Tα Χριστούγεννα των πραγματικά φτωχών

Κάθε φορά που διαβάζω ότι οι περισσότεροι Έλληνες θα κάνουν και φέτος φτωχικά Χριστούγεννα, θυμάμαι τη ρήση ενός πολύ καλού φίλου, πως η αχαριστία είναι αδελφή της υπερβολής. Έχει χαθεί από καιρό στη χώρα μας η λογική, παίρνοντας μαζί της και το ειδικό βάρος των λέξεων.

Σχετική εικόνα
Αν, για παράδειγμα, συγκρίνει ο μέσος Έλληνας τις γιορτές που θα κάνει σε σχέση με ένα μεγιστάνα, τότε ναι. Θα κάνει φτωχά Χριστούγεννα. Αν τολμήσει, όμως, να τα συγκρίνει με αυτά που θα κάνει ένας άστεγος του δρόμου;

Αποτέλεσμα εικόνας για τα χριστουγεννα ενος φτωχου
Δε θέλω ούτε και μπορώ να κρίνω τα στάνταρ και την οικονομική δυνατότητα κανενός, όμως αυτός ο αυθαίρετος προσδιορισμός λέξεων και εννοιών με ξενίζει.
Είναι φτωχός αυτός που δε θα αλλάξει χρονιά στα μπουζούκια, βάζοντας φωτιά στις πίστες; Εκείνος που δε θα πάει μια εβδομάδα σε πολυτελές σαλέ στα Καλάβρυτα, όπως είχε συνηθίσει; Αυτή που δε θα αγοράσει ένα ακόμη ζευγάρι από επώνυμες μπότες και θα αναγκαστεί να κάνει ρεβεγιόν με το περσινό φόρεμα;
Αν είναι φτωχοί όσοι κάνουν γιορτές υγιείς με τις οικογένειές τους σε ένα ζεστό σπίτι με στρωμένο γιορτινό τραπέζι, τότε τι είναι αυτοί που δεν τα έχουν όλα αυτά; Τι είναι ένας άστεγος που τριγυρνά στους δρόμους της Αθήνας; Ένα παιδί που τουρτουρίζει σε μια παγωμένη γωνιά της Ουκρανίας ή ένας ηλικιωμένος που πεινάει σε μια βραζιλιάνικη φαβέλα;

Σχετική εικόνα

Όχι ότι όλα πάνε όπως τα θέλουμε, ούτε πως δε στερούμαστε πολλά από αυτά που θα μας ικανοποιούσαν ακόμη περισσότερο. Έχουμε, όμως, τα βασικά. Και πρέπει να τα σεβόμαστε και να τα εκτιμάμε.

Αποτέλεσμα εικόνας για τα χριστουγεννα ενος φτωχου

Σε κάθε γωνιά της γης υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν πραγματικά φτωχικά. Όχι μόνο στις γιορτές, αλλά ολόκληρο το χρόνο. Καλό είναι να τους σκεπτόμαστε κάθε φορά που γκρινιάζουμε επειδή έχουμε μόνο τα βασικά, τα οποία για αυτούς είναι ζητούμενα. Κάθε φορά που αποκαλούμε ανθρωπιστική κρίση την οικονομική ύφεση μιας πλούσιας δυτικής χώρας.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: