Μπαλωθιές και αντριλίκι

Η Κρήτη είναι μια εμπόλεμη ζώνη. Επί μονίμου βάσεως.
2 στους 3 Κρητικούς έχουν όπλο και πολλοί εξ αυτών το κουβαλούν μαζί τους κιόλας στην καθημερινότητά τους.
Τους βλέπει ο καθένας καθημερινά. Να μπαίνουν στο σούπερμάρκετ με το όπλο στη ζώνη, να κάθονται να πιουν καφέ με το όπλο στη ζώνη, να οδηγούν με το όπλο στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου .

Έπαιξα και εγώ επάνω στου νταουλιού το κέφι , λίγο στα κρυφά λίγο στα φανερά ..μου έδειχνε όχι κάτι τρομερό αλλά ήμουν εξοικειωμένος . Αλλά το αμείβομαι με την φράση ήμουν μαλάκας . Ναι και τέρμα .

Ωσότου βρέθηκα σε σύναξη γάμου και απέναντί μου αμούστακα κοπέλια τράβαγαν τα εννιάρια και όπου σε βρει ο ξαποδώ . Μικιέ ..το ζωστικό σου με κοιτάει με τη μαύρη τρύπα κατακούτελα είπα σε έναν . Χαμογέλασε …ασε ρε μπάρμπα ένας ύφος ..μέχρι που στο παίξιμο επάνω κόλλησε ..βλέπεις ούτε που ξέρουν ότι αυτά κολλάνε τα ρημάδια . Το τίναζε λες και ήταν αλατιέρα και κόλλησε το αλάτι απο το ξέριασμα ,,,βγάλε τη ρημάδα τη γεμιστήρα και όπλισε ρε κουμπάρε να πετάξει το βόλι μη μας πάρει και μας σηκώσει. Ο διπλανός του ζήτημα αν θα χε καβαλήσει τα 18 είχε πιο λαμπρή ιδέα ..κοίταζε την κάννη να δει αν θα βγει το φιδάκι ο Διαμαντής . Έφυγα ..η πιθανότητα να γράφω απο το υπερπέραν είχε αυξηθεί στατιστικά σε αμέτρητο βαθμό , βρήκα μια δικαιολογία πως με πείραξε το οφτό ..κάτι τέλος πάντων και έφυγα …γενικά θα φεύγω…

Αποτέλεσμα εικόνας για μπαλοθιές

Πώς; Ορίστε!
*Πίνουν δυο τσικουδιές παραπάνω στο καφενείο ή στο οικογενειακό γιορτινό τραπέζι, λογοφέρνουν για κάποιο λόγο με κάποιον και τραβούν το όπλο και καθαρίζουν τον “εχθρό”.Όταν συνέρχονται απ’ το πιώμα και καταλαβαίνουν τί έκαναν, είναι πια αργά.
Τότε τους σώζει μόνο ο βουλευτής ή ο εισαγγελέας! (λέμε τώρα…)
*Αντιμετωπίζουν ένα σημαντικό οικονομικό, προσωπικό ή οικογενειακό πρόβλημα, απελπίζονται και, πριν προλάβουν καλά-καλά να το σκεφτούν, τραβούν το όπλο, σημαδεύουν τον κρόταφό τους, μπαμ και κάτω.
Μια οικογένεια στη δυστυχία.
*Βρίσκονται σ’ ένα τραπέζι, βγάζουν τα όπλα τους ο καθένας, αρχίζουν να παίζουν μπαλωθιές στον αέρα, ώσπου κάποια στιγμή το όπλο μπλοκάρει και, με λίγη ατυχία, κάποιος οικείος τους πέφτει νεκρός.
“Ατύχημα ήταν” λέει…
*Γυρίζουν νωρίτερα στο σπίτι και βλέπουν τη γυναίκα τους να χαριεντίζεται με τον εραστή της, τραβούν το όπλο και όποιον πάρει ο χάρος: τη γυναίκα, τον εραστή, τους ίδιους ή και τους τρεις μαζί…
Και τώρα έσωσε την “τιμή” του ο μαλάκας. Τράβα στον άλλο κόσμο να δεις τι έκανες.
Σχετική εικόνα
Κοινός παρονομαστής σε όλα αυτά:  η οπλοφορία.
Η εύκολη λύση του όπλου στο ζωνάρι του Κρητικού.
Ούτε παραπάνω κέρατο πέφτει στην Κρήτη σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα, ούτε παραπάνω προβλήματα έχουν για να αυτοκτονούν, ούτε παραπάνω μάγκες είναι, ούτε παραπάνω πίνουν. Απλά οπλοφορούν. Και, εκεί που ένας καβγάς, μια απογοήτευση δεν έχει δραματικές συνέπειες συνήθως στην υπόλοιπη Ελλάδα, στην Κρήτη έχει συνήθως αποτέλεσμα τον φόνο.
Όχι, δεν είναι παράδοση. Δεν είναι μαγκιά. Δεν είναι αντριλίκι. Δεν είναι είναι λεβεντιά.
Είναι μαλακία. Είναι δειλία. Είναι χαζομάρα. Είναι εν δυνάμει δολοφονία.

Και το απείρως βλακώδες επιχείρημα που ακούω “εδώ δεν μπόρεσαν να μας αφοπλίσουν οι Γερμανοί κι οι Τούρκοι, θα μας τα πάρουν οι σημερινοί;” εγώ το ακούω βερεσέ .

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: