχρι εδώ.

pegasus_LARGE_t_242261_54523875

Είναι όμως μέχρι να γίνει η αρχή, γιατί άντε μετά να βρεις τρόπο να απαρνηθείς τις αχανείς αμμουδερές παραλίες, εκατόν δεκαοχτώ στο σύνολο, μετρημένες μία προς μία, για να μην ξέρεις πού να πρωτοπάς ό,τι καιρό κι αν κάνει, όπως κι αν φυσάει.

pegasus_LARGE_t_242261_54523878

Αλλά και τις βόλτες στο κάστρο της Μύρινας και τ’ αγνάντια στο πέλαγος, τα αλλόκοτα ηφαιστειακά τοπία, τις πανάρχαιες πολιτείες, τα βράδια με λημνιό κρασί και γεύσεις με φλωμάρια και μελίχλωρο, τις παρέες που (σίγουρα) θα κάνεις και τις αμέτρητες ιστορίες που θα ακούσεις, άλλες για ηρωικά κατορθώματα κι άλλες πιο σπαρταριστές, για ποδόσφαιρο και… αφρικανικές γραβάτες!

pegasus_LARGE_t_242261_54523870

Μα ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η Λήμνος λοιπόν γεννήθηκε από τα ηφαίστεια που πριν κάποια εκατομμύρια χρόνια διαμόρφωσαν εν πολλοίς το σημερινό Αιγαίο, και το έδαφός της, όπως και της γειτονικής Λέσβου, είναι σχεδόν αμιγώς ηφαιστειογενές, χωρίς ψηλές κορφές.

Ενα νησί με τέτοιο (προ) ιστορικό λοιπόν δε γινόταν να μη λατρέψει τον θεό της φωτιάς, τον Ηφαιστο: ο μύθος σε όλες τις παραλλαγές του λέει πως ο θεός, βρέφος ακόμα, εκσφενδονίστηκε από τον Ολυμπο από τον Δία (ή την Ηρα) και κατέληξε στο νησί.

Ωστόσο οι Λημνιοί, φιλόξενοι αρχαιόθεν, φρόντισαν τον πληγωμένο από τη βίαιη πτώση θεό, γιάτρεψαν τα τραύματά του με τη θαυματουργή Λημνία γη, έχτισαν μέχρι και μια πολιτεία στο όνομά του, τη λαμπρή Ηφαιστεία που έφτασε να διαφεντεύει όλο το νησί.

Στο σήμερα, Ηφαιστος λέγεται και το αεροδρόμιο της Λήμνου, στο μέσον ακριβώς του νησιού, που εξυπηρετεί καθημερινά πτήσεις από και προς την Αθήνα (η πτήση διαρκεί 40 λεπτά).

pegasus_LARGE_t_242261_54523880

Η βασίλισσα Μύρινα
Το κέντρο της ζωής στη Λήμνο είναι η Μύρινα, πρωτεύουσα, μεγαλύτερη πόλη (με περίπου 6.000 από τους συνολικά 17.000 κατοίκους) και κύριο λιμάνι. Την πρωτοείπαν Μύρινα από τη σύζυγο του αρχαίου βασιλιά Θόαντα, πρώτου οικιστή της Λήμνου, όμως τις μεγάλες δόξες τις γνώρισε χάρη στο κάστρο της.

Βυζαντινοί, Βενετσιάνοι, Γενοβέζοι, Οθωμανοί, όλοι έβαλαν πάνω του το λιθαράκι τους. Στην ακμή του διέθετε τριπλό τείχος, δεκατέσσερις πύργους και 150 κανόνια! Για χάρη του άλλαξε κι η πόλη το όνομά της, την είπαν Κάστρο, έπειτα Παλαιόκαστρο, ώστε να διακρίνεται από το νεότερο κάστρο του Κότσινα, μέχρι το 1955, όταν ξαναγύρισε το αρχαίο (και ωραιότερο!) όνομα Μύρινα.

pegasus_LARGE_t_242261_54523867

Η Μύρινα χωρίζεται στην ουσία σε δύο μεγάλες συνοικίες, τον Τούρκικο και τον Ρωμέικο Γιαλό. Στον πρώτο, στο νότιο κομμάτι της πόλης, βρίσκεται το λιμάνι της Μύρινας (από εδώ σαλπάρει και το ηρωικό F/B «Αιολίς» για τον Αϊ-Στράτη), εδώ και το μικρό ψαρολίμανο με τα όμορφα ταβερνάκια του, εδώ και η παλιά προσφυγική συνοικία της Νέας Μάδυτου με την ομώνυμη παραλία της.

Γη λυτρωτική
Είπαμε πριν πως στη Λήμνο γιάτρεψαν τις πληγές του Ηφαιστου χάρη στη Λημνία γη, μα δεν εξηγήσαμε τι και πώς. Στο νησί λοιπόν, σ’ ένα και μόνο πολύ συγκεκριμένο σημείο, στον λόφο Δεσπότης (ανάμεσα στα χωριά Ρεπανίδι και Βάρος), εκεί και πουθενά αλλού, οι αρχαίοι Λημνιοί ανόρυσσαν ένα είδος πηλού με ιαματικές ιδιότητες.

pegasus_LARGE_t_242261_54523892

Μονάχα οι μυημένοι ιερείς είχαν το δικαίωμα να βγάζουν τον πηλό στην επιφάνεια, και μόνο μία φορά τον χρόνο. «Λημνία γη» τον ονόμασαν και έλεγαν πως βοηθούσε σε περιπτώσεις από παθήσεις δερματικές μέχρι γυναίκες που δυσκολεύονταν να συλλάβουν.

pegasus_LARGE_t_242261_54523879

Η νότια Λήμνος έχει άλλες ιστορίες να διηγηθεί. Αφήνοντας τη Μύρινα και διαλέγοντας τη νότια, παραθαλάσσια διαδρομή περνάς πρώτα απ’ το Πλατύ. «Γραβατοχώρι» το ονομάζει μια σπαρταριστή ιστορία που διηγούνται στη Λήμνο: πριν από δεκαετίες, στα χρόνια της μετανάστευσης, η Λήμνος είδε πολλούς δικούς της να ξενιτεύονται για να βρουν δουλειά.

 

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: