Passa Mparou. Η εμπειρία οδήγησης σε υψόμετρο 2 χλμ , στην Ελλάδα ( vid)

Πάμε να δούμε τοπία μοναδικά . Οι Άνδεις και οι πανύψηλες διαβάσεις , τα Καρπάθια όρη , το πέρασμα των Άλπεων , δρόμοι που χάνονται στον ουρανό σε ασύλληπτα ύψη , μοναδική χλωρίδα και πανίδα και όλα αυτά στην Ελλάδα μερικές ώρες απόσταση από την Αθήνα

 

Μια εμπειρία είναι για παράδειγμα να οδηγείς σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο στα 1.900 μέτρα υψόμετρο. Και είναι όντως κάτι που δεν μπορείς να κάνεις συχνά. Οι ελληνικοί δρόμοι κρύβουν εκπλήξεις και ο Μπάρος μάλλον τη μεγαλύτερη…

Το εντυπωσιακό πέρασμα του Μπάρου, στα 1900 μ. (σύνορα Θεσσαλίας-Ηπείρου) –  TrikalaVoice

Αυτός ο δρόμος υπάρχει στην Ελλάδα και προκαλεί δέος ειδικά όταν κοιτάς από ψηλά. Ο λόγος για τον λεγόμενο αυχένα του Μπάρου…

Ετοιμαστείτε για… ανελέητο κλωθογύρισμα. Ο δρόμος κουλουριάζεται σαν φίδι μέσα σε φαράγγια, πυκνόφυτα δάση και απόκρημνες πλαγιές. Με αφετηρία την Καλαμπάκα, η περιπέτεια ξεκινά από τα χωριά του Ασπροπόταμου και κορυφώνεται στον αυχένα του Μπάρου, σ’ ένα από τα λιγοστά προσβάσιμα ορεινά «περάσματα» από τη Θεσσαλία στην Hπειρο, από τα βλαχοχώρια των Τρικάλων στα χωριά των Τζουμέρκων.

Mέσα στην καρδιά της Πίνδου, σε σημείο όπου η πολύκορφη Κακαρδίτσα σμίγει με το βουνό Περιστέρι, βρίσκεται ένα από τα πλέον δύσβατα περάσματα της Πίνδου γνωστό για τις τρομερές χιονοθύελλες που ξεσπούν απροειδοποίητα ακόμη και την άνοιξη.
Η ορεινή διάβαση του Μπάρου ήταν γνωστή εδώ και αιώνες στα καραβάνια των κυρατζήδων (αγωγιατών) που μετέφεραν ανθρώπους και εμπορεύματα στα δυσπρόσιτα χωριά, αλλά και στους τσελιγκάδες της Πίνδου που κάθε άνοιξη ανέβαζαν τα κοπάδια τους από τα χειμαδιά της Θεσσαλίας, ψηλά στα αλπικά λιβάδια για να βοσκήσουν ελευθέρα όλο το καλοκαίρι. Τότε ήταν μια εποχή που τα κορφοβούνια της Κεντρικής Πίνδου και οι κοινότητες που ρίζωναν στις πλαγιές της, έσφυζαν από ζωή.

Ο Αυχένας του Μπάρου Ο Αυχένας του Μπάρου αποτελεί ένα από τα τρία περάσματα της Πίνδου και βρίσκεται στη Νότια πλευρά της οροσειράς. Ο δρόμος συνδέει την Ανθούσα και το Χαλίκι (Θεσσαλία) με τους Καλαρρύτες και το Ματσούκι (Ηπειρος), μια διαδρομή που κινείται σε πολύ μεγάλο υψόμετρο, ξεπερνώντας σε μερικά σημεία τα 1.900 μέτρα….

Οι παλιοί ντόπιοι αλλά και ακόμη και σήμερα οι νεότεροι που μιλούν την βλάχικη ονομάζουν την περιοχή Passa Mparou δλδ ακριβώς το πέρασμα του Μπάρου που στα βάθη των ετών Μπάρος ήταν το όνομα  ενός βοσκού που ανακάλυψε ένα πέρασμα στο ανεβοκατέβασμα των ζώων ή η ονομασία  mula barri που σημαίνει κοπάδι μουλαριών

Η ορεινή διάβαση του Μπάρου, ο δρόμος που μόλις διακρίνεται κινείται σε ύψος 1.900 μέτρων

Η ορεινή διάβαση του Μπάρου, ο δρόμος που μόλις διακρίνεται κινείται σε ύψος 1.972 μέτρων ακριβώς

Με την πάροδο του χρόνου, αλλά κυρίως μετά τον Εμφύλιο πόλεμο ο τόπος άδειασε… Αργότερα ανοίχθηκαν δρόμοι που συνέδεσαν τα Τζουμερκοχώρια με την Αρτα και τα Γιάννενα, τα χωριά του Ασπρου με τα Τρίκαλα και την Καλαμπάκα.
Μέσα στις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν το ορεινό πέρασμα του Μπάρου πέρασε σε αχρηστία και λησμονήθηκε.

Το χωριό Χαλίκι είναι το βορειότερο από τα χωριά του Ασπροπόταμου

Το χωριό Χαλίκι είναι το βορειότερο από τα χωριά του Ασπροπόταμου

Το καλοκαίρι κάποιοι κάτοχοι τετρακίνητων οχημάτων αποφάσιζαν να αναζητήσουν την περιπέτεια διασχίζοντας τον τρισάθλιο χωματόδρομο που τολμούσε να σκαρφαλώσει σε μεγάλα υψόμετρα συνδέοντας την Ανθούσα και το Χαλίκι (Θεσσαλία) με τους Καλαρρύτες και το Ματσούκι (Ηπειρος). Μέσα σε αυτούς και ο γράφων που πολλές φορές αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω ηττημένος από τις λάσπες, τις κατολισθήσεις ή τις ξεχασμένες χιονούρες που ακόμη και τον Ιούνη επέμεναν να καταλαμβάνουν το οριακά στενό οδόστρωμα, εκεί ψηλά στη ράχη του Καταρραχιά σε υψόμετρο 1.800 και βάλε;
Σήμερα ο δρόμος αυτός έχει ασφαλτοστρωθεί (τον Νοέμβρη του 2014 ολοκληρώθηκε η κατασκευή και του τελευταίου χωμάτινου τμήματος). Έτσι αν ο καιρός είναι ήπιος και έχει περάσει το εκχιονιστικό μηχάνημα της Νομαρχίας μπορείς την άνοιξη ακόμη και με συμβατικό αυτοκίνητο να πεις τον καφέ σου στην όμορφη πλατεία της Ανθούσας και το μεσημεράκι να φας στις γραφικές ταβέρνες των Καλαρρυτών απολαμβάνοντας τη διαδρομή και τα σπάνιας ομορφιάς τοπία! 

Η Ανθούσα είναι χαρακτηρισμένη ως παραδοσιακός οικισμός.

Η Ανθούσα είναι χαρακτηρισμένη ως παραδοσιακός οικισμός.

Ας βάλουμε όμως τα πράγματα σε μια ταξιδιωτική σειρά ώστε να προσανατολιστούμε γεωγραφικά, να συμφιλιωθούμε με το πολύπλοκο ορεινό ανάγλυφο της Κεντρικής Πίνδου και τις αποστάσεις. Το χωριό Ανθούσα των Τρικάλων απέχει 70 χιλιόμετρα από την Καλαμπάκα και βρίσκεται στην άνω λεκάνη απορροής του Αχελώου, γνωστού εδώ στα ορεινά και σαν Ασπροπόταμου η Άσπρου.

Ο δρόμος αποκαλύπτει τις ορεινές του διαθέσεις από τα πρώτα χιλιόμετρα. Οι στροφές κάνουν την εμφάνισή τους αμέσως μετά την Καλαμπάκα και συνεχίζονται βασανιστικά αμείωτες σε όλη τη διάρκεια της προτεινόμενης διαδρομής. Προσπερνάμε τα χωριά Καστανιά, Αμάραντος, τη δασική τοποθεσία Κουκουφλί με τα πηγαία νερά όπου λειτουργεί από το 1973 ο πεστροφογεννητικός σταθμός Ασπροποτάμου και κατηφορίζουμε για τη θέση Τρία Ποτάμια. 

Καλαρρύτες με φόντο τα χιόνια της Κακαρδίτσας.

Καλαρρύτες με φόντο τα χιόνια της Κακαρδίτσας.

Εδώ συναντιούνται ο κύριος κορμός του Αχελώου που έρχεται από τον Βορρά και τα δυο ορεινά ρέματα Σκληνιασώτικο και Χαλικιώτικο. Στα Τρία Ποτάμια ο δρόμος διακλαδίζεται. Το αριστερό παρακλάδι οδηγεί στα κοντινά και γι’ αυτό εύκολα επισκέψιμα χωριά Πολυθέα, Αγία Παρασκευή, Μηλιά, αλλά και στο Περτούλι.

Δεξιά, ο επίσης ασφάλτινος δρόμος κατευθύνεται προς Βορρά σε πορεία στο σύνολό της παράλληλη με την κοίτη του Αχελώου. Το τέλος αυτής της διαδρομής θα μας φέρει στο χωριό Ανθούσα αλλά και στο χωριό Χαλίκι που είναι το τελευταίο και πιο βόρειο από τα βλάχικα χωριά του Ασπροπόταμου. 

Ο καταρράκτης του Ματσουκιού. Στο βάθος διακρίνεται το χωριό και πιο πίσω η ορεινή διάβαση του Μπάρου

Ο καταρράκτης του Ματσουκιού.

Ανθούσα
Πνιγμένη στις οξιές και στο χρυσάφι

Η Ανθούσα είναι χαρακτηρισμένη παραδοσιακός οικισμός και από την πρώτη στιγμή καταλαβαίνεις ότι δεν πρόκειται για ένα οποιοδήποτε χωριό.

Η Βλαχολεπενίτσα ή Λεπενίτσα (το παλιό όνομα της Ανθούσας) δεν είναι απλά ένας ακόμα ορεινός οικισμός. Να φανταστεί κανείς πως εδώ ψηλά στην Πίνδο, πριν ακόμη έρθουν οι δρόμοι, είχε φτάσει το ηλεκτρικό ρεύμα! Ηδη από το 1952, οι εφευρετικοί κάτοικοι εκμεταλλεύτηκαν τα άφθονα νερά των χειμάρρων της περιοχής, δίνοντας ενέργεια σε μικρές υδρογεννήτριες. Παλαιότερα το χωριό ήταν γνωστό για τους επιδέξιους χρυσοχόους του, μα και για τους σκληροτράχηλους τσελιγκάδες του. 

Από το 1799 η καμπάνα της Μονής Γαλακτοτροφούσας καλωσόριζε τους κτηνοτρόφους στα βουνά, για να την κλέψουν εν έτει 2012 νεοέλληνες βάνδαλοι.

Από το 1799 η καμπάνα της Μονής Γαλακτοτροφούσας καλωσόριζε τους κτηνοτρόφους στα βουνά, για να την κλέψουν εν έτει 2012 νεοέλληνες βάνδαλοι. 

Τώρα πια για τουλάχιστον 8 μήνες τον χρόνο, η ορεινή αυτή κοινότητα ερημώνει και οι κάτοικοι μετακινούνται με τα κοπάδια τους στα χειμαδιά της Θεσσαλίας (κυρίως γύρω από τα Φάρσαλα). Στην είσοδο της Ανθούσας μας υποδέχεται το μικρό μα χαριτωμένο πέτρινο γεφύρι και μετά μια υπέροχη πλακόστρωτη πλατεία με τους παλιούς καφενέδες που το καλοκαίρι εκτελούν χρέη ψησταριάς. Στο κέντρο της πλατείας εντύπωση προκαλεί η ιδιαίτερης αισθητικής λιθόκτιστη βρύση. Δίπλα βρίσκεται η εκκλησία των Αγ. Πάντων με το περίτεχνο σκαλιστό τέμπλο του 1786, ενώ άξια προσοχής είναι η εκκλησία της Αγ. Παρασκευής (1730).

Στην απέναντι από την πλατεία γειτονιά ξεχωρίζει η μεγάλη λιθόδμητη οικία του Παπαστεργίου (κτίσμα του 1877), που έχει ανακηρυχθεί μνημείο της νεότερης ιστορίας.Εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς και σπάνιας οικολογικής αξίας είναι το πυκνόφυτο δάσος οξιάς που αγκαλιάζει από παντού τα χωριά.

Από την Ανθούσα υπάρχουν πολλές δασικές διαδρομές που θα ενθουσιάσουν τους πεζοπόρους αλλά και τους κατόχους τετρακίνητων οχημάτων. Ενδεικτικά αναφέρουμε την πιο βατή αλλά και δημοφιλή που συνδέει την Ανθούσα με το χωριό Στεφάνι. Το σύνολο της πορείας πραγματοποιείται μέσα στο δάσος οξιάς. Σε αρκετά σημεία υπάρχουν χώροι αναψυχής και πηγές με τρεχούμενο νερό.

 

Μόλις 5,5 χιλιόμετρα πιο μακριά από την Ανθούσα συναντάμε το βλαχοχώρι Χαλίκι που είναι το βορειότερο από τα χωριά του Ασπροπόταμου. Ο οικισμός βρίσκεται αμφιθεατρικά σκαρφαλωμένος σε γυμνή από βλάστηση πλαγιά του βουνού Περιστέρι, σε ύψος 1.150 μ. σε σημείο στο οποίο εντοπίζεται από αρκετούς η αρχαία Χαλκίδα. 

Το γεφύρι του Μίχου | Βρίσκεται στην Ανθούσα Τρικάλων και γε… | Flickr

Το γεφύρι του Μίχου σηματοδοτούσε την αρχή της μουλαρόστρατας που ακολουθούσαν οι αγωγιάτες στη διαδρομή από τα χωριά του Ασπροπόταμου προς αυτά των Τζουμέρκων

Η ανάβαση προς τους Καλαρρύτες

Στη διασταύρωση της Ανθούσας προς Χαλίκι στο ύψος του μοναστηριού της Παναγίας Γαλακτοτροφούσας θα συναντήσουμε τον νέο ασφαλτοστρωμένο δρόμο που τραβά με κατεύθυνση δυτική προς Ηπειρο (υπάρχει ταμπέλα για Καλαρρύτες). Η πορεία στην αρχή ξεδιπλώνεται μέσα σε όμορφο δάσος από θεόρατα έλατα. Στο βάθος της χαράδρας κυλά τα αφρισμένα νερά του το ρέμα του Νέγκρη (παραπόταμος του Αχελώου).

Μπάρος - Κεντρική Πίνδος, μία από τις πιο όμορφες περιοχές στην Ελλάδα

Η ανάβαση έντονη και διαρκής μας φέρνει σε όλο και μεγαλύτερα υψόμετρα, ενώ σιγά σιγά μας αποκαλύπτεται το πολύπλοκο ορεινό σύμπλεγμα της Κεντρικής Πίνδου σε όλο του το μεγαλείο.

Μετά τη βρύση Βάικα, στην τοποθεσία Γούπι, το τοπίο σιγά σιγά ξεγυμνώνεται. Το υψόμετρο όλο και μεγαλώνει. Βράχια, γκρεμοί και δεκάδες ανεμοδαρμένες κορφές που ξεπερνούν τα 2.000 μέτρα ύψος εμφανίζονται μπροστά μας μετά κάθε στροφή. Δώδεκα χιλιόμετρα επίπονης ανάβασης και φτάνουμε στη θέση Μπάρος (μέγιστο υψόμετρο 1.900). Εδώ βρίσκονταν μέχρι το 1912 τα ελληνοτουρκικά σύνορα.

Η ορεινή διάβαση του Μπάρου ήταν ένα από τα τρία ορεινά περάσματα της Κεντρικής Πίνδου που χρησιμοποιούσαν το καλοκαίρι για να μεταφέρουν τα καραβάνια τους οι αγωγιάτες. Τα άλλα δύο είναι η γνωστή διάβαση της Κατάρας κοντά στο Μέτσοβο και νοτιότερα η διάβαση που συνέδεε την Ελάτη Τρικάλων με τη Μεσοχώρα και το Βουλγαρέλι Αρτας.

Στον αυχένα του Μπάρου αφήνουμε πλέον πίσω τη Θεσσαλία και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε προς την πλευρά της Ηπείρου.

Μπάρος - Κεντρική Πίνδος, μία από τις πιο όμορφες περιοχές στην Ελλάδα

Στα 13 χιλιόμετρα από τη διασταύρωση της Ανθούσας ο δρόμος διχάζεται. Το ένα παρακλάδι με πορεία νότια διατρέχει τον γυμνό διάσελο Τζούμα Πλαστάρι και κατεβαίνει προς την πλευρά των Τζουμέρκων για να καταλήξει μετά 10 χιλιόμετρα στο χωριό Ματσούκι Ιωαννίνων. Από Ματσούκι αν θέλετε συνεχίζετε εύκολα πια για Πράμαντα και Αραχθο. Πίσω στον αυχένα του Μπάρου ο ασφάλτινος δρόμος τραβά δυτικά τη γεμάτη στροφές κατηφορική του πορεία, περνά από τη θέση Βρύση Νικούλτσα και καταλήγει στην είσοδο των Καλαρρυτών (11 χλμ.).

Aspropotamos Photos - Free & Royalty-Free Stock Photos from Dreamstime

Το ρέμα του Νέγκρη

Το χωριό θεωρείται δίκαια ένα από τα ομορφότερα της Κεντρικής Πίνδου (και της Ελλάδας εδώ που τα λέμε) και διαθέτει υποδομή για φαγητό και διαμονή. Από εδώ θα επισκεφθείτε τη χαράδρα του Καλαρρύτικου ποταμού από όπου περνά το μονοπάτι που οδηγεί στο Συρράκο (2 χλμ.) και φυσικά συνεχίζοντας τον ασφάλτινο δρόμο προς Πράμαντα θα πραγματοποιήσετε μια στάση στη μονή Κηπίνας.

Καλαρρυτες Ηπειρος | Visiting greece, Ancient village, Ioannina

‘Άποψη από τους Καλαρρύτες Ιωαννίνων

Για να είστε σίγουροι ότι η προτεινομένη διαδρομή από Ανθούσα για Καλαρρύτες είναι ανοιχτή θα πρέπει να επικοινωνήσετε πιο πριν είτε με στους Καλαρρύτες και το καφενείο του κυρίου Ναπολέοντα (26590 61518), είτε με το Χαλίκι και την ταβέρνα του Χρήστου «La Verliga» (24320 87274).

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: